- Global Voices στα Ελληνικά - https://el.globalvoices.org -

Χρονοδιάγραμμα του δεύτερου μήνα στρατιωτικού πραξικοπήματος και τρόμου στη Μιανμάρ

Κατηγορίες: Ανατολική Ασία, Μιανμάρ (Βιρμανία), Ανθρώπινα Δικαιώματα, Διαδηλώσεις, Διακυβέρνηση, Μέσα των πολιτών, Πόλεμος - Συγκρούσεις, Πολιτική, Πραξικόπημα στη Μιανμάρ
[1]

Η CRPH ή η Επιτροπή που Εκπροσωπεί την Συνέλευση της Ένωσης είναι ένα όργανο, που ιδρύθηκε από εκδιωθέντα μέλη του κοινοβουλίου και άλλους ανήσυχους πολίτες ως αντίβαρο του διοικητικού συμβουλίου της χούντας. Φωτογραφία του συντάκτη.

Αυτό το άρθρο εμφανίστηκε αρχικά στο Medium [1] και γράφτηκε από έναν blogger, που δεν επιθυμεί να ταυτοποιηθεί. Δημοσιεύεται εδώ μια τροποποιημένη εκδοχή.

Το στρατιωτικό καθεστώς της Μιανμάρ, με επικεφαλής τον Ανώτατο Στρατηγό Μιν Αούνγκ Χλάινγκ, συνέχισε [2] να χρησιμοποιεί τη σιδηρά γροθιά του εναντίον των διαδηλωτών κατά του πραξικοπήματος [3], μετά την κατάληψη της εξουσίας την 1η Φεβρουαρίου.

Ως τις 17 Μαρτίου, 217 άνθρωποι σκοτώθηκαν [4] και 1.872 άτομα συνελήφθησαν από τις δυνάμεις ασφαλείας του αυτοδιοριζόμενου “κρατικού διοικητικού συμβουλίου [5]“. Ο λαός της Μιανμάρ, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών ΜΜΕ, αναφέρεται συνήθως στο “συμβούλιο” ως τρομοκρατικό στρατιωτικό καθεστώς. [6]

Οι ενέργειες των στρατιωτών και της αστυνομίας του καθεστώτος έχουν καταγραφεί από πολίτες και κοινοποιήθηκαν στα κοινωνικά μέσα από δημοσιογράφους τις δύο πρώτες εβδομάδες του Μαρτίου.

Εδώ και χρόνια, τεκμηριώσαμε περιπτώσεις βίας βασανιστηρίων και απάνθρωπων βασανιστηρίων, δηλαδή να αναγκάζουν ανθρώπους να σέρνονται σαν ζώα, σε εθνοτικές πολιτείες. Εδώ φαίνεται πως βλέπεις και τα δύο…στην πόλη.

Στις 3 Μαρτίου, ο στρατός διέπραξε φρικαλεότητες στην κεντρική πόλη Μονουά, όπου σκοτώθηκαν [10] οκτώ άτομα. Πλάνα drone [προειδοποίηση: Σκληρές εικόνες] έδειξαν [11] στρατιώτες να κουβαλάνε πτώματα στο δρόμο.

Εκείνο το βράδυ, ο στρατός άνοιξε πυρ στη Βόρεια Οκκαλάπα, έναν δήμο της Γιανγκόν. Υπήρξαν ρεπορτάζ [12] σχετικά με τη χρήση πυροβόλων όπλων και των θανάτων 20 ατόμων κατά τη διάρκεια του συμβάντος. Πλάνα [13] [προειδοποίηση: σκληρές εικόνες] έδειξε ότι ένας συλληφθείς πυροβολήθηκε από πίσω και σύρθηκε στο δρόμο. Άλλα πλάνα [14] [προειδοποίηση: σκληρές εικόνες] έδειξαν στρατιώτες να χτυπούν εθελοντές νοσηλευτές.

Συνολικά 38 άνθρωποι έχασαν [15] τη ζωή τους σε έξι πόλεις στις 3 Μαρτίου. Εικόνες έδειξαν [16] επίσης στρατιώτες να πυροβολούν σπίτια. Βίντεο από το Μανταλέι έδειξε [17] ότι η αστυνομία χτύπησε έναν κρατούμενο διαδηλωτή. Τη νύχτα, ο στρατός εισέβαλε [18] στα κεντρικά γραφεία ενός οίκου τελετών, γνωστού για τις δωρεάν υπηρεσίες του.

