Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

· Μαρτίου, 2015

Άρθρα του Ειδησάρια του Μαρτίου, 2015

H Αργεντινή δημιουργεί μητρώο διερμηνέων ιθαγενών γλωσσών

Enia Pilagá de la provincia de Formosa - Imagen de Laura Schneider

Ιθαγενείς Πιλαγκά από την Επαρχία Φορμόζα στην Αργεντινή – Φωτογραφία: Laura Schneider

Έπειτα από την υπόθεση της Reina Maraz, μιας Βολιβιανής ιθαγενούς Κέτσουα, η οποία κρατούνταν για 3 χρόνια στην Αργεντινή χωρίς να ξέρουν γιατί, το Δικαστήριο της Επαρχίας του Μπουένος Άιρες ενέκρινε το Μητρώο Μεταφραστών για Ιθαγενείς Γλώσσες [es].

Σύμφωνα με έρευνα από το Εθνικό Ινστιτούτο περί Ιθαγενών, κατά τα έτη 2004-2005 αναγνώρισε την ύπαρξη 38 ιθαγενών κοινοτήτων, βάσει ενός συμπληρωματικού ερωτηματολογίου ιθαγενών κοινοτήτων από την Αργεντινή:

Los pueblos con mayor población a nivel nacional en orden descendente son: el pueblo Mapuche con 113.680, el pueblo Kolla con 70.505 y el pueblo Toba con 69.452 habitantes. En cuanto a los de menor población, se encuentran los pueblos Quechua con 561, los Chulupí con 553, los Sanavirón con 528, los Tapiete con 484 y por último, el pueblo Maimará con 178 habitantes.

Οι πιο πολυπληθείς κοινότητες σε εθνικό επίπεδο σε φθίνουσα σειρά είναι: Μαπούτσε με 113.680, Κόλλα με 70.505 και Τόμπας με 69.452 κατοίκους. Όσο για τους μικρότερους πληθυσμούς, οι Κέτσουα είναι 561, οι Τσουλούπι 553, οι Σαναβιρόν 528, οι Ταπιέτε 484 και τελευταίοι οι Mαϊμαρά με 178 κατοίκους

Παρόμοια μητρώα υφίστανται ήδη στο Περού, όπου υπάρχει το Μητρώο Διερμηνέων Ιθαγενών Γλωσσών, και στη Βολιβία, όπου το Γενικό Δίκαιο Γλωσσικών Δικαιωμάτων και Πολιτικών συνοψίζει τους κύριους στόχους του ως εξής:

1. Reconocer, proteger, promover, difundir, desarrollar y regular los derechos lingüísticos individuales y colectivos de los habitantes del Estado Plurinacional de Bolivia.

2. Generar políticas públicas y obligaciones institucionales para su implementación, en el marco de la Constitución Política del Estado, convenios internacionales y disposiciones legales en vigencia.

3. Recuperar, vitalizar, revitalizar y desarrollar los idiomas oficiales en riesgo de extinción, estableciendo acciones para su uso en todas las instancias del Estado Plurinacional de Bolivia.

1. Αναγνώριση, προστασία, προώθηση, διάδοση, ανάπτυξη και έλεγχος των ατομικών και συλλογικών γλωσσικών δικαιωμάτων των πολιτών του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας.
2. Δημιουργία δημόσιας πολιτικής και θεσμικών προϋποθέσεων προς εφαρμογή, υπό το Σύνταγμα, διεθνείς συμβάσεις και νομικές διατάξεις εν ισχύ.
3. Ανάκτηση, αναζωογόνηση και ανάπτυξη των επίσημων γλωσσών προς εξαφάνιση, θέτοντας ενέργειες προς υλοποίηση για όλες τις εκφάνσεις του Πολυεθνικού Κράτους της Βολιβίας.

Εδώ είναι οι εταιρείες τεχνολογίας στην Κένυα που χρηματοδοτήθηκαν το 2014

Γνωρίζετε τις επιχειρήσεις τεχνολογίας στην Κένυα, που χρηματοδοτήθηκαν το 2014; Ο Erik Hersmann φτιάχνει έναν κατάλογο στην ανάρτηση αυτή:

Πρώιμο στάδιο κεφαλαίου

Angani – Δημόσιος πάροχος cloud computing 
BRCK – Ανθεκτική, ασύρματη συσκευή WiFi
CardPlanet – Κινητό σύστημα πληρωμής χρημάτων για επιχείρησεις και ΜΚΟ
iProcure –Λογισμικό για τη βελτιστοποίηση των αγροτικών αλυσίδων εφοδιασμού
OkHi – Φυσικό σύστημα διευθυνσιοδότησης για λύσεις επιμελητείας
Sendy – Υπηρεσίες μεταφοράς με μοτοσικλέτες
Tumakaro – Χρηματοδότηση της εκπαίδευσης από τη Διασπορά
Umati Capital –Εργοστασιοποίηση για αγροτικούς συνεταιρισμούς, εμπόρους και μεταποιητές
GoFinance – Χρηματοδότηση κεφαλαίου κίνησης για τους διανομείς FMCG
BuyMore – Ηλεκτρονική φοιτητική εκπτωτική κάρτα
TotoHealth – Τεχνολογία SMS για την υγεία των παιδιών
BitPesa – Bitcoin για αφρικανικά εμβάσματα

Πρόσκληση για άμεση δράση μετά τον κυκλώνα Pam στα νησιά του Ειρηνικού

Παρακολουθώντας τον κυκλώνα Pam κατηγορίας 5, που έπληξε τα νησιά του Ειρηνικού και το Βανουάτου, ο John Englart (@Takvera) μελετά συνδέσμους σε ιστοσελίδες με κλιματικές αλλαγές:

Το Βανουάτου έχει υποστεί την χειρότερη καταστροφή που έχει καταγραφεί ποτέ, μετά το χτύπημα του τροπικού κυκλώνα Pam, κατηγορίας 5. Ο Πρόεδρος του Βανουάτου κατηγορεί την κλιματική αλλαγή για τις ακραίες καιρικές συνθήκες (Guardian, 16 Μαρτίου 2015).

