Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Παιδική κακοποίηση στην Τουρκία: σοβαρή πραγματικότητα που αποσιωπάται διότι αποτελεί στίγμα

"Depressed Boy" (CC BY-ND 2.0) by Tjook

“Θλιμμένο αγόρι” (CC BY-ND 2.0) του Tjook

Τον περασμένο μήνα, βγήκε στην επιφάνεια ένα σκάνδαλο μαζικής κακοποίησης παιδιών που σχετίζεται με ένα συντηρητικό ίδρυμα υποστηριζόμενο από το κυβερνητικό κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) της Τουρκίας. Ένας καθηγητής συνελήφθη ως ύποπτος για τον βιασμό τουλάχιστον 10 μαθητών σε ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς κοιτώνες, ορισμένοι από τους οποίους είναι υπό τη διοίκηση του φιλοκυβερνητικού ιδρύματος Ensar.

Λόγω της πλήρους απαγόρευσης κάλυψης της έρευνας από τα ΜΜΕ, που αποφασίστηκε από το τοπικό δικαστήριο, λίγο αφότου ξέσπασε το σκάνδαλο, υπάρχουν πολύ σημαντικά στοιχεία της υπόθεσης που δεν έχουν μαθευτεί, με αποτέλεσμα τα μέσα ενημέρωσης να αναμασούν τα ίδια και τα ίδια.

Ωστόσο, γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να κρυφτεί το γενικότερο πρόβλημα της παιδικής κακοποίησης στην Τουρκία.

Σύμφωνα με τον Οργανισμό «Εκστρατεία κατά της Παιδικής Κακοποίησης (Campaign Against Child Abuse Association), ο αριθμός των κρουσμάτων παιδικής κακοποίησης στη χώρα έχει αυξηθεί κατά 50% τα τελευταία 5 χρόνια και κατά 125% τα τελευταία 10 χρόνια.

Σύμφωνα με την εκστρατεία, ένας στους έξι άνδρες και μία στις τέσσερις γυναίκες έχουν υποστεί κάποια μορφή κακοποίησης στην παιδική τους ηλικία.

Η Υπουργός Οικογενειακών Υποθέσεων και Κοινωνικών Πολιτικών της Τουρκίας, Sema Ramazanoğlu, προκάλεσε την οργή του λαού όταν αναφέρθηκε στις κακοποιήσεις στην επαρχιακή πόλη Καραμάν, σχολιάζοντας ότι επρόκειτο για «μεμονωμένο περιστατικό» και κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι απαιτεί την ανάληψη δράσης ενάντια του ιδρύματος Ensar, μόνο και μόνο για να σπιλώσει τη φήμη του.

Όλα αυτά οδήγησαν στη δημιουργία ενός αιτήματος στο Change.org στις 23 Μαρτίου, με πάνω από 300.000 υπογραφές ατόμων που απαιτούσαν την απομάκρυνση της Ramazanoğlu.

Στις 5 Απριλίου, κατατέθηκε πρόταση μομφής από την αντιπολίτευση κατά της Ramazanoğlu, η οποία δεν πέρασε, αφού το κόμμα AKP κυριαρχεί στη βουλή.

Ο Tuncay Ozkan, ένας βουλευτής του κόμματος CHP της αντιπολίτευσης, σχολίασε τα εξής στο twitter, λίγο αφότου απορρίφθηκε η πρόταση μομφής: «Η πρόταση μομφής κατά της Υπουργού Οικογενειακών Υποθέσεων αναφορικά με το σκάνδαλο των βιασμών στο Καραμάν απορρίφθηκε. Τα μέλη του AKP πρέπει να έχουν ήδη αρχίσει να το γιορτάζουν».

Σε απάντηση των γεγονότων, το hashtag #TecavüzAKlandı (δηλ. «ο βιασμός συγχωρείται») εμφανίστηκε παντού στο Twitter, καθώς οι ακτιβιστές των δικαιωμάτων των παιδιών πυροδότησε μια πληθώρα κατηγοριών ενάντια στην εν λόγω Υπουργό.

