Σε όλη την πρωτεύουσα της Μαυριτανίας, Νουακσότ, σε διασταυρώσεις και κάτω από δέντρα, θα δείτε παιδιά γνωστά ως Al Mudat [ar], ηλικίας μεταξύ 4 και 14 ετών, να κουβαλούν άδεια κονσερβοκούτια ντομάτας και να ζητιανεύουν χρήματα από τους πεζούς. Αυτά τα παιδιά δεν ζητιανεύουν χρήματα για τον εαυτό τους. Αντίθετα, θέλουν τα χρήματα για να μπορέσουν να πληρώσουν τον δάσκαλο του Κορανίου. Το κάνουν αυτό, επειδή οι γονείς τους δεν έχουν τα μέσα να τον πληρώσουν σε αντάλλαγμα για τη διδασκαλία τους.

Εν τω μεταξύ, οι γονείς τους επιτρέπουν την κακοποίηση των παιδιών τους μέσω της επαιτείας, η οποία τα εκθέτει σε πολλούς κινδύνους, όπως τα ναρκωτικά. Συχνά γίνονται εγκληματίες και καταλήγουν στη φυλακή. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το μόνο πράγμα που ξέρουν να κάνουν αυτά τα παιδιά είναι η επαιτεία στο δρόμο.

Φωτογραφία ενός παιδιού που κοιμάται στο δρόμο, δημοσιεύτηκε κατόπιν αδείας από το ιστολόγιο Al Kashiv

Ο Mohamed Abdou  [ar] έγραψε ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ για αυτά τα παιδιά:

قابلت الكثيرين منهم، ممن يتجولون بداية من ساعات العصر وحتى ساعات متأخرة من الليل يحملون عبوات طماطم فارغة يجمعون فيها مايحصلون عليه من التسول في الشارع، هم مجموعات أطفال أعمارهم بين 4 و12 سنة يرسلهم معلمهم الذي يدرسهم القرءان للتسول وايصال ما جمعوه له بعد نهاية الجولة، “الحسن، عالي، آمادو…….. ” وغيرهم من الأسماء قابلتهم واستفسرت عن بعض تفاصيل حياتهم في ظل الظروف التي يعيشونها.

Έχω συναντήσει πολλά από αυτά να περιπλανώνται στους δρόμους. Ξεκινούν από τις πρώτες πρωινές ώρες μέχρι αργά το βράδυ κουβαλώντας άδεια κονσερβοκούτια ντομάτας, όπου μαζεύουν ό,τι μπορούν από την επαιτεία στο δρόμο. Είναι μια ομάδα παιδιών, ηλικίας τεσσάρων έως 14 ετών, που στάλθηκαν από τον δάσκαλο του Κορανίου τους για να ζητιανέψουν και να του παραδώσουν το εισόδημά τους. «Αλ Χασάν, Άλι, Αμαντού…» και πολλά άλλα, τα οποία έχω συναντήσει και ρωτήσει για μερικές λεπτομέρειες της ζωής τους και τις συνθήκες υπό τις οποίες ζουν.

Στο ιστολόγιο Stolen Dreams  [ar] μπορούμε επίσης να διαβάσουμε για αυτό το θέμα:

ان الشارع المدرسة الأم والرصيف الكرسي الذي جلسوا عليه لتلقي علم التسول… والأساور ملاذا لنوم يطارده الخوف والجدران كهف لأحلام تصارع البقاء.. يموجون في جناح الليل بين الأزقة يلاحقون سيارات فاخرة لترمي لهم دراهيم تدفع البلاء ومتجولون ضعف الطالب والمطلوب.. أوعيتهم لا تحمل ما يسمن من جوع أو يغني من عطش.
في الصباح يبدؤون رحلة الشتاء والصيف في أحياء العاصمة, تري في عيونهم قسوة الحياة وطفولة شابت قبل حصادها , وبراءة أجهضت قبل مخاضها ,ثيابهم البالية التي لا تقيهم حرارةالشمس تكفي لمداومة دون إدارة.

