Προσφυγικός καταυλισμός Μάε Λα, Μάε Σοτ, Τακ, Ταϊλάνδη. Φωτογραφία από το Flickr του Mikhail Esteves, CC BY 2.0

Το άρθρο των Sicha Rungrojtanakul και Sorawut Wongsaranon δημοσιεύθηκε αρχικά από το Prachatai, έναν ανεξάρτητο ειδησεογραφικό ιστότοπο στην Ταϊλάνδη. Μια επεξεργασμένη έκδοση αναδημοσιεύθηκε από το Global Voices στο πλαίσιο συμφωνίας κοινοποίησης περιεχομένου.

Χάος έχει προκληθεί μεταξύ των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, που εργάζονται με πρόσφυγες στα σύνορα Ταϊλάνδης-Μιανμάρ, μετά από την εφαρμογή εκτελεστικού διατάγματος της κυβέρνησης των ΗΠΑ υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ για την άμεση διακοπή της ξένης βοήθειας για 90 ημέρες, με αποτέλεσμα το κλείσιμο νοσοκομείων σε προσφυγικούς καταυλισμούς, που λαμβάνουν χρηματοδότηση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Στους προσφυγικούς καταυλισμούς Μάε Λα και ΟLa και Ουμπιέμ, έκλεισαν τα νοσοκομεία που χρηματοδοτούνται από τη Διεθνή Επιτροπή Διάσωσης (IRC). Η Pornsuk Kerdsawang, η οποία εργάζεται για μια ΜΚΟ στη συνοριακή περιοχή, δήλωσε ότι όλοι οι ασθενείς κλήθηκαν να εγκαταλείψουν το νοσοκομείο, ενώ οι γυναίκες που γεννούν πρέπει να βρουν, πλέον, δικό τους τρόπο για να φτάσουν σε νοσοκομείο στην Ταϊλάνδη. Προγράμματα δημόσιας υγείας, υγείας μητέρας και παιδιού, εμβολιασμών, αποχέτευσης και διαχείρισης αποβλήτων μέσα στους καταυλισμούς, τα οποία λαμβάνουν χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ, επηρεάστηκαν επίσης.

Ένας γιατρός που εργάζεται στα σύνορα Ταϊλάνδης-Μιανμάρ, μιλώντας ανώνυμα, δήλωσε επίσης ότι ορισμένα από τα προγράμματα της οργάνωσής τους έχουν ανασταλεί λόγω του εκτελεστικού διατάγματος και ότι η υποστήριξη για τρόφιμα και φάρματα έχει σταματήσει σε ορισμένα μέρη. Οι εργαζόμενοι δεν πληρώνονται, πλέον.

«Ορισμένοι καταυλισμοί έχουν πάψει να λειτουργούν», δήλωσε ο γιατρός, ο οποίος είπε ότι ορισμένοι ασθενείς έχουν μεταφερθεί σε νοσοκομεία της Ταϊλάνδης, όμως οι περισσότεροι επέστρεψαν στα σπίτια τους. Μερικοί βαριά άρρωστοι ασθενείς παραμένουν, επίσης, στους καταυλισμούς.

Εν τω μεταξύ, η χρηματοδότηση από την Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ (USAID) για τις  ΜΚΟ που εργάζονται κατά μήκος των συνόρων έχει σταματήσει, προκαλώντας ανησυχία στην κοινωνία των πολιτών.

Έτοιμα τα νοσοκομεία της Ταϊλάνδης

Τα νοσοκομεία στα σύνορα της επαρχίας Τακ προετοιμάζονται για να υποδεχτούν τους ασθενείς από τους καταυλισμούς. Ο δόκτωρ Worawit Tantiwattanasap, διευθυντής του νοσοκομείου Ουμπάνγκ στο Τακ, δήλωσε ότι ο αυξανόμενος αριθμός ασθενών λόγω του κλεισίματος των νοσοκομείων στους καταυλισμούς είναι απίθανο να αποτελέσει μείζον ζήτημα, δεδομένου ότι οι ασθενείς από αυτούς τους καταυλισμούς αποτελούν μόνο το ένα τρίτο περίπου του συνολικού αριθμού των ασθενών του. Οι ΜΚΟ που ασχολούνται με τη δημόσια υγεία εξακολουθούν, επίσης, να εργάζονται σε συντονισμό με το νοσοκομείο, γεγονός που, όπως είπε, βελτίωσε την κατάσταση.