…Ο κυκλώνας Pam και η καταστροφή του Βανουάτου και άλλων κρατών του Ειρηνικού Ωκεανού αποτελεί ένα ακόμα βήμα στην πορεία για τη Συμφωνία για το Κλίμα στο Παρίσι τον Δεκέμβριο του 2015.

Ο John συλλογίζεται επίσης για τη συμβολή της Αυστραλίας στην ξένη βοήθεια και το ρόλο της στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (COP21) στο Παρίσι αργότερα μες στη χρονιά.

Η δημοσίευσή του έχει επίσης συνδέσμους με οργανώσεις, όπου μπορείτε να δώσετε δωρεές για βοήθεια έκτακτης ανάγκης για το Βανουάτου.

Στιγμές ζωής: Έκκληση για συμπόνια

captura

Στιγμιότυπο από το βίντεο “Στιγμές” του Nuno Rocha.

Ο Carlos G. de Juan, που γράφει στο blog Hacia rutas de cambio positivo (“Υπάρχουν δρόμοι θετικής αλλαγής”), μας κάνει να συλλογιστούμε μέσω μίας βουβής ταινίας μικρού μήκους που περιγράφει την ιστορία πολλών αστέγων σε μεγάλες πόλεις, οι οποίοι ζούσαν κανονικά, ώσπου η ζωή τούς έφερε τα πάνω κάτω με τόσο άσχημο τρόπο που έχασαν κάθε ελπίδα:

Esta puede ser la historia de muchas personas que hoy malviven en las calles de las grandes ciudades. Personas que como todos, fueron niños, fueron jóvenes estudiantes, fueron padres o madres, fueron nuestros compañeros de trabajo, fueron nuestros amigos pero algo sucedió en sus vidas que les hizo arrodillarse, abandonarse.

Αυτή μπορεί να είναι η ιστορία πολλών ανθρώπων που σήμερα ζουν μία άσχημη ζωή στους δρόμους μεγάλων πόλεων. Άνθρωποι όπως και όλοι μας, που ήταν κάποτε παιδιά, νεαροί μαθητές, γονείς, ήταν συνάδελφοί μας, φίλοι μας, αλλά κάτι συνέβη στη ζωή τους και τους γονάτισε και έμειναν εγκαταλελειμμένοι.

Με την ερώτηση “Κι αν ήσουν εσύ;” ο Carlos G. de Juan μας καλεί να συμπονέσουμε αυτούς που ζουν στους δρόμους, δηλαδή να βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση τους και να αναρωτηθούμε πώς έτυχε η ζωή να τους φέρει σε αυτήν την κατάσταση, καθώς και να σκεφτούμε πιθανές λύσεις για να τους επαναφέρουμε στην ενεργή κοινωνία.

Το σενάριο και η παραγωγή του βίντεο έγινε από τον Πορτογάλο κινηματογραφιστή Nuno Rocha.

Μπορείτε να διαβάσετε τις αναρτήσεις του Carlos G. de Juan στο Twitter.

Αυτή η ανάρτηση ήταν μέρος του 27ου #LunesDeBlogsGV (Δευτέρα των blogs στο GV) στις 3 Νοεμβρίου 2014.

“Οι γυναίκες δουλεύουν 2-3 ώρες περισσότερο από τους άνδρες”

mujer blogger

Από τη Βενεζουέλα, η Marita Seara Fernández, μέλος της συλλογικότητας Mujeres Construyendo [es], μιας διαδικτυακής κοινότητας, που στοχεύει να θέσει ένα τέλος στο ψηφιακό κενό μεταξύ των γυναικών, έλαβε μέρος στην “Πρώτη Διεθνή Διάσκεψη Γυναικών Bloggers” [es] στο Μεξικό τον Οκτώβριο του 2013. Σημειώνει πως οι γυναίκες μετά βίας αντιπροσωπεύουν το 25% της ισπανόφωνης μπλογκόσφαιρας και τέτοιου είδους συγκεντρώσεις είναι ακόμα “ασυνήθιστες”, καθώς έχουν ανάγκη να εκφράζονται ελεύθερα, απεριόριστα και χωρίς λογοκρισία.

Η Fernández γράφει [es]:

Hay muchísimas voces femeninas en el mundo, sobre todo en países donde la represión, discriminación y desigualdad es parte de su día a día. ¿Pero qué hay de blogs escritos por mujeres latinoamericanas?, ¿de voces que presenten una realidad en sus comunidades o reflejen el empoderamiento y el liderazgo que muchas representan?. Hay pocas.

[..]

Si comenzamos con que el acceso igualitario a internet es un derecho, para disminuir esta brecha es esencial el cambio o implantación de nuevas políticas públicas que van desde la alfabetización y la educación desde edades tempranas hasta la ayuda en el manejo y redistribución del tiempo de las mujeres, de manera así que puedan acceder al aprendizaje de estos recursos.

Υπάρχουν πολλές γυναικείες φωνές στον κόσμο, κυρίως σε χώρες όπου η καταπίεση, οι διακρίσεις και η ανισότητα αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Τι γίνεται όμως με τα ιστολόγια που γράφονται από Λατινοαμερικανές; Φωνές που παρουσιάζουν μια πραγματικότητα για τις κοινότητές τους ή αντικατοπτρίζουν την ενδυνάμωση και ηγεσία που αντιπροσωπεύουν πολλές εξ αυτών; Λίγες υπάρχουν.

[..]

