Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Οι Αφρικανοί σε διαδικτυακή αλληλεγγύη με τους Ροχίνγκια για τη δίωξη τους στη Μιανμάρ

Εκτοπισμένοι Ροχίνγκια στην πολιτεία Ραχίν. Foreign and Commonwealth Office – Flickr, OGL

Ο κόσμος είχε μεγάλες ελπίδες ότι η δίωξη προς την κοινότητα Ροχίνγκια θα σταματούσε, όταν ήρθε στην εξουσία η Εθνική Ένωση για τη Δημοκρατία (NLD). Ήταν ένα κόμμα, που προκάλεσε θαυμασμό για τη μη βίαιη προσέγγισή του αντιτιθέμενη στη στρατιωτική δικτατορία, που είχε κυβερνήσει στη Βιρμανία για αρκετές δεκαετίες. Η ελπίδα δικαιολογήθηκε ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι η ηγέτιδα του κόμματος, Αούνγκ Σαν Σου Κι, ήταν βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης το 1991, η οποία είχε επίσης τιμηθεί από άλλες χώρες και διεθνείς οργανισμούς. Δυστυχώς, η ελπίδα έχει αντικατασταθεί από μια αίσθηση βαθιάς απογοήτευσης, καθώς τα βάσανα του βιρμανικού λαού έχουν επιδεινωθεί.

Εκτός από τη δέσμευσή του για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η κατάσταση στη Βιρμανία είχε αντίκτυπο διαδικτυακά στους Αφρικανούς, ιδιαίτερα εκείνους στη Δυτική Αφρική, όπου ο μουσουλμανικός πληθυσμός συχνά υπερβαίνει το 90%. Εκεί, ασκούν ένα ανεκτικό Ισλάμ, παρά τις προσπάθειες τζιχαντιστών να επιβάλουν τη δική τους ιδεολογία και όραμα για το Ισλάμ. Για παράδειγμα, ο λαός της Σενεγάλης, εκ των οποίων το 95% είναι μουσουλμάνοι, είχε εκλέξει για πρωθυπουργό Λεοπόλντ Σεντάρ Σενγκόρ, ο οποίος είναι χριστιανός.

Η παναφρικανική ιστοσελίδα pressafrik.com δημοσίευσε μια έκθεση από τον Bougane Gueye Dany, από το Ντακάρ, που ερευνά εγκλήματα κατά Ροχίνγκια. Σε αυτό, καταγγέλλει τη συνεχιζόμενη εθνοκάθαρση στη χώρα, καθώς και την απάθεια των πολιτικών ηγετών της Βιρμανίας και της διεθνούς κοινότητας:

‘Rohingya tu n'existes pas’. Ce roman d’Yves Bourni est d'une actualité grave et brûlante. Au moment où l'un des drames les plus ignobles touche ces musulmans birmans, le monde affiche une indifférence coupable qui montre à suffisance une cruauté, illustration d'une indignation à géométrie variable…

Le leader birman, leur principal bourreau, Ashin Wirathu estime que ‘l'Islam est une religion de voleurs par qu'il permet d'épouser une femme de confession différente’. Il va même jusqu'à dire publiquement dans des videos qui circulent que les chiens, les alcooliques et les drogués valent mieux que les musulmans…

La communauté internationale a les yeux rivés ailleurs. Ce n’est pas non plus la tasse de thé de la presse africaine particulièrement sénégalaise…

Qui ne dit mot consent. Notre silence est troublant. Où est notre diplomatie ?…

Il faut en parler, il faut s'indigner, il faut les aider.