Ο δρόμος είναι η μητέρα και το σχολείο και το πεζοδρόμιο είναι η καρέκλα στην οποία κάθονταν για να μάθουν να ζητιανεύουν…οι φράχτες του είναι ένα καταφύγιο για έναν ύπνο στοιχειωμένο από φόβο και οι τοίχοι είναι σπηλιές για όνειρα που αγωνίζονται για επιβίωση…περιπλανιούνται τη νύχτα ανάμεσα σε δρόμους τρέχοντας πίσω από φανταχτερά αυτοκίνητα για να τους πετάξουν οι ιδιοκτήτες τους μερικά κέρματα, που θα απωθούσαν τη δυστυχία, τα ρούχα τους δεν δείχνουν κανένα σημάδι κορεσμού ή ενυδάτωσης. Το πρωί ξεκινούν το ταξίδι του χειμώνα και του καλοκαιριού στους δρόμους της πρωτεύουσας. Βλέπεις στα μάτια τους τη σκληρότητα της ζωής και μια παιδική ηλικία που έγινε γεροντική πριν καν ωριμάσει. Μια αθωότητα που αποβλήθηκε πριν από τον κόπο της. Τα φθαρμένα ρούχα τους δεν τους προστατεύουν από τον ήλιο.

Συνέντευξη του Άλι στο ιστολόγιο Al Kashiv, η φωτογραφία χρησιμοποιείται με άδεια.

Ο Mohammed Al Amine Ould Yeyha  [ar] καταφεύγει σε γεγονότα και αριθμούς:

قد أشار تقرير منظمة حقوق الإنسان الموريتاني في تقريره لسنة 2009 إلى (وجود حالات استمرار للرق والمتاجرة بالأشخاص، تشير إلى أطفال صغار دون السن 15 يسمون (Talibes) ويعرفون في الأوساط الاجتماعية بـ”آلمودا” يأتون من داخل البلاد وكذلك من مالي ومن السنغال وقال التقرير أنهم يتعرضون لسوء المعاملة من قبل معلمي دين يجبرونهم على التسول).

Σε έκθεση του Μαυριτανικού Οργανισμού για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το 2009, παρατηρείται ότι εξακολουθούν να υπάρχουν περιπτώσεις εμπορίας ανθρώπων και παιδιά κάτω των 15 ετών, που ονομάζονται Ταλίμπ και είναι γνωστά στο κοινωνικό περιβάλλον από τον Al Mouda, τα οποία προέρχονται τόσο από τη χώρα όσο και από το Μάλι και τη Σενεγάλη. Η έκθεση αναφέρει ότι υφίστανται κακομεταχείριση από καθηγητές θρησκευτικών, που τα αναγκάζουν να επαιτούν.

Προσθέτει:

وبالرغم من وجود هذه الظواهر التي يجرمها القانون وينتقدها العرف الموريتاني وتحرمها الشريعة الإسلامية، فإن الدولة الموريتانية ما تزال عاجزة عن توفير آلية جديدة تحد من انتشار هذه الظاهرة وتأمين حاجيات هؤلاء المتسولين أو فتح مراكز إيواء لحضانتهم، من اجل خلق إطار لتمدرس الطفل وتوفير الظروف الملائمة له.

Παρά την ύπαρξη φαινομένων που τιμωρούνται από το νόμο και επικρίνονται από τις μαυριτανικές παραδόσεις και απαγορεύονται από τη Σαρία στο Ισλάμ, το μαυριτανικό κράτος εξακολουθεί να μην είναι σε θέση να παράσχει έναν νέο μηχανισμό για να περιορίσει την εξάπλωσή τους και να καλύψει τις ανάγκες αυτών των ζητιάνων του δρόμου ή να ανοίξει κέντρα για να τους φιλοξενήσει, ώστε να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο για τη σχολική φοίτηση του παιδιού και την παροχή των κατάλληλων συνθηκών για αυτό.