Αν ξεκινήσουμε λέγοντας πως αποτελεί δικαίωμα η ίση πρόσβαση στο Διαδίκτυο, για να μειώσουμε το κενό αυτό είναι απαραίτητη η μεταβολή ή νέοι κανόνες για μόρφωση και εκπαίδευση από πολύ μικρή ηλικία, μέχρι και αρωγή στη διαχείριση και αναδιανομή του χρόνου των γυναικών, προκειμένου να έχουν πρόσβαση στη μάθηση.

Μεταξύ άλλων, σημειώνει πως “οι γυναίκες εργάζονται 2-3 ώρες περισσότερο από τους άνδρες, “γι’ αυτό και δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο να μάθουν να χρησιμοποιούν ψηφιακά εργαλεία”. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στη δημοσίευσή της [es].

Το άρθρο αυτό αποτέλεσε κομμάτι της 5ης #LunesDeBlogsGV [Δευτέρα των blogs] στις 2 Ιουνίου 2014.

Τουρκία: Πολιτιστικά σταυροδρόμια

Ο Vilhelm Konnander κάνει έναν περίπατο τους αναγνώστες του στην τουρκική πόλη Καρς, ένα μέρος πολυπρόσωπης ιστορίας και πλούσιας τουρκικής, αρμένικης, ρώσικης και κούρδικης κληρονομιάς.

Νότια Αφρική: Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε το κακό του Απαρτχάιντ

O Ευγένιος ντε Κοκ [en], γνωστός με το παρατσούκλι “Πρωτεύον Κακό” (“Prime Evil”), ήταν ο διοικητής μιας μονάδας της Αστυνομίας της Νοτίου Αφρικής για την καταπολέμηση της εξέγερσης, που απήγαγε, βασάνιζε και δολοφόνησε πολυάριθμους αντικαθεστωτικούς ακτιβιστές την εποχή του Απαρτχάιντ. Πρόσφατα αποφυλακίστηκε υπό όρους, αφού εξέτισε τα 20 χρόνια της ποινής φυλάκισής του των 212 χρόνων.

Ο Πιερ ντε Βος αντιδρά στην αποφυλάκισή του [en], υποστηρίζοντας ότι είναι ώρα να αντιμετωπιστεί το κακό του Απαρτχάιντ και όχι μόνο του ντε Κοκ που το υπερασπίστηκε:

What De Kock did was monstrous – far more monstrous than anything an ordinary beneficiary of apartheid did. Whether he deserves to be granted parole is, therefore, at the very least, debatable. But singling out De Kock as particularly evil is also comforting for those of us who benefited from apartheid and continue to do so because of its lingering effects.

It’s an archetypal example of “Othering”. We pinpoint one wrongdoer (the torturer in the attic) in order to obscure our own complicity in upholding and benefiting from the system in whose name De Kock committed his crimes.

Supporting the prosecution and conviction of De Kock and his continued incarceration, and insisting on depicting him as uniquely evil, allow us to avoid having to confront the fact that the system itself was evil through and through.

It helps us white South Africans who lived through apartheid (or whose parents did) to retain the idea that we were, for the most part, “decent” people – lawyers, accountants, government clerks, railway workers, doctors, school teachers, insurance brokers – who read and discussed the merits of good books and movies with friends, who went to the opera and the symphony concert, who swooned over the yodelling Briels, who cried when that dog was killed in that children’s movie, who treated our servants with condescending kindness. In our own minds we would never, ever deliberately endorse cruelty and violence towards others.

Yet, we benefited from the system whose very raison d’être was to oppress and exploit others and to uphold and defend the sham superiority of whites and what is ironically termed “Western civilisation” – the same “civilisation” that produced Hitler, Stalin, Vietnam and Iraq, and embraced and benefited from slavery and colonial oppression.

Αυτά που έκανε ο ντε Κοκ ήταν τερατώδη – πολύ περισσότερο τερατώδη από αυτά που έκανε ένας συνηθισμένος δικαιούχος του Απαρτχάιντ. Το αν αξίζει να αποφυλακιστεί υπό όρους είναι, ως εκ τούτου, τουλάχιστον, συζητήσιμο. Όμως με το να ξεχωρίζουμε τον ντε Κοκ ως ιδιαίτερα κακό δίνει θάρρος σε όσους από εμάς επωφεληθήκαμε από το Απαρτχάιντ και συνεχίζουμε να το κάνουμε λόγω των παρατεταμένων συνεπειών του.

Είναι ένα αρχέτυπο παράδειγμα του “Othering” (μετατόπιση ευθυνών σε άλλους): εντοπίζουμε κάποιον παραβάτη (τον βασανιστή στη σοφίτα), με σκοπό να συγκαλύψουμε τη δική μας συνενοχή στην υπεράσπιση και στο όφελός μας από ένα σύστημα, στο όνομα του οποίου ο ντε Κοκ διέπραξε τα εγκλήματά του.

Με το να στηρίζουμε την ποινική δίωξη και την καταδίκη του ντε Κοκ και τη συνεχή του φυλάκιση, και με την επιμονή μας να τον παρουσιάζουμε ως μοναδικά κακό, μας επιτρέπεται να αποφεύγουμε να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι το σύστημα από μόνο του ήταν κακό πέρα για πέρα.

Μας βοηθάει εμάς, τους λευκούς Νοτιοαφρικανούς, που ζήσαμε το Απαρτχάιντ (ή που το έζησαν οι γονείς μας) να διατηρήσουμε την ιδέα ότι είμαστε, ως επί το πλείστον, “αξιοπρεπείς” άνθρωποι – δικηγόροι, λογιστές, υπάλληλοι της κυβέρνησης, εργάτες των σιδηροδρόμων, γιατροί, δάσκαλοι, ασφαλιστές – που διάβαζαν και συζητούσαν τα πλεονεκτήματα των καλών βιβλίων και ταινιών με φίλους, που πήγαιναν στην όπερα και στο συμφωνικό κονσέρτο, που λιποθύμησαν κατά τη διάρκεια των τραγουδισμάτων, που έκλαψαν όταν εκείνος ο σκύλος πέθανε σε αυτή την παιδική ταινία, που συμπεριφέρονταν στους υπηρέτες μας με συγκαταβατική καλοσύνη.

