Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Μάθετε περισσότερα για: Μεταφραστικό Πρόγραμμα Lingua  »

· Φεβρουαρίου, 2014

Άρθρα του Ειδησάρια του Φεβρουαρίου, 2014

Ουζμπεκιστάν: Οι αρχές δε θέλουν να δείτε αυτές τις φωτογραφίες

Το EurasiaNet.org παρουσιάζει “Είκοσι φωτογραφίες που το Ουζμπεκιστάν δε θέλει να δείτε”, μια συλλογή ασπρόμαυρων φωτογραφιών από το φωτορεπόρτερ Timur Karpov. Οι φωτογραφίες αφαιρέθηκαν [ru] από συλλογική έκθεση στον Φωτογραφικό Οίκο της Τασκένδης δυο ώρες πριν την έναρξη της παρουσίασης στις 25 Ιανουαρίου, μάλλον επειδή θεωρήθηκε ότι “υπέσκαπταν” την εθνική υπερηφάνεια. Άλλη μια φωτογράφος, της οποίας οι φωτογραφίες θεωρήθηκαν “προσβλητικές” από τους διοργανωτές της εκδήλωσης είναι η Svetlana Ten. Οι φωτογραφίες της βρίσκονται εδώ.

Ο Karpov είναι ένας από τους οχτώ ακτιβιστές που συνελήφθησαν από την αστυνομία του Ουζμπεκιστάν στις 29 Ιανουαρίου, έπειτα από μια πορεία υποστήριξης των διαδηλωτών στην Ουκρανία. Ο Karpov διατάχθηκε δικαστικώς [en] να πληρώσει πρόστιμο περίπου 1.000 δολαρίων και αφέθηκε ελεύθερος.

Παραμύθια στον 21ο αιώνα

Στη στήλη Breviario [es] της ιστοσελίδας El MalPensante [es], ο Αργεντίνος συγγραφέας Hernán Casciari [es] καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πολλά διαχρονικά παραμύθια που αποτελούν κομμάτι της παιδικής φαντασίας και πολλές άλλες ιστορίες δε θα πραγματοποιούνταν ποτέ, αν οι κεντρικοί τους χαρακτήρες είχαν πρόσβαση στην τωρινή τεχνολογία:

Τι συμβαίνει με την επιλεγμένη ιστορία; Θα συνεχίσει η πλοκή βατά, τώρα που οι χαρακτήρες μπορούν να τηλεφωνούν ο ένας στον άλλον από οποιοδήποτε μέρος, τώρα που έχουν την επιλογή να μιλούν μέσω chat, να κάνουν βιντεοκλήσεις και να στέλνουν SMS; Δε δουλεύει, σωστά;

[…]

Με ένα τηλέφωνο στα χέρια της, για παράδειγμα, η Πηνελόπη δεν περιμένει πλέον γεμάτη αβεβαιότητα τον Οδυσσέα να γυρίσει από τον πόλεμο.

Με ένα κινητό στο καλαθάκι της, η Κοκκινοσκουφίτσα θα ειδοποιούσε εγκαίρως τη γιαγιά της και η παρουσία του ξυλοκόπου δεν είναι πλέον απαραίτητη.

Και καταλήγει λέγοντας ότι “οι πλοκές που φτιάχνουμε χάνουν τη γοητεία τους, γιατί έχουμε γίνει τεμπέληδες ήρωες”.

Η άλλη πλευρά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης

Αυτό είναι το Twitter – δημιουργεί αστεία από σοβαρά γεγονότα και παίρνει στα σοβαρά τα αστεία.

- σχολιάζει ο blogger Purba Ray [en] ενώ συζητά για τον ξαφνικό θάνατο της Sunanda Pushkar [en], αφού είχε προηγηθεί ένας καυγάς της στο Twitter με μια Πακιστανή δημοσιογράφο. Ο ασυνήθιστος θάνατος της συζύγου του Ινδού υπουργού Shashi Tharoor δημιούργησε αρκετή αντιπαράθεση, κατηγορώντας το Twitter [en].

Υδροηλεκτρικά σχέδια στον Παναμά: υποσχέθηκαν ανάπτυξη, προκάλεσαν καταστροφή

Παρόλο που οι κατασκευαστές φραγμάτων και οι κυβερνήσεις επιμένουν ότι οι τοπικές κοινότητες ωφελούνται από τέτοιου είδους σχέδια, η πραγματικότητα στο έδαφος του Παναμά το διαψεύδει: οι κοινότητες βυθίζονται ακόμα περισσότερο στη φτώχεια, το περιβάλλον καταστρέφεται και προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά. Όπως δήλωσε ένας μάρτυρας που ζει στον απόηχο του σχεδίου Chan 75 [en]: “Η κυβέρνηση και η εταιρία (η AES, μια παγκόσμια εταιρία ενέργειας με έδρα τις ΗΠΑ) υποσχέθηκαν ανάπτυξη, αλλά αντί γι’ αυτό προκάλεσαν καταστροφή”.

