Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

· Μαΐου, 2014

Άρθρα του Ειδησάρια του Μαΐου, 2014

Πώς να νοικιάσετε διαμέρισμα στην Κίνα

Το Chengdu Living μαθαίνει στους αναγνώστες του πώς να νοικιάσουν διαμέρισμα στην Κίνα αποφεύγοντας μεσιτικό γραφείο, με έναν οδηγό 5 βημάτων.

Μπανγκλαντές: Khadija, “το κορίτσι με τις μοτοσικλέτες”

Το BRAC blog περιγράφει πώς κορίτσια στο Μπανγκλαντές ασχολούνται με κοπιαστικά, αλλά μη συνηθισμένα επαγγέλματα για γυναίκες. Η Khadija, για παράδειγμα, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο πριν τελειώσει την πέμπτη τάξη για να βοηθήσει την οικογένειά της. Όχι και τόσο παράξενο, δεδομένου ότι μόνο το 55% των παιδιών στο Μπανγκλαντές ολοκληρώνουν την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. 

Πλέον όμως, η Khadija, που εργάζεται σε συνεργείο και δεν έχει οδηγήσει ποτέ μοτοσικλέτα, ξέρει να τις επιδιορθώνει τόσο καλά όσο ένας άνδρας.

Η διεθνής κοινότητα και η κρίση στην Ουκρανία

Η Angie Ramos γράφει μια φιλοξενούμενη ανάρτηση [es] στο Tintero Político σχετικά με την κρίση στην Ουκρανία και, αφού αναλύσει διαφορετικούς κύριους παράγοντες, καταλήγει με την αντίδραση της διεθνούς κοινότητας:

Το θέμα είναι πως η διεθνής κοινότητα, αντιμετωπίζοντας περιπτώσεις σαν και αυτή, δρα υποκειμενικά, καθώς εξαρτάται από το μέγεθος των εμπλεκομένων συμφερόντων η υποστήριξη ή η απόρριψη της παρέμβασης διαφορετικών χωρών. Μήπως κάποιες χώρες έχουν προνόμια για τη διθενή κοινότητα; Για παράδειγμα, στην περίπτωση της διαμάχης Μεγάλης Βρετανίας και Αργεντινής για τα Νησιά Φώκλαντ, έλαβε υποστήριξη το δημοψήφισμα που πραγματοποιήθηκε, όπου το 98% του πληθυσμού ψήφισε την παραμονή υπό τη διοίκηση της Μεγάλης Βρετανίας. Αντιθέτως, στην Κριμαία δεν υπάρχει η βούληση να αναγνωριστεί η νομιμότητα της ίδιας διαδικασίας.

Η δημοσίευση αυτή αποτελεί τμήμα της δεύτερης #LunesDeBlogsGV [Δευτέρας των blogs στο GV] στις 12 Μαΐου 2014.

Μύθοι για τα φύλα και τους ρόλους τους

Στην ιστοσελίδα EnGenerada, περισυλλογίζονται [es] για την κατασκευή των φυλετικών ταυτοτήτων και τους μύθους που συνήθως συσχετίζονται με τις γυναίκες και τους άνδρες. Καταλήγουν στο συμπέρασμα πως, παρά το ότι έχουν σχέση με την πραγματικότητα, λειτουργούν ως κοινωνική νόρμα.

Η δημοσίευση αυτή αποτελεί τμήμα της δεύτερης #LunesDeBlogsGV [Δευτέρας των blogs στο GV] στις 12 Μαΐου 2014.

Βιετνάμ: Αεροφωτογραφία της Σαϊγκόν

Η ομορφιά της Σαϊγκόν (Πόλη του Χο Τσι Μινχ) στο Βιετνάμ αιχμαλωτίστηκε κατά τη διάρκεια εναέριας φωτογράφησης. Παρακάτω βρίσκεται το βίντεο που δημοσιεύτηκε στο YouTube:

Γκάνα: Σοκολατένιες αναμνήσεις

Το ιστολόγιο Ramblings of an African Geek επισκέπτεται την πατρίδα του στην Γκάνα. Εδώ ενθυμείται με λατρεία τη σοκολάτα των παιδικών του χρόνων. 

Η Γκάνα είναι ένας από τους μεγαλύτερους παρασκευαστές κακάο στον κόσμο. Ο blogger δημοσιεύει ορισμένες φωτογραφίες από Tree Chocolate – μια γκανέζικη σπεσιαλιτέ.