Ωστόσο, εμείς επωφεληθήκαμε από το σύστημα, του οποίου ο λόγος ύπαρξης ήταν να καταπιέζει και να εκμεταλλεύεται τους άλλους και να στηρίζει και να υπερασπίζεται την εικονική υπεροχή των λευκών και αυτού που ειρωνικά χαρακτηρίζεται “δυτικός πολιτισμός” – τον ίδιο “πολιτισμό” που δημιούργησε τον Χίτλερ, τον Στάλιν, το Βιετνάμ και το Ιράκ και αποδέχτηκε και επωφελήθηκε από την δουλεία και την αποικιακή καταπίεση.

Καθαρισμός των παραθαλάσσιων περιοχών της Σιγκαπούρης

Volunteers during a cleanup event. Flickr photo by NUS Toddycats & ICCS (CC License)

Εθελοντές κατά τη διάρκεια καθαρισμού. Φωτογραφία από το Flickr: NUS Toddycats & ICCS (άδεια Creative Commons)

Μέχρι το 1992, το Διεθνές παραθαλάσσιο συνεργείο καθαρισμού της Σιγκαπούρης έχει οργανώσει δραστηριότητες για να απομακρύνει τα σκουπίδια από τις παραλίες και τα δέντρα της Σιγκαπούρης. Κάθε χρόνο, περίπου 1.500 εθελοντές λαμβάνουν μέρος στις δραστηριότητες καθαρισμού, οι οποίοι μπορούν να συλλέγουν 60.000 τεμάχια σκουπιδιών.

 

Clean up locations around Singapore

Τοποθεσίες καθαρισμού στη γύρω περιοχή της Σιγκαπούρης

Βολιβία: Η αναπτυσσόμενη πόλη Ελ Άλτο κλείνει τα 30 της χρόνια

El Alto graphic by Tonny Lopez (@tonnylp)

El Alto: Tonny Lopez (@tonnylp)

Σχετικά νεαρή για τα αστικά δεδομένα της Βολιβίας, η πόλη El Alto γιορτάζει την 30ή της επέτειο στις 6 Μαρτίου 2015. Αρχικά ένα μικρό προάστιο της πρωτεύουσας Λα Παζ, σε υψόμετρο 4.070 μέτρων, έγινε αυτόνομος δήμος το 1985. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, είναι πλέον η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βολιβίας.

Ο πληθυσμός της πόλης αποτελείται κυρίως από εποίκους Αϋμάρα από τα Οροπέδια των Άνδεων, οι οποίοι λαμβάνουν μέρος στο ανεπίσημο και επίσημο εμπόριο και παραγωγή. Αν και βασίζεται σε μια πλούσια πολιτισμική παράδοση, το Ελ Άλτο είναι επίσης γνωστό για το ρόλο του το 2003 στον “Πόλεμο του Πετρελαίου” [en], ο οποίος τελικά οδήγησε στην παραίτηση του τότε Προέδρου Γκονζάλο Σάντσεζ ντε Λοζάδα, λόγω του θανάτου 80 ανθρώπων. Το σλόγκαν “Το Ελ Άλτο στα πόδια του, ποτέ στα γόνατα”, χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του '80, και ακόμη χρησιμοποιείται και στις μέρες μας, αντικατοπτρίζοντας τον ανθεκτικό χαρακτήρα των κατοίκων του.

Για τον εορτασμό της επετείου του Ελ Άλτο, η ετικέτα #ElAlto30 κάνει τον κύκλο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Μορφώνοντας τις γυναίκες του Σήμερα, ισχυροποιώντας τις γυναίκες του Αύριο

Marita Seara, blogger για τις Voces Visibles, μας προσκαλεί να αναλογιστούμε τις διακρίσεις που επηρεάζουν τα κορίτσια και τις έφηβες — πρόσβαση στην εκπαίδευση — και την ανάγκη να μορφωθούν τα κορίτσια του σήμερα, ώστε να εξελιχθούν σε ισχυρές γυναίκες του αύριο.

FotografÍa extraída del blog Voces Visibles, utilizada con autorización.

Εικόνα από το blog Voces Visibles, χρησιμοποιείται με άδεια.

Σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε η Διεθνής Αμνηστία [es], 41 εκατομμύρια κορίτσια δεν έχουν πρόσβαση ούτε καν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Αναλφαβητισμός, γάμοι παιδικής ηλικίας, εγκυμοσύνες στην εφηβεία, είναι κομμάτια ενός φαύλου κύκλου [es] που επηρεάζει ιδιαιτέρως τα κορίτσια μας. Έτσι, η Λατινική Αμερική δεν αποτελεί εξαίρεση αυτού του παγκόσμιου φαινομένου, ειδικά όσον αφορά τις εγκυμοσύνες εφήβων: 

Venezuela ostenta el primer lugar en Suramérica y el tercer lugar en América Latina al ser el país con mayor cantidad de embarazos precoces. De cada 100 mujeres venezolanas que quedan embarazadas anualmente, 25 son adolescentes, de acuerdo al programa de Telemedicina de la Universidad Central de Venezuela.

Η Βενεζουέλα είναι στην κορυφή της λίστας της Νότιας Αμερικής και στην τρίτη θέση της Λατινικής Αμερικής με τα υψηλότερα ποσοστά σε πρώιμες εγκυμοσύνες. Στην Βενεζουέλα, από τις 100 γυναίκες που μένουν έγκυες κάθε χρόνο, οι 25 είναι έφηβες, σύμφωνα με το πρόγραμμα Telemedicine του Κεντρικού Πανεπιστημίου της Βενεζουέλα.