Το «Rohingya tu n'existes pas» («Δεν υπάρχεις, Ροχίνγκια») είναι ο τίτλος του σημαντικού επίκαιρου έργου του Yves Bourni. Σε μια εποχή, όπου συμβαίνει μία από τις πιο εξωφρενικές τραγωδίες, που πλήττουν τους Βιρμανούς μουσουλμάνους, ο κόσμος έχει δείξει μια απερίσκεπτη αδιαφορία, που ισοδυναμεί με σκληρότητα και αποτελεί παράδειγμα άνισης οργής ενάντια στην τραγωδία …

Ο Βιρμανός ηγέτης, βασικός εκτελεστής τους, Ashin Wirathu, δήλωσε: “Το Ισλάμ είναι θρησκεία κλεφτών, γιατί επιτρέπει στους άνδρες να παντρεύονται γυναίκα διαφορετικής πίστης”. Ο Wirathu το παρατραβά δηλώνοντας δημοσίως σε βίντεο που κάνει το γύρο του Διαδικτύου ότι οι αλκοολικοί και οι τοξικομανείς αξίζουν περισσότερο από τους Μουσουλμάνους …

Η διεθνής κοινότητα φαίνεται να είναι αδιάφορη και η κατάσταση των Ροχίνγκια στη Βιρμανία δεν αποτελεί πλέον καίριο θέμα στον αφρικανικό Τύπο, ειδικά όχι στα νέα της Σενεγάλης…

Σιωπή ίσον συναίνεση. Η σιωπή μας είναι ανησυχητική. Πού είναι η διπλωματία μας;

Πρέπει να μιλήσουμε γι’ αυτό, πρέπει να θυμώσουμε, πρέπει να τους βοηθήσουμε.

Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα Africa News δημοσίευσε τα λόγια του Νοτιοαφρικανού νομπελίστα Ειρήνης, Ντέσμοντ Τούτου, ο οποίος έσπασε τη σιωπή του στα ΜΜΕ για να εκφράσει τη βαθιά του θλίψη για την κατάσταση:

‘Je suis maintenant vieux, faible et officiellement à la retraite, mais je romps mon voeu de garder le silence en raison de ma profonde tristesse au sujet de la situation désespérée [des Rohingyas]’, a écrit Mgr Tutu dans une lettre adressée à la prix Nobel de la paix Aung San Suu Kyi.

‘Si le prix politique à payer pour votre ascension politique en Birmanie est votre silence, le prix est assurément trop élevé (…). Il est incongru pour un symbole de justice de diriger ainsi un pays’, a-t-il estimé…

Mercredi, cette dernière est sortie de son silence pour dénoncer un ‘iceberg de désinformation’ dans la crise dans son pays.

“Είμαι πλέον γέρος, αδύναμος και επίσημα συνταξιούχος, αλλά σπάω τη δέσμευσή μου να σιωπήσω για μια μεγάλη θλίψη, που αισθάνομαι για την τραγική κατάσταση [των Ροχίνγκια]”, γράφει ο Ντέσμοντ Τούτου σε επιστολή που απευθύνεται στη βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Αούνγκ Σαν Σου Κι.

Συνεχίζει: “Εάν η σιωπή ήταν το πολιτικό τίμημα, που πληρώσατε για να φτάσετε εκεί, όπου βρίσκεστε σήμερα, τότε το τίμημα είναι σίγουρα υπερβολικό […] Είναι αταίριαστο ένα δικαστικό σύστημα όπως αυτό να κυβερνά μια χώρα”.

Την Τετάρτη, η Αούνγκ Σαν Σου Κι κατήγγειλε ένα «παγόβουνο παραπληροφόρησης» που περιβάλλει τα ρεπορτάζ για την κρίση της χώρας της.