Ο ίδιος ανάφερε ότι οι διευθυντές των νοσοκομείων από τις πέντε περιφέρειες στα σύνορα Ταϊλάνδης-Μιανμάρ στο Τακ συναντήθηκαν με τον επαρχιακό κυβερνήτη του Τακ και τους επαρχιακούς γιατρούς δημόσιας υγείας στις 28 Ιανουαρίου. Συμφώνησαν ότι τα νοσοκομεία πρέπει να ακολουθούν τις ανθρωπιστικές αρχές και τις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να φροντίζουν τους ασθενείς είτε υποστηρίζονται από εργαζόμενο ΜΚΟ είτε όχι, και ότι πρέπει να αντιμετωπίζουν χωρίς να χρεώνουν αμοιβή επείγοντα περιστατικά, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θάνατο ή αναπηρία, συμπεριλαμβανομένων τοκετού, ατυχημάτων ή άλλων σοβαρών ασθενειών, όπως τα εγκεφαλικά επεισόδια.

Κάθε περιφέρεια κλήθηκε να διεξάγει έρευνα για τους ασθενείς στους προσφυγικούς καταυλισμούς της περιοχής και να καταρτίσει ένα σχέδιο για το τι πρέπει να γίνει για την περίθαλψή τους και πώς θα μπορούσαν να κατανείμουν τους βαριά ασθενείς μεταξύ των κρατικών νοσοκομείων.

Ο δόκτωρ Worawit πρότεινε, επίσης, στο Υπουργείο Δημόσιας Υγείας να δημιουργήσει ένα εθνικό ταμείο για ανθρωπιστική βοήθεια, επειδή η Ταϊλάνδη επηρεάζεται από τις πολιτικές, που εφαρμόζονται από ένα ισχυρότερο έθνος, το οποίο έχει παγκόσμιο αντίκτυπο και είναι κάτι που δεν μπορεί να ελέγξει. Δήλωσε ότι η Ταϊλάνδη έχει λάβει χρηματοδότηση από ξένους δωρητές και υποστήριξη από ΜΚΟ και εταιρείες. Πρόσθεσε, ότι ενώ οι ΜΚΟ κάνουν πάρα πολλά, η υποστήριξη της πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης βοηθά και μόνο τα σοβαρά περιστατικά παραπέμπονται σε νοσοκομεία κατά μήκος των συνόρων.

Ο δόκτωρ Worawit δήλωσε ότι είναι ευτυχής που το προσωπικό δημόσιας υγείας έχει ενωθεί για να υποστηρίξει τα νοσοκομεία των συνόρων και τους ασθενείς και ότι τα νοσοκομεία δεν χειρίζονται τα πράγματα μόνα τους. Σημείωσε ότι ακολουθούν μια πολιτική, που εφαμόζεται από τον κυβερνήτη της επαρχίας Τακ, το γραφείο δημόσιας υγείας και τον υπουργό.

Η κοινωνία των πολιτών σε αδιέξοδο

Η Pornsuk δήλωσε ότι η κατάσταση στο πεδίο και μεταξύ των εργαζομένων της κοινωνίας των πολιτών είναι χαοτική, επειδή το εκτελεστικό διάταγμα παγώνει κάθε χρηματοδότηση και σταματά όλες τις δραστηριότητες που έχουν έξοδα. Δεν είναι σαφές αν οι εργαζόμενοι στον τομέα της ιατρικής θα μπορέσουν να συνεχίσουν να κάνουν τη δουλειά τους.

«Εάν το προσωπικό πρόκειται να φροντίσει τους ασθενείς, η προσωπική μου σκέψη είναι ότι αυτό θα έπρεπε να είναι δυνατό, αλλά τώρα υπάρχει φόβος…οπότε κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι να κάνει. Επικρατεί η αντίληψη ότι όλα απαγορεύονται», δήλωσε.