Ινδία: Ρούχα και γυναίκες

Το ιστολόγιο Bohemian Rhapsody από την Ινδία γράφει για την εμμονή του να μπαίνουν στις γυναίκες “ετικέτες” ανάλογα με τα ρούχα που φοράνε.

Ουκρανοί καλλιτέχνες παγιδεύουν Ρώσους σαν ζώα

Μια ομάδα καλλιτεχνών στο Κίεβο έχει ανοίξει μια έκθεση που πολλοί Ρώσοι αποκαλούν επικίνδυνα ξενοφοβική. Στις 24 Απριλίου, το “Πολιτισμικό Μέτωπο της Ουκρανίας” παρουσίασε τέσσερις διαδραστικές εγκαταστάσεις [ru], με σκοπό να ασκήσει κριτική στη Ρωσία για την αντίθεσή της στο κίνημα της EuroMaidan και για τις παρεμβάσεις της στη νοτιοανατολική Ουκρανία. Το πιο αμφιλεγόμενο έκθεμα (με τον τίτλο “Προσοχή στους Ρώσους!) παρουσίασε τρεις ανεπιτήδευτους άντρες παγιδευμένους πίσω από έναν φράχτη, ντυμένους σαν κλασικούς Ρώσους (ένας άντρας φορούσε μια φόρμα, ένας άλλος στρατιωτική παραλλαγή και ο τρίτος καθόταν σε ένα ισοπεδωμένο χαρτονένιο κουτί, παίζοντας μπαλαλάικα και ζητιανεύοντας). Σε διαφορετικές πλευρές του φράχτη υπήρχαν ταμπέλες, σαν αυτές που βλέπει κανείς σε έναν ζωολογικό κήπο, που γράφουν “Προσοχή στους κατακτητές!” και “Παρακαλώ, μην ταΐζετε!”

Η ταμπέλα γράφει: “Παρακαλώ, μην ταΐζετε!”

 

Ένας “ταπεινός Ρώσος” παίζει μουσική για λεφτά και πίνει αλκοόλ με τα κέρδη;

Συμπονώντας τους “ξένους κατακτητές”.

Η έκθεση τέχνης είχε τόσο φανερά κακό γούστο, που πολλοί Ρώσοι φαίνεται να πιστεύουν ότι αρκετοί από τους πιο ηχηρούς πατριωτικούς bloggers της RuNet απλώς επαναδημοσίευσαν φωτογραφίες [ru] από την εγκατάσταση, χωρίς καν να μπούνε στον κόπο να εξηγήσουν τις ενστάσεις τους. Φυσικά, πολλοί άλλοι το θεώρησαν απαραίτητο να εκφράσουν τον κίνδυνο της Ρωσοφοβίας. Ο πολιτικός αρθρογράφος Dmitry Olshansky, του οποίου τα κείμενα στο Facebook [ru] είναι μεταξύ των πιο κραυγαλέα υπέρ της παρέμβασης στη ρώσικη μπλογκόσφαιρα, έγραψε [en] απειλητικά ότι η “κινητήριος δύναμη” της σημερινής διαμάχης μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας βασίζεται εξ ολοκλήρου στη “βεβαιότητα της Ουκρανίας ότι οι Ρώσοι δεν θα ανταποκριθούν ποτέ σε τίποτα”.

Συναισθήματα και αντιδράσεις από όλο τον κόσμο για το θάνατο του νομπελίστα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Στις 17 Απριλίου 2014 ο κόσμος βίωσε το θάνατο του συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Ο Κολομβιανός συγγραφέας, γνωστός και ως «Γκάμπο», ξεκίνησε τη διεθνή του καριέρα, όταν το 1982 του δόθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας κυρίως για το έργο του «Cien años de soledad» [Εκατό Χρόνια Μοναξιά] και «για τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του, στα οποία το φανταστικό και το πραγματικό συνδυάζονται σε έναν πλούσιο κόσμο ποιητικής φαντασίας, αντανακλώντας τη ζωή και τις συγκρούσεις μιας ηπείρου».

Χρήστες του Twitter δεν δίστασαν να εκφράσουν τις σκέψεις και τα αισθήματά τους με hashtags όπως #GabrielGarciaMarquez, #GraciasGabo [Ευχαριστούμε, Γκάμπο], #DescansaEnPazGabo [Αναπαύσου εν ειρήνη Γκάμπο], #AdiosGabo [Αντίο Γκάμπο], Macondo [φανταστικό τοπίο του βιβλίου «Εκατό Χρόνια Μοναξιά»], Realismo Mágico [μαγικός ρεαλισμός] και Aracataca [τόπος γέννησης του Γκαρσία Μάρκες].

