Ημερολόγια COVID-19 από τη Γουχάν: Τι μέλλον υπάρχει μετά την πανδημία;

Οι κανόνες συνεχίζουν να αλλάζουν, αφήνοντας τους ανθρώπους ανασφαλείς και ανήσυχους.

Winston Chiu
Maria Soulis

Blog

Ένας κουρέας ήρθε στην κατοικημένη περιοχή για να κουρέψει τους άντρες στην κοινότητα. (Εύσημα φωτογραφίας: Guo Jing. Χρησιμοποιείται με άδεια)

Η ακόλουθη δημοσίευση είναι η δωδέκατη σε μια σειρά ημερολογίων, που έγραψε η ανεξάρτητη σκηνοθέτης και φεμινίστρια λόγια Ai Xiaoming και η φεμινίστρια ακτιβίστρια Guo Jing. Και οι δύο ζουν στη Γουχάν στο κέντρο της πανδημίας του COVID-19. Μπορείτε να διαβάσετε το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο, το πέμπτο, το έκτο, το έβδομο, το όγδοο, το ένατο, το δέκατο και το ενδέκατο μέρος της σειράς.

Δείτε το ειδικό αφιέρωμα του Global Voices για τον παγκόσμιο αντίκτυπο του COVID-19.

Αυτή η συνέχεια γράφτηκε μεταξύ 15 και 19 Μαρτίου 2020. Τα πρωτότυπα κινεζικά ημερολόγια δημοσιεύθηκαν στο Matter News.

Ai Xiaoming: 15 Μαρτίου 2020

Σήμερα το πρωί, όταν άνοιξα το ψυγείο μου ψάχνοντας για φαγητό, το χέρι μου σταμάτησε στα ζυμαρικά. Πριν από την Κινέζικη Πρωτοχρονιά, ο ξάδερφός μου και η σύζυγός του ετοίμασαν 1.000 ζυμαρικά για μένα και ο αδερφός μου και ο βοηθός μας μου άφησαν επίσης αρκετές εκατοντάδες ζυμαρικά, προτού πάει στο σπίτι για διακοπές. Τώρα έχω μόνο 20-30 ζυμαρικά. Θα μπορούσα να τελειώσω όλα αυτά τα ζυμαρικά. Αλλά τότε, αν η γυναίκα του αδερφού μου και τα παιδιά της με επισκεφτούν, δεν θα μπορέσουν να απολαύσουν αυτές τις χειροποίητες λιχουδιές.
Ανέμελη καθώς είμαι, εξακολουθώ να νιώθω ότι ανησυχώ για το ότι δεν έχω αρκετά ζυμαρικά. Αυτό μου θυμίζει μερικά βίντεο κλιπ, που δείχνουν πώς κάποιοι στερήθηκαν το φαγητό. Μερικοί ηλικιωμένοι, που δεν ξέρουν πώς να συμμετάσχουν σε ομάδες για να αγοράσουν μέσω διαδικτύου, κάθονταν έξω από το σπίτι τους, περιμένοντας τους εργαζόμενους της κοινότητας να τους παραδώσουν λαχανικά. Πολύ συχνά στο τέλος της ημέρας, έλεγαν στα παιδιά τους σε άλλες πόλεις ότι δεν έπαιρναν καθόλου λαχανικά.
Κάθε φορά που οι άνθρωποι περνούν από μια καταστροφή ή μια τραυματική εμπειρία, αγωνίζονται μεταξύ τους αν πρέπει να είναι επίμονοι στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας τους ή να παραιτηθούν από τις αρχές τους. Στην τελευταία περίπτωση, εγκαταλείπουμε μερικές από τις αρχές μας, κάθε φορά που βιώνουμε μια καταστροφή. Μετά από μερικές καταστροφές, τα θύματα μπορεί να θεωρήσουν την επιβίωση τυχερή. Μετά από αυτήν την πανδημία, πιθανότατα θα αισθανθούμε τυχεροί που ζούμε. Τι γίνεται όμως με την κοινωνία μας στο σύνολό της; Θα έχει περισσότερο σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή και τα δικαιώματα; Θα εγκαταλείψει τις θεμελιώδεις αρχές της; Πρόσφατα, παρατηρήσαμε πολλά μέτρα ελέγχου της πανδημίας να παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι αδύναμοι δεν προστατεύονται. Η επιβίωση από μια καταστροφή μπορεί να οδηγήσει σε μακροχρόνιες αρνητικές επιπτώσεις, όπως η ικανοποίηση με την απλή επιβίωση και την εδραίωση του ατομικού εγωισμού και του ενδιαφέροντος εις βάρος των άλλων.

