Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Ρεκόρ πλήθους τιμά τη μνήμη της σφαγής της Τιεν Αν Μεν σε αγρυπνία στο Χονγκ Κονγκ

4 Ιουνίου 2019 ολονυχτία με κεριά στο Victoria Park. Μέσω inmediahk CC: AT-NC.

Χιλιάδες κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ παρευρέθηκαν σε ολονυχτία υπό το φως των κεριών για να τιμήσουν την 30ή επέτειο της Σφαγής της Τιεν Αν Μεν στο πάρκο Victoria Park την Τρίτη το βράδυ. Αυτή η συλλογική πράξη μνήμης έχει μετατραπεί σε τελετουργία τα τελευταία 30 χρόνια, καθώς πολλοί κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ εξακολουθούν να τιμούν το πνεύμα του εκδημοκρατισμού της Κίνας, καθώς και το υψηλό τίμημα που πλήρωσαν κάποιοι για την 4η Ιουνίου 1989.

Η κινεζική κυβέρνηση εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι το δημοκρατικό κίνημα, του οποίου ηγούνταν οι φοιτητές στο Πεκίνο το 1989, ήταν μια ταραχή, που χειραγωγήθηκε από ξένες δυνάμεις. Η ειρηνική διαμαρτυρία των 50 ημερών έληξε με στρατιωτική καταστολή στις 4 Ιουνίου 1989. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Κινέζικου Ερυθρού Σταυρού, σκοτώθηκαν 2.700 πολίτες, αλλά άλλες πηγές δείχνουν πολύ υψηλότερο φόρο αίματος. Ένα εμπιστευτικό κυβερνητικό έγγραφο των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο αποκαλύφθηκε το 2014, ανέφερε ότι μια κινεζική εσωτερική αξιολόγηση εκτιμά ότι τουλάχιστον 10.454 πολίτες είχαν σκοτωθεί.

Εντός της Κίνας, το περιστατικό της 4ης Ιουνίου, όπως περιγράφεται, αποτελεί πολιτικό ταμπού για 30 χρόνια. Η πλειοψηφία της νέας γενιάς δεν έχει ακούσει ποτέ για τη στρατιωτική καταστολή, καθώς αυτή δεν έχει αναφερθεί στις εφημερίδες. Ομοίως, οι ηλεκτρονικές συζητήσεις σχετικά με τα γεγονότα υπήρξαν και παραμένουν υπό καθεστώς λογοκρισίας. Φέτος, το μέσο ενημέρωσης Global Times που έχει σχέσεις με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας περιγράφει τέτοια πρακτική λογοκρισίας ως “πολιτική επιτυχία”, καθώς έχει μετατρέψει το περιστατικό της 4ης Ιουνίου σε “ένα ξεθωριασμένο ιστορικό γεγονός και όχι πραγματική εμπλοκή”.

Φωτογραφία από την ολονυχτία με κεριά τραβηγμένη από την Georgia Popplewell. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Το Χονγκ Κονγκ είναι ο σημαντικότερος χώρος εντός της Κίνας για τη διατήρηση των αναμνήσεων της 4ης Ιουνίου. Ο διοργανωτής της ετήσιας αγρυπνίας, η Συμμαχία του Χονγκ Κονγκ για την Υποστήριξη του Πατριωτικού Δημοκρατικού Κινήματος στην Κίνα, ίδρυσε επίσης ένα Μουσείο της 4ης Ιουνίου στην πόλη το 2014.

Κάθε χρόνο, ο διοργανωτής παρέχει επίσης μια ενημέρωση σχετικά με την πραγματική τεκμηρίωση των θυμάτων της Σφαγής της Τιεν Αν Μεν, δεδομένου ότι η Κινεζική κυβέρνηση αναστέλλει τυχόν έρευνες. Η επικαιροποίηση γίνεται από τις μητέρες της Τιεν Αν Μεν — μια πολιτική ομάδα που αποτελείται από οικογένειες των θυμάτων. Παρά τη συνεχιζόμενη παρενόχληση, την επιτήρηση και τις απειλές, η ομάδα έχει έως τώρα συλλογικά εντοπίσει και τεκμηριώσει 202 άτομα που σκοτώθηκαν κατά την καταστολή της 4ης Ιουνίου.

Τα μέλη των μητέρων της Τιεν Αν Μεν δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να αναζητούν την αλήθεια στο τηλεοπτικό τους μήνυμα προς τους ανθρώπους του Χονγκ Κονγκ κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας. Εικόνα μέσω inmediahk.net CC: AT-NC.

Πρώην δημοσιογράφοι και φοιτητές, που ήταν στην πλατεία Τιεν Αν Μεν κατά τη διάρκεια της καταστολής, μοιράστηκαν επίσης τις μαρτυρίες τους. Κατά τη διάρκεια της ολονυχτίας, η πρώην ακτιβιστής Liane Lee έδωσε την πρώτη της δημόσια μαρτυρία στη σκηνή (κινεζική μεταγραφή μέσω του Initium):

在救護站,死傷枕藉,有個大學生後頸被槍傷,傷得一片血肉模糊,全身癱瘓,但仍不停的說:「堅持到底,不要放棄。」

救傷車不停響號,穿梭往來救護站與醫院。有一架救傷車來到,在人群中,有人突然大聲說:「香港的學生上救護車。」我們愕然,我們說,我們沒事,不需要去醫院,不需要上救護車,我們會留在廣場。

第二架救護車來了,更多的人群,更大的聲音說:「香港的學生上救護車。」我們堅定不肯上車。於是,一個女醫生上前握著我的手說:「孩子,你聽我說,你要上救護車,你要離開天安門廣場,安全的回到香港,告訴全世界的人,今晚所發生的一切。告訴他們,我們的政府是如何對待人民!」

於是,我就是這樣,佔了救護車的位置,離開天安門廣場!

