Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Δεν υπάρχουν περιορισμένες ικανότητες: Γνωρίστε τους παραολυμπιακούς αθλητές της Γεωργίας

Φωτογραφία: Lika Chachibaia, από τον Maurice Wolf.

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί συνεργατική δημοσίευση της Ana Lomtadze με φωτογραφίες από τον Maurice Wolf, το οποίο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ιστοσελίδα Chai-Khana.org.

Στη Γεωργία, τα άτομα με αναπηρίες, τα οποία στη γεωργιανή γλώσσα μεταφράζονται κατά λέξη ως “άτομα με περιορισμένες ικανότητες”, αντιμετωπίζουν έναν καθημερινό ανήφορο ενάντια στο στίγμα και τις αρνητικές αντιλήψεις. Και όμως, η Γεωργία μπορεί να υπερηφανεύεται για μια ακμάζουσα παραολυμπιακή σκηνή, η οποία έχει δημιουργήσει αθλητές που μπορούν να κερδίσουν σημαντικά έπαθλα, όπως η Irma Khetsuriani και ο Nino Tibilashvili, οι οποίοι κατέκτησαν χρυσά και χάλκινα μετάλλια αντίστοιχα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ξιφομαχίας με αναπηρικό αμαξίδιο στην Ιταλία το 2017.

Ήταν μια αργή εκκίνηση. Η γεωργιανή Παραολυμπιακή Επιτροπή ιδρύθηκε το 2003 και η χώρα έστειλε τους πρώτους αθλητές της να αγωνιστούν στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο. Το 2013, άνοιξε το Κέντρο Ανάπτυξης Παραθλητισμού στην Τιφλίδα και δύο χρόνια αργότερα επεκτάθηκε με νέες εγκαταστάσεις προπόνησης και φυσιοθεραπείας. Σήμερα, υποδέχεται 194 αθλητές από όλη τη χώρα, εκ των οποίων οι 18 είναι γυναίκες, και πραγματοποιεί προπονήσεις σε 16 διαφορετικούς κλάδους.

Αυτό το φωτογραφικό εγχείρημα απεικονίζει μερικούς από τους παραολυμπιακούς αθλητές της Γεωργίας, φέρνοντας στο προσκήνιο αυτή την ποικιλόμορφη ομάδα ανδρών και γυναικών. Μερικοί από αυτούς είναι ήδη έμπειροι αθλητές, άλλοι είναι αρχάριοι, μερικοί έχουν κερδίσει μετάλλια, άλλοι δεν έχουν. Με ενδιαφέροντα που κυμαίνονται από την εγκληματολογία μέχρι τη λαϊκή μουσική, οι ιστορίες τους είναι ιστορίες ανθεκτικότητας, σιδερένιας θέλησης και αφοσίωσης και όλοι έχουν όνειρο να συναγωνιστούν στους Ολυμπιακούς του 2020 στο Τόκιο.

Giorgi Basilashvili, 24 ετών, ποδοσφαιριστής

Παίζω ποδόσφαιρο εδώ και χρόνια. Εκεί έχασα την όρασή μου, σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, σε ηλικία 13 ετών, ενώ έπαιζα με τους φίλους μου. Η μπάλα με χτύπησε στο πρόσωπο. Είχα πάντα ασθενή όραση, αλλά στην πραγματικότητα τυφλώθηκα εντελώς μετά από αυτό το συμβάν.

Μπήκα στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Τυφλών το 2014. Από τότε έχω ταξιδέψει σε πολλές διαφορετικές χώρες. Για μένα, το πιο αξιομνημόνευτο ταξίδι ήταν στη Ρουμανία τον Απρίλιο του 2017, στα τουρνουά προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η ομάδα μας πήρε ασημένιο μετάλλιο και μου δόθηκε ο τίτλος του καλύτερου σκόρερ.

Εκτός από το ποδόσφαιρο, είμαι παθιασμένος με τη λαϊκή μουσική. Σπούδασα λαϊκή μουσική και θρησκευτική υμνωδία στο πανεπιστήμιο. Μετά την αποφοίτηση, οι φίλοι μου και εγώ ιδρύσαμε ένα συγκρότημα που ονομάζεται “The Relic”, των οποίων οι τραγουδιστές, εκτός από έναν, είναι όλοι τυφλοί. Ετοιμάζουμε τώρα μια συναυλία στην Ελλάδα.

Nino Tibilashvili, 20 ετών, ξιφομάχος

Γεννήθηκα με ένα πόδι και χρησιμοποιώ προσθετικό μέλος για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου. Ασχολούμαι με την ξιφασκία από το 2015. Τρεις μήνες από τότε που ξεκίνησα, συμμετείχα στον πρώτο μου αγώνα ξιφασκίας. Συνήθως αγωνίζομαι με έως και 23χρονους ή μερικές φορές ακόμη και με μεγαλύτερους σε ηλικία αντιπάλους.

Πήρα το πρώτο μου χάλκινο μετάλλιο το 2016 σε διαγωνισμό στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Την ίδια χρονιά, κέρδισα δύο χάλκινα μετάλλια και ένα ασημένιο στην Ολλανδία. Στις αρχές του 2017, πήρα δύο χάλκινα μετάλλια, ένα στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας και ένα άλλο στην Ουγγαρία. Προετοιμαζόμουν και για ένα τουρνουά στην Ολλανδία (10-14 Μαΐου).

