Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Μάθετε περισσότερα για: Μεταφραστικό Πρόγραμμα Lingua  »

Απόρριψη από την Αυστραλία, καταδικασμένοι στην Ινδονησία: Πρόσφυγες διαμαρτύρονται για μια ζωή σε αιώνια αναμονή

Διαμαρτυρία προσφύγων. Φωτογραφία: Asif Rahimi

Ο Asif είναι ένας νέος, έξυπνος άνδρας 28 ετών. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε σε μια χώρα, που κατασπαράχθηκε από τον πόλεμο όπως το Αφγανιστάν, κατόρθωσε να σπουδάσει Διεθνείς Σχέσεις στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ και να μιλάει με ευχέρεια τέσσερις γλώσσες, μερικές από τις οποίες έμαθε μόνος του.

Σε διαφορετικό χρόνο και τόπο, ο Asif θα μπορούσε εύκολα να γίνει ό,τι ήθελε: καθηγητής, διπλωμάτης. Όχι όμως σήμερα και όχι στον τόπο, όπου αναγκάζεται να μείνει σήμερα.

Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Asif αποφάσισε να εγκαταλείψει το Αφγανιστάν, αφού είδε την κατάσταση εκεί να γίνεται πιο ασταθής χρόνο με το χρόνο. Έφυγε με την ελπίδα να φτάσει στην Αυστραλία, ένα μέρος για να ξεκινήσει μια νέα ζωή μακριά από τον πόλεμο. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ανακάλυψε ότι η σύζυγός του ήταν έγκυος. Τελικά έφτασε στην Ινδονησία και ένα μήνα αργότερα, ενώ κρατήθηκε αιχμάλωτος σε κέντρο κράτησης, έγινε πατέρας ενός πανέμορφου κοριτσιού, που δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να συναντήσει. Όμως ο Asif δεν είναι εγκληματίας: είναι πρόσφυγας που κρατείται τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε κέντρο κράτησης μεταναστών στο Μπαλίκπαπαν της Ινδονησίας μαζί με άλλα 183 άτομα.

Κέντορ κράτησης Μπαλίκπαπαν. Φωτογραφία: Asif Rahimi

Οι κρατούμενοι κυμαίνονται από 14 έως 62 ετών και περιλαμβάνουν άτομα από τη Σομαλία και το Ιράν, μεταξύ άλλων χωρών. Οι 181 εκ των κρατουμένων είναι Αφγανοί Χαζάρα, μια εθνοτική ομάδα που κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν στοχεύσει οι Ταλιμπάν και τώρα το Ισλαμικό Κράτος.

Το κέντρο κράτησης του Μπαλίκπαπαν είναι ένα κτίριο περιφραγμένο με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, το οποίο σχεδιάστηκε αρχικά για να φιλοξενήσει κατηγορούμενους για εγκλήματα όπως λαθρεμπόριο ανθρώπων, εμπορία ναρκωτικών και κυβερνοπειρατεία. Οι κρατούμενοι του Μπαλίκπαπαν δεν επιτρέπεται να σπουδάσουν ή να εργαστούν και δεν λαμβάνουν επαρκή ιατρική περίθαλψη. Μεταξύ αυτών είναι τουλάχιστον ένας έφηβος και πολλοί ενήλικες, που χρειάζονται επείγουσα ιατρική φροντίδα.

Στην Ινδονησία υπάρχουν 13 κέντρα κράτησης μεταναστών με συνολική χωρητικότητα 1.300 κρατουμένων. Αυτά τα κέντρα κράτησης είναι συνήθως ανθυγιεινά, υπερπλήρη και επιρρεπή σε πλημμύρες κατά την περίοδο των βροχών. Από τις 17 Ιανουαρίου 2018 οι πρόσφυγες στο κέντρο κράτησης Balikpapan διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες αυτές.

Η ανακαίνιση και η διεύρυνση των εγκαταστάσεων κράτησης χρηματοδοτήθηκαν από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (IOM), χρησιμοποιώντας κεφάλαια που έλαβαν από διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες της Αυστραλίας. Αυστραλιανές ΜΚΟ έχουν καταγγείλει αυτήν την “ινδονησιακή λύση“, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνησή τους πληρώνει την Τζακάρτα “εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να έχει υπό κράτηση αιτούντες άσυλο. Η ινδονησιακή νομοθεσία επιτρέπει στους μετανάστες να μένουν υπό κράτηση έως και 10 χρόνια χωρίς δικαστικό έλεγχο.

