- Global Voices στα Ελληνικά - https://el.globalvoices.org -

Το Πακιστάν κλείνει εγκατάσταση τέχνης που απεικονίζει εξωδικαστικούς φόνους

Κατηγορίες: Νότια Ασία, Πακιστάν, Ανθρώπινα Δικαιώματα, Διαδηλώσεις, Ελευθερία του Λόγου, Επικαιρότητα, Λογοκρισία, Μέσα & δημοσιογραφία, Μέσα των πολιτών, Νομικά, Πολιτική
[1]

Ένας πατέρας περιμένει δικαιοσύνη. Στιγμιότυπο οθόνης από το ντοκιμαντέρ “Τα Χωράφια Θανάτου του Καράτσι” από την Πακιστανή καλλιτέχνη Αντίλα Σουλεμάν.

Την Κυριακή 27 Οκτωβρίου, άντρες με πολιτικά, που ισχυρίζονταν ότι προέρχονταν από την Πακιστανική Υπηρεσία Πληροφοριών, διέταξαν [2] το κλείσιμο μιας έκθεσης τέχνης με τίτλο “Τα Χωράφια του Θανάτου του Καράτσι” στην Μπιενάλε του Καράτσι του 2019 [3]. Η εγκατάσταση 444 επιτύμβιων στηλών και ένα βίντεο της σύγχρονης Πακιστανής γλύπτριας και καλλιτέχνιδος Αντίλα Σουλεμάν [4] απεικόνισε μια συναισθηματικά φορτισμένη εμπειρία επιδεικνύοντας τις υποτιθέμενες 444 εξωδικαστικές εκτελέσεις [5] από τον αστυνόμο Rao Anwar, κατά την τελευταία δεκαετία.

Θύματα του Rao Anwar – Πριν και μετά

“Τα Χωράφια Θανάτου του Καράτσι” #RaoAnwar #ΑντίλαΣουλεμάν #Πακιστάν

“Τα Χωράφια του Θανάτου του Καράτσι”

Ο Rao Anwar Ahmed Khan [11] είναι ένας Πακιστανός συνταξιούχος αστυνομικός, ο οποίος υπηρέτησε ως Ανώτερος Αστυνομικός Επιθεωρητής (SSP) στην περιοχή Μαλίρ του Καράτσι. Μια έρευνα της Daily Dawn [12] από τους Fahim Zaman και Naziha Syed Ali, που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, αναλύει λεπτομερώς τη συμμετοχή του στις δολοφονίες εκατοντάδων ανθρώπων σε σκηνοθετημένες δολοφονικές συμπλοκές [13] μεταξύ 2011 και 2018. Τέθηκε σε διαθεσιμότητα από την αστυνομία στις 20 Ιανουαρίου 2018 μετά τον θάνατο του Naqueebullah Mehsud [14], ο οποίος κέρδισε εθνική προβολή και προκάλεσε εθνικές διαμαρτυρίες.

Η βίντεο-εγκατάσταση της Αντίλα Σουλεμάν [4] “Τα Χωράφια Θανάτου του Καράτσι” απεικονίζει την ιστορία του 27χρονου επίδοξου μοντέλου Naqeebullah Mehsud. Στις 3 Ιανουαρίου 2018, ο Naqeebullah κρατήθηκε μαζί με δύο από τους φίλους του από τους άνδρες του Rao Anwar στο Sohrab Goth του Καράτσι. Ο Naqeebullah κρατήθηκε σε αιχμαλωσία, βασανίστηκε και στη συνέχεια σκοτώθηκε στις 13 Ιανουαρίου σε σκηνοθετημένη ανταλλαγή πυροβολισμών, κατά την οποία πυροβολήθηκε δύο φορές στην πλάτη. Μια μεταγενέστερη αστυνομική έρευνα διαπίστωσε [15] ότι ο Anwar προσπάθησε να εμφανίσει τη δολοφονία ως επιτυχή εξάλειψη ενός “τρομοκράτη”.

Εδώ είναι το σύντομο ντοκιμαντέρ της Αντίλα Σουλεμάν, με τον πατέρα του θύματος Mehsud, που ανέβηκε στο YouTube [16] από τον Shamoon Saleem:

Η έκθεση τέχνης της Αντίλα Σουλεμάν, που στεγαζόταν στην αίθουσα Frere [17] στο Saddar Town του Καράτσι, αποτελούνταν από 444 επιτύμβιες στήλες, οι οποίες συμβολίζουν τα θύματα των εκτελέσεων του Rao.