Η Pornsuk ανησυχεί ότι το ανθρωπιστικό έργο κατά μήκος των συνόρων θα επηρεαστεί σημαντικά, εάν οι ΗΠΑ δεν αλλάξουν την πολιτική τους, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπιστικής χρηματοδότησης για υπηρεσίες υγείας, τρόφιμα και στέγαση στους προσφυγικούς καταυλισμούς προέρχεται από την USAID.

«Δεν θα σταματήσει αμέσως, επειδή υπάρχουν και άλλες πηγές χρηματοδότησης, αλλά μεγάλο μέρος του συνολικού προϋπολογισμού τους θα εξαφανιστεί, και αυτό θα έχει αντίκτυπο φέτος», δήλωσε η Pornsuk.

Η Pornsuk δήλωσε ότι πολλά έργα που διαχειρίζεται η Mae Tao Clinic, μια κλινική για μετανάστες εργάτες στο Μάε Σοτ, έχουν ανασταλεί, επειδή χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ. Σε άλλες οργανώσεις που χρηματοδοτούνται από την USAID, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων στους καταυλισμούς στη Μιανμάρ και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Καρένι, θα μπορούσε επίσης να διακοπεί η χρηματοδότησή τους στο μέλλον.

Ώρα να κλείσουν οι καταυλισμοί;

Μετά το κλείσιμο του νοσοκομείου, ο βουλευτής του Δίκαιου Κόμματος Kannavee Suebsang πρότεινε ότι είναι καιρός να κλείσουν οι καταυλισμοί και να επιτραπεί στους πρόσφυγες να ενσωματωθούν στην ταϊλανδική κοινωνία. Είπε ότι αυτή είναι μια λύση στα ανθρωπιστικά ζητήματα που συζητούνται εδώ και πολύ καιρό, επειδή οι πρόσφυγες σε αυτούς τους καταυλισμούς δεν μπορούν να επιστρέψουν στη Μιανμάρ λόγω της συνεχιζόμενης βίας που συνεχίζεται από το πραξικόπημα του 2021 και δεν έχουν σχεδόν καμία πιθανότητα να πάνε σε μια τρίτη χώρα. Έχουν πλέον γεννηθεί αρκετές γενιές στους καταυλισμούς.

Η Pornsuk δήλωσε ότι οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, που εργάζονται στους καταυλισμούς, γνωρίζουν ότι μια μέρα θα κοπεί η ξένη χρηματοδότηση, γι’ αυτό και θέλουν η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης να αρχίσει να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να κλείσουν οι εννέα προσφυγικοί καταυλισμοί.

Στην πραγματικότητα, οι πρόσφυγες το επιθυμούν αυτό μακροπρόθεσμα. Η περικοπή της χρηματοδότησης αυτή τη φορά μπορεί να παίξει ρόλο στο να κάνει την κυβέρνηση της Ταϊλάνδης να σκεφτεί σοβαρά ότι [οι πρόσφυγες] δεν θέλουν να ζουν έτσι. Δεν ήθελαν να βασίζονται σε άλλους για τα πάντα.

Η Pornsuk δήλωσε ότι η επίλυση αυτών των ζητημάτων απαιτεί την κατάλληλη διαχείριση και ότι οι ίδιοι οι πρόσφυγες θέλουν να είναι μέρος της διαδικασίας. Σημείωσε ότι η επιτροπή προσφύγων έπαιζε παλαιότερα μεγαλύτερο ρόλο στη διαχείριση των καταυλισμών, αλλά σιγά σιγά εκδιώχθηκε. Οι συνεδριάσεις αφορούν τώρα κυρίως τους Ταϊλανδούς κυβερνητικούς αξιωματούχους και τους ξένους εργαζόμενους των ΜΚΟ, ενώ η επιτροπή προσφύγων πρέπει να ζητάει άδεια για να συμμετέχει σε αυτές. Πιστεύει ότι αυτό συμβαίνει, επειδή η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης θεωρεί ότι είναι ευκολότερο να συνεργάζεται με τις μεγάλες ΜΚΟ.

[Οι πρόσφυγες] αποκλείονται. Έμειναν μόνο οι ΜΚΟ και το κράτος της Ταϊλάνδης. Στο παρελθόν, [η επιτροπή προσφύγων] είχε περισσότερη δύναμη από ό,τι τώρα και ήταν ισχυρότερη από αυτό. Πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα να τους επιστραφεί αυτός ο ρόλος.