Στις 6 Μαρτίου, υλικό από βίντεο [19] έδειξε τα ΜΑΤ να επιτίθενται βίαια σε κλειστό κατάστημα στη Γιανγκόν και να σέρνουν ανθρώπους έξω.

Τραυματισμένοι διαδηλωτές πέθαναν επίσης κατά τη διάρκεια της κράτησης [20]. Το απόγευμα της 6ης Μαρτίου, ένας μουσουλμάνος μέλος του πρώην κυβερνώντος κόμματος Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία (NLD) συνελήφθη από τον στρατό. Πέθανε, [21] ενώ ήταν υπό κράτηση, το επόμενο πρωί. Ένα άλλο βίντεο [22]ροειδοποίηση: σκληρές εικόνες] στις 7 Μαρτίου έδειξε ότι ένας συλληφθείς διαδηλωτής δέχτηκε επίθεση και σύρθηκε στο δρόμο στο Μανταλέι από τα ΜΑΤ.

Ξεκινώντας στις 7 Μαρτίου, οι στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν να καταλαμβάνουν αστικούς χώρους, όπως νοσοκομεία [23] και πανεπιστήμια [24] σε αρκετές πόλεις, συμπεριλαμβανομένων των Γιανγκόν, Λόικο, Μανταλέι [25], Πατέιν [26], Πιάι [27], Λάσο [28] και Μούσε [29]. Οι πολίτες, που προσπάθησαν να αντιταχθούν στην κατοχή, δέχτηκαν επίθεση [30].

Τρομοκράτες καταλαμβάνουν τα νοσοκομεία. Το βλέπετε αυτό, @WHO @WHOSEARO; Η τρομοκρατική χούντα κάνει πράγματα, που δεν επιτρέπονται καν σε πολεμικές ζώνες.

Στις 7 Μαρτίου, ο στρατός έβαλλε με όπλα και έριξε χειροβομβίδες στους δρόμους της Γιανγκόν για να ενσταλάξει τον τρόμο. Χωρίς να φοβούνται, οι κάτοικοι απάντησαν κοροϊδεύοντας τον στρατό, με κάποιους να φωνάζουν “Ευτυχισμένο το Νέο Έτος” [35] από τα σπίτια τους μετά από κάθε ήχο πυροβολισμού ή χειροβομβίδας, ενώ άλλοι άναψαν πυροτεχνήματα [36]. Άλλα βίντεο, που διαδόθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, περιελάμβαναν θυμωμένους ανθρώπους, που έβριζαν, που ισχυρίζονταν ότι ήταν στρατιωτική οικογένεια, αφού οι στρατιώτες έριξαν [37] κατά λάθος δακρυγόνα στο σπίτι τους και μια καταγεγραμμένη απάντηση [38] μιας γυναίκας, όταν το σπίτι της βλήθηκε με σφεντόνα από τον στρατό, ενώ έλεγε βουδιστικές προσευχές.

Οι πολίτες της Μιανμάρ κοροϊδεύουν τους πυροβολισμούς τη νύχτα φωνάζοντας “Ευτυχισμένο το Νέο Έτος”. Σύμφωνα με το παραδοσιακό ημερολόγιο, το νέο έτος της Μιανμάρ έρχεται τον Απρίλιο.

8–14 Μαρτίου: Ανησυχητική αύξηση του αριθμού των θανάτων

Ο αριθμός των νεκρών διαδηλωτών έφτασε τους 58 στις αρχές της δεύτερης εβδομάδας του Μαρτίου.
Στις 8 Μαρτίου, πολλές πόλεις εντάχθηκαν [44] στις διαδηλώσεις στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, με τις γυναίκες να κυματίζουν [45] τα σαρόνγκ [46] τους ως σημαίες.

Το απόγευμα της 8ης Μαρτίου, πολλοί διαδηλωτές σε μια γειτονιά του San Chaung [47] παγιδεύτηκαν, καθώς στρατιώτες περικύκλωσαν την περιοχή. Οι διαδηλωτές κρύβονταν μέσα στα σπίτια των κατοίκων. Σε απάντηση σε αυτό, άνθρωποι από άλλους δήμους [48] της Γιανγκόν βγήκαν το βράδυ για να διαμαρτυρηθούν αψηφώντας τις διαταγές της απαγόρευσης κυκλοφορίας. Συνελήφθησαν [49] περίπου 30 άτομα.