Το περιοδικό Revista Arcadia δημοσίευσε μια έκτακτη έκδοση για τη ζωή και το έργο του συγγραφέα και δημοσιογράφου Γκαρσία Μάρκες, ενώ η κολομβιανή εφημερίδα El Tiempo αναζήτησε ιστορίες από αναγνώστες που τον γνώριζαν.

Gabriel García Márquez by Arturo Espinosa en Flickr. Imagen bajo licencia CC by 2.0

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες από τον Arturo Espinosa στο Flickr. Άδεια εικόνας CC 2.0

Προεδρικές δηλώσεις

Ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε την παρακάτω δήλωση του Προέδρου [en]:

Con la muerte de Gabriel García Márquez el mundo pierde uno de sus escritores más visionarios y uno de los favoritos de mi juventud.

Με το θάνατο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ο κόσμος έχασε ένα συγγραφέα με τεράστια φαντασία και εγώ, από τη μεριά μου, έχασα έναν από τους πρώτους αγαπημένους μου συγγραφείς.

Στη Βραζιλία η Πρόεδρος Ντίλμα Ρούσεφ είπε:

Λυπήθηκα πάρα πολύ μόλις έμαθα για το θάνατο του Κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

Και ο Κολομβιανός Πρόεδρος, Χουάν Μανουέλ Σάντος, δήλωσε:

Χίλια χρόνια μοναξιά και λύπη μας περιμένουν μετά το θάνατο του σπουδαιότερου Κολομβιανού όλων των εποχών! Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας και στηρίζουμε τη γυναίκα και την οικογένειά του.

Ο Πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορρέα, αναπολεί τη ζωή του Γκάμπο στη Λατινική Αμερική:

Ο Γκάμπο μας άφησε στη μοναξιά. Αλλά τα έργα και η ζωή του σχετικά με τη «la Patria Grande» μένουν [στμ: πολιτική ιδέα με σκοπό την ενότητα στη Λατινική Αμερική]. Μέχρι τη νίκη, αγαπημένε Γκάμπο!

Ο Ολάντα Χουμάλα από το Περού είπε:

Η Λατινική Αμερική και όλος ο κόσμος αποχαιρέτισαν τον ονειροπόλο συγγραφέα. Αναπαύσου εν ειρήνη Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες˙ αναπαύσου εκεί, στο Μακόντο.

Στη Βενεζουέλα ο Νικολάς Μαδούρο δημοσίευσε μια εικόνα με το παρακάτω κείμενο:

Ήταν ένας πραγματικός και πιστός φίλος των ηγετών της επανάστασης, οι οποίοι εξύψωσαν τα πιστεύω του Σιμόν Μπολίβαρ και του Χοσέ Μάρτι.

Το Ίδρυμα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες για μια Νέα Ιβηροαμερικανική Δημοσιογραφία [Fundación Gabriel García Márquez para el Nuevo Periodismo Iberoamericano, με συντομογραφία FNPI] τους ευχαρίστησε όλους για τα μηνύματά τους.

Ευχαριστούμε πολύ για όλα σας τα μηνύματα. Θα εκπληρώσουμε την αποστολή του Γκάμπο με σοβαρότητα και αφοσίωση.

Ωστόσο, σύμφωνα με τη γνώμη του χρήστη του Twitter Richie, η ανταπόκριση στο θάνατο του συγγραφέα των κίτρινων πεταλούδων δεν ήταν ικανοποιητική:

Ο θάνατος του Γκαρσία Μάρκες βρήκε τους Κολομβιανούς δημοσιογράφους να κάνουν διακοπές. Ήταν ένας λαμπρός άντρας μέχρι το τέλος.

Η Gina Eschebac θέτει το ερώτημα για ποιο λόγο πέθανε ο Γκαρσία Μάρκες στο Μεξικό και όχι στην Κολομβία. Θυμάται επίσης ότι λόγω των κομμουνιστικών του πεποιθήσεων έπρεπε να ζήσει στην εξορία:

Γιατί άφησε ο Γκάμπο την Κολομβία το 1981 και πέθανε στην εξορία;

Ο συγγραφέας πέθανε εκεί λόγω της ασθένειάς του, όπως αναφέρει ο Rubén Díaz Caviedes σε ένα άρθρο του περιοδικού Jot Down.