Ενώ αρχικά το AKP μπλόκαρε τις απαιτήσεις της αντιπολίτευσης για τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής διερεύνησης της παιδικής κακοποίησης, τελικά συναίνεσε, παρότι τα 9 από τα 15 μέλη της επιτροπής θα προέρχονται από το κυβερνητικό κόμμα.

“Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στα περιστατικά κακοποίησης είναι η προσπάθεια συγκάλυψής τους”

Στις αρχές του μήνα, βγήκαν στην επιφάνεια πιο ανησυχητικά νέα που προήλθαν από τη δυτική πόλη της Σμύρνης, όπου η αστυνομία συνέλαβε κάποιους υπόπτους για παιδική κακοποίηση σε δύο διαφορετικά σχολεία, και από την ανατολική πόλη Βαν, όπου ένας Άγγλος καθηγητής τέθηκε υπό έρευνα γιατί κατηγορείται ότι προέβη σε άσεμνες σεξουαλικές χειρονομίες προς μαθητές και μαθήτριες και ότι τους εξανάγκασε να παρακολουθήσουν ταινίες σεξουαλικού περιεχομένου.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύτηκε από το τοπικό δίκτυο παρακολούθησης Bianet, 64 παιδιά υπέστησαν παρενόχληση σε 14 διαφορετικές πόλεις, μόνο μέσα στον Μάρτιο, ενώ το 41% των δραστών που έχει συλλάβει η αστυνομία είναι καθηγητές.

Αυτόν τον μήνα, το Global Voices μίλησε με την κλινική ψυχολόγο Cemre Soysal, που ειδικεύεται στην παιδική ψυχολογία, για τη σημασία του σκανδάλου που συνδέεται με το ίδρυμα Ensar και τον αυξανόμενο αριθμό περιστατικών παιδικής κακοποίησης στην Τουρκία.

GV: Έως τώρα, η κυβέρνηση έχει υποστηρίξει το ίδρυμα Ensar. Κατά τη γνώμη σας, πώς επηρεάζει αυτή η θετική στάση τις ζωές των παιδιών που υπέστησαν κακομεταχείριση;

CS: Δεν έχουμε ιδέα πόσα παιδιά επηρεάστηκαν [από αυτό το σκάνδαλο] ή τι είδους υποστήριξη παρέχεται από τις αρχές. Το υπουργείο δηλώνει ότι έχει παρασχεθεί ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Επίσης, δεν γνωρίζουμε αν οι οικογένειες [των παιδιών-θυμάτων των εν λόγω περιστατικών κακοποίησης] είναι υποστηρικτικές ή εχθρικές προς τα παιδιά τους. Πρόκειται κυρίως για οικογένειες με χαμηλό εισόδημα που μπορεί να χρειάζονται την οικονομική υποστήριξη που προσφέρει το ίδρυμα. Αυτή είναι και η αιτία που ορισμένες επιλέγουν να αποσιωπήσουν τα γεγονότα. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι τα παιδιά βρίσκονται στην πιο δύσκολη θέση […]

Σε τέτοια περιστατικά, το θύμα αμφισβητεί τον εαυτό του/της για πολύ καιρό και προσπαθεί να αποφασίσει αν η κακοποίηση ήταν δικό του/της φταίξιμο. Η επούλωση του τραύματος ξεκινά τη στιγμή  που το θύμα θα μπορέσει να πει “Δεν έφταιγα εγώ”. Γι’ αυτό η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης είναι ζωτικής σημασίας. Τα παιδιά μπορεί να σκεφτούν: “Το μέλλον του ιδρύματος είναι πιο πολύτιμο από το δικό μου”. Μπορεί να θεωρήσουν τον εαυτό τους ένοχο και ανάξιο. Αυτό μπορεί να εντείνει τα αποτελέσματα του τραύματος ακόμα περισσότερο.

Η δίκαιη τιμωρία του βιαστή είναι ζωτικής σημασίας για τα παιδιά που τραυματίζονται ψυχολογικά.