三十年來,我要求自己記住每一個細節,記住他們每一個人的臉容,他們的聲音,他們的汗水,他們的淚水,甚至記住他們生命最後的體溫!

但我不知道他們的名字!三十年來,他們的唯一名字,就是中國共產黨以人民的名義,以中國的名義稱他們為暴徒。

Στον ιατρικό σταθμό [στην πλατεία Τιεν Αν Μεν], υπήρχαν πολλά νεκρά σώματα και τραυματίες. Είδα έναν φοιτητή που πυροβολήθηκε στην πλάτη του κοντά στο λαιμό του. Το σώμα του ήταν καλυμμένο με αίμα, αλλά συνέχιζε να λέει: “Συνεχίστε. Ποτέ μην τα παρατάτε.”
Το ασθενοφόρο συνέχιζε να τρέχει μεταξύ του σταθμού και των νοσοκομείων. Ένα ασθενοφόρο ήρθε, κάποιος στο πλήθος φώναξε: “Φοιτητές του Χονγκ Κονγκ, μπείτε στο ασθενοφόρο!” Είπαμε ότι είμαστε καλά, δεν χρειάζεται να πάμε στο νοσοκομείο, δεν χρειαζόμαστε ασθενοφόρο, θα μείνουμε στην πλατεία.”
Ένα άλλο ασθενοφόρο ήρθε, περισσότεροι άνθρωποι μας φώναξαν: “Φοιτητές του Χονγκ Κονγκ, μπείτε στο ασθενοφόρο!”. Επιμέναμε να μην το κάνουμε. Μια γυναίκα γιατρός ήρθε μπροστά και άρπαξε τα χέρια μου: “Άκουσέ με, παιδί μου, πρέπει να μπεις στο ασθενοφόρο, πρέπει να φύγεις από την πλατεία Τιεν Αν Μεν. Να είσαι ασφαλής πίσω στο Χονγκ Κονγκ, να πεις στον κόσμο τι συνέβη εδώ απόψε. Πες τους πώς η κυβέρνησή μας μεταχειρίστηκε τους δικούς της ανθρώπους!”
Έτσι έγινε και έπιασα ένα χώρο στο ασθενοφόρο και άφησα την πλατεία Τιεν Αν Μεν!
Για τριάντα χρόνια, θυμάμαι τον εαυτό μου να θυμάται κάθε λεπτομέρεια, κάθε πρόσωπο, τις φωνές τους, τον ιδρώτα τους, τα δάκρυα τους, ακόμα και τη θερμοκρασία του σώματός τους καθώς πέθαιναν.
Αλλά δεν ξέρω τα ονόματά τους. Τα τελευταία 30 χρόνια, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα, που λέει ότι ενεργεί στο όνομα του λαού και στο όνομα της Κίνας, τους έχει ονομάσει μόνο με ένα όνομα: κακοποιούς.

Η Lee Lan Ko μέσω inmediahk.net (CC: AT – NC)

Στην ηπειρωτική Κίνα, η επίσημη πολιτική αφήγηση περιγράφει την στρατιωτική καταστολή της 4ης Ιουνίου ως ένα απαραίτητο βήμα για τη διατήρηση του μονομερούς συστήματος, όπως αντικατοπτρίζεται στο τελευταίο σχόλιο των Global Times:

Ο έλεγχος του συμβάντος από την κινεζική κυβέρνηση το 1989 αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τις διαφορές μεταξύ της Κίνας και των πρώην σοσιαλιστικών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Σοβιετικής Ένωσης και της Γιουγκοσλαβίας. Από το περιστατικό αυτό και μετά, η Κίνα έγινε με επιτυχία η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, με ταχεία βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων. Η πολιτική αποφυγής της συζήτησης έχει χρησιμεύσει ως συμβολή στην οικονομική απογείωση της χώρας.

Σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο, η μνήμη των ανθρώπων της 4ης Ιουνίου έχει γίνει ένα “έγκλημα”, όπως απεικονίζεται από τους στίχους του τραγουδιού, Memory is a crime, που έχει συνθέσει ο ντόπιος τραγουδιστής Anthony Wong για να τιμήσει την 30ή επέτειο της σφαγής της Τιεν Αν Μεν.

回憶即使有罪
真相怎麼敢無言
歷史假使有人定被發現

Παρόλο που είναι έγκλημα να θυμόμαστε
Η αλήθεια θα βρει το θάρρος της να ειπωθεί
Η ιστορία που έχει συμβεί θα αποκαλυφθεί

Ο Anthony Wong έπαιξε στη σκηνή κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας και κάλεσε τους κατοίκους του Χονγκ Κονγκ να μιλήσουν ενάντια στην τροποποίηση του νόμου της πόλης περί έκδοσης και να συμμετάσχουν σε μια επερχόμενη διαδήλωση στις 9 Ιουνίου.

Το πνεύμα και το σθένος της θύμησης διασώθηκαν υπό τη θάλασσα κεριών. Σύμφωνα με τον διοργανωτή της αγρυπνίας, 180.000 άτομα ήρθαν για να τιμήσουν την 30ή επέτειο της σφαγής της Τιεν Αν Μεν, καταργώντας το ρεκόρ του 2014.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.