Υπενθυμίζοντας μια ομιλία που δόθηκε πριν από δύο χρόνια, ο Ahmadou Mukhtar Kanté, ιμάμης, συγγραφέας και ομιλητής, επίσης από το Ντακάρ, προσέφερε μια άποψη, που βασίζεται στις διδασκαλίες του Κορανίου:

En 2015, sur invitation de l’ambassadeur du Rwanda au Sénégal, nous avons prononcé un discours lors de la 21ème Commémoration du Génocide (Kwibuka 21) célébrée à Dakar. Qui nous aurait dit qu’en 2017, face au drame qui est en cours en Birmanie, nous aurions recours au même discours assorti de quelques remaniements aux fins d’en faire une contribution adaptée au sujet ?…

C’est après avoir fait le récit de l’épisode fratricide entre les deux fils d’Adam, que le Coran a énoncé deux enseignements éthiques fondamentaux: le crime contre l’humanité et le devoir de la protéger : « (…) C’est pourquoi Nous avons prescrit aux enfants d’Israël que quiconque tuerait une personne non coupable d’un meurtre ou d’une corruption sur la terre, c’est comme s’il avait tué tous les hommes. Et quiconque sauve un seul homme, c’est comme s’il avait sauvé tous les hommes (…) » (Coran 5 : 32) Ces versets nous indiquent combien il est grave de refuser à l’autre la dignité d’humain et le droit à la vie.

Το 2015, μετά από πρόσκληση του πρεσβευτή της Ρουάντα στη Σενεγάλη, δώσαμε μια ομιλία κατά τη διάρκεια του 21ης Εορτασμού της γενοκτονίας (Kwibuka 21) που τιμάται στο Ντακάρ. Ποιος θα φανταζόταν ότι το 2017, αντιμετωπίζοντας την τραγωδία που εκτυλίσσεται στη Βιρμανία, θα είχαμε επιστρέψει στα ίδια επιχειρήματα και ρητορική με λίγες αλλαγές ώστε να συνεισφέρουμε επαρκώς στο θέμα; […]

Αυτό, αφότου είπε για την αιματηρή αφήγηση για τους δυο γιους του Αδάμ, που το Κοράνι έθεσε με δύο θεμελιώδεις ηθικές διδασκαλίες – το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και το καθήκον να την προστατεύσει: “(…) Γι’ αυτό έχουμε πει στα παιδιά του Ισραήλ ότι όποιος σκοτώνει κάποιον που δεν είναι ένοχος δολοφονίας ή διαφθοράς στη γη, είναι σαν να σκότωσε όλη την ανθρωπότητα. Και όποιος σώζει έναν άνθρωπο, είναι σαν να έχει σώσει όλη την ανθρωπότητα (…) » (Κοράνι 5:32). Αυτοί οι στίχοι δείχνουν τη βαρύτητα της άρνησης σε ένα άλλο άτομο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του δικαιώματος να ζει ειρηνικά.

Στην ιστοσελίδα του Justice.Info, ο Adama Dieng, ο Ειδικός Σύμβουλος των Ηνωμένων Εθνών στη Σενεγάλη, έδωσε την ακόλουθη δήλωση σχετικά με την πρόληψη της γενοκτονίας:

Les Rohingyas vivant au Myanmar n’ont pas droit à une identité nationale. Ils ont été dépouillés de  leur citoyenneté. Ils sont apatrides. Pendant plusieurs années, ils ont souffert de pratiques et de politiques sévères de discriminations ainsi que de restrictions touchant à l’exercice de droits fondamentaux, y compris la liberté de mouvement, le droit de se marier et de fonder une famille. Des milliers de Rohingyas déplacés par les violences de 2012 vivent reclus dans des camps de déplacés, tandis que d’autres milliers n’ont eu d’autre choix que de fuir par terre ou mer. Beaucoup d’entre eux se sont retrouvés victimes des réseaux de trafic humain ou ont péri en voulant se rendre dans d’autres pays de la région. Au Myanmar, une campagne dangereuse conduite par des extrémistes proférant des discours de haine antimusulmans et anti-Rohingya pourrait conduire à davantage de violence.