Το στρατιωτικό καθεστώς απέσυρε [50] επίσης τις άδειες πέντε ανεξάρτητων πρακτορείων μέσων ενημέρωσης, που λειτουργούσαν εντός της Μιανμάρ, στις 8 Μαρτίου. Την ίδια ημέρα, στρατιώτες εισέβαλαν [51] στα ερημωμένα γραφεία του Myanmar Now και, την επόμενη μέρα, στα γραφεία [52] των Mizzima και Kamayut Media. Αν και το προσωπικό της Mizzima κρυβόταν ήδη, ο αρχισυντάκτης [53] και άλλα μέλη του προσωπικού της Kamayut Media συνελήφθησαν. Στη συνέχεια, η σελίδα τους στο Facebook εξαφανίστηκε.

Υπήρξαν επίσης περιπτώσεις ΜΑΤ, που επιτέθηκαν σε θρησκευτικές εγκαταστάσεις. Στις 8 Μαρτίου, έριξαν δακρυγόνα μέσα σε ένα μοναστήρι [54] στη Γιανγκόν, που προσπάθησε να κρύψει διαδηλωτές. Την επόμενη μέρα, πλάνα έδειξαν στρατιώτες να προσπαθούν να εισβάλουν σε ένα τζαμί [55].

Στις 9 Μαρτίου, στις 1 π.μ., στρατιώτες έκαναν επιδρομή σε μια επαγγελματική σχολή στη Γιανγκόν ονόματι Su [56] και συνέλαβαν ένα μέλος του NLD, που ηγούνταν της σχολής. Πέθανε την ίδια ημέρα και υπήρχαν σημάδια σκληρών βασανιστηρίων στο σώμα του σύμφωνα με την οικογένειά [57] του. Την ίδια ημέρα, διαδηλωτές από την πόλη Μιέικ, που είχαν συλληφθεί το πρωί, απελευθερώθηκαν, αφού βασανίστηκαν [58] [προειδοποίηση: σκληρές εικόνες] κατά τη διάρκεια της κράτησης.

Στις 10 Μαρτίου, οι στρατιωτικές δυνάμεις κατέλαβαν [59] τις εγκαταστάσεις και τις οικίες του προσωπικού των σιδηροδρόμων της Γιανγκόν, εκδιώκοντας [60] βίαια περίπου 1.000 δημόσιους υπαλλήλους και τις οικογένειές τους, που απεργούσαν [61]. Τις επόμενες ημέρες, παρόμοιες εξώσεις συνέβησαν σε άλλες πόλεις όπως Yay Nan Chaung [62], Hakha [63], Taunggyi [64], Thaton [65] και Naung Cho [66].

Στις 11 Μαρτίου, οι στρατιωτικές δυνάμεις έφεραν μια αιματηρή καταστολή σε μια μικρή κεντρική πόλη της Μιανμάρ, την Μιάνγκ, για πρώτη φορά, σκοτώνοντας [67] 7 άτομα.

Στις 12 Μαρτίου, οι άνθρωποι κλήθηκαν να διαμαρτυρηθούν [68] τη νύχτα [69] για τη λεγόμενη διαμαρτυρία “ημέρα-12321″, αναφερόμενη στην ημερομηνία 12/03/21. Πολλές πόλεις συμμετείχαν [70] στις νυχτερινές διαδηλώσεις.

Ένα βίντεο [71] [προειδοποίηση: σκληρές εικόνες] έδειχνε στρατιώτες να χτυπούν τρεις άνδρες, που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια μεσονύχτιας καταστολής στο δήμο Thaketa της Γιανγκόν. Σε απάντηση, περισσότεροι άνθρωποι βγήκαν και περικύκλωσαν το αστυνομικό τμήμα, όπου δύο άνθρωποι [72] από το πλήθος πυροβολήθηκαν.