Ανάμεσα στις αιτίες της εγκυμοσύνης εφήβων, αξίζει να αναφέρουμε ότι το ένα τρίτο από τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες είναι αποτέλεσμα μη χρήσης μεθόδου αντισύλληψης και τα μισά από τα κορίτσια που στιγματίστηκαν δεν έλαβαν ορθή σεξουαλική και αναπαραγωγική διαπαιδαγώγηση πριν την σύλληψη.

Έτσι, η εκπαίδευση γίνεται μονόδρομος. Μορφώνοντας τα κορίτσια του σήμερα, ισχυροποιούμε τις γυναίκες του αύριο και κατά συνέπεια τις οικογένειες και τις κοινωνίες τους.

Μπορείτε να ακολουθήσετε την Marita Seara στο Twitter.

Αυτή η δημοσίευση ήταν μέρος της εικοστής εβδόμης #LunesDeBlogsGV (Δευτέρες των blogs των GV) στις 3 Νοεμβρίου 2014.

Η Ταϊβάν χτυπήθηκε από την χειρότερη ξηρασία εδώ και μια δεκαετία

8 municipalities in Taiwan started second stage water restrictions (orange) since Feb 26. CC BY-NC 2.0.

8 δήμοι στην Ταϊβάν άρχισαν περιορισμούς δευτέρου επιπέδου στην χρήση νερού (περιοχές με πορτοκαλί χρώμα).

Ως υποτροπικό / τροπικό νησί, η Ταϊβάν καλύπτεται συνήθως με υγρασία και πράσινο. Ωστόσο, το περασμένο έτος, συνέβησαν μόνο 2 τυφώνες [zh] και το νησί βρίσκεται τώρα αντιμέτωπο με τη χειρότερη ξηρασία εδώ και μια δεκαετία.

Η ανεξάρτητη δημοσιογράφος Chu Shu Chuan αναφέρει [zh] ότι σύμφωνα με το Waer Resources Agency στο δελτίο τύπου της 8ης Φεβρουαρίου, τα αποθέματα 12 μεγάλων δεξαμενών έχουν μειωθεί σε λιγότερο από το 50%. 8 δήμοι της Ταϊβάν έχουν αρχίσει περιορισμούς δεύτερου επιπέδου στην χρήση νερού από τις 26 Φεβρουαρίου.

Η αναφορά της Chu υπογραμμίζει [zh] ότι το απόθεμα μιας από τις κύριες δεξαμενές, της Δεξαμενής Shinmen, έχει πέσει στο 27% και η ύδρευση των μεγάλων βιομηχανικών χρηστών της θα μειωθεί κατά 7,5% από τις 13 Μαρτίου.

Εάν η ξηρασία δεν χαλαρώσει με τις βροχές που θα έρθουν την άνοιξη, τα βιομηχανικά πάρκα στην Ταϊβάν μπορεί να αντιμετωπίσουν έλλειψη νερού που δεν θα  μπορεί να λυθεί απλά τροποποιώντας τους προγραμματισμένους τρόπους λειτουργίας [zh].

Διαδηλωτές από το Μεξικό εκφράζουν δημιουργικό ακτιβισμό

H @faeriedevilish, blogger στο Infoactivismo, αντικατοπτρίζει την ανάγκη να είναι δημιουργικές ως προς την επικοινωνία οι διαμαρτυρίες μας. Με την προοπτική αυτή, η συντάκτρια εξηγεί τη σημασία της δημιουργικότητας, ενώ αναφέρεται στις διαδηλώσεις για τους φοιτητές της Αγιοτζινάπα, όπου φωτοτυπίες από τα πρόσωπα των θυμάτων χρησιμοποιήθηκαν για να προσελκύσουν και να προκαλέσουν την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τα φοβερά γεγονότα.

Fotografía extraída del blog Infoactivismo, utilizada con autorización

Φωτογραφία από το Infoactivismo. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Οι εικονογράφοι όχι μόνο χρησιμοποίησαν διαδικτυακές παροχές για να τραβήξουν την προσοχή του κοινού, αλλά οι δρόμοι έλαβαν επίσης ηγετικό ρόλο στη δημιουργικότητα των νέων.

En una ciudad en la que la proliferación de marchas lleva en el mejor de los casos a una saturación, y en el peor de ellos, a prejuicios de clase, hacer que las marchas de Acción Global Ayotzinapa dieran incentivos para seguir participando fue un reto gigantesco.

Y es que marchar es del Contingente Carreola. Marchar es usar tu talento para incidir – como los jóvenes de la ENAP que pintaron las caras de lxs desaparecidxs en Reforma, lxs estudiantes de la Nacional de Música que marchaban interpretando música. Marchar es de quienes cuentan del 1 al 43, y de quienes cambian los dichos machistas por versiones feministas.

Marchar no es aburrido ni tedioso: es una forma de participación social que, de hecho, puede ser bastante divertida.

Σε μια πόλη όπου ο πολλαπλασιασμός των πορειών μπορεί είτε να γεμίζει τους δρόμους ή να οδηγήσει σε ταξικές προκαταλήψεις, ήταν μια τεράστια πρόκληση να έχουν την Παγκόσμια Δράση για την Αγιοτζινάπα να ενθαρρύνει την περαιτέρω συμμετοχή.