Guo Jing: 15 Μαρτίου 2020

Ήταν ηλιόλουστα σήμερα. Είχαμε πολλές ηλιόλουστες μέρες στη σειρά. Φαίνεται ότι έφτασε η άνοιξη. Αυτή η πόλη έχει αποκλειστεί από το χειμώνα έως την άνοιξη.
Σήμερα κάποιος στην ομάδα της συνομιλίας μας δημοσίευσε μια ενημερωμένη λίστα μηδενικών επιβεβαιωμένων κοινοτήτων κρουσμάτων και η κοινότητά μας είναι τελικά στον κατάλογο. Ελέγξαμε επίσης άλλες κοινότητες στην περιοχή μας. Το απόγευμα, στις πύλες της περιοχής μας αναρτήθηκε μια ένδειξη “κοινότητα μη επιβεβαιωμένου κρούσματος”. Ο διευθυντής της διαχείρισης ακινήτων τράβηξε μια φωτογραφία και την έστειλε στην ομάδα της συνομιλίας μας. Κάναμε like στη φωτογραφία, χειροκροτήσαμε και αισθανόμαστε ευγνώμονες.

Guo Jing: 16 Μαρτίου 2020

Πριν από μερικές ημέρες, ορισμένοι netizens αποκάλυψαν ότι το ιατρικό προσωπικό έλαβε μικρότερο μισθό κατά τη διάρκεια της πανδημίας από το συνηθισμένο. Οι ιατροί συνήθως λαμβάνουν βασικό μισθό συν μπόνους, αλλά τα νοσοκομεία τους πλήρωσαν μόνο βασικό μισθό συν επιδότηση κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι από αυτούς έλαβαν λιγότερα χρήματα από αυτά που συνήθως κερδίζουν.

Guo Jing: 17 Μαρτίου 2020

Ορισμένες περιοχές στην επαρχία Χουμπέι ήραν τον αποκλεισμό για αρκετές ημέρες. Ωστόσο, οι κανόνες συνεχίζουν να αλλάζουν και οι άνθρωποι μπερδεύονται. Χθες ένα άτομο από την πόλη Μάτσενγκ είπε στην ομάδα της συνομιλίας μας, “Η Μάτσενγκ θα αποκλειστεί ξανά αύριο.” Ένα άλλο άτομο ρώτησε γιατί, αλλά αυτό το άτομο δεν ήξερε τον λόγο. Μόλις είπε ότι έλαβε ειδοποίηση από το γραφείο της επαρχίας, η οποία έλεγε: “Η πολιτική έχει αλλάξει. Ο αυτοκινητόδρομος θα κλείσει αύριο στις 9 π.μ. Εάν έχετε κάρτα [άδεια για έξοδο από την πόλη], παρακαλώ φύγετε και επιστρέψτε στη δουλειά ΑΜΕΣΩΣ.” Οι άνθρωποι ήταν πολύ ανήσυχοι και κάλεσαν εκείνους που είχαν άδεια εξόδου να φύγουν.
Μία άλλη φίλη από την επαρχία Χουμπέι είπε ότι η οικογένειά της άκουσε από μια ανώνυμη πηγή ότι η πόλη τους θα αποκλειστεί ξανά. Το μήνυμα κυκλοφόρησε λίγες μέρες μετά την άρση του αποκλεισμού της πόλης. Εκείνη και η οικογένειά της έτρεξαν να αγοράσουν λίγο ρύζι, λάδι και λίγο φαγητό. Στη συνέχεια, λίγες ώρες αργότερα, τους είπαν ότι το μήνυμα ήταν απλώς φήμη.
Η πολιτική συνεχίζει να αλλάζει και η κυβέρνηση δεν είναι πλέον αξιόπιστη πηγή. Οι άνθρωποι είναι ανασφαλείς και ανήσυχοι.
Ένα παιδί κοιτά έξω από ένα παράθυρο.(Εύσημα φωτογραφίας: Guo Jing. Χρησιμοποιείται με άδεια)