Οι Ροχίνγκια, που ζουν στη Μιανμάρ, δεν έχουν δικαίωμα στην εθνική ταυτότητα. Πρόκειται για απάτριδες. Για χρόνια έχουν υποστεί διακρίσεις και πολιτικές, που επηρεάζουν την άσκηση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας της κυκλοφορίας, του δικαιώματος να παντρευτούν και να φτιάξουν οικογένεια. Χιλιάδες Ροχίνγκια, που εκτοπίστηκαν βίαια το 2012, ζουν απομονωμένοι σε στρατόπεδα εκτοπισμού, ενώ χιλιάδες άλλοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να διαφύγουν από ξηράς ή από θαλάσσης. Πολλοί πέφτουν θύματα εμπορίας ανθρώπων ή θα χαθούν στο ταξίδι προς άλλες χώρες της περιοχής. Στη Μιανμάρ, μια επικίνδυνη εκστρατεία από εξτρεμιστές εξαπλώνεται με ένα τοξικό λόγο αντιϊσλαμισμού και αντι-Ροχίνγκια, που μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη βία.

Στην Μπουρκίνα Φάσο, το ιστολόγιο Net Afrique συγκαταλέγεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης που σχολίασαν επίσης την κατάσταση:

Le gouvernement birman, au premier rang duquel l’ex-opposante Aung San Suu Kyi, rejette les accusations de l’ONU de possibles « crimes contre l’humanité » commis par l’armée depuis fin 2016 contre les Rohingyas. Traités comme des étrangers en Birmanie, ils y restent apatrides, privés de tout droit, même si certains vivent dans le pays depuis des générations.

Η κυβέρνηση της Βιρμανίας και, πρωτίστως, η Αούνγκ Σαν Σου Κι, απορρίπτουν τις κατηγορίες του ΟΗΕ για πιθανά «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» που διέπραξε ο στρατός από τα τέλη του 2016 εναντίον των Ροχίνγκια. Αντιμετωπίζονται ως αλλοδαποί στη Βιρμανία, παραμένουν απάτριδες, τους αρνούνται τα δικαιώματά τους, ακόμη και αν ορισμένοι έχουν ζήσει στη χώρα για αρκετές γενιές.

Ο Νιγηριανός ερευνητής Labaran Yusuf, από το Jos, μας υπενθύμισε τα ιστορικά γεγονότα, που υπογραμμίζουν την αδικία και την απουσία οποιασδήποτε δικαιολογίας για τη δίωξη των Ροχίνγκια:

Attacked with impunity, stripped of the vote and driven from their homes, the Rohingya, a Muslim ethnic minority of about 1.3 million in the predominantly Buddhist Myanmar (formerly Burma), are considered as the most persecuted minority in the world.

The Rohingya, according to many historians and Rohingya groups, probably arrived in what was then the independent kingdom of Arakan (now Rakhine) as long ago as the 8th century. They were seafarers and traders from the Middle east and were joined in the 17th century by tens of thousands of Bengali Muslims captured by the raiding Arakanese. ‘Rohingya’ simply means ‘inhabitant of Rohang’, the early Muslim name for Arakan. The kingdom of Arakan was later conquered by the Burmese army in 1785.

With the British conquest of Arakan in 1825, Arakan and Burma were administered as part of British India. Thousands of labourers from Bangladesh and India migrated to what is now known as Myanmar, and such migration was considered as internal, according to the Human Rights Watch (HRW). However, this migration of labourers was viewed negatively by the majority of the native population.

After gaining independence from Britain in 1948, the Burmese government refused to recognise the Rohingya as Burmese citizens. The government viewed the migration that took place during the British rule as ‘illegal’, and this led many Buddhists to consider the Rohingya offensively as ‘Bengali’, a recent invention created for political reasons. After the military coup in 1962, things only worsened for the Rohingya, coupled with the fact that they were only given foreign identity cards, which limited the jobs and educational opportunities they could pursue and obtain.

Οι Ροχίνγκια, μια μουσουλμανική εθνοτική μειονότητα περίπου 1,3 εκατομμυρίων στην κυρίαρχα βουδιστική Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία), θεωρούνται ως η πιο διωκόμενη μειονότητα στον κόσμο, οι οποία απειλείται δίχως να τιμωρούνται οι δράστες, στερείται ψήφου και διώχνονται από τα σπίτια τους.

