Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Η ουρουγουανή φυλακή όπου οι κρατούμενοι ζουν όπως σε ένα χωριό

Στιγμιότυπο από βίντεο στο YouTube: είσοδος της φυλακής της Πούντα ντε Ριέλες στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης, όπου οι κρατούμενοι ζουν σαν σε χωριό.

Η φυλακή της Πούντα ντε Ριέλες βρίσκεται στον ομώνυμο οικισμό και ονομάζεται έτσι, επειδή εκεί τελειώνει η διαδρομή του ηλεκτρικού τραμ της πρώτης κοινότητας της πρωτεύουσας της Ουρουγουάης, Μοντεβίδεο. Εκεί, οι κρατούμενοι διάγουν μια ζωή παρόμοια με τους ελεύθερους, άρα το σύστημα που το διοικεί προσπαθεί να κάνει πιο ανθρώπινες τις ποινές.

Απ’ έξω δεν είναι διαφορετική από άλλα κέντρα φυλάκισης, άρα περιβάλλεται από συρματοπλέγματα και η περίμετρός της ελέγχεται από αστυφύλακες με όπλα. Η διαφορά είναι μέσα στη φυλακή, όπου υπηρετούν περίπου 200 σωφρονιστικοί υπάλλληλοι, κυρίως γυναίκες, οι οποίες δεν φέρουν όπλα και των οποίων η εκπαίδευση είναι προσανατολισμένη περισσότερο στην κοινωνική εργασία, την ψυχολογία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι κρατούμενοι της Πούντα ντε Ριέλες έχουν καταδικαστεί για διάφορα εγκλήματα, εκτός από σεξουαλικά και διακίνησης ναρκωτικών.

Σύμφωνα με τον Rolando Arbesún, διευθυντή του συμπλέγματος, η ιδέα είναι να χειρίζεσαι ένα κέντρο φυλάκισης σαν να ήταν χωριό:

Nos gusta pensarla más como un pueblo, que tenga una dinámica de vida lo más parecido posible al exterior. Eso implica un volumen de trabajo bastante importante, actividades muy importantes, pero también mucha presencia del afuera, del mundo externo de la prisión dentro de Punta de Rieles. Porque si uno está preparando a estos hombres para que vivan en libertad, hay que prepararlos en un escenario que se parezca lo más posible dentro de las limitaciones de lo que se pueda hacer en una prisión.

Μας αρέσει να το θεωρούμε σαν ένα χωριό, που παίρνει μια δυναμική ζωής όσο το δυνατόν παρόμοια με την έξω. Αυτό σημαίνει έναν όγκο εργασίας αρκετά σημαντικό, δραστηριότητες αρκετά σημαντικές, αλλά επίσης μεγάλη παρουσία απ΄ έξω, από τον κόσμο έξω από την φυλακή πίσω από την Πούντα ντε Ριέλες. Διότι αν κάποιος προετοιμάσει αυτούς τους ανθρώπους για να ζουν ελεύθερα, πρέπει να τους προετοιμάσει σε ένα σενάριο που να μοιάζει όσο το δυνατό περισσότερο με τους περιορισμούς σε αυτό που θα μπορούσε να κάνει σε μια φυλακή.

Εγκαινιασμένη το 2010 τότε που λειτουργούσε μια παλιά συμβατική φυλακή και ως μέρος ενός σχεδίου για να αναβιώσει η γειτονιά, η Πούντα ντε Ριέλες είναι η πρώτη φυλακή στην Ουρουγουάη που απευθύνεται προσωπικά και όχι με ένοπλες δυνάμεις. Στο εσωτερικό της, είναι σύνηθες να δεις κοινωνικούς λειτουργούς που ζουν με τους κρατούμενους και τους βοηθούν να λύσουν τα προβλήματά τους. Ο στόχος δεν είναι μόνο να προετοιμάσει τους κρατούμενους για την ζωή έξω, αλλά να εξανθρωπίσει τις συνθήκες κράτησης.

Η ιστοσελίδα Cosecha Roja την αποκαλεί “χώρο αντιφυλάκισης” και διηγείται κάποιες ιδιαιτερότητες της φυλάκισης:

Puntas de Rieles alberga a unos seiscientos hombres: no tienen comisiones internas ni delegados, eso establecería una distancia, un “ellos” y un “nosotros”. La relación es directa y horizontal. Aquí no hay intentos de evasión, no existe el aislamiento para sancionar a los que transgreden las reglas de convivencia y no se hacen requisas sin su expresa autorización, cuando existen datos puntuales y concretos de alguna irregularidad, y está prohibido hacerlas de noche.
[algunos reclusos] se acercan al director, lo saludan con un beso (esta costumbre moderna que interpela a cierta masculinidad) y palmadas en el hombro, se llaman por el nombre de pila.