Lo último que se sabía sobre el estado de su salud era que los años le estaban venciendo por la cabeza y que tenía «conflictos de memoria», citando a su hermano pequeño. Sufría una demencia senil acelerada, según él, por el tratamiento contra el cáncer linfático que casi se lo llevó en 1999.

Το τελευταίο που γνωρίζαμε για την κατάσταση της υγείας του ήταν ότι η μεγάλη του ηλικία τον επηρέασε, με αποτέλεσμα να έχει προβλήματα μνήμης, όπως ισχυρίζεται ο νεότερος αδελφός του. Κατά τους ισχυρισμούς του, ο Γκαρσία Μάρκες υπέφερε από προχωρημένη άνοια λόγω της θεραπείας κατά του καρκίνου του λεμφαδένα, εξαιτίας του οποίου πάρα λίγο να πεθάνει το 1999.

Το κολομβιανό λογοτεχνικό blog Macondo literario σχολιάζει [es]:

Un querido y agradecido adiós a Gabo por compartirnos tanto a través de sus letras.

Αντίο αγαπημένε μας Γκάμπο. Είμαστε ευγνώμονες για όλα αυτά που μέσω των κειμένων σου μοιράστηκες μαζί μας.

Στο blog του, ο Juan que Duerme αναφέρεται στη διάλεξη του νομπελίστα «La soledad de America Latina» [Η μοναξιά της Λατινικής Αμερικής]. Σε αυτήν ο Γκαρσία Μάρκες άσκησε κριτική μεταξύ άλλων και στον ευρωκεντρισμό, σύμφωνα με τον οποίο η Νότια Αμερική μέσω πολιτικών προσπαθειών αναμένεται να απαλλαγεί από τη φτώχεια και την αδικία χωρίς εξωτερική βοήθεια.

Τέλος, από το οικονομικό περιοδικό América Economía μας παρουσιάζει ένα άρθρο με τα σημαντικότερα σημεία δύο αφηγήσεων, στις οποίες ο πρώην Κουβανός πρόεδρος Φιντέλ Κάστρο μιλά με τον Κολομβιανό νομπελίστα για τις προσωπικές του ιστορίες. Στη συνέχεια, μας υπενθυμίζει ότι ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες κατηγορούταν όλη τη ζωή του για τις κομμουνιστικές του πεποιθήσεις. Χωρίς αμφιβολία αυτό δεν επηρέασε αρνητικά τη φήμη του, αλλά μάλιστα έγινε ο πιο πολυδιαβασμένος ξενόγλωσσος συγγραφέας στη Ρωσία. Το έργο του «El amor en los tiempos del colera» [Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας] έγινε ταινία στο Χόλιγουντ, ενώ έργα του ενέπνευσαν και πολλά τραγούδια.

Ένα μέλος του blog C – Records συμπεραίνοντας προσθέτει:

Pablo Neruda dijo sobre la novela ‘Cien años de soledad’, que era “la mejor novela que se ha escrito en castellano después del Quijote”. Los índices numéricos como el que demuestran que los libros de García Márquez son los más vendidos de los que se hayan publicado en lengua española en toda la historia, exceptuando la Biblia.

Ο Πάμπλο Νερούδα χαρακτηρίζει το μυθιστόρημα «Εκατό χρόνια μοναξιά», ως «το καλύτερο μυθιστόρημα στην καστιλιάνικη γλώσσα από την εποχή του Δον Κιχώτη». Στατιστικές δείχνουν, ότι τα βιβλία του Γκαρσία Μάρκες έχουν πετύχει το μεγαλύτερο αριθμό πωλήσεων στην ιστορία της ισπανικής λογοτεχνίας, εξαιρώντας τη Βίβλο.

Αναπαύσου εν ειρήνη Γκάμπο.