Μέχρι σήμερα, η υπόθεση του Naqeebullah δεν κατάφερε να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ πολλών άλλων, ενώ ο Rao Anwar είναι ακόμα ελεύθερος.

Δεν είναι συμβατή με το ήθος της Μπιενάλε του Καράτσι

Η Μπιενάλε του Καράτσι [3] είναι ένα κίνημα, που στοχεύει στη χρήση της τέχνης και της καλλιτεχνικής έκφρασης για να συζητήσει και να προκαλέσει τους κατοίκους του Καράτσι σε θέματα δημόσιας ανησυχίας. Ξεκίνησε το 2018 και έχει τραβήξει την προσοχή από την αρχή. Το πρόγραμμα προσελκύει διεθνές κοινό και λατρεύεται τόσο στον τοπικό όσο και στον διεθνή χώρο.

Την Κυριακή 27 Οκτωβρίου, λίγες ώρες μετά το άνοιγμα, ένα μέρος της εγκατάστασης σφραγίστηκε και τα υπόλοιπα βανδαλίστηκαν από άγνωστα πρόσωπα μετά την έλευση των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και της τάξης.

Οι διοργανωτές της Μπιενάλε του Καράτσι υποστήριξαν την κίνηση της υπηρεσίας επιβολής του νόμου σε μια δήλωση στο Dawn.com [18]: “Όσον αφορά την εν λόγω έκθεση, πιστεύουμε ότι παρά την άποψη του καλλιτέχνη, δεν είναι συμβατή με το ήθος της KB19, της οποία το θέμα είναι είναι ‘Η Οικολογία και το Περιβάλλον’.”

Στην οποία οι διοργανωτές της Μπιενάλε του Καράτσι υποστηρίζουν ολόψυχα τη λογοκρισία της κριτικής τέχνης, υποστηρίζοντας την κατεδάφιση μιας εγκατάστασης τέχνης που αυτοί λειτουργούσαν επειδή ήταν επικριτική για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η επιβολή του νόμου στο Πακιστάν.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αντιδρούν

Πακιστανοί φιλελεύθεροι και αριστεριστές διαμαρτυρήθηκαν για τη επιχείρηση μέσω μιας σειράς επικριτικών τουίτ και αντιδράσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η επιλεκτική υποστήριξη της πολιτείας προς την τέχνη και η αποσιώπηση των έργων τέχνης που δεν εγκρίνει έχει ενοχλήσει τους ακτιβιστές.

Στην πολιτεία μας αρέσει να προωθήσει την τέχνη που την ωφελεί ή δεν αμφισβητεί τις ψεύτικες αφηγήσεις της.

Η πρώτη εικόνα προέρχεται από μια μουσική παράσταση στο ISPR HQ του Ισλαμαμπάντ, την πατριωτική χοροεσπερίδα της Neelam Muneer. Η 2η και 3η εικόνα προέρχονται από μια έκθεση περίπου 444 ανθρώπων που ήρθαν αντιμέτωποι με τον Rao Anwar.

Περισσότερη δύναμη στον καλλιτέχνη, περισσότερη δύναμη στην Τέχνη! Η αιχμηρή εγκατάσταση και το βίντεο της #ΑντίλαΣουλεμάν, ‘Τα Χωράφια Θανάτου του Καράτσι’ αναστάτωσε τις αρχές και σφράγισαν την κάτω αίθουσα. Χαίρομαι που παρακολούθησα το βίντεο σήμερα το πρωί, προτού γίνει η επιδρομή στην περιοχή. Ζούμε σε δημοκρατία;

Η εγκατάσταση της Αντίλα Σουλεμάν Τα Χωράφια Θανάτου του Καράτσι είναι απαράδεκτη για τις Αρχές. Αυτή είναι η πραγματική διεπαφή της τέχνης και της κοινωνίας. Ευτυχώς είδα την ταινία και τη γλυπτική δουλειά, τις τεράστιες επιτύμβιες στήλες και τα μαραμένα λουλούδια στο χαλκό / χάλυβα (?). Το πιο συναρπαστικό έργο στην KB19

Ο Πακιστανός ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δικηγόρος Mohammad Jibran Nasir εξέφρασε [28] την ανησυχία του για το ζήτημα μέσω του ισχυρού ζωντανού Vlog [29] από το Frere Hall, την τοποθεσία της έκθεσης. “Αν μερικά από τα έργα τέχνης χθες από την #ΑντίλαΣουλεμάν αντιπροσώπευαν μόνο την καταπίεση από τον #RaoAnwar, η καταστροφή του έργου τέχνης σήμερα αντιπροσωπεύει την κρατική καταπίεση”, είπε.

