Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Χρειάστηκαν οι Μεγάλες Πλημμύρες του Νεπάλ στις 28 Σεπτεμβρίου 2024 για να κατανοήσουν πλήρως οι κάτοικοι του Κατμαντού την έκταση των σκουπιδιών που απορρίπτονται στα ιερά ποτάμια της κοιλάδας.

Ακόμα και τρεις εβδομάδες αργότερα, πλαστικές σακούλες εξακολουθούν να κρέμονται σαν σημαίες από τα ψηλά κλαδιά των δέντρων στα προάστια Τέκου και Σανχαμούλ στην πρωτεύουσα του Νεπάλ, υπενθυμίζοντας με σκληρό τρόπο πόσο ψηλά ανέβηκε το νερό εκείνη την μοιραία ημέρα. Κομμάτια υφάσματος, φελιζόλ, πλαστικά μπουκάλια και άλλα συντρίμμια παραμένουν διάσπαρτα κατά μήκος των κατεστραμμένων πεζοδρομίων και αναχωμάτων στις όχθες του ποταμού Μπαγκμάτι.

Αυτή ήταν η εκδίκηση των ποταμών. Οι Μπαγκμάτι, Βισνουμάτι, Μανοχάρα και Νάκχου αντεπιτέθηκαν στους κατοίκους της πόλης, επειδή αντιμετώπιζαν τα κάποτε ιερά ποτάμια ως χώρους απόρριψης απορριμμάτων. Τα ποτάμια έφερναν τα σκουπίδια πίσω από εκεί που ήρθαν.

«Αν δεν θέλουμε να παρασύρονται τέτοια σκουπίδια κατά τη διάρκεια των μουσώνων, θα πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στη διαχείριση των αποβλήτων. Θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε κάθε πτυχή της παραγωγής αποβλήτων», λέει η Shilashila Acharya της Avni Ventures, μιας εταιρείας ανακύκλωσης στο Κατμαντού. «Οι χώροι απόρριψης απορριμμάτων βρίσκονται συχνά κοντά στις όχθες των ποταμών. Επομένως, ίσως θα πρέπει επίσης να επανεξετάσουμε τις τοποθεσίες των χώρων απόρριψης απορριμμάτων».

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Το πλαστικό μιας χρήσης αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή σκουπιδιών στην κοιλάδα του Κατμαντού, με εκτιμώμενη χρήση 5 εκατομμυρίων πλαστικών σακουλών καθημερινά. Περίπου 800 τόνοι αυτού του μη βιοδιασπώμενου υλικού απορρίπτονται στον ποταμό ή σε χώρους υγειονομικής ταφής κάθε μέρα.

Τα πιο χοντρά πλαστικά, όπως μπουκάλια και άλλα απορριπτόμενα οικιακά αντικείμενα, συλλέγονται από τους συλλέκτες απορριμμάτων για ανακύκλωση. Ωστόσο, οι πλαστικές σακούλες με πάχος μικρότερο από 20 μικρόμετρα, που συχνά χρησιμοποιούνται μόνο μία φορά για τη μεταφορά λαχανικών ή άλλων τροφίμων, απλώς απορρίπτονται. Μία πλαστική σακούλα χρειάζεται 500 χρόνια για να βιοδιασπαστεί πλήρως και τα μικροπλαστικά μολύνουν το πόσιμο νερό και βρίσκουν τον δρόμο τους στην ανθρώπινη τροφική αλυσίδα.

Τα πλαστικά που πετιούνται απρόσεκτα σε ποτάμια μπορούν να φράξουν τα συστήματα αποστράγγισης, να διαταράξουν τον κύκλο του νερού και να δηλητηριάσουν τα υδρόβια είδη και την άγρια ​​ζωή. Οι εταιρείες συλλογής απορριμμάτων έχουν συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει χρήμα στα σκουπίδια και κάνουν καλές δουλειές ανακυκλώνοντας τα πλαστικά μπουκάλια και τα μεγάλα αντικείμενα. Ωστόσο, επειδή οι λεπτές πλαστικές σακούλες δεν είναι ανακυκλώσιμες, συχνά καταλήγουν να παρασύρονται από τον ποταμό Μπαγκμάτι προς τις πεδιάδες.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

«Οι εκστρατείες καθαρισμού δεν αρκούν. Όταν καθαρίζουμε, μαζεύουμε τα απόβλητα από έναν χώρο και τα πετάμε σε έναν άλλο, πιθανότατα σε χώρο υγειονομικής ταφής. Αυτό δεν αντιμετωπίζει το κύριο πρόβλημα των αποβλήτων», λέει ο Nabin Maharjan της Blue Waste to Value (BW2V), η οποία ανακυκλώνει τα απόβλητα και τα μετατρέπει σε εμπορεύσιμα προϊόντα, όπως μαγειρικά σκεύη.

Προσθέτει: «Αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε αντ’ αυτού είναι να συλλέγουμε τα απόβλητα σε ξεχωριστή μορφή, να τα μετατρέπουμε σε προϊόντα και να τα πουλάμε. Και έτσι μπορεί να ευδοκιμήσει μια κυκλική οικονομία. Η κυβέρνηση και οι τοπικές αρχές θα πρέπει να συμμετέχουν».

