Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Νικαράγουα: Οι συνέπειες του σεισμού του 1972

Στις 23 Δεκεμβρίου 1972, ένας ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,2 Ρίχτερ έπληξε την Μανάγκουα της Νικαράγουα: 5.000 νεκροί, 20.000 τραυματίες και 250.000 άστεγοι.

Ο Νικαραγουανός blogger Homero ήταν μικρό παιδί τότε, αλλά θυμάται τι επακολούθησε, κάτι που περιγράφει σε δημοσίευση [es] στο ιστολόγιό του Ventana de Homero [es] (Το Παράθυρο του Homero).

Cuando logramos salir a descampado a un patio detrás de mi casa, pudimos observar que el cielo estaba rojo y la atmósfera cargada; los vecinos comenzaron a juntarse; la mayoría estaban con ropas de dormir y algunos niños lloraban asustados. Mi padre me dijo en tono serio: “Es un terremoto hijo, Managua debe estar destruida” y era cierto.

Όταν καταφέραμε να βγούμε σε ένα αίθριο πίσω από το σπίτι μου, μπορούσαμε να δούμε ότι ο ουρανός ήταν κόκκινος και η ατμόσφαιρα βαριά. Οι γείτονες άρχισαν να συγκεντρώνονται, η πλειοψηφία φορούσαν τις πιτζάμες τους και μερικά παιδιά έκλαιγαν, επειδή φοβούνταν. Ο πατέρας μού είπε με σοβαρό τόνο: «Έγινε σεισμός, γιε μου, η Μανάγκουα έχει καταστραφεί σίγουρα» και ήταν αλήθεια.

Η οικογένεια έφυγε στο αυτοκίνητό τους για να ελέγξει την ασφάλεια των παππούδων, που ζούσαν στην άλλη άκρη της πόλης. Ξεκινώντας εκείνο το ταξίδι, είδαν πολύ πόνο στους σκοτεινούς δρόμους.

Por primera vez miraba como en una película lenta y en blanco y negro; como la gente deambulaba sin rumbo por las calles; otras desesperadas rascaban con su manos los escombros buscando a sus familiares enterrados bajo las lozas y bloques de cemento. Pude ver como en unos carretones de madera trasladaban muertos y heridos y todo el mundo imploraba; “llevenos al hospital” y nosotros no podíamos hacer nada.

Για πρώτη φορά, είδα τα πράγματα σε αργή κίνηση και σαν μια ασπρόμαυρη ταινία. Πώς οι άνθρωποι γυρνούσαν άσκοπα στους δρόμους, άλλοι έσκαβαν απεγνωσμένα τα μπάζα με τα χέρια τους, αναζητώντας τα μέλη της οικογένειας που είχαν ταφεί κάτω από τα κομμάτια τσιμέντου. Μπορούσα να δω πώς ξύλινα καροτσάκια μετέφεραν τους νεκρούς και τραυματίες και όλοι παρακαλούσαν “πάτε μας στο νοσοκομείο” και όμως δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.

Οι γείτονες οργανώθηκαν για να παράσχουν νερό και κουβέρτες σε όσους τα χρειάστηκαν, καθώς και οργανωμένες ομάδες αναζήτησης για να ψάξουν για νεκρούς και τραυματίες. Ο Homero σημείωσε επίσης ότι δεν υπήρχε ούτε ένα μέλος της Εθνοφρουράς στους δρόμους, κάτι που χειροτέρευε το χάος:

Los ladrones aprovecharon la madrugada para asaltar las tiendas y robar lo que encontraban; al principio no sabía, miré un hombre sucio y sin camisa cargando un televisor por las calles y mi padre me dijo: Ahí va un ladrón. ¿Y como lo sabes? le pregunté, por que nadie en estas situaciones se preocupa salvar un televisor. Eso solo era el comienzo de la ratería que se desató en los días posteriores; mientras los ladronzuelos de los barrrios hacían su “diciembre” Somoza y sus secuaces se robaban la ayuda humanitaria de los danmificados del terremoto de Managua.

Οι κλέφτες εκμεταλλεύτηκαν την ημέρα για να λεηλατήσουν καταστήματα και να κλέψουν ό, τι βρήκαν. Στην αρχή δεν ήξερα τι συμβαίνει, είδα έναν βρώμικο άνδρα χωρίς πουκάμισο να μεταφέρει μια τηλεόραση στους δρόμους και ο πατέρας μου είπε: Να ένας κλέφτης. Πώς το ξέρεις; τον ρώτησα, και είπε επειδή κανείς σε αυτή την κατάσταση δεν νοιάζεται να σώσει μια τηλεόραση. Ήταν η αρχή μόνο της λεηλασίας που εξαπλώθηκε τις επόμενες ημέρες. Ενώ οι κλέφτες της γειτονιάς έκαναν “Δεκέμβριο” (Χριστούγεννα), ο [πρώην πρόεδρος] Αναστάσιο Σομόζα και τα παλικάρια του έκλεψαν την ανθρωπιστική βοήθεια για τους πληγέντες από τον σεισμό της Μανάγκουα.

Τελειώνει τη δημοσίευσή του με έναν προβληματισμό για την κληρονομιά που άφησε ο σεισμός πριν από 37 χρόνια:

Nicaragua no solo había perdido miles de sus hijos; también perdió su capital, la novia del Xolotlán y ningún gobierno le ha podido devolver su centro ni su belleza.

Η Νικαράγουα όχι μόνο έχασε χιλιάδες παιδιά της, αλλά έχασε και την πρωτεύουσά της, τη νύφη του Σολοτλάν και καμία κυβέρνηση δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει ούτε το κέντρο της πόλης ούτε την ομορφιά της.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.