Η Πούντα ντε Ριέλες συντηρεί περίπου 600 ανθρώπους : δεν έχουν εσωτερικές αποστολές ούτε εκπρόσωπους, αυτό θα εγκαθιστούσε μια απόσταση, ένα “αυτοί” και ένα “εμείς”. Η σχέση είναι άμεση και οριζόντια. Εδώ δεν υπάρχουν προσπάθειες απόδρασης, δεν υπάρχει η άνεση για να τιμωρήσεις αυτούς που παραβαίνουν τους κανόνες της συμβίωσης και δεν επιτάσσονται χωρίς άδεια, όταν υπάρχουν ακριβή και συγκεκριμένα δεδομένα κάποιας έλλειψης κανονικότητας, και απαγορεύεται να τις κάνεις τη νύχτα. [κάποιοι εσώκλειστοι] πλησιάζουν τον διευθυντή, τον χαιρετούν με ένα φιλί (αυτή η μοντέρνα συνήθεια επερωτά τον ανδρισμό) και χτυπήματα στον ώμο.

O χώρος έχει βιβλιοθήκη, κέντρο πληροφορικής, φούρνο και ζαχαροπλαστείο, όπου οι ίδιοι οι κρατούμενοι φτιάχνουν το ψωμί που πουλάν στο κοινό, μια οικοδομή ώστε τα άτομα που στερούνται της ελευθερίας τους να μπορούν να μάθουν ένα επάγγελμα που θα μπορούν να εξασκήσουν άπαξ και συμπληρώσουν το χρόνο της καταδίκης τους. Έχει και εργαστήριο γιόγκα. Σε αυτό το βίντεο, βλέπουμε πώς αναπτύσσονται διάφορες από αυτές τις δραστηριότητες και πώς πραγματοποιούν ένα αθλητικό πρωτάθλημα.

Στην Πούντα ντε Ριέλες, το 85% των εσώκλειστων δουλεύει σε κάποια από τις 22 επιχειρήσεις που υπάρχουν στο κέντρο φυλάκισης. Το επίπεδο να ξανακυλήσουν είναι πολύ χαμηλό, μόνο το 2% των εσώκλειστων επανέρχεται στην διάπραξη εγκλήματος άπαξ και βγουν, σε αντίθεση με το 50% που είναι ο μέσος όρος του ποινικού συστήματος. Τον τελευταίο χρόνο, 201 φυλακισμένοι ανάκτησαν την ελευθερία τους και μόνο 4 επανέλαβαν κάποια παρανομία.

Οι χρήστες του Twitter επίσης εκφράζονται σχετικά και τα κατορθώματα αυτού του καινοτόμου συστήματος:

Φυλακή Πούντα ντε Ριέλες, επιχειρήσεις των εσώκλειστων, σχολείο στη λάσπη, μέλι, καφετέρια, λαχανόκηπος

Ο μαθητής (ο πρώην μαθητής μου στη Γραμμική Άλγεβρα 1) κρατούμενος στη Φυλακή Πούντα ντε Ριέλες. Μια μεγάλη ιστορία

Σήμερα ένας χρόνος σκληρής δουλειάς με τους εσώκλειστους της Φυλακής Πούντα ντε Ριέλες. Γιόγκα και Αξίες!

Σχετικά με την ιστορία της φυλακής της Πούντα ντε Ριέλες, κατά την διάρκεια της δικτατορίας (1973-1985) η παλιά δομή εξυπηρετούσε ως κέντρο φυλάκισης για άντρες. Όταν εγκαινιάστηκε άλλη ποινή, οι εσώκλειστοι μεταφέρθηκαν και το μέρος έγινε φυλακή για γυναίκες, από όπου πέρασαν πάνω από 700 πολιτικοί κρατούμενοι.

Σε αυτή την ιστορία κάνει αναφορά ο χρήστης Damian Barbosa:

Η “τωρινή” Φυλακή Χωριό Πούντα ντε Ριέλες έχει την μνήμη της, 15 Μαΐου, 2015

Η περίπτωση του φυλακισμένου Roy Vitalis δείχνει τα αποτελέσματα αυτής της διαφορετικής οπτικής της Πούντα ντε Ριέλες:

Roy Vitalis, de 36 años, está preso en la cárcel de Punta de Rieles. Cada día, pasadas las 9:00 de la mañana, emprende viaje en bicicleta hasta la Facultad de Ingeniería, donde cursa sus estudios.

O Roy Vitalis, 36 ετών, κρατείται στη φυλακή της Πούντα ντε Ριέλες. Κάθε μέρα, μετά τις 9 το πρωί, πηγαίνει με το ποδήλατο μέχρι την σχολή Μηχανικών, όπου παρακολουθεί τις σπουδές του.

Επίσης, στην αρχή του είχαν πει ότι έπρεπε να παρακολουθεί με χειροπέδες και παρουσία οπλισμένων φυλάκων, αλλά εν τέλει κατάφερε να το αποφύγει. […] Τώρα δεν χρειάζεται πια ειδική επιτήρηση. Πηγαίνει και έρχεται με ποδήλατο, διανύει γύρω στα 30 χλμ την μέρα, από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.