Άρθρα για Κινηματογράφος

Στη Γεωργία, σύμφωνα με μια νέα έκθεση η οπισθοδρόμηση έχει κυριεύσει τον πολιτισμό και την τέχνη

Όσοι μίλησαν στην PEN American είπαν ότι η καταστολή θύμιζε σοβιετική κατοχή, «κατά την οποία όλη η τέχνη και ο πολιτισμός καταστέλλονταν συστηματικά ή ήταν εκμεταλλεύσιμα για σκοπούς κυβερνητικής προπαγάνδας».

Είναι δυνατή μια αναβίωση της ταταρικής αυτοσυνείδησης παρά την πολιτική ταυτότητας της Ρωσίας;

Μπορούν οι πολιτικοί περιορισμοί στη χρήση και τη διδασκαλία των μητρικών γλωσσών στη Ρωσία να προωθήσουν την αναβίωση της ταταρικής εθνικής ταυτότητας;

Η παρακμή του Μπόλιγουντ είναι το κέρδος του ινδουιστικού εθνικισμού: Μια τάση εγκατάλειψης από λάτρεις

  09/10/2022

Τα τελευταία χρόνια, οι μουσουλμάνοι ηθοποιοί του Μπόλιγουντ έχουν στοχοποιηθεί ως "αντεθνικοί" και αυξάνονται οι απαιτήσεις από την ακροδεξιά ότι πρέπει να συμμορφωθούν με την ινδουιστική-εθνικιστική αφήγηση.

Η συζήτηση για την αποκατάσταση της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Αφρική επεκτείνεται στα οπτικοακουστικά αρχεία

Σε αντίθεση με τα τεχνουργήματα, των οποίων η λειτουργικότητα και η αξία δεν εξαρτώνται από το μέσο μέσω του οποίου είναι προσβάσιμα, οι οπτικοακουστικές εγγραφές υπόκεινται στις ιδιοτροπίες της τεχνολογίας.

“Ακατάλληλοι για στρατιωτική θητεία”: Πώς το Αζερμπαϊτζάν στιγματίζει στρατιωτικό προσωπικό ΛΟΑΤΚΙ+

Στο Αζερμπαϊτζάν, παρότι η ομοφυλοφιλία δεν θεωρείται ασθένεια από νομικής άποψης, στην περίπτωση της στρατιωτικής θητείας καταγράφεται είτε ως νευρολογική/ψυχολογική ασθένεια είτε ως διαταραχή προσωπικότητας.

Θανατηφόρες ασθένειες, βίαιες συγκρούσεις και “λευκοί” σωτήρες: Η διαστρεβλωμένη απεικόνιση της Αφρικής από το Χόλιγουντ

Η ταινία "Outbreak" για έναν φανταστικό ιό σαν τον Έμπολα έγινε επιτυχία στους κινηματογράφους σχεδόν πριν από 20 χρόνια. Έχει εξελιχθεί η αντίληψη του Χόλιγουντ για την Αφρική από τότε;

Η βασκική αυτονομιστική ομάδα ETA παρέδωσε τα όπλα της πριν από 10 χρόνια. Έχει έρθει, όμως, συμφιλίωση;

  01/12/2021

Πολλά έχουν αλλάξει προς το καλύτερο τα τελευταία 10 χρόνια…αλλά η βασκική κοινωνία εξακολουθεί να επεξεργάζεται μια δημόσια μνήμη για τις προηγούμενες τέσσερις δεκαετίες βίας.