Ο Jibran διοργάνωσε αργότερα μια συνέντευξη Τύπου [30] στην αίθουσα Frere για να διαμαρτυρηθεί και να ρίξει φως στις ενέργειες των αξιωματικών ασφαλείας:

Τη στιγμή που αναφέραμε ότι οι αξιωματικοί της Υπηρεσίας Πληροφοριών που μας παρενοχλούν από το πρωί έχουν περικυκλώσει τη συνέντευξη Τύπου, αυτός ο άντρας μας συστήθηκε ως DG Parks, διέκοψε και άρχισε να πετάει τα μικρόφωνα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, άρπαξε ένα μικρόφωνο από τον γιακά μου και προσπάθησε να γίνει βίαιος. Όλα για τον #RaoAnwar

Αυτό δεν ήταν το μοναδικό παράδειγμα καταστολής της συζήτησης και της ανάληψης ευθυνών σχετικά με τις εξωδικαστικές εκτελέσεις. Την περασμένη εβδομάδα, η απαλλαγή [34] όλων των κατηγορουμένων στη σφαγή Sahiwal [35], όπου οι αξιωματούχοι του τμήματος καταπολέμησης της τρομοκρατίας του Παντζάμπ σκότωσαν μια οικογένεια αθώων λόγω κακής πληροφόρησης, εξόργισε ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα.

“Η εγκατάσταση δεν έχει τίποτα που δεν υπάρχει ήδη εκεί έξω. Είναι τεκμηριωμένο από τα μέσα ενημέρωσης και οι λεπτομέρειες σε περιπτώσεις είναι άμεσα διαθέσιμες”, εξέφρασε [36] η Αντίλα Σουλεμάν, επιμελήτρια της έκθεσης. Η τέχνη, με την αληθινή της μορφή, εξυπηρετεί το σκοπό του πληροφοριοδότη και την εξαγωγή της πολιτικής δράσης μέσω υλικού που προκαλεί τη σκέψη.

Ο Brad Adams, διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ασίας, είπε σε μια δήλωση [37]:

Το κλείσιμο είναι και επίθεση κατά της ελεύθερης έκφρασης και προσπάθεια να σκουπιστεί κάτω από το χαλί ένα μακροχρόνιο πρόβλημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι πακιστανικές Αρχές έχουν λογοκρίνει την ελευθερία της έκφρασης και της τέχνης. Το 2016, απαγορεύτηκαν [38] τα ντοκιμαντέρ “Besieged in Quetta” (μια ταινία για τη δίωξη της κοινότητας των Χαζάρα της Κέτα) και “Among the Believers” [39] (παραγωγή στο λεγόμενο αρχηγείο του εξτρεμισμού στο Πακιστάν, το Lal Masjid) και δεν μπορούσαν να προβληθούν δημόσια ή να διανεμηθούν, ακόμη και μέσω των κοινωνικών πλατφορμών όπως το Facebook και το YouTube.

Σύμφωνα με τις εκθέσεις και την πρόσθετη κάλυψη, και οι δύο ταινίες είχαν υποτιθέμενα “αντικαθεστωτικά στοιχεία”. Αργότερα, το Among the Believers έγινε διαθέσιμο [40] στο Netflix για την περιοχή της Ασίας, αλλά τώρα δεν είναι διαθέσιμο [41] για άγνωστους λόγους.

Το υπόλοιπο μέρος της εγκατάστασης “Τα Χωράφια Θανάτου του Καράτσι” έχει βανδαλιστεί και πάλι από τις αρχές τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου. Οι δημοσιογράφοι, οι τηλεοπτικοί παρουσιαστές, οι ακτιβιστές και η κοινωνία των πολιτών συλλογικά αποθαρρύνουν τέτοιες εξευτελιστικές πράξεις.

Μετά τη διακοπή της έκθεσης τέχνης Μπιενάλε του Καράτσι χθες, επέστρεψαν πάλι και βανδάλισαν το έργο τέχνης της Αντίλα Σουλεμάν. Απλά για την προστασία του #RaoAnwar

Μετά το βανδαλισμό του εκθέματος, μέλη της καλλιτεχνικής κοινότητας, της κοινωνίας των πολιτών και του ευρύτερου κοινού συγκεντρώθηκαν για να αποκαταστήσουν ό,τι μπορούσαν από τα ερείπια ως συμβολική χειρονομία που στέκεται απέναντι στην τυραννία και στην καταπίεση.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ…. Οι σπουδαστές της τέχνης προσπαθούν να αποκαταστήσουν το έργο τέχνης που βανδαλίστηκε από τους άνδρες επιβολής του νόμου #RaoAnwar