
«Κουρδιστάν» σημαίνει «η γη των Κούρδων». Αυτός ο χάρτης επεκτείνει αυτή την έννοια για να καλύψει την ευρύτερη περιοχή με σημαντικό κουρδικό πληθυσμό και περιλαμβάνει τμήματα των εδαφών του Ιράν, Ιράκ, Συρίας και Τουρκίας. Χάρτης του Ferhates. Wiki media commons, χρήση με άδεια CC BY-SA 3.0
Φέτος, απάτριδες Κούρδοι δημοσιογράφοι και στα τέσσερα τμήματα του Κουρδιστάν, όπου οι Κούρδοι συχνά απομονώνονται από τις