Στο περιοδικό Intercontinental Cry [en], η Jennifer Kennedy γράφει για τις επιπτώσεις του σχεδίου του υδροηλεκτρικού φράγματος στις γηγενείς κοινότητες του Παναμά. Η ίδια καταλήγει: [en]

Τόσο το ανθρώπινο, όσο και το περιβαλλοντικό κόστος της κατασκευής του μεγάλου φράγματος είναι αναμφισβήτητο. Και οι κοινότητες θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τη διαβίωσή τους, το περιβάλλον τους και τους πόρους τους με το να αντιστέκονται με σθένος στα σχέδια κατασκευής φραγμάτων…

Κέντρο με σπάνια τεκμήρια για το Ολοκαύτωμα των Ρομά στην Ουγγαρία

Sinti and Roma people about to be deported by the Nazis, taken in the German town of Asperg, May 22, 1940; photograph courtesy of German Federal Archives, used under Creative Commons 3.0 license.

Τσιγγάνοι και Ρομά έτοιμοι να απελαθούν από τους Ναζί· εικόνα τραβηγμένη στη γερμανική πόλη Asperg, στις 22 Μαΐου 1940· χάρη στην ευγενική χορηγία των Ομοσπονδιακών Αρχείων της Γερμανίας, χρήση με άδεια Creative Commons 3.0.

Ένα κέντρο για το Ολοκαύτωμα των Ρομά σχεδιάζεται να ανοίξει [en] στην πόλη Pecs στη βόρεια Ουγγαρία μέχρι το τέλος του 2014. Το κέντρο τεκμηρίωσης αποτελεί τη συντονισμένη προσπάθεια της τοπικής κοινωνίας της Pecs και της μειονότητας Ρομά στην Ουγγαρία, ενώ θα συνεργαστεί επίσης με το Πανεπιστήμιο της Pecs για τη διδασκαλία των σπουδαστών αυτού του συχνά ξεχασμένου κομματιού της ευρωπαϊκής ιστορίας του 20ού αιώνα.

Το Ολοκαύτωμα των Ρομά, που είναι επίσης γνωστό ως Porajmos [en] στη γλώσσα των Ρομά, ήταν μια προσπάθεια των Ναζί να εξοντώσουν τους Ρομά της Ευρώπης. Περίπου μεταξύ 1933 και 1945, Ρομά πολίτες διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών είχαν κατατρεχτεί, φυλακιστεί, απογυμνωθεί από την ιθαγένειά τους· συχνά μεταφερόντουσαν σε άλλες χώρες κατεχόμενες από τους Ναζί ή που συνεργάζονταν με τους Ναζί, όπου πολλοί θανατώνονταν. Οι αριθμοί έχουν ως επί το πλείστον αλλοιωθεί προς τα κάτω από τους συνεργάτες των Ναζί, αλλά υπολογίζεται ότι ο αριθμός των Ρομά που θανατώθηκαν κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου στην Ευρώπη είναι μεταξύ 220 χιλιάδων με 1,5 εκατομμύριο.

Η Δυτική Γερμανία αναγνώρισε το Ολοκαύτωμα των Ρομά το 1982, αλλά η επίσημη αναγνώριση αυτού του Ολοκαυτώματος κρίνεται γενικά δύσκολη, εξαιτίας της έλλειψης καταγεγραμμένης συλλογικής μνήμης και τεκμηρίων των “Porajmos” μεταξύ των Ρομά, κάτι που αποτελεί συνέπεια των προφορικών τους παραδόσεων και του αναλφαβητισμού, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη φτώχεια και τις διάκρισεις στην εποχή μας. Όλα τα παραπάνω καθιστούν το άνοιγμα αυτού του κέντρου στην Pecs ύψιστης σημασίας για την διαιώνιση της μνήμης αυτού του τραγικού κομματιού της ιστορίας των Ρομά και της Ευρώπης.

Ανεξάρτητοι Ουκρανοί σκηνοθέτες φτιάχνουν ντοκυμαντέρ για τη #Euromaidan

Στην Ουκρανία, αρκετοί σκηνοθέτες ενώθηκαν για την παραγωγή διαφόρων βίντεο-χρονικών των γεγονότων που είναι γνωστά ως διαδηλώσεις της #Euromaidan [en]. Το “BABYLON'13”, όπως ονομάστηκε από το μπαρ στο οποίο διατυπώθηκε από τους σκηνοθέτες η ιδέα για το project, αποτελεί μια συλλογή από μικρού μήκους ντοκυμαντέρ που αντανακλούν την εξέλιξη των μαζικών διαδηλώσεων και συγκεκριμένων περιστατικών κατά τη διάρκεια των συλλαλητηρίων.

