Τον Ιανουάριο του 2024, η Ταϊβάν θα διεξαγάγει προεδρικές και βουλευτικές εκλογές σε μια βαθιά πολωμένη κοινωνία, όπου τα περισσότερα ΜΜΕ ευθυγραμμίζονται στενά με ένα από τα δύο κυρίαρχα κόμματα: το Κουομιντάνγκ και το Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα. Πολύ λίγα ΜΜΕ λειτουργούν εκτός αυτής της διχοτομίας, αλλά ένα από τα λίγα είναι το περιοδικό New Bloom. Το Global Voices πήρε συνέντευξη από τον Brian Hioe, έναν από τους ιδρυτές του, μέσω email μετά από πολυάριθμες συνομιλίες στην Ταϊπέι.

Το New Bloom είναι μια δίγλωσση αγγλοκινεζική διαδικτυακή έκδοση με έδρα την Ταϊβάν, η οποία διαχειρίζεται επίσης έναν κοινοτικό χώρο. Ιδρύθηκε το 2014 μετά το Κίνημα του Ηλίανθου, ένα φοιτητικό κίνημα διαμαρτυρίας, που αντιτάχθηκε σε στενότερους οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα. Καλύπτει τρέχοντα γεγονότα, κοινωνικοπολιτικά θέματα και πολιτιστικά ζητήματα στην Ταϊβάν. Ο Hioe ασχολείται με τη συγγραφή για την πολιτική και τα κοινωνικά ζητήματα της Ταϊβάν από την εποχή του Κινήματος του Ηλίανθου.

Πορτρέτο του Brian Hioe, φωτογραφία που χρησιμοποιείται με άδεια.

Filip Noubel (FN): Διαχειρίζεστε ένα δίγλωσσο περιοδικό, που προσφέρει μια «ριζοσπαστική» ή «αριστερή» οπτική για την Ταϊβάν. Με ποιον τρόπο είναι αυτό το μέσο ριζοσπαστικό;

Brian Hioe (BH): Τα μέλη του New Bloom θεωρούν σε γενικές γραμμές τους εαυτούς τους ως μέρος της πολιτικής αριστεράς, αντλώντας έμπνευση από τον μαρξισμό, τον αναρχισμό, τον φεμινισμό και την κουήρ θεωρία. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική γραμμή στην έκδοση, αλλά υπάρχει μια γενική δέσμευση σε μια αίσθηση ριζοσπαστικής πολιτικής, που αμφισβητεί τις θεμελιώδεις δομικές ανισότητες της κοινωνίας και ζητά ένα όραμα κοινωνικού μετασχηματισμού, που φτάνει στις ρίζες της κοινωνίας.

FN: Ποια είναι η έννοια του όρου «αριστερός» στο πλαίσιο της Ταϊβάν; Ποιοι είναι οι κύριοι παράγοντες στην Ταϊβάν στα ΜΜΕ, τον πολιτισμό και την κοινωνία των πολιτών;

BH: Ιστορικά, η Ταϊβάν δεν είχε ισχυρή πολιτική αριστερά. Καταρχάς, το KMT [το κόμμα Κουομιντάνγκ που μονοπώλησε την πολιτική της Ταϊβάν από το 1945 έως το 2004] ιστορικά στοχοποίησε τους αριστερούς κατά την αυταρχική περίοδο, υπό την αιγίδα του αντικομμουνισμού. Ο ισχυρισμός της Κίνας ότι είναι μια αριστερή πολιτική σκηνή ρίχνει επίσης σκιά στην πολιτική αριστερά στην Ταϊβάν, αν και υπάρχει επίσης μια ιστορία αριστερών υπέρ της ανεξαρτησίας. Μεγάλο μέρος της πολιτικής αριστεράς στην Ταϊβάν σήμερα επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την αριστερή θεωρία στα δυτικά ακαδημαϊκά πλαίσια, ως αποτέλεσμα ατόμων που σπούδασαν στο εξωτερικό και υιοθέτησαν τέτοιες ιδέες πριν επιστρέψουν στην Ταϊβάν.

Μέρος της πρόκλησης του να είσαι αριστερός στην Ταϊβάν σχετίζεται με τη σημαντική έμφαση που δίνεται στον εκλογικό σχεδιασμό στην Ταϊβάν, καθώς και με την κυριαρχία του δικομματικού συστήματος. Καθώς τρίτα κόμματα θα μπορούσαν να διαιρέσουν την ψήφο, με αποτέλεσμα τη νίκη του φιλοενωτικού, κεντροδεξιού KMT, αυτό έχει αποδειχθεί εμπόδιο για τις πρώην εναλλακτικές λύσεις στο κεντροαριστερό και ιστορικά φιλοανεξαρτησιακό Δημοκρατικό Προοδευτικό Κόμμα.

Κατά συνέπεια, τα δύο κύρια κόμματα τείνουν να κυριαρχούν και η κοινωνία των πολιτών αντιμετωπίζει την πρόκληση της πλοήγησης μεταξύ των δύο. Αυτό επηρεάζει και τα ΜΜΕ, στο βαθμό του να τείνουν να είναι έντονα πολωμένα μεταξύ πολιτικών δυνάμεων, που βρίσκονται πιο κοντά στο ΚΜΤ και το ΔΠΚ.