Guo Jing: 18 Μαρτίου 2020

Κάποιος είπε “η κατάσταση στη Γουχάν βελτιώνεται.” Η πανδημία στη Γουχάν είναι πράγματι υπό έλεγχο. Ωστόσο, τι γίνεται με τον πανικό, τη θυσία, την απομόνωση, το τραύμα και τα δεινά που σχετίζονται με την πανδημία; Αυτά έχουν θεραπευτεί; Ο COVID-19 προκάλεσε σωματικές και ψυχολογικές βλάβες. Πόσο καιρό θα χρειαστεί να επουλωθούν οι άνθρωποι;
Όταν ο Δρ. Bessel van der Kolk, ιδρυτής του Κέντρου Τραύματος στο Μπρούκλιν, μίλησε για ψυχολογικά τραύματα, επεσήμανε ότι όσοι βίωσαν το 911 είχαν λιγότερο τραύμα από άλλους. Υπάρχουν τρεις παράγοντες που μετριάζουν το ψυχολογικό τραύμα: Δράση, Φροντίδα και Αφήγηση.
“Δράση” σημαίνει ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ενεργήσουν όταν συνέβη μια καταστροφή… “Φροντίδα” σημαίνει ότι η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου είχε τραβήξει την προσοχή του κόσμου…
“Αφήγηση” σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούσαν να μιλήσουν για την εμπειρία τους και δεν κατηγορήθηκαν για κάτι τέτοιο.
Σε αυτήν την πανδημία, ο χώρος για ανάληψη δράσης μειώνεται, από τότε που ο αποκλεισμός επεκτάθηκε από την πόλη σε κατοικημένες περιοχές. Είμαστε παγιδευμένοι. Λαμβάνοντας υπόψη τη “φροντίδα”, η Γουχάν έχει τραβήξει την προσοχή του κόσμου, αλλά η βοήθεια από το εξωτερικό παρεμποδίστηκε — απογορεύτηκε στους ιατρικούς εργαζόμενους να έρθουν για βοήθεια χωρίς την έγκριση των νοσοκομειακών αρχών και οι ιατρικές προμήθειες των εθελοντικών ομάδων παρεμποδίστηκαν από κυβερνητικούς οργανισμούς. Η προσοχή των ανθρώπων δεν μετατράπηκε σε δράση. Όσον αφορά την “αφήγηση”, μερικές από τις ιστορίες μας λογοκρίθηκαν και πολλοί πρέπει να προετοιμάσουν εφεδρικούς λογαριασμούς στο Weibo.
Αντιμέτωπες με τραγωδίες, οι αληθινές ιστορίες χαρακτηρίζονται ως φήμες ενώ προωθείται η “θετική ενέργεια”. Όταν η προσοχή του κοινού στις τραγωδίες περιορίζεται και τα αιτήματα των ανθρώπων για επίσημη λογοδοσία μένουν αναπάντητα, τα συναισθήματα σταδιακά διαβρώνονται και ο θυμός ξεπερνιέται από την αίσθηση της αδυναμίας.

Guo Jing: 19 Μαρτίου 2020

Η Γουχάν έχει επιβεβαιώσει μηδενικά κρούσματα σήμερα. Είναι αξιόπιστες αυτές οι πληροφορίες;
Σήμερα στις 11 π.μ. περίπου, το προσωπικό του γραφείου διαχείρισης ακινήτων ανακοίνωσε στην ομάδα συνομιλίας μας, “Γεια σας, ζητήσαμε από έναν κουρέα να έρθει στην κοινότητά μας. Εάν κάποιος από εσάς θέλει να κουρευτεί, παρακαλώ ελάτε. Το κόστος είναι 20 γιουάν (2,83 δολάρια ΗΠΑ) ανά άτομο.” Ένας άντρας πήγε αμέσως στο γραφείο διαχείρισης ακινήτων και σύντομα υπήρχαν 4-5 άντρες στη γραμμή.
Πριν από μερικές ημέρες, ρώτησα μία δικηγόρο εάν έλαβε μηνύματα βοήθειας από θύματα ενδοοικογενειακής βίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Μου είπε σήμερα ότι το τοπικό υποκατάστημα της Ομοσπονδίας Γυναικών της All-China της είπε ότι μια ανύπαντρη μαμά είχε ξυλοκοπήσει το παιδί της μέχρι θανάτου. Είπε ότι ίσως η μαμά ήταν πολύ αγχωμένη, ίσως δεν είχε κανένα εισόδημα, ή ίσως ένιωσε παγιδευμένη κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού — όλοι αυτοί οι συνδυασμοί οδήγησαν στην τραγωδία.
Το πιο φρικτό είναι ότι δεν είναι η μόνη τραγωδία που άκουσε. Ένα παιδί είναι νεκρό και μια μαμά θα καταδικαστεί. Η ιστορία του παιδιού είναι αξιολύπητη, αλλά δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τη μαμά. Είναι μια κοινωνική τραγωδία.