Παρόλο που ο ΔΟΜ δεν είναι ανθρωπιστική οργάνωση και δεν έχει εντολή να συνδράμει τους αιτούντες άσυλο και τους πρόσφυγες, οι ινδονησιακές μεταναστευτικές Αρχές ή η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες παραπέμπουν τους αιτούντες άσυλο και τους πρόσφυγες στη φροντίδα της. Στην Ινδονησία, ο ΔΟΜ βοήθησε αποτελεσματικά την Αυστραλία να διαχειριστεί τους συνοριακούς ελέγχους, αλλά αυτό απέχει πολύ από τη μόνη περίπτωση που ο οργανισμός φαίνεται να αντιτίθεται σε πολλές πτυχές της αποστολής του. Ο ΔΟΜ έχει επικριθεί από τους ερευνητές για τη συμμετοχή του σε ανθρωπιστικό έργο και σε αμφιλεγόμενα προγράμματα σε διάφορα μέρη του κόσμου. Στη Λιβύη, μια χώρα που δεν έχει ακόμη ανακάμψει μετά τη στρατιωτική επέμβαση υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ το 2011, ο ΔΟΜ έλαβε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για να ενισχύσει ένα σύστημα, που αποσκοπεί να αποτρέψει την εισροή ανθρώπων στην Ευρώπη.

Η Ινδονησία δεν έχει επικυρώσει τη Σύμβαση του 1951 για τους Πρόσφυγες ή το Πρωτόκολλό της και η Νοτιοανατολική Ασία δεν έχει συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ως αποτέλεσμα, η επεξεργασία αιτήσεων ασύλου εμπίπτει στην Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, η οποία παρέχει πιστοποιητικά που αναγνωρίζουν τα άτομα και τις οικογένειες ως πρόσφυγες.

Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι που κρατούνται τώρα στο Μπαλίκπαπαν έχουν λάβει άσυλο από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, αλλά η ινδονησιακή νομοθεσία δεν τους επιτρέπει να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες.

Όπως ανέφερε το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:

Even with recognition from UNHCR, refugees have no viable future in Indonesia. They have no legal status under Indonesian law, cannot work, and have limited access to education (…) The impact of prolonged, indefinite immigration detention is particularly severe for children, many of whom experience post-traumatic stress disorder or depression. Most unaccompanied children are detained with unrelated adults at risk of violence and exploitation. The situation is particularly harsh for children, who are arbitrarily detained in terrible conditions for months or years, without knowing how long they will be held.

Ακόμη και με αναγνώριση από την UNHCR, οι πρόσφυγες δεν έχουν βιώσιμο μέλλον στην Ινδονησία. Δεν έχουν νόμιμο καθεστώς σύμφωνα με το ινδονησιακό δίκαιο, δεν μπορούν να εργαστούν και έχουν περιορισμένη πρόσβαση στην εκπαίδευση (…) Ο αντίκτυπος της παρατεταμένης και αόριστης κράτησης λόγω μετανάστευσης είναι ιδιαίτερα σοβαρός για τα παιδιά, πολλά από τα οποία αντιμετωπίζουν μετατραυματική διαταραχή άγχους ή κατάθλιψη. Τα περισσότερα ασυνόδευτα παιδιά κρατούνται με ενήλικες μη συγγενείς και διατρέχουν κίνδυνο βίας και εκμετάλλευσης. Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σκληρή για τα παιδιά, τα οποία κρατούνται αυθαίρετα υπό άθλιες συνθήκες για μήνες ή χρόνια, χωρίς να γνωρίζουν πόσο καιρό θα κρατηθούν.

Όπως και οι κάτοικοι των κέντρων κράτησης μεταναστών της Αυστραλίας στα νησιά Ναούρου και Μάνους, οι κάτοικοι του Μπαλίκπαπαν παραμένουν όμηροι τόσο της επιρροής του αντιμεταναστευτικού κλίματος όσο και των πολιτικών, που θέλουν να εκμεταλλευτούν αυτό το συναίσθημα για να κερδίσουν ψήφους.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.