Αυτό το κείμενο του Jason Margolis εμφανίστηκε αρχικά στο PRI.org  στις 20 Οκτωβρίου 2016. Αναδημοσιεύεται εδώ ως μέρος συμφωνίας κοινής χρήσης περιεχομένου. 

Η Asmaa Albukaie παντρεύτηκε σε ηλικία 14 ετών. Μέχρι τα 15 της είχε αποκτήσει δύο παιδιά. Τότε έκανε ένα ασυνήθιστο βήμα για μια Σύρια μητέρα που μένει στο σπίτι: εγγράφηκε για πανεπιστημιακό πτυχίο στη βιβλιοθηκονομία στη Δαμασκό.

«Παρατήρησα ότι οι γυναίκες στις ταινίες, οι Αμερικανίδες, αποφασίζουν ό,τι θέλουν. Αυτό δεν είναι αποδεκτό στη Συρία. Έτσι πήρα τη δική μου απόφαση να μάθω και να σπουδάσω, αλλά κρύφτηκα στο μπάνιο, επειδή ο σύζυγός μου δεν μου επέτρεπε να σπουδάσω», είπε η Albukaie, γελώντας τώρα με αυτό.

Η Albukaie μου διηγήθηκε την ιστορία της σε μια καφετέρια στο κέντρο του Μπόιζι, όπου μιλήσαμε για περίπου 90 λεπτά. Η πόλη Μπόιζι, πρωτεύουσα της βορειοδυτικής πολιτείας του Άινταχο, δέχεται πολλούς Σύριους πρόσφυγες: 122 μέχρι στιγμής φέτος. Αυτοί είναι υπερδιπλάσιοι από όσους έχουν υποδεχτεί το Λος Άντζελες, η Βοστώνη και η Νέα Υόρκη μαζί.

Η Albukaie και οι δύο έφηβοι γιοι της, οι οποίοι έφτασαν τον Νοέμβριο του 2014, ήταν οι πρώτοι Σύριοι πρόσφυγες στο Άινταχο.

Το Μπόιζι έχει επανεγκαταστήσει πολλούς πρόσφυγες, από πολλά έθνη, λόγω της προσιτής στέγασης και της ανάγκης για εργαζόμενους στο αραιοκατοικημένο Άινταχο.

Η Albukaie μου είπε πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή της στη Συρία και μετά με παρακάλεσε να μην μοιραστώ ορισμένα σημεία της συζήτησής μας. Θέλει να προστατεύσει την οικογένειά της, που βρίσκεται ακόμα στη χώρα, που μαστίζεται από τον πόλεμο. Είναι μια έμπειρη άμυνα επιβίωσης, όχι λόγος επίκρισης.

«Αν μιλούσα με άσχημο τρόπο, δεν θα με βλέπατε ζωντανή εδώ», είπε.

Να τι είπε ότι μπορώ να μοιραστώ: ο σύζυγος της Albukaie και τα δύο μικρά αγόρια της απήχθησαν. Δεν είδε ποτέ ξανά τον άντρα της. Ωστόσο, πήρε πίσω τα αγόρια της και έφυγε αμέσως για την Ιορδανία και στη συνέχεια για την Αίγυπτο, όπου υπέβαλε αίτηση για καθεστώς πρόσφυγα μέσω των Ηνωμένων Εθνών.

Ο ΟΗΕ επικεντρώνεται πρώτα στην επανεγκατάσταση των πιο ευάλωτων περιπτώσεων και εκείνη πληρούσε τις προϋποθέσεις ως ανύπαντρη μητέρα. Μετά από δύο χρόνια συνεντεύξεων και ελέγχων ιστορικού, εξασφάλισε εισιτήριο για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Και μετά στην πτήση μου έγραφε: Μποΐζι, Άινταχο, που τώρα το ξέρω. Αλλά πριν δεν το ήξερα. Και το έψαξα στο Google», λέει.

Φυσικά, ήταν μια δύσκολη μετάβαση ως η πρώτη Σύρια πρόσφυγας σε ολόκληρη την πολιτεία του Άινταχο.