Η πορεία καθοδηγείται από το “Άγημα με τα Καροτσάκια”. Με την πορεία χρησιμοποιείς το ταλέντο σου για να επηρεάσεις τους ανθρώπους, όπως τα παιδιά από την Εθνική Σχολή Εικαστικών Τεχνών που ζωγράφισαν τα πρόσωπά τους, αντικατοπτρίζοντας τους ανθρώπους που εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της Περιόδου των Μεταρρυθμίσεων, καθώς και φοιτητές από το Εθνικό Ωδείο βάδισαν στην πορεία παίζοντας μουσική. Η πορεία έχει ανθρώπους από 1 έως 43 ετών και αυτούς που είναι πρόθυμοι να αλλάξουν τις σοβινιστικές ιδέες τους σε πιο φεμινιστικές.

Το να κάνεις πορεία δεν είναι βαρετό ή κουραστικό. Είναι ένας τρόπος για να συμμετάσχεις σε κάτι κοινωνικό και διασκεδαστικό.

Μπορείτε να ακολουθήσετε το Infoactivism στο Twitter

Το άρθρο αυτό αποτελεί τμήμα της 42ης έκδοσης του #LunesDeBlogsGV [Δευτέρα των blogs στο Global Voices] στις 9 Φεβρουαρίου 2015.

Δεν θα βρείτε ποτέ ιστορίες για την πείνα, τον Idi Amin ή τον Joseph Kony σε αυτή την ιστοσελίδα

Tαλαντούχοι συγγραφείς από την Ουγκάντα χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να διηγηθούν όμορφες ιστορίες για την χώρα:

Θα είμαστε ειλικρινείς μαζί σας. Ιστορίες με “πορνογραφία της φτώχειας”, πείνα, Έμπολα, πίστη στη φυλή και όλες τις αρνητικές ιστορίες για την Ουγκάντα; Δε θα τις βρείτε ποτέ εδώ. Αυτή είναι μια ιστοσελίδα για να γιορτάσουμε τις όμορφες ιστορίες για το Μαργαριτάρι της Αφρικής μέσω της ποίησης, των ιστοριών, των προφίλ ανθρώπων, των απόψεων, της μουσικής, του χορού και του δράματος.

Η πλατφόρμα “Αυτή είναι η Ουγκάντα” (ThisIs256) παρουσιάζει ταλαντούχους συγγραφείς από την Ουγκάντα, που είναι αποφασισμένοι να πουν ιστορίες για την Ουγκάντα και να βοηθήσουν τους κατοίκους της να ξεδιαλύνουν στερεότυπα σε ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο που δεν ξέρουν την αληθινή ιστορία της Ουγκάντα. Η πλατφόρμα είναι λίγο-πολύ συντεθειμένη από μια ποικιλόμορφη ομάδα συγγραφέων από την Ουγκάντα που επιθυμούν και αναζητούν να παρουσιάσουν και να ανακτήσουν το αυθεντικό, το στοχαστικό, το ειλικρινές και την αντικειμενικά ισορροπημένη μελέτη για την Ουγκάντα που δεν θα βρείτε πουθενά αλλού στα κυρίαρχα δυτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.

 

Μεξικό: Μια δημοκρατία διαστρεβλωμένη από τα Μ.Μ.Ε. της

O Fernando Vázquez Rigada αναλύει τον ρόλο των Μ.Μ.Ε. στο Μεξικό, μια χώρα όπου, σύμφωνα με τον ίδιο, η δημοκρατία είναι “διαστρεβλωμένη”, καθώς λειτουργεί τυπικά, μια χώρα στην οποία οι πολιτικοί θεσμοί δεν εκπροσωπούν την κοινωνία, όπως οφείλουν.

Fotografía extraída del blog de Fernando Vazques Rigada, utilizada con autorización

Εικόνα από το  blog του Fernando Vazquez Rigada, χρησιμοποιείται με την άδειά του.

Συμπληρώνει πως είναι τεράστια η ευθύνη των μεξικάνικων Μ.Μ.Ε. σε αυτόν τον τομέα. Στο Μεξικό, επικρατούν αναρίθμητα Μ.Μ.Ε., αλλά η ποσότητα δεν συνεπάγεται και ποιότητα, κυρίως αν αναλογιστούμε την στενή σχέση που συνδέει την πολιτική εξουσία και το σύστημα των μέσων ενημέρωσης:

L'État mexicain dépense chaque année une quantité de ressources extraordinaire pour les subventions des médias. Nous savons que le pouvoir exécutif fédéral y consacre environ 6 milliards de pesos par an [NDT: environ 350 millions d'euros]. Mais ce chiffre n'inclut pas les autres administrations, ni les 31 États, ni le District Fédéral, ni les 2 457 municipios, ni les 16 delegaciones de Mexico. Ne sont pas comptabilisées non plus les dépenses des partis politiques. C'est un chiffre qu'il faut au moins multiplier par dix.

Les médias mexicains doivent donc recevoir près de 70 milliards de pesos [NDT: environ 4 milliards d'euros] d'argent public chaque année. Cela représente 191 millions de pesos par jour. Presque 8 millions de pesos par heure.

Voilà ce qui explique l'immense déficit d'information dont souffre actuellement le Mexique. 

“Το κράτος του Μεξικού ξοδεύει κάθε χρόνο μια εξωπραγματική ποσότητα πόρων για τις επιχορηγήσεις των μέσων ενημέρωσης. Γνωρίζουμε ότι η Ομοσπονδιακή Εκτελεστική Εξουσία θυσιάζει περίπου 6 δισεκατομμύρια πέσος το χρόνο [στμ: περίπου 350 εκατομμύρια ευρώ]. Αλλά αυτός ο αριθμός δεν περιλαμβάνει τα υπόλοιπα όργανα, ούτε τα 31 Κράτη, ούτε τον Ομοσπονδιακό Τομέα, ούτε τα 2.457 municipios (δήμοι), ούτε τις 16 delegaciones (αντιπροσωπείες) του Μεξικού. Δεν συμπεριλαμβάνονται καν τα έξοδα των πολιτικών κομμάτων. Είναι ένας αριθμός που πρέπει να πολλαπλασιάζεται τουλάχιστον επί δέκα.