Στις 13 Μαρτίου, τέσσερις διαδηλωτές πέθαναν [73] σε καταστολή στο Μανταλέι. Στη Γιανγκόν, βίντεο έδειχναν [74] στρατιώτες να κυνηγούν διαδηλωτές στη γειτονιά Τάμουε.

Οι δυνάμεις ασφαλείας της Μιανμάρ χτυπούν ανήλικα στην 49η οδό στο Mya Yee Nandar του Μανταλέι σήμερα το απόγευμα.

Μεταξύ 11-13 Μαρτίου, συνολικά 30 άνθρωποι σκοτώθηκαν [85] σε οκτώ πόλεις.

Στις 14 Μαρτίου, οι δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν σε μια μεγάλη συγκέντρωση [86] διαδηλωτών στο δήμο Hlaing Thar Yar της Γιανγκόν, όπου ζουν πολλοί εργάτες, κυρίως τοπικοί μετανάστες.

Δύο εργοστάσια κινεζικής ιδιοκτησίας κάηκαν [87] επίσης κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων.

Μόνο εκείνη την ημέρα, το τοπικό νοσοκομείο ανέφερε [88] 34 πτώματα. Οι νεκροί συνέχισαν να αυξάνονται τις επόμενες ημέρες.

Οι δυνάμεις του καθεστώτος χρησιμοποίησαν βία σε 10 δήμους [89] στη Γιανγκόν. Στο τέλος της δεύτερης εβδομάδας, την Κυριακή 15 Μαρτίου, ο αριθμός των νεκρών είχε φτάσει [90] τους 74, την πιο αιματηρή ημέρα μετά το πραξικόπημα. Μόνο τη δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου, περίπου 120 άτομα πέθαναν [91].

Τη νύχτα της 15ης Μαρτίου, το καθεστώς κήρυξε [92] στρατιωτικό νόμο στους δήμους Hlaing Thar Yar και Shwe Pyi Thar.

Στρατιωτικός νόμος και διακοπή πληροφοριών

Στις 15 Μαρτίου, ο στρατιωτικός νόμος επεκτάθηκε [93] σε τέσσερις άλλους δήμους στη Γιανγκόν. Το στρατιωτικό συμβούλιο διέταξε τον αποκλεισμό [94] του κινητού διαδικτύου σε ολόκληρη τη χώρα. Δεν είχε αποκατασταθεί μέχρι τη στιγμή της συγγραφής αυτού του άρθρου.

Οι στρατιώτες του καθεστώτος συνέχισαν [95] τις επιχειρήσεις τους στον τότε κατεχόμενο δήμο Hlaing Thar Yar, εν μέσω διακοπής διαδικτύου και πληροφοριών. Αρκετοί μετανάστες εργάτες εγκατέλειψαν τον δήμο, με τους περισσότερους να επιστρέφουν [96] στην πατρίδα τους.

#Myanmar [75] Hlaing Thar Yar

Χθες, φοβερές σκηνές στο Hlaing Thar Yar. Όταν οι άνθρωποι πήγαν να βοηθήσουν τους τραυματίες, πυροβολήθηκαν κι αυτοί από τις δυνάμεις της Χούντας SAC.

Είκοσι περισσότεροι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων περαστικών που δεν διαμαρτύρονταν, αναφέρθηκε [99] ότι σκοτώθηκαν σε 8 πόλεις στις 15 Μαρτίου.

Ακολουθούν ορισμένες αποδείξεις για το πώς οι τρομοκρατικές ομάδες του Min Aung Hlaing του Στρατού της Μιανμάρ έκαψαν περιουσίες ανθρώπων, οδοφράγματα και έβαλαν φωτιά στο δρόμο. Τα τελευταία χρόνια, έκαψαν χωριά σε εθνοτικές περιοχές. Τώρα διαπράττουν τις ίδιες φρικαλεότητες.

Στις 17 Μαρτίου, η αστυνομία και οι στρατιώτες προσπάθησαν να απομακρύνουν τα οδοφράγματα, που είχαν στηθεί στους δρόμους της Γιανγκόν και απείλησαν να πυροβολήσουν κατοίκους, εάν δεν απομακρύνονταν τα οδοφράγματα.