Το κόστος της λογοκρισίας του Τύπου στην Κίνα

Στην ιστοσελίδα China Media Project [en], ο Chang Ping εξετάζει τον αντίκτυπο που θα μπορούσε να έχει η υπόθεση του Wei Yinin, ο οποίος καταχράστηκε την εξουσία που είχε στον έλεγχο του ηλεκτρονικού τύπου. Ο Chang πιστεύει ότι η υπόθεση θα πρέπει να οδηγήσει σε ένα βαθύτερο προβληματισμό πάνω στην διαφθορά του ίδιου του συστήματος προπαγάνδας του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Chang αναφέρει [en]: 

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιθανότατα θα δυσκολεύονταν μόνο να φανταστούν τον τρόπο που ένας χαμηλόβαθμος υπάλληλος διαδικτυακού ελέγχου μπορεί να “τρώει” εκατομμύρια από δωροδοκίες. Πόσα περισσότερα μπορεί να κάνει ένας υψηλόβαθμος υπάλληλος του Τμήματος Προπαγάνδας με σχεδόν απεριόριστη εξουσία; Αλλά η μυστική φύση της προπαγανδιστικής δραστηριότητας είναι τέτοια που κανένα ΜΜΕ δεν θα τολμούσε ποτέ να αποκαλύψει τη διαφθορά ανάμεσα στους κρατικούς υπαλλήλους που αναλαμβάνουν να τα ελέγχουν. 

Χιλή: 16 κορυφαίες γυναίκες

Μια φωτογραφική συλλογή στην ιστοσελίδα Sentidos Comunes [es] παρουσιάζει 16 εκπληκτικές γυναίκες της Χιλής που είναι “πρωταγωνίστριες της δημόσιας ατζέντας για τα επόμενα πέντε ή δέκα χρόνια”.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει τη φωτογράφο Paloma Palomino, την πολιτικό Karol Cariola, τη δημοσιογράφο Isabel Plant, την κινηματογραφίστρια Dominga Sotomayor και την εικονογράφο Fran Meneses.

ΠΓΔΜ: Φοιτητές της Ιατρικής ζουν σε συνθήκες Μεσαίωνα

Το ανεξάρτητο φοιτητικό περιοδικό Izlez (Έξοδος) δημοσίευσε συλλογές φωτογραφιών των φοιτητριών Dena Miladinoska και Kristina Ivanova [mk] της κρατικής φοιτητικής εστίας της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στα Σκόπια. Οι φοιτήτριες δημοσίευσαν τις φωτογραφίες με τις θλιβερές συνθήκες διαβίωσης σε μια προσπάθεια να κινήσουν τη βελτίωση των συνθηκών αυτών, παρόμοια με την πρωτοβουλία που ξεκίνησε λίγες βδομάδες νωρίτερα από τους φοιτητές της εστίας Goce Delchev στα Σκόπια [άρθρο στο Global Voices].

Во меѓувреме, студентската населба „Невена Георгиева-Дуња“, лоцирана во кругот на универзитетските клиники во Скопје и попозната како „Медицинар“, останува нем сведок на несреќниот студентски живот во земјата. Ако не сте знаеле, неминовно да се спомене, секој студент месечно издвојува три илјади денари за сместувањето во „Медицинар“. Што се добива за тие пари?

Εν τω μεταξύ, η φοιτητική εστία “Nevena Georgieva – Dunja”, που βρίσκεται εντός του χώρου των πανεπιστημιακών κλινικών στα Σκόπια και είναι περισσότερο γνωστή ως “Medicinar”, παραμένει σιωπηλός μάρτυρας των ατυχών συνθηκών της φοιτητικής ζωής στη χώρα. Ένα όχι και τόσο γνωστό αλλά αναπόφευκτο γεγονός είναι ότι κάθε φοιτητής πληρώνει μηνιαίο νοίκι 3.000 δηναρίων (περίπου 50 ευρώ) για το “Medicinar.” Τι παίρνουν πίσω με τα χρήματα αυτά;

Στο “Medicinar” των Σκοπίων, οι φοιτητές όχι μόνο πλένουν τα ρούχα τους στο χέρι, αλλά τα πλένουν μέσα σε παλιούς τενεκέδες για μπογιά.

Τατζικιστάν: Χειμώνας στην Ντουσάνμπε

Μια απόδημη blogger γράφει [en] πώς πέρασε το χειμώνα στην Ντουσάνμπε, πρωτεύουσα του Τατζικιστάν. 

Πέρασα τις περισσότερες κρύες μέρες στριμωγμένη δίπλα στο φούρνο (pechka), με μια κούπα τσάι στο χέρι. Κάποια πρωινά στην κουζίνα, τα πάντα πάγωναν. Μια φορά προσπάθησα να χύσω ζεστό νερό σε ένα κρύο φλιτζάνι και έσπασε στη μέση…

Αρκετές νύχτες, έπεφτε το ηλεκτρικό ρεύμα, για ώρες πολλές φορές…

Η διήγηση βοηθά να καταλάβουμε γιατί η Ντουσάνμπε πρόσφατα βαθμολογήθηκε [en] ως η χειρότερη πόλη στην Ασία για να μείνει κάποιος αλλοδαπός.