«Το πιο δύσκολο κομμάτι; Τα πάντα», είπε η Albukaie. «Να μάθω πώς να πληρώνω τους λογαριασμούς, να μάθω να οδηγώ, επειδή πήρα αυτοκίνητο με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Οι άνθρωποι μου φώναζαν στη μέση του δρόμου, επειδή το αυτοκίνητό μου χάλασε. Με βρίζανε, με έλεγαν τρελή, με βρισιές και πολύ άσχημες λέξεις. Απλώς χαμογελούσα κι έλεγα: «Συγγνώμη, είμαι νέα οδηγός, πρώτη φορά οδηγώ»».

Η Albukaie έλαβε το αυτοκίνητο ως δωρεά. Είπε ότι δεν οδηγούσε στη Συρία, επειδή τα λεωφορεία ήταν βολικά, επομένως δεν ήταν απαραίτητο το αυτοκίνητο.

Χάρη εν μέρει σε όλες εκείνες τις αμερικανικές ταινίες που παρακολουθούσε, η άριστη γνώση της αγγλικής γλώσσας από την Albukaie τής εξασφάλισε γρήγορα μια δουλειά ως διερμηνέας. Στη συνέχεια, μετά από μερικούς μήνες στο Μπόιζι, η Albukaie προσλήφθηκε ως υπεύθυνη επανεγκατάστασης βοηθώντας άλλους πρόσφυγες, που έφταναν από όλο τον κόσμο.

Διένυσε πολύ δρόμο πολύ γρήγορα. Τον περασμένο μήνα, η Albukaie τιμήθηκε στον Λευκό Οίκο για το έργο της στην ενημέρωση, μαζί με επτά άλλους ηγέτες της κοινότητας των προσφύγων, στο πλαίσιο της Εβδομάδας Υποδοχής, μιας εκδήλωσης που διοργανώνεται από την Welcoming America, έναν οργανισμό που προωθεί καινοτόμους τρόπους ένταξης μεταναστών στις κοινότητες των ΗΠΑ.

Σήμερα, η Albukaie λέει ότι νιώθει σαν να κέρδισε το λαχείο ζώντας στο Άινταχο.

«Πρώτα απ’ όλα, είναι όμορφο, είναι πραγματικά όμορφο και πράσινο. Επίσης, έχω πολλούς καλούς φίλους εδώ, εργάζομαι και είμαι ασφαλής. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα. Έφυγα από τη χώρα μου, επειδή δεν ήμουν ασφαλής, και ήρθα εδώ για ειρήνη και ασφάλεια», λέει.

Πέρα από τους θυμωμένους οδηγούς, η Albukaie λέει ότι το Μπόιζι ήταν μια πολύ φιλόξενη κοινότητα. Αναφέρεται στις μικρές λεπτομέρειες που την έκαναν να νιώθει έτσι: για παράδειγμα, μια εβραϊκή οικογένεια που κάλεσε την οικογένειά της στο σπίτι τους για την Ημέρα των Ευχαριστιών.

Ωστόσο, αυτή η ζεστασιά αλλάζει. Η Albukaie φοράει χιτζάμπ και λέει ότι ο κόσμος της φώναζε και την αποκαλούσε «τρομοκράτισσα». Ένας άνδρας πρόσφατα επιτέθηκε στον 16χρονο γιο της.

«Ήταν με τον φίλο του και ένας Αμερικανός τον ρώτησε: “Είσαι Μουσουλμάνος;”. Και ο γιος μου είπε: “Ναι, είμαι Μουσουλμάνος”. Και τον γρονθοκόπησε στο πρόσωπο».

Ο δράστης συνελήφθη και του απαγγέλθηκαν κατηγορίες βάσει του νόμου περί εγκλημάτων μίσους του Άινταχο.

Η Albukaie δεν επέκρινε κανέναν Αμερικανό πολιτικό για την αυξημένη εχθρότητα προς τους Μουσουλμάνους. Φοβάται ότι, αν πει κάτι λάθος, μπορεί να απελαθεί. Νομικά, αυτό δεν μπορεί να συμβεί.