Το αντιπραξικοπηματικό κίνημα δεν δείχνει κανένα σημάδι επιβράδυνσης

Παρά τη θανατηφόρα χρήση βίας και τρόμου του καθεστώτος, οι διαμαρτυρίες σε όλες τις πόλεις δεν μειώθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του Μαρτίου. Εκτός από τις καθημερινές διαμαρτυρίες [103], οι άνθρωποι έχουν βγει επίσης τη νύχτα ή ακόμα και νωρίς το πρωί [104] ή έχουν οργανώσει μαζικές προσευχές [105] σε πόλεις. Εκατοντάδες άνθρωποι παρακολούθησαν [106] επίσης τις κηδείες [107] όσων σκοτώθηκαν από τον στρατό.

Οι άνθρωποι του Δήμου Taze από την περιφέρεια Sagaing, που δεν δέχτηκαν τη στρατιωτική δικτατορία, συνέχισαν τη συλλογική τους απεργία στις 15 Μαρτίου 2021 παρά τη στρατιωτική βία, που σκότωσε χθες πάνω από 70 άτομα.

15.3.2021 Οι διαδηλώσεις της Ομάδας Μηχανικών Μανταλέι ολοκληρώθηκαν με επιτυχία.

Η ομάδα μηχανικών του Μανταλέι συγκεντρώθηκε και φώναζε για 30 λεπτά, παρέμεινε σιωπηλή για 3 λεπτά για να τιμήσει τους χαμένους διαδηλωτές, έκαναν πορεία με μοτοσικλέτες και (η εκδήλωση ολοκληρώθηκε) με επιτυχία.

Στις 4 Μαρτίου, η Επιτροπή Εκπροσώπησης του Pyidaungsu Hluttaw (CRPH), η οποία συγκροτήθηκε από τα εκτοπισμένα μέλη του κοινοβουλίου, παραιτήθηκε [113] από τους φόρους των πολιτών, προκειμένου να σταματήσει η ροή εσόδων στον Στρατό. Στις 18 Μαρτίου, η CRPH ανέβαλε [114] την είσπραξη των πληρωμών για λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και νερού μέχρι νεωτέρας.

Ένας μικρός αριθμός αστυνομικών, που αυτομόλησαν για να ενταχθούν στο Κίνημα Πολιτικής Ανυπακοής (CDM), κέρδισαν επίσης προσοχή από τις αρχές Μαρτίου. Μέχρι τη δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου, το 880 αστυνομικό τμήμα είχε αποκηρύξει και αυτομόλησε [115] από το στρατιωτικό συμβούλιο. Πάνω από 400 άτομα [116], κυρίως από αστυνομικές οικογένειες, έχουν επίσης δραπετεύσει [117] στην Ινδία από τις 12 Μαρτίου.

Εκτεταμένες εκστρατείες [118], που απαιτούσαν κοινωνική τιμωρία σε στρατιωτικές οικογένειες και υποστηρικτές του στρατιωτικού καθεστώτος, οργανώθηκαν σε όλες τις πόλεις, με κάποια γραφεία τελετών να αρνούνται [119] τις υπηρεσίες σε στρατιωτικές οικογένειες.

Ελπίδες για την ομοσπονδιακή ένωση

Ενώ πολλοί εξακολουθούν να αναμένουν [120] ότι τα Ηνωμένα Έθνη θα επικαλεσθούν την αρχή της Ευθύνης για την Προστασία (R2P), που οδηγεί σε παρέμβαση, υπάρχουν επίσης σημάδια ελπίδας για σχηματισμό ενός ενωμένου ομοσπονδιακού στρατού, [121] που θα αποτελείται από Εθνοτικές Ένοπλες Οργανώσεις (EAO) στη Μιανμάρ εναντίον του στρατού ως κοινού εχθρού.

Η Μιανμάρ είναι μια βουδιστική πλειοψηφία Μπαμάρ με περισσότερες από 135 εθνικές ταυτότητες, που ζουν στη χώρα. Παράλληλα με τους Μπαμάρ, υπάρχουν και άλλες μεγάλες εθνοτικές ομάδες, όπως οι Κατσίν, Καγιάχ, Καρέν, Καρένι, Τσιν, Μον, Ρακάιν και Σαν, οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν σχηματίσει τις δικές τους ένοπλες οργανώσεις κατά τη διάρκεια δεκαετιών εμφυλίου πολέμου, αγωνιζόμενες για αυτοδιοίκηση ή φεντεραλισμό κατά την  στρατιωτική εξουσία των Μπαμάρ.