A screenshot from one of the short documentaries about #EuroMaidan on YouTube.

Ένα στιγμιότυπο οθόνης από ένα από τα μικρού μήκους ντοκυμαντέρ στο YouTube για τις διαδηλώσεις της #EuroMaidan.

Οι ταινίες είναι διαθέσιμες στη σελίδα “Babylon'13” [en] του project στο Facebook και στο κανάλι “BABYLON'13” [en] στο YouTube με αγγλικούς υπότιτλους.

Τέσσερις μεγάλες παρανοήσεις για τις διαδηλώσεις της #Euromaidan

Η ιστοσελίδα Ucrainica Marginalis [en] δημοσίευσε μια επισκόπηση των τεσσάρων μεγάλων παρανοήσεων για τις διαδηλώσεις της #Euromaidan [en], που έγραψαν οι σπουδαστές Sofiya Grachova και Stephen A. Walsh. Αυτό που επισημαίνεται στην επισκόπηση αυτή είναι το μεγάλο κενό ανάμεσα στο πώς τα διεθνή ΜΜΕ και οι εξωτερικοί παρατηρητές βλέπουν όλα αυτά που συμβαίνουν στην Ουκρανία και στο μήνυμα που οι Ουκρανοί διαδηλωτές της Euromaidan προσπαθούν να περάσουν στην κυβέρνησή τους και στον κόσμο.

Οι παρανοήσεις που καταχωρήθηκαν ως οι πιο σημαντικές είναι οι εξής: [en]

Παρανόηση #1: Η Ουκρανία χωρίζεται σε ανατολική και δυτική.
Παρανόηση #2: Οι διαδηλώσεις στην Ουκρανία γίνονται για τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ.
Παρανόηση #3: Οι διαδηλώσεις υποκινούνται από την ακροδεξιά.
Παρανόηση #4: Οι διαδηλώσεις πρέπει να σταματήσουν αμέσως και να αρχίσουν διαπραγματεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης.

Βραβεία Δημοσιογραφίας Δεδομένων: υποβάλετε τη συμμετοχή σας!

Data Journalism Awards

Το Παγκόσμιο Δίκτυο Συντακτών (Global Editors Network [en]) θα βραβεύσει υποψήφιους από όλον τον κόσμο με 8 βραβεία σε 8 κατηγορίες για το πιο εντυπωσιακό έργο στη Δημοσιογραφία Δεδομένων. Σε όλους τους νικητές θα δοθεί επίσης συνολικά το ποσό των 16.000 ευρώ. Υποβάλετε τη συμμετοχή σας στην ιστοσελίδα Data Journalism Awards πριν τις 4 Απριλίου 2014.

Ουζμπεκιστάν: “Καταστροφή” για τους υποστηρικτές των διαδηλώσεων στην Ουκρανία

Στις 29 Ιανουαρίου, η αστυνομία στην Τασκένδη, πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν, συνέλαβε [en] οχτώ άτομα με πλακάτ έξω από την Πρεσβεία της Ουκρανίας, προς υποστήριξη των διαδηλωτών της Euromaidan. Ανάμεσα στους συλληφθέντες για παράνομη διαδήλωση ήταν η επιφανής φωτογράφος Umida Akhmedova, ο φωτορεπόρτερ Timur Karpov και ο blogger περί πολιτισμού Alex Ulko. Έπειτα από τη σύλληψη των ακτιβιστών, η πλατφόρμα NewEurasia.net ανέφερε [en]:

What happens when you mix Kiev politics with Tashkent security? Disaster.

Τι συμβαίνει όταν μπλέκεις πολιτική του Κιέβου και ασφάλεια Τασκένδης; Καταστροφή.

Στις 30 Ιανουαρίου, δικαστήριο στην Τασκένδη καταδίκασε [en] τρεις από τους συλληφθέντες ακτιβιστές σε φυλάκιση 15 ημερών. Άλλοι τέσσερις ακτιβιστές κλήθηκαν να πληρώσουν εγγύηση, ενώ ένας όγδοος ακτιβιστής ακόμα αναμένει δίκη.

Εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ

H διαδικτυακή ειδησεογραφική ιστοσελίδα El Faro δημοσίευσε μια συλλογή Storify [es] με τις πρώτες αναφορές και αντιδράσεις πολιτών σχετικά με τις προεδρικές εκλογές της 2ας Φεβρουαρίου [en] στο Ελ Σαλβαδόρ. Έχουν επίσης μια ειδική κατηγορία [es] αφιέρωμα στις εκλογές, όπου μοιράζονται φωτογραφίες, tweets και άλλα περισσότερα. 