Η Albukaie μίλησε μαζί μου, επειδή είπε ότι θέλει οι Αμερικανοί να κατανοήσουν τη διαδικασία ελέγχου των προσφύγων για να φτάσουν εδώ. Όλοι οι αιτούντες ελέγχονται πρώτα από τον ΟΗΕ και στη συνέχεια από τρεις κυβερνητικές υπηρεσίες των ΗΠΑ: το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας και το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών.

Συνολικά, η διαδικασία εισδοχής Σύριων προσφύγων διαρκεί γενικά 18-24 μήνες, εάν οι αιτούντες περάσουν όλα τα εμπόδια. Περίπου 10.000 Σύριοι πρόσφυγες έχουν γίνει δεκτοί στις ΗΠΑ τους τελευταίους 12 μήνες. Η υποψήφια των Δημοκρατικών για την προεδρία Χίλαρι Κλίντον έχει δηλώσει ότι θα ήθελε να αυξήσει την ετήσια εισροή σε 65.000.

Ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος για την προεδρία Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι δεν γνωρίζουμε «τίποτα» για το ιστορικό των Σύριων προσφύγων. Στο τρίτο προεδρικό ντιμπέιτ το βράδυ της Τετάρτης, ο Τραμπ επανέλαβε το ίδιο, όταν μίλησε με την Κλίντον.

«[Η Κλίντον] δέχεται δεκάδες χιλιάδες Σύριους πρόσφυγες, οι οποίοι πιθανότατα σε πολλές περιπτώσεις, όχι πιθανώς, είναι σίγουρα σε πολλές περιπτώσεις σύμμαχοι με το ISIS. Και τώρα τους έχουμε στη χώρα μας. Και περιμένετε να δείτε, αυτός θα είναι ο μεγάλος Δούρειος Ίππος. Και περιμένετε να δείτε τι θα συμβεί τα επόμενα χρόνια», δήλωσε ο Τραμπ.

«Αυτό με αναστατώνει, επειδή αγαπώ τη χώρα, αγαπώ την Αμερική», είπε η Albukaie. «Αυτή η χώρα είναι η μητέρα μου. Όταν [ο Τραμπ] είπε ότι οι Σύριοι έρχονται χωρίς χαρτιά, θα έπρεπε να δει τα χαρτιά μου και τα χαρτιά άλλων ανθρώπων, είναι άπειρα. Περάσαμε από πολλές συνεντεύξεις, πολλούς ελέγχους ιστορικού… Περισσότερες από δέκα συνεντεύξεις και πολλές από αυτές ήταν τρομακτικές και όχι άνετες, σε μικρά δωμάτια, χωρίς παράθυρα, σαν να γινόταν ανάκριση.

«Τρομακτικό επειδή κάνουν πολλές ερωτήσεις και πολλές αμήχανες ερωτήσεις επίσης. Όπως: «Απαντήστε ναι ή όχι, θέλετε να βομβαρδίσετε αεροπλάνα;»».

Ρώτησα την Albukaie: τι γίνεται με τους ανθρώπους που φοβούνται τους μουσουλμάνους, που έρχονται από τη Συρία; Πώς τους διαβεβαιώνεις ότι δεν είσαι τρομοκράτισσα;

«Όταν οι άνθρωποι μου λένε «τρομοκράτισσα»… όταν χαμογελώ και τους χαιρετάω, το πρόσωπό τους αλλάζει από κάποιον θυμωμένο σε κάποιον φιλόξενο, πιο ήρεμο», είπε η Albukaie. «Πιστεύω ότι οι μουσουλμανικές συμπεριφορές μπορούν να αλλάξουν την άποψη των Αμερικανών για τους μουσουλμάνους».

Η Albukaie έδωσε πρόσφατα μια ομιλία TED στη Μόσχα του Άινταχο, ώστε περισσότεροι άνθρωποι να μπορέσουν να γνωρίσουν μια πρόσφυγα από τη Συρία.