Γενιές στρατιωτικής ηγεσίας της Μιανμάρ έφεραν καταπίεση και ωμότητες για τους εθνοτικούς μη Μπαμάρ, που ζουν στη Μιανμάρ, συμπεριλαμβανομένης της θεωρούμενης ως γενοκτονίας [122] κατά των Ροχίνγκια [123].

Το σύνταγμα του 2008, που συνέταξε ο στρατός, δεν παρέχει ομοσπονδιακό καθεστώς σε καμία εθνοτική πολιτεία. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της σύντομης πολιτικής μετάβασης την τελευταία δεκαετία, το κοινοβούλιο ή Hluttaw κυριαρχούνταν σε μεγάλο βαθμό από μεγάλα κόμματα υπό την ηγεσία Μπαμάρ, όπως το NLD και το στρατιωτικό υποστηριζόμενο κόμμα Ένωση Αλληλεγγύης και Ανάπτυξης (USDP).

Από τότε που ξεκίνησε η βίαιη καταστολή τον Μάρτιο, Εθνοτικές Ένοπλες Οργανώσεις από την πολιτεία Καγιάχ έχουν δεσμευτεί [124] να προστατεύσουν τους διαδηλωτές στις περιοχές τους από τις δυνάμεις του καθεστώτος.

Ομοίως, μια άλλη μεγάλη ένοπλη οργάνωση, η Εθνική Ένωση Καρέν (KNU), ανέφερε ότι θα προστατεύσει [125] ή ακόμη και υποστηρίξει [126] διαδηλωτές στις περιοχές [127], που ελέγχουν και σε άλλες πόλεις [128].

Στις 5 Μαρτίου, η CRPH ανακοίνωσε [129] ότι οι στόχοι της είναι ευθυγραμμισμένοι [130] με το όραμα των εθνοτικών λαών, δηλαδή την κατάργηση του συντάγματος του 2008 και τη δημιουργία ομοσπονδιακής δημοκρατίας.

Πολιτικοί στόχοι της CRPH
1. Τερματισμό της στρατιωτικής δικτατορίας.
2. Απελευθέρωση Γουιν Μιντ, Αούνγκ Σαν Σου Κι και όλων των κρατουμένων.
3. Απόκτηση δημοκρατίας.
4. Κατάργηση του συντάγματος του 2008 και δημιουργία νέου βασισμένο στον φεντεραλισμό.

Την ίδια ημέρα, η KNU δημοσίευσε επίσης μια δήλωση [135] ότι υποστηρίζουν το CDM και έχουν τον ίδιο στόχο, δηλαδή να αντιταχθούν στη στρατιωτική δικτατορία.

Στις 9 Μαρτίου, η CRPH διόρισε έναν προσωρινό αντιπρόεδρο [136], ο οποίος είναι εθνότητας Καρέν.

Μια άλλη ένοπλη οργάνωση, η KIA (Στρατός Ανεξαρτησίας Κατσίν), προειδοποίησε [137] ότι δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια να παρακολουθεί, εάν συνεχίσουν οι φρικαλεότητες. Επανέλαβε τις στρατιωτικές της δεσμεύσεις ενάντια στις Tatmadaw (Ένοπλες Δυνάμεις της Μιανμάρ) τον Μάρτιο. Οι χωρικοί κοντά στην περιοχή μάχης έχουν εγκαταλείψει [138] τα σπίτια τους για να γλιτώσουν από τις μάχες.

Στις 17 Μαρτίου, η CRPH δήλωσε ότι θα αντιστρέψει [139] την απόφαση των προηγούμενων κυβερνήσεων να ορίσουν όλες τις Εθνοτικές Ένοπλες Οργανώσεις ως τρομοκράτες ή παράνομες οργανώσεις.

Ως τις 19 Μαρτίου, περίπου 1.000 άτομα έχουν καταφύγει [140] σε ελεγχόμενες περιοχές της KNU, συμπεριλαμβανομένων ηγετών διαμαρτυρίας, γιατρών, δημοσίων υπαλλήλων του CDM και στρατιωτών και αστυνομίας, που παραιτήθηκαν από τις θέσεις τους.