Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Οι πολυεπίπεδοι τάφοι της πόλης Ντούμα στη Συρία

Image of the layered-graves after bombardment. Source: the Civil Assembly of the town of Douma, Facebook.

Εικόνα από τους πολυεπίπεδους τάφους μετά τον βομβαρδισμό. Πηγή: το δημοτικό συμβούλιο της πόλης Ντούμα, Facebook.

Aυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο Syria Untold και αναδημοσιεύεται εδώ στο πλαίσιο συμφωνίας διαμοιρασμού περιεχομένου. Γράφτηκε στα αραβικά από τον Omar Youssef Souleimane και μεταφράστηκε από την Maya Milani.

Βόμβες έπεσαν στο κτίριο, καταστρέφοντας τους ορόφους του. Όμως, το κτίριο δεν εξαφανίστηκε, αλλά μεταμορφώθηκε σε επίπεδα από υπόγειους τάφους, για αυτούς που κάποτε ζούσαν ανάμεσα στους τοίχους του. Όπως η πυκνότητα του πληθυσμού έκανε τα κτίρια της πόλης ψηλότερα, έτσι και η πυκνότητα των θανάτων κάνει τους τάφους τώρα να πηγαίνουν πιο βαθιά στο έδαφος. Οι κάτοικοι της Ντούμα κατασκευάζουν με αυτόν τον τρόπο τις τελευταίες τους κατοικίες. Εννοείται ότι δεν θα ξεμείνουν από υλικά · υπάρχουν παντού ερείπια από σπίτια.

Τα νεκροταφεία γέμισαν γρήγορα, όπως είπε στο Syria Untold ένα μέλος του τοπικού συμβουλίου της Ντούμα. Ακόμα και οι αγροτικές εκτάσεις δεν επαρκούσαν. Μόνο το 2015, υπήρξαν πάνω από 6.000 θύματα στην πόλη αυτή, που βρίσκεται στα προάστια της Δαμασκού, σύμφωνα με το Κέντρο Καταγραφής Παραβάσεων (VDC). Αυτός ο αριθμός επαρκεί για να καταστραφούν όλες οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις εκεί, στις οποίες βασίζεται εντελώς ο πληθυσμός για την προμήθεια τροφής. Έτσι, οι νεκροθάφτες κατέληξαν να δημιουργούν τρύπες των τριών μέτρων, στις οποίες οι τάφοι είναι προσβάσιμοι με σκάλα, για να καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο στην επιφάνεια.

Στη Ντούμα, οι άνθρωποι θάβουν δεκάδες νεκρούς σε μία μέρα, όπως έκαναν μετά τη σφαγή στις 22 Αυγούστου 2015. Πάνω από εκατό άνθρωποι σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα, όταν η αεροπορία του καθεστώτος εκτόξευσε πολλούς πυραύλους σε μία δημοφιλή αγορά σε μία περιοχή με αστικές κατοικίες. Γι’ αυτό, οι κάτοικοι της Ντούμα πρέπει να κάνουν οικονομία στον χώρο για τους τάφους. Μπορεί να είναι προνόμιο για κάποιους να χτίζουν πολυώροφα σπίτια, αλλά πλέον είναι προνόμιο για τους κατοίκους της Ντούμα να έχουν έναν ατομικό τάφο.

Ο πόλεμος που άρχισε το 2011 μας δίδαξε ότι η ζωή και ο θάνατος σε αυτόν τον πλανήτη είναι απλά μία σύμπτωση. Οι Σύριοι μπορούν να επιβιώσουν αν μετακινηθούν ένα βήμα ή να πεθάνουν γιατί έστριψαν στο σωστό σημείο τη λάθος μέρα. Ωστόσο, η Ντούμα μας έχει διδάξει ότι ο θάνατος έχει τη δικιά του καλλιτεχνική μορφή σε αυτόν τον πόλεμο. Ωστόσο, σε αντίθεση με την τέχνη των «αθάνατων» μούμιων των Φαραώ, σε αυτόν τον πόλεμο κυριαρχεί ο μηδενισμός.

Μπορεί να φαίνεται απλό αρχικά, αλλά η κατασκευή αυτών των τάφων χρειάζεται μεγάλη ακρίβεια, καθώς το παραμικρό λάθος μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση. Η απόσταση των επιπέδων από την επιφάνεια υπολογίζεται με μέτρο ακριβείας. Συνήθως υπάρχουν έξι επίπεδα με έναν τάφο το καθένα. Αυτό το εύρημα ξεκίνησε από την Ντούμα και γρήγορα εξαπλώθηκε και στις άλλες πόλεις των προαστίων της Δαμασκού, στην όαση Γκούτα.

Έτσι, θυμόμαστε αυτό που κάνουν οι κάτοικοι της Χομς από το 2011: μετατρέπουν τις παιδικές χαρές σε νεκροταφεία. Αξίζει να μνημονεύσουμε ότι πολλά από αυτά τα πάρκα ήταν αρχικά νεκροταφεία: για παράδειγμα, το πάρκο Bab Houd ή το πάρκο της οδού Δαμασκού. Αυτά τα πάρκα μετατράπηκαν από τον πόλεμο σε αυτό που ήταν πριν από δεκαετίες: σε νεκροταφεία. Κάποιοι τάφοι είναι ανώνυμοι, είτε λόγω απουσίας συγγενών που θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τα πτώματα πριν την ταφή, είτε λόγω διαμελισμού.

Ωστόσο, η κακή τύχη των θυμάτων της Ντούμα δεν είναι ότι κάποιοι από τους τάφους είναι ανώνυμοι, αλλά ότι ακόμα και οι τάφοι βομβαρδίστηκαν. Στις 14 Φεβρουαρίου 2016, το νεκροταφείο της πόλης, το οποίο περιείχε και πολλούς πολυεπίπεδους τάφους, βομβαρδίστηκε. Εκείνη την ημέρα ο Kasem Ballah, ο υπεύθυνος του νεκροταφείου στο δημοτικό συμβούλιο της Ντούμα, σκοτώθηκε. Είχε θάψει τα δύο παιδιά του, Οsama και Yumna, μόλις πριν μερικές μέρες. Και αυτά σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών. Δεν γνωρίζουμε αν ήταν οι δικοί τους τάφοι, ή κάποιων άλλων, που καταστράφηκαν εκείνη την ημέρα.

Το καθεστώς συνήθως θάβει αυτούς που εξολόθρευσαν με βασανιστήρια σε ομαδικούς τάφους. Όμως, οι άνθρωποι της Ντούμα δεν πράττουν το ίδιο από σεβασμό για τα θύματα. Όσο για τον ΙSIS, τουλάχιστον δεν καταστρέφει αυτούς τους τάφους όπως έχουν κάνει στις περιοχές υπό τον έλεγχο του. Οι τάφοι δεν είναι πάνω από το επίπεδο του εδάφους και έτσι δεν «υποσκάπτουν τον μονοθεϊσμό του Θεού» με το να βρίσκονται πολύ υψηλά, σύμφωνα με τη θεολογία των ουαχαμπιστών.

Ίσως μία μέρα, κάποιοι αναλυτές θα έρθουν στη Ντούμα, αναζητώντας έναν εξαφανισμένο πολιτισμό. Θα ανακαλύψουν τι κρύβεται κάτω από το έδαφος και θα συνειδητοποιήσουν ότι ο θάνατος – όπως και η ζωή – έχει τη δικιά του ιεραρχία στη Ντούμα.

 

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.