Οι κυβερνήσεις του Νεπάλ έχουν επιχειρήσει αρκετές φορές στο παρελθόν να απαγορεύσουν τις σακούλες πολυαιθυλενίου και τις πλαστικές σακούλες μιας χρήσης με πάχος μικρότερο από 20 μικρά, αλλά αυτοί οι κανονισμοί καταργήθηκαν γρήγορα λόγω άσκησης πίεσης από εισαγωγείς πλαστικών σφαιριδίων με πολιτικές διασυνδέσεις.

Τουλάχιστον επτά είδη πλαστικού κρέμονται από κιγκλιδώματα στις όχθες του ποταμού Μπαγκμάτι και αιωρούνται από δέντρα στη συμβολή του με τον Βισνουμάτι στο Τέκου. Τα χαμηλότερα είδη πλαστικού είναι οι λεπτές πλαστικές σακούλες μιας χρήσης που πρέπει να απαγορευτούν στην πηγή τους.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Αλλά μισοθαμμένα στη λάσπη της πλημμυρικής πεδιάδας του Μπαγκμάτι βρίσκονται μπουκάλια PET (τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο), τα οποία μπορούν εύκολα να ανακυκλωθούν. Ενώ οι συλλέκτες απορριμμάτων απομακρύνουν τα περισσότερα από αυτά και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά πριν από την απόρριψή τους, πολλά εξακολουθούν να καταλήγουν στον ποταμό. Χωρίς εκτεταμένη ευθύνη του παραγωγού, η κυβέρνηση του Νεπάλ δεν απαιτεί από τους κατασκευαστές να διασφαλίζουν την ορθή ανακύκλωση.

«Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για την έναρξη της διαχείρισης των αποβλήτων είναι ο διαχωρισμός των βιοδιασπώμενων και των μη βιοδιασπώμενων σκουπιδιών στην πηγή. Δεύτερον, θα πρέπει να υπάρχουν περισσότεροι προγραμματισμένοι χώροι υγειονομικής ταφής εντός μιας κοινότητας. Ενώ προτιμούμε οι χώροι υγειονομικής ταφής να βρίσκονται μακριά από την πόλη, οι προγραμματισμένοι μικρότεροι χώροι υγειονομικής ταφής βοηθούν στην καλύτερη διαχείριση των αποβλήτων μιας κοινότητας», προσθέτει ο Acharya.

«Τρίτον, μπορεί να υπάρξει συνεργασία μεταξύ κυβερνητικών Αρχών, όπως οι δήμοι του Κατμαντού, και ιδιωτικών οργανισμών, που ήδη δραστηριοποιούνται στη διαχείριση αποβλήτων. Αυτή η συνεργασία μπορεί να τους βοηθήσει να διαχειριστούν καλύτερα τα απόβλητα», λέει.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Η κοιλάδα του Κατμαντού παράγει περίπου 1.200 τόνους αποβλήτων κάθε μέρα, τα περισσότερα από τα οποία καταλήγουν χωρίς διαχωρισμό στον χώρο υγειονομικής ταφής στο Μπαντσάρε Ντάντα του Νουακότ, αφού ο προηγούμενος χώρος στο Σισντόλε γέμισε το 2022. Σχεδόν το 65% αυτών εξακολουθεί να είναι οργανικά οικιακά απόβλητα και μπορούν εύκολα να μετατραπούν σε κομπόστ και δεν χρειάζεται να καταλήγουν καθόλου σε χώρους υγειονομικής ταφής.

Μεγάλο μέρος του χαρτιού, των πλαστικών μπουκαλιών, του μετάλλου και του γυαλιού μπορεί επίσης να ανακυκλωθεί εύκολα, εάν διαχωρίζεται στην πηγή, όπως υποσχέθηκε ο δήμαρχος Μπάλεν Σαχ στην προεκλογική του εκστρατεία. Αυτό θα μπορούσε να μειώσει τον όγκο των σκουπιδιών που πρέπει να αποστέλλονται καθημερινά με στόλους ανατρεπόμενων φορτηγών στον χώρο υγειονομικής ταφής.

Οι κάτοικοι που ζουν κοντά στο Μπαντσάρε αντιμετωπίζουν ήδη σοβαρούς κινδύνους για την υγεία τους από το νερό που έχει μολυνθεί από τα στραγγίσματα της χωματερής.

Ο Nabin Maharjan λέει: «Πρέπει να αρχίσουμε να εργαζόμαστε για την ελαχιστοποίηση της παραγωγής αποβλήτων. Μέχρι να μην ληφθεί σοβαρά υπόψη η πρόληψη των αποβλήτων, αυτός ο κύκλος των ανθρώπων που πετάνε απόβλητα και των ανθρώπων που τα καθαρίζουν δεν θα τελειώσει ποτέ».

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Εικόνα από τον Suman Nepali μέσω Nepali Times. Χρησιμοποιείται με άδεια.