Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

· Αυγούστου, 2017

Άρθρα του Ειδησάρια του Αυγούστου, 2017

Ρουμανία: Σαρμαλέλε Ρέτσι

Ο Romerican γράφει για ένα ρουμάνικο συγκρότημα ονόματι Sarmalele Reci:

Sarmale is a traditional Romanian dish. Basically, it’s rice, pork, and spice rolled into cabbage leaves and baked. We can haggle over recipe details another day. Sarmalele is the articulated plural form of sarmale, yet they are pronounced the same way. Reci is the word for cold, when speaking about inanimate objects. The band’s name translates as “the cold sarmale (plural)” which, of course, no one would want since sarmalele should be hot.

Το σαρμάλε είναι ένα παραδοσιακό ρουμάνικο πιάτο. Βασικά, είναι ρύζι, χοιρινό και μπαχαρικά τυλιγμένα σε λαχανόφυλλα και μετά στο φούρνο. Μπορούμε να διαφωνήσουμε διεξοδικά για τις λεπτομέρειες της συνταγής μια άλλη μέρα. “Σαρμαλέλε” είναι ο πληθυντικός αριθμός του “σαρμάλε”, αν και προφέρονται και τα δυο με τον ίδιο τρόπο. “Ρέτσι” είναι η λέξη για το κρύο, όταν μιλάς για άψυχα αντικείμενα. Το όνομα του συγκροτήματος μεταφράζεται ως “κρύοι σαρμάδες”, τους οποίους φυσικά κανείς δε θέλει, εφόσον οι σαρμάδες τρώγονται ζεστοί.

Σομαλία: Η Γη των Θεών

Μια σύντομη μελέτη της Γης των Θεών του Abubakar Ali:

Σε αντίθεση με την αρχαία Αίγυπτο όπου οι μελετητές ήταν σε θέση να αποκαλύψουν και να μεταφράσουν αρκετές γραπτές πηγές, η γνώση μας για τη Σαμάρεια παραμένει σχετικά ανεπαρκής και περιορισμένη.

Ωστόσο, ο συγγραφέας σκέφτηκε ότι αποτελεί ενδιαφέρον το γεγονός πως οι καλύβες στη Σαμάρεια, οι οποίες κατασκευάζονται από πλεγμένα καλάμια, αποτελούσαν ακριβή αντίγραφα των ετοιμόρροπων καλυβών των νομάδων της Σομαλίας. Επίσης παράξενο είναι ότι και η πιο σημαντική θεότητα στη Σαμάρεια ήταν η θεότητα Μαρδούκ, που κυριολεκτικά σήμαινε στα σομαλικά  “Αυτός που είχε κάποτε θαφτεί”.

Ουκρανία: Ερειπωμένη ιστορία

Ο Olechko γράφει και δημοσιεύει φωτογραφίες των Olyka και Klevan:

Δύο αντίπαλες πόλεις που χρονολογούνται 16 αιώνες τώρα είναι ερείπια με ένα παλάτι/κάστρο και έναν καθεδρικό ναό η καθεμία. Το ένα κάστρο τώρα είναι ψυχιατρικό νοσοκομείο, το άλλο- ένα ερείπιο, σπίτι για ναρκομανείς και αδέσποτα πρόβατα.

Εσθονία: Οι Σουηδοί

Το ιστολόγιο Itching for Eestimaa γράφει για τους Σουηδούς της Εσθονίας:

…I came to the conclusion that Estonian Swedes do have a certain unspoken minority status in Estonia: they are marginal. No one writes about them. No one thinks about them. They exist, are deemed somewhat exotic, but then forgotten. They are simply unimportant. They are considered similar enough to Estonians to not be constructed as a social problem, and left at that.

Έφτασα στο συμπέρασμα ότι οι Εσθονοί Σουηδοί έχουν ένα κάποιο καθεστώς αόρατης μειονότητας στην Εσθονία: βρίσκονται στο περιθώριο. Κανείς δε γράφει γι’ αυτούς. Κανείς δεν τους σκέφτεται. Υπάρχουν, θεωρούνται κάτι εξωτικό, αλλά μετά τους ξεχνάνε. Απλά δεν έχουν σημασία. Θεωρούνται παρόμοιοι με τους Εσθονούς για να μην αποτελέσουν κοινωνικό πρόβλημα και μένουμε απλά εκεί.

Η δημοσίευση έχει 25 σχόλια.

Μαλαισία: Ταξιδεύοντας στο Μπιντόρ

Το ιστολόγιο Frus and Fuss επισκέπτεται το Μπιντόρ, μια μικρή πόλη στην πολιτεία Περάκ. Ο blogger δημοσιεύει φωτογραφίες της πόλης και θυμάται τις ημέρες της παιδικής του ηλικίας:

And I love the way time seems to have stood still in Bidor compared to major cities like KL. The sundry shops remind me so much of how it used to be when as a child, I would spend many delightful afternoons in shops like these, choosing my favourite biscuits and sweets from the small allowance given to me by my grandma whenever I visited her in Malacca.

Και μου αρέσει ο τρόπος που ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει στο Μπιντόρ σε σύγκριση με μεγάλες πόλεις όπως η Κουάλα Λουμπούρ. Τα διάφορα καταστήματα μου θυμίζουν τόσο πολύ πώς ήταν όταν ήμουν παιδί. Περνούσα πολλά χορταστικά απογεύματα σε καταστήματα όπως αυτά, επιλέγοντας τα αγαπημένα μου μπισκότα και γλυκά από το μικρό χαρτζιλίκι που μου έδινε η γιαγιά μου κάθε φορά που την επισκεπτόμουν στη Μαλάκα.

Ινδία: Βία και Γλώσσα

Arre Kya Baat Hai! (η φράση σημαίνει: “Ρε συ! Τι είναι αυτό;!”)

Αντανακλά τη γλώσσα και τη βία μετά την ανάγνωση ενός άρθρου από τον Efraim Medina Reyes.

Αφρική: Ένας δημοσιογράφος από τη Δύση ζει την εμπειρία του στην Αφρική

O Arjen Westra γράφει για τις εμπειρίες του στο Τόγκο και τη Νιγηρία:

Στην πρώτη μου επίσκεψη στη Νιγηρία πριν χρόνια, δεν βρήκα τα οδοφράγματα AK47 κάθε 200 μέτρα για τα οποία με προετοίμασαν οι άνθρωποι. Παραμέλησα τη συμβουλή των φίλων (που δεν βρέθηκαν ποτέ στην Αφρική), ρωτώντας με αν μια ιστορία αξίζει τη ζωή μου. Πήγα και συνάντησα μια τρελή χώρα, αλλά όχι τα οδοφράγματα.

Ινδία: Ένα μοναστήρι στο Zanskar

Δεν υπάρχουν οι υπέροχες φωτογραφίες από το Zanskar ενός μοναστηριού που ονομάζεται Phuktal.

Το μοναστήρι, το οποίο ανήκει στο Δόγμα του Κίτρινου Καπέλου του Θιβετιανού Βουδισμού, έχει μία ιστορία που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Είναι σκαλισμένο από ασβεστόλιθο με περιτειχισμένη πρόσοψη.