Τα μέσα ενημέρωσης του Μεξικού πρέπει να λαμβάνουν λοιπόν κοντά στα 70 δισεκατομμύρια πέσος [στμ: περίπου 4 δισεκατομμύρια ευρώ] δημοσίου χρήματος κάθε χρόνο. Αυτό αντιπροσωπεύει 191 εκατομμύρια πέσος την μέρα. Κοντά στα 8 εκατομμύρια πέσος την ώρα.

Ορίστε πως εξηγείται η τεράστια έλλειψη πληροφόρησης απ’ την οποία υποφέρει αυτή τη στιγμή το Μεξικό.”

Ο Fernando καταλήγει στο ότι οι δεσμοί τους με την πολιτική εξουσία και η οικονομική του εξάρτηση από αυτή, εμποδίζουν τα μέσα ενημέρωσης από το να ενημερώσουν ελεύθερα το κοινό και να παίξουν τον ρόλο των παρατηρητών της εξουσίας, προκειμένου να επισημάνουν τις αδυναμίες και να ανοίξουν δημόσια πολιτική συζήτηση.

Μπορείτε να ακολουθήσετε τον Fernando Vázquez Rigada στο Twitter.

To εν λόγω άρθρο αποτελεί μέρος της 40ης έκδοσης των #LunesDeBlogsGV (Δευτέρας των blogs στο Global Voices) στις 23 Φεβρουαρίου 2015.

Μολδαβία, Ρουμανία: Μουσική

Ο Peter Myers από το Adventures in Moldova γράφει περί θεμάτων στην παραδοσιακή μουσική της Μολδαβίας. Το WorkingDefinition γράφει για την “αναπόδραστη” μουσική στη Ρουμανία.

Ένας υποστηρικτής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Μπαχρέιν περιμένει την καταδίκη του

Ο Nabeel Rajab έχει προγραμματιστεί να δικαστεί σε μια υπόθεση για μια κατηγορία που έχει ασκηθεί εναντίον του από την κυβέρνηση του Μπαχρέιν στις 15 Μαρτίου, σχετικά με σχόλια περί του Ισλαμικού Κράτους [en] που έκανε στο Twitter. Κατηγορούμενος για “προσβολή επίσημου φορέα” σε tweets παρομοιάζοντας τον μηχανισμό ασφαλείας του Μπαχρέιν σε “θερμοκοιτίδα” για μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, ο Rajab αρχικά καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση. Η υπόθεσή του ερευνάται και πάλι, μετά από δικαστική προσφυγή που έγινε από τους συνηγόρους του στις αρχές Φεβρουαρίου.

Ο Rajab, επικεφαλής στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Μπαχρέιν (διαλύθηκε και κηρύχθηκε ως παράνομο από την κυβέρνηση), βγήκε από τη φυλακή τον Μάιο του 2014 μετά  φυλάκιση δύο ετών για “παρενόχληση της δημόσιας τάξης” [en]. Ο Rajab συνελήφθη και φυλακίστηκε μετά από τις προσπάθειές του να ερευνήσει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που περιβάλλουν το Μπαχρέιν μετά την Μεγάλη Επανάσταση το 2011.

Περισσότεροι από 200 ακαδημαϊκοί υπογράφουν δήλωση υποστήριξης για αντιχουντικό καθηγητή στην Ταϊλάνδη

Somsak Jeamteerasakul. Photo from Prachatai website.

Somsak Jeamteerasakul. Φωτογραφία: ιστοσελίδα Prachatai.

Περισσότεροι από 200 ακαδημαϊκοί από όλο τον κόσμο έχουν υπογράψει μια δήλωση που εκφράζει την υποστήριξή τους στον ιστορικό και καθηγητή πανεπιστημίου Δρ Somsak Jeamteerasakul, ο οποίος πρόσφατα απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο Thammasat. Ο Ταϊλανδός μελετητής, ο οποίος διδάσκει για δύο δεκαετίες, επικρίνει την κυβέρνηση της χούντας, η οποία άρπαξε την εξουσία τον Μάιο του 2014.

Η δήλωση καλεί το Πανεπιστήμιο Thammasat και άλλα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να υποστηρίξουν την ακαδημαϊκή ελευθερία και την ελευθερία του λόγου:

Το να σκέφτεσαι διαφορετικά δεν είναι έγκλημα. Εάν δεν μπορεί κανείς να το κάνει μέσα στα τείχη του πανεπιστημίου, τους χώρους μάθησης και την αναζήτηση της αλήθειας, τότε ο χώρος για να το κάνει εκτός αυτών των τειχών θα εξασθενήσει επίσης.

14 προϊόντα ανοικτού κώδικα στην Αφρική

Παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ήπειρος της Αφρικής, Αφρικανοί καινοτόμοι ανοικτού κώδικα δεν μένουν πίσω. Εδώ [en] είναι ο κατάλογος 14 projects ανοικτού κώδικα προερχόμενα από την αφρικανική ήπειρο.