Οι Ροχίνγκια, σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς και ομάδες Ροχίνγκια, πιθανότατα έφτασαν στο τότε ανεξάρτητο βασίλειο Αρακάν (τώρα Ραχίν) τον 8ο αιώνα σχεδόν. Ήταν ναυτικοί και έμποροι από τη Μέση Ανατολή και ενώθηκαν τον 17ο αιώνα με δεκάδες χιλιάδες Βεγγαλέζους μουσουλμάνους, που αιχμαλωτίστηκαν από τους επιδρομείς Αρακανέζους. Το “Ροχίνγκια” απλά σημαίνει «κάτοικος του Ροχάνγκ», αρχαία μουσουλμανική ονομασία για το Αρακάν. Το βασίλειο του Αρακάν αργότερα κατακτήθηκε από τον στρατό της Βιρμανίας το 1785.

Με τη βρετανική κατάκτηση του Αρακάν το 1825, το Αρακάν και η Βιρμανία διοικούνταν ως τμήμα της βρετανικής Ινδίας. Χιλιάδες εργάτες από το Μπαγκλαντές και την Ινδία μετανάστευσαν στα εδάφη γνωστά πλέον ως Μιανμάρ και η μετανάστευση θεωρήθηκε εσωτερική, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW). Ωστόσο, αυτή τη μετανάστευση των εργατών την έβλεπε αρνητικά η πλειοψηφία του εγγενούς πληθυσμού.

Αφού απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανία το 1948, η κυβέρνηση της Βιρμανίας αρνήθηκε να αναγνωρίσει τους Ροχίνγκια ως πολίτες της Βιρμανίας. Η κυβέρνηση θεωρούσε τη μετανάστευση που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βρετανικής κυριαρχίας ως «παράνομη» και αυτό οδήγησε πολλούς Βουδιστές να θεωρήσουν τους Ροχίνγκια προσβλητικά ως «Μπενγκάλι», μια πρόσφατη εφεύρεση που δημιουργήθηκε για πολιτικούς λόγους. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα το 1962, τα πράγματα επιδεινώθηκαν για τους Ροχίνγκια, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τους δόθηκαν μόνο ξένες ταυτότητες, οι οποίες περιόριζαν τις θέσεις εργασίας και τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες που μπορούσαν να επιδιώξουν και να αποκτήσουν.

Ο Diallo Boubacar από τη Γουινέα αντέδρασε σε ανάρτηση του Facebook για την ιστορία της αφρικανικής αλληλεγγύης με την πάλη της Αούνγκ Σαν Σου Κι για ελευθερία:

On s'est battu a l'epoque pour Cette dame de Rangun, pour sa liberation de soi disant captivity de la junte birmane.
A present on est estomaque.

Εκείνη την εποχή, αγωνιζόμαστε για αυτή την κυρία από την Γιανγκόν (Αούνγκ Σαν Σου Κι), για την ελευθερία της από τη λεγόμενη αιχμαλωσία της βιρμανικής δικτατορίας.

Αλλά τώρα, είμαστε σοκαρισμένοι.

Ο Hocine Berkane από το Αλγέρι πιστεύει ότι αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Βιρμανία αποτελεί ντροπή για την ανθρωπότητα:

C'est une honte pour toute l'humanité l'être humain a perdu toutes les valeurs qui font de nous des humains privilégiés par Dieu sur toutes ses créatures vivantes nous sommes devenus pire que les bêtes sauvages. On est entrain de revenir à l'âge de la pierre.

Είναι κρίμα για την ανθρωπότητα, οι άνθρωποι έχουν χάσει τις αξίες που μας έδωσε ο Θεός, που μας έκανε προνομιούχο είδος ανάμεσα στα όντα του, αλλά έχουμε γίνει χειρότεροι κι από τα άγρια θηρία. Φαίνεται να επιστρέφουμε στην Εποχή του Λίθου.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.