GV: Από τότε που μαθεύτηκε το σκάνδαλο του ιδρύματος Ensar, έχουμε δει και άλλες ειδήσεις που αφορούν κακοποιήσεις παιδιών, ενώ σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, τα περιστατικά κακοποίησης έχουν αυξηθεί κατά 50% τα τελευταία πέντε χρόνια. Τα εγκλήματα κατά των παιδιών έχουν όντως αυξηθεί ή απλώς τα περιστατικά έχουν αρχίσει να βγαίνουν στο φως περισσότερο;

CS: Εφόσον υπάρχουν έρευνες που υποδηλώνουν τάση αύξηση των περιστατικών, οφείλουμε να τη διερευνήσουμε και να σκεφτούμε τις μεταβλητές που επηρεάζουν αυτά τα αποτελέσματα. Το μεγαλύτερο ζήτημα που αντιμετωπίζουμε στα περιστατικά κακοποίησης είναι οι προσπάθειες συγκάλυψής τους. Αυτό αφορά κυρίως τα ενδοοικογενειακά περιστατικά, όπου προτιμάται συνήθως η αποσιώπηση της κακοποίησης, για χάρη της οικογενειακής τάξης και φήμης. Τα θύματα θυσιάζονται για την οικογενειακή τάξη. Δεδομένου ότι αυτά τα περιστατικά είναι πολύ τακτικά, υπάρχει μεγάλη απόκλιση μεταξύ του καταγεγραμμένου και του πραγματικού αριθμού.

Παρά το γεγονός ότι τα περιστατικά κακοποίησης φαίνεται να αυξάνονται αυτήν την εποχή, η παιδική κακοποίηση αποτελεί μια σκληρή πραγματικότητα εδώ και πολλά χρόνια. Πρόσφατα, έχει λάβει μεγαλύτερη δημοσιότητα, διότι αποτελεί θέμα συζήτησης για την κυβέρνηση και τον λαό. Εφόσον υπάρχει αύξηση των αναφερθέντων περιστατικών κατά 50%, πρέπει να γίνει ανάλυση των αιτιών. Για παράδειγμα, οι διαφορές ανάμεσα σε πόλεις και περιφέρειες, τυχόν μέτρα προστασίας στις πόλεις με τα λιγότερα κρούσματα και κυρίως, αξιολόγηση των συνεπειών των περιστατικών. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε πολιτικές αντιμετώπισης της κακοποίησης.

GV: Τι είδους προβλήματα ή τραύματα παρουσιάζουν μακροπρόθεσμα τα κακοποιημένα παιδιά. Τι μπορούν να κάνουν οι οικογένειες για να προστατέψουν τα παιδιά τους από πιθανή κακοποίηση;

CS: Όλα τα κακοποιημένα παιδιά βιώνουν σοβαρά τραύματα […] Αυτά τα τραύματα αποτελούν καταστροφικά ορόσημα για τα παιδιά. Κατά την περίοδο του τραυματικού σοκ, κάνουμε πολυ αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό μας: ‘Δεν αξίζω.’, ‘Είμαι κακός’, ‘Είμαι ανασφαλής’. Αυτά είναι μερικά από τα συναισθήματα που δημιουργούνται. Τα κακοποιημένα άτομα πρέπει να λαμβάνουν ψυχολογική υποστήριξη ώστε να μπορούν να ξεπεράσουν αυτά τα συναισθήματα.

Οι οικογένειες πρέπει να διδάξουν στα παιδιά τους πώς να προστατεύουν το σώμα τους, ενώ οι ίδιοι οι γονείς πρέπει να σέβονται τα παιδιά τους και να θέτουν όρια. Η έννοια της ιδιωτικότητας είναι πολύ σημαντική. Σε περίπτωση βίας, τα παιδιά πρέπει να προστατέψουν την ιδιωτικότητά τους και να αντιδράσουν φωνάζοντας και ουρλιάζοντας. Τα παιδιά πρέπει να είναι σίγουρα ότι σε περίπτωση κακοποίησης, θα λάβουν στήριξη από τις οικογένειές τους. Αν πιστέψουν ότι ενδέχεται να μην τους πιστέψει η οικογένειά τους, πιθανόν να επιλέξουν να σιωπήσουν.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.