Συγκεκριμένα, η κύρια διαίρεση στην πολιτική σκηνή της Ταϊβάν μεταξύ των δύο κομμάτων είναι μεταξύ ανεξαρτησίας και ενοποίησης [με την Κίνα], παρά μεταξύ αριστεράς και δεξιάς, η οποία θεωρείται ως ένας υπαρξιακός αγώνας για το μέλλον της Ταϊβάν. Έτσι, οι συζητήσεις για την πολιτική, που προσανατολίζονται περισσότερο σε μια βάση αριστεράς έναντι δεξιάς, είναι πιο δύσκολες. Ως εκ τούτου, η δημιουργία ενός χώρου για αυτό εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση.

FN: Έχετε επίσης παρατηρήσει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για την Ουκρανία εδώ στην Ταϊβάν. Τι το κινεί και τι είδους γνώση για την Ουκρανία λείπει κυρίως από τα ΜΜΕ της Ταϊβάν;

BH: Η στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τράβηξε την προσοχή των Ταϊβανέζων λόγω των έντονων παραλληλισμών που προσφέρει με την Ταϊβάν. Η Ταϊβάν θα μπορούσε ενδεχομένως να υποστεί παρόμοια μοίρα, εάν εισβάλει η Κίνα. Και υπάρχουν έντονες παραλληλισμοί μεταξύ του ισχυρισμού της Ρωσίας ότι η Ουκρανία δεν έχει ανεξάρτητη ιστορία, πολιτισμό ή γλώσσα και των δικών της πολιτιστικών αξιώσεων της Κίνας επί της Ταϊβάν.

Κατά συνέπεια, πρόκειται για μια μορφή συναισθηματικής προβολής, που ωθεί το ενδιαφέρον της Ταϊβάν για την Ουκρανία. Αυτό δεν διαφέρει από το πώς οι διαμαρτυρίες του 2019 στο Χονγκ Κονγκ χρησίμευσαν επίσης ως κινητοποιητικό ζήτημα, που αποκρυστάλλωσε τις ανησυχίες για την απειλή από την Κίνα, που υπήρχαν εδώ και καιρό. Αλλά, ενώ οι πολιτιστικοί και γλωσσικοί δεσμοί μεταξύ Ταϊβάν και Χονγκ Κονγκ είναι μακροχρόνιοι, ως συναφή μέρη του σινοφωνικού κόσμου, αυτό δεν ισχύει για την Ουκρανία.

Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει τόσο μεγάλη κατανόηση της Ουκρανίας αυτή καθαυτή και αυτό έχει αξιοποιηθεί από φιλοκινεζικές πηγές για να διαδώσουν παραπληροφόρηση σχετικά με πιθανά αποτελέσματα για την Ταϊβάν, χρησιμοποιώντας τον ισχυρισμό ότι αυτό συμβαίνει με την Ουκρανία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα όσον αφορά το πώς θα αντιδρούσαν άλλοι γεωπολιτικοί παράγοντες σε μια στρατιωτική εισβολή στην Ταϊβάν από την Κίνα. Υπό αυτή την έννοια, υπάρχουν πολλά να μάθουμε από την Ουκρανία και, ενώ υπάρχει μεγαλύτερος χώρος για τη διεξαγωγή αυτού που θα έπρεπε να είναι απαραίτητος διάλογος, αυτός λαμβάνει χώρα υπό συνεχώς τεταμένες συνθήκες και εξακολουθεί να υπάρχει ένα σημαντικό χάσμα αντίληψης από την πλευρά της Ταϊβάν. Ταυτόχρονα, υποψιάζομαι ότι το ίδιο ισχύει και όσον αφορά την κατανόηση της Ταϊβάν από την Ουκρανία.

FN: Διατηρείτε επίσης ένα καφέ, που σχετίζεται με το περιοδικό σας, και φιλοξενεί ταινίες, εκδηλώσεις και συζητήσεις. Πώς συνδυάζετε και διαχειρίζεστε τόσες πολλές δραστηριότητες και με ποιον τρόπο αλληλοενισχύονται;

BH: Είναι εφικτό μόνο με μια ομάδα που είναι αρκετά αφοσιωμένη, ώστε να εργάζεται πολλές ώρες σε εθελοντική βάση, δεδομένου ότι τίποτα από αυτά δεν είναι οικονομικά βιώσιμο. Είναι ένα ερώτημα για εμάς πώς να συνδέσουμε τις εκδηλώσεις στον χώρο και την έκδοση, καθώς και τα δύο μοιράζονται το ίδιο προσωπικό, αλλά οι συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα μπορεί μερικές φορές να αποσυνδεθούν λίγο. Ωστόσο, βεβαίως, αντλούμε πληροφορίες από άτομα που συναντάμε μέσω του χώρου για να χτίσουμε δεσμούς ή να ζητήσουμε άρθρα.

Μετά από τόσα χρόνια, νιώσαμε πως το ότι είχαμε μόνο μια ηλεκτρονική έκδοση δυσκόλευε να γνωρίζουμε με ποιον συνδεόμασταν, επομένως ένας φυσικός χώρος θα μπορούσε να είναι ο τρόπος για να δημιουργήσουμε ισχυρότερες συνδέσεις. Ακόμα κι αν η Ταϊβάν προστατεύτηκε από τα χειρότερα μετά την πανδημία COVID-19, αυτό φαίνεται να δείχνει πόσο σημαντικοί είναι τέτοιοι χώροι από ποτέ. Στο μέλλον, ελπίζουμε να διευρύνουμε τις μορφές των ΜΜΕ με τις οποίες ασχολούμαστε και να τις συγχρονίσουμε με τον χώρο μας, ώστε οι δύο πλευρές να μπορούν να ενισχύσουν η μία την άλλη πιο έντονα.