Είμαι παθιασμένος με όλα όσα έχουν να κάνουν με την τέχνη. Σπουδάζω αρχιτεκτονική στην Ακαδημία Τεχνών της Τιφλίδας.

Lika Chachibaia, 20 ετών, κολυμβήτρια

Ξεκίνησα την κολύμβηση το 2015. Το 2016, συμμετείχα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, αλλά δεν κέρδισα κάποιο μετάλλιο. Δυστυχώς, είμαι η μόνη που αγωνίζεται για τη Γεωργία στην κατηγορία S8 SB7 για κολυμβητές με ακρωτηριασμό ενός βραχίονα ή σημαντικούς περιορισμούς σε αρθρώσεις ισχίου, γονάτου και αστραγάλου. Συχνά πρέπει να ανταγωνίζομαι αθλήτριες πολύ πιο έμπειρες από μένα … Ελπίζω να συμμετάσχω στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 και να βελτιώσω τη θέση μου.

Έχω πολύ διαφορετικά ενδιαφέροντα. Το κύριο πάθος μου είναι ο χορός. Το 2015 συμμετείχα στο πρόγραμμα Γεωργία Έχεις Ταλέντο ως χορεύτρια. Ενδιαφέρομαι όμως και για την εγκληματολογία, κλάδο που σπούδασα για δύο χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας. Τα παράτησα, επειδή δεν μπορούσα να πληρώσω τα δίδακτρα.

Πραγματικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει η έννοια “περιορισμένες ικανότητες”.

Giorgi Giorgadze, 36 ετών, αρσιβαρίστας

Πάντα μου άρεσε η πάλη, αλλά ξεκίνησα να ασχολούμαι με την άρση βαρών μόλις το 2015. Από τότε έχω αποκτήσει ένα νέο παρατσούκλι – “Ο Αρσιβαρίστας”.

Μέχρι τώρα συμμετείχα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Ντουμπάι τον Μάρτιο του 2017, όπου έλαβα ένα πιστοποιητικό. Δεν έλαβα κανένα μετάλλιο στο πρωτάθλημα. Περιμένω τώρα να συμμετάσχω στο Τουρνουά του Παρισιού το 2018. Ο κύριος στόχος μου, όμως, είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2020.

Τραυματίστηκα σε ηλικία 21 ετών. Έκοβα δέντρα για καυσόξυλα σε ένα δάσος έξω από την Τιφλίδα, όταν έπεσε ένα δέντρο πάνω μου. Η σπονδυλική μου στήλη τραυματίστηκε σοβαρά και από τότε δεν μπορώ να περπατήσω.

Tea Bolkvadze, 42 ετών, τοξοβόλος

Ξεκίνησα την τοξοβολία τον Οκτώβριο του 2015. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, έλαβα μέρος στο Πρωτάθλημα της Τιφλίδας, όπου κατάφερα να φτάσω στην τρίτη θέση. Αλλά αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανη για τα πρωταθλήματα του 2017 στην Τιφλίδα, όπου συμμετείχαν και ολυμπιακοί και παραολυμπιακοί αθλητές: κατάφερα να φτάσω στη δεύτερη θέση. Ήταν πραγματική πρόκληση να συναγωνιστώ με τέτοιους έμπειρους τοξότες. Ήταν πραγματικά μια σημαντική εμπειρία για μένα.

Είμαι αποφασισμένη να προκριθώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Μέχρι τότε, σχεδιάζω να συμμετάσχω στο Γεωργιανό Πρωτάθλημα Τοξοβολίας και αργότερα να αγωνιστώ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ιταλίας.

Σταμάτησα να μπορώ να περπατώ το 2014, ενώ συνόδευα το γιο μου σε σχολικό ταξίδι. Κατά την επίσκεψη σε ένα αξιοθέατο, έβγαζα φωτογραφίες σε μια ψηλή αυλή, η οποία ξαφνικά κατέρρευσε. Τραυματίστηκα σοβαρά στη σπονδυλική στήλη. Έκανα φυσιοθεραπεία για ένα χρόνο, αλλά έπρεπε να ξεκινήσω να χρησιμοποιώ αναπηρικό καροτσάκι.

Το 2015 έμαθα για το Wings for Life World Run [Παγκόσμιος διαγωνισμός Δρόμου, που διεξάγεται για φιλανθρωπικό σκοπό από το 2014]. Οι φυσιοθεραπευτές μου με βοήθησαν να προετοιμαστώ για αυτό και κέρδισα τον αγώνα μεταξύ γυναικών με αναπηρικά αμαξίδια – κατάφερα να καλύψω 6,8 χλμ σε 30 λεπτά. Αυτό το επίτευγμα ήταν πραγματικά ένα σημείο καμπής στη ζωή μου. Με ώθησε επίσης να συμμετάσχω και στο Δρόμο του 2016 – και τότε κάλυψα 7.3 χιλιόμετρα.

Είμαι γιατρός. Πριν από τον τραυματισμό, εργαζόμουν στην Εντατική στο Gardabani, [μια πόλη 39 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Τιφλίδα]. Τώρα δουλεύω ως ρεσεψιονίστ στο Κέντρο Ανάπτυξης Παραθλητισμού της Τιφλίδας.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.