Αναμονή 80 ετών: Ο Νίγηρας αποκτά τον πρώτο του σιδηροδρομικό σταθμό

Στις 7 Απριλίου, ο Νίγηρας εγκαινίασε τον πρώτο του σιδηροδρομικό σταθμό στην πρωτεύουσα Νιαμέι [fr]. Οι αρχές ήδη είχαν προγραμματίσει την κατασκευή του σιδηροδρομικού σταθμού πριν 80 χρόνια, αλλά το project δεν τελείωσε ποτέ. Το γεγονός θα πυροδοτήσει την κατασκευή τροχιοδρόμων μεταξύ του Νίγηρα, του Μπενίν, της Μπουρκίνα Φάσο και της Ακτής Ελεφαντοστού. Ο χρήστης του Twitter Tanoussou στο Νιαμέι δημοσίευσε μια φωτογραφία του σιδηροδρομικού σταθμού:

 Αν η γελοιότητα σκότωνε, εμείς οι Αφρικανοί θα ήμαστε όλοι νεκροί! Κοιτάξτε το τρένο που προμηθεύτηκε ο Νίγηρας στον 21ο αιώνα pic.twitter.com/wYTM5daPAU

Νέα Καληδονία: Φωτογραφίες στο ηλιοβασίλεμα

Η ιστοσελίδα Katuali (Fr) δημοσιεύει φωτογραφίες από το ηλιοβασίλεμα στη Νέα Καληδονία.

Ποιος κερδίζει από το εμπόριο γυναικών από τη Μαδαγασκάρη στη Μέση Ανατολή;

Ο Aaron Ross γράφει για την έρευνά του στην καρδιά του συνεχιζόμενου εμπορίου λευκής σαρκός (άρθρο στο Global Voices) και νεαρών γυναικών από τη Μαδαγασκάρη σε χώρες της Μέσης Ανατολής [en]:

Για κάποιους επιχειρηματίες, η κατάρρευση ανήγγειλε μια ευκαιρία ζωής. Επονομαζόμενα “γραφεία ευρέσεως εργασίας” άρχισαν να ξεπηδούν στην πρωτεύουσα Ανταναναρίβο και άλλες πόλεις σε όλη τη Μαδαγασκάρη, που έταζαν την “καλή ζωή” στα “Ελντοράντο” της Μέσης Ανατολής, όπου οι μηνιαίοι μισθοί συνήθως κυμαίνονται στα 200 δολάρια. Τα γραφεία “τσέπωναν” κέρδος 2.000 δολαρίων για κάθε επιτυχημένη συναλλαγή […] Καθώς η οικονομία της Μαδαγασκάρης είχε πάρει τον κατήφορο, ο αριθμός των μεταναστών αυξανόταν ούτως ή άλλως. Ορισμένοι κατευθύνθηκαν λαθραία προς το Λίβανο με τις “πλάτες” κυβερνητικών αξιωματούχων. Τελευταία, ωστόσο, οι πιο δημοφιλείς προορισμοί αποτελούν το Κουβέιτ και η Σαουδική Αραβία.

Ο Ross επίσης αναφέρει λεπτομερώς τις συνέπειες των οικονομικών κυρώσεων του καθεστώτος στην αναφορά του. Το θέμα συζητήθηκε επίσης από εθνικούς παρατηρητές σε αυτό το άρθρο του Global Voices [en].

Ινδία: Η θέση των γυναικών στη σημερινή κοινωνία

Το κίνημα Transhuman Collective (THC), ένα πνευματικό δημιούργημα των Soham Sarcar & Snehali Shah, είναι ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα συνεργασίας βασισμένο στη φιλοσοφία του Διανθρωπισμού. Σε αυτό το συγκινητικό βίντεο που δημιουργήθηκε και ανέβηκε στο YouTube [en] από την ιστοσελίδα Transhumanism.in, αποκαλύπτεται ότι υπάρχει έλλειψη θεμελιώδους σεβασμού για τις γυναίκες στην πατριαρχική κοινωνία της Ινδίας. Επιπλέον, τα ΜΜΕ παίζουν έναν καίριο ρόλο στη διαμόρφωση της νοοτροπίας και της συμπεριφοράς της κοινωνίας της Ινδίας.