Εν τω μεταξύ, το Tim's El Salvador Blog ανέβασε δυο δημοσιεύσεις (1, 2) με συνδέσμους σχετικά με τις χτεσινλες εκλογές.

Ινδονησία: Απαίτηση για δημόσια συγγνώμη για τη σφαγή 1.000.000 πολιτών το 1965

Οι ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων Tapol and East Timor και Indonesia Action Network ξεκίνησαν μια εκστρατεία ονόματι “Πείτε συγγνώμη για το '65”, που απευθύνεται στην κυβέρνηση της Ινδονησίας σχετικά με την αναφερόμενη δολοφονία [en] ενός εκατομμυρίου πολιτών κατά την αντι-κομουνιστική εκστρατεία της κυβέρνησης τη δεκαετία του '60:

Το 1965/66, ένα εκατομμύριο Ινδονήσιοι σφαγιάστηκαν από στρατιωτικές, παραστρατιωτικές μονάδες και μονάδες πολιτοφυλακής. Εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίστηκαν, εξαφανίστηκαν, έπεσαν θύματα βιασμού και φυλακίστηκαν χωρίς δίκη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο κρυφά καλωσόριζαν και υποστήριζαν τις δολοφονίες.

50 χρόνια τώρα, τα θύματα ζητούν δικαιοσύνη και ζητούν από την κυβέρνηση να “πει συγγνώμη για το '65”, αλλά η Ινδονησία αρνείται ότι έλαβαν χώρα τα εγκλήματα αυτά.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες απαιτούν την προστασία της πολυφωνίας στα ΜΜΕ

For updates follow @MediaECI on Twitter and 'like' the Facebook page European Initiative for Media Pluralism.

Ιστοσελίδα: MediaInitiative.eu. Για ενημερώσεις ακολουθείστε το @MediaECI στο Twitter και κάντε ‘like’ στη σελίδα στο Facebook European Initiative for Media Pluralism.

“Τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης θα πρέπει να διασφαλίσουν το δικαίωμα στην ελεύθερη, ανεξάρτητη και πολύπλευρη ενημέρωση”. Η φράση, από την ιστοσελίδα Πρωτοβουλία των ΜΜΕ [en], συνοψίζει την κεντρική ιδέα πίσω από την πανευρωπαϊκή εκστρατεία που επιδιώκει να πιέσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συντάξει μια Οδηγία για την προστασία της Πολυφωνίας στα ΜΜΕ και της Ελευθερίας του Τύπου.

Η Πρωτοβουλία των ΜΜΕ [en] διευθύνει την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών – ένα εργαλείο συμμετοχικής δημοκρατίας, “το οποίο επιτρέπει στις ενώσεις της κοινωνίας των πολιτών να συγκεντρώσουν, διαδικτυακά ή μη, ένα εκατομμύριο υπογραφές σε τουλάχιστον 7 κράτη-μέλη για να παρουσιάσουν άμεσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόταση για τη διαμόρφωση μιας Οδηγίας, εγκαινιάζοντας μια νομοθετική διαδικασία”. Η συγκέντρωση υπογραφών πραγματοποιείται σε 15 γλώσσες και μπορεί να γίνει διαδικτυακά:

Προστασία της πολυφωνίας στα Μέσα Ενημέρωσης μέσω μερικής εναρμόνισης των εθνικών κανόνων σχετικά με την διαφάνεια στην ιδιοκτησία των Μέσων Ενημέρωσης, τη σύγκρουση συμφερόντων με πολιτικά αξιώματα και την ανεξαρτησία των εποπτικών οργάνων των Μέσων Ενημέρωσης.

Ένα σύντομο βίντεο παρουσιάζει την εκστρατεία: [en]

Διδάσκοντας τέχνη κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ

Το blog της Βρετανικής Βιβλιοθήκης παρουσιάζει αρκετά έργα τέχνης που δημιουργήθηκαν κατά την εποχή του Πολέμου στο Βιετνάμ [en]. Παραθέτει επίσης τα λόγια του Nguyễn Toan Thi, ενός αντισυμβατικού καλλιτέχνη κατά τη διάρκεια του πολέμου: [en]

Τα μαθήματα τέχνης διεξάγονταν έξω στο δάσος, μέχρι που τα σχολεία μας βομβαρδίστηκαν· τα μαθήματα τότε γινόντουσαν σε υπόγεια. Οι δάσκαλοι και οι μαθητές μοιράζονταν τα ίδια χαρακώματα. Πολεμούσαμε και σχεδιάζαμε μαζί για να καταγράψουμε τις αυθόρμητες και ρεαλιστικές εικόνες του πεδίου της μάχης και της ζωής μας στο δάσος.