 

H πολιτική φυλετικού διαχωρισμού κατά των γυναικών της Βενεζουέλα

H Desireé Lozano, blogger για το ισπανόφωνο Voces Visibles (Visible Voices), διερωτάται για τις υπάρχουσες οριοθετήσεις στην συμμετοχή στα κοινά των γυναικών στην Βενεζουέλα. Σύμφωνα με την κοινωνιολόγο Evangelina García Prince, ένα είδος πολιτικής φυλετικού διαχωρισμού [es] που αποκλείει τις γυναίκες απ’ το να λαμβάνουν αποφάσεις, κυριαρχεί στα πολιτικά κόμματα της Βενεζουέλα:

En los partidos venezolanos, el discurso oficial no incluye una perspectiva de género ni una propuesta de las mujeres sobre las mujeres o de la organización sobre sus frentes internos o externos. Estos esconden la exclusión efectiva de la consideración del tema de la igualdad y la atención a las diferencias de género

Στα πολιτικά κόμματα της Βενεζουέλα, οι επίσημες ομιλίες δεν περιλαμβάνουν φυλετικές διαστάσεις ή οποιαδήποτε πρόταση από γυναίκες για τις γυναίκες, ή μια προοπτική για την οργάνωση των εσωτερικών και εξωτερικών τους μετώπων. Όλα αυτά αποκρύπτουν εν τέλη τον αποτελεσματικό αποκλεισμό της αναθεώρησης των θεμάτων ισότητας και την εστίαση στις φυλετικές διαφορές. 

Από την άλλη πλευρά, η Sonia Sgambatti, δικηγόρος και καθηγήτρια στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλα, εξηγεί ότι υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να γίνουν επί του θέματος. Για παράδειγμα, η Βουλή των Αντιπροσώπων της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλα απαρτίζεται από 167 βουλευτές, εκ των οποίων μόνο οι 31 είναι γυναίκες, αντιπροσωπεύοντας το 18,6% του συνόλου:

Con la mirada en el futuro, Sgambatti indica que las mujeres venezolanas deben, con valentía y tenacidad, participar activamente de la vida política y social del país. “Por la tanto debemos exigir a la Asamblea Nacional reformar la Ley Orgánica de Procesos Electorales para incorporar la cuota electoral femenina o promulgar una Ley Orgánica de Cuotas Electorales Femeninas, con el objetivo de lograr la igualdad de género en esta materia”.

Ατενίζοντας το μέλλον, η Sgambatti καταδεικνύει πως οι γυναίκες της Βενεζουέλα πρέπει, με κουράγιο και επιμονή, να συμμετέχουν ενεργά στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας. “Ως εκ τούτου, πρέπει να απαιτήσουμε απ’ την Εθνοσυνέλευση να τροποποιήσουν τον Οργανικό Νόμο των Εκλογικών Διαδικασιών, ώστε να ενσωματωθεί ένα εκλογικό ποσοστό γυναικών ή να θεσπιστεί ένας Οργανικός Νόμος Εκλογικών Ποσοστών των Γυναικών, με απώτερο στόχο να επιτευχθεί πάνω σε αυτό το ζήτημα φυλετική ισότητα”. 

Μπορείτε να ακολουθήσετε την Desireé Lozano και τις Voces Visibles στο Twitter.

H δημοσίευση αυτή ήταν μέρος της 44ης #LunesDeBlogsGV (Δευτέρες των Blogs των GV) στις 23 Φεβρουαρίου 2015.

Οι εμπειρίες από την εργασία σε Ξενώνα Νέων

Η Queralt Castillo Cerezuela περιγράφει τον εαυτό της ως μια «περιπλανώμενη», γεννημένη να ζει νομαδικά και, φυσικά, δημοσιογράφο. Αυτή είναι πιθανώς και  η προέλευση του ονόματος στο blog της, Errabundus. Σε μία από τις δημοσιεύσεις της, η πολυταξιδεμένη Queralt Castillo Cerezuela επιχειρεί να γράψει σχετικά με τον καιρό που πέρασε δουλεύοντας σε έναν ξενώνα νέων στις Νότιες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας και απαριθμεί έξι πράγματα που θα κάνουν τη ζωή ευκολότερη για εκείνους τους ανθρώπους που εργάζονται σε hostels:

- Cuando haya un cartelito en el que pone: “por favor, lava tus platos”, no es una opción: debes lavarlos sí o sí.
– El fregadero de tu casa no hace desaparecer la comida, ¿verdad? El de los hostels tampoco
– Solo tú eres responsable de tus objetos.
– ¿Tanto te cuesta abrir las ventanas antes de salir de la habitación?
– Los pelos que dejas en las duchas no desaparecen por arte de magia
– Sabes que debes retirar las sábanas cuando te vayas, ¿verdad?

- Όταν βρείτε μια πινακίδα που λέει: “παρακαλώ, πλύνετε τα πιάτα σας», δεν είναι μια απλή παράκληση, θα πρέπει να τα πλύνετε έτσι και αλλιώς
– Ο νεροχύτης στο σπίτι δεν κάνει τα τρόφιμα να εξαφανίζονται, σωστά; Ούτε και στους ξενώνες επίσης.
– Είστε ο μόνος υπεύθυνος για τα υπάρχοντά σας.
– Είναι τόσο δύσκολο να ανοίξετε τα παράθυρα πριν από την έξοδο σας από το δωμάτιο;
– Οι τρίχες που αφήνετε στο ντους δεν θα εξαφανιστούν ως δια μαγείας.
– Ξέρετε ότι θα πρέπει να αλλάξετε τα σεντόνια όταν φεύγετε, σωστά;

Μπορεί να φαίνεται ότι δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά υπάρχουν χιλιάδες backpakers σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι, διαβάζοντας αυτές τις εμπειρίες, θα μπορούσαν να επωφεληθούν και να συμπεριφέρονται διαφορετικά την επόμενη φορά που θα αποφασίσουν να μείνουν σε ένα μέρος, όπως αυτό στο οποίο εργάστηκε η Castillo Cerezuela, χάριν του ταξιδιωτικού της πνεύματος.

Παρακαλούμε, ακολουθήστε τη διαδρομή αυτής της ταξιδιώτισσας στη σελίδα της στο Facebook ή στο λογαριασμό της στο Twitter.

Η δημοσίευση αυτή αποτελεί τμήμα της 28ης #LunesDeBlogsGV (Δευτέρα των blogs στο Global Voices) στις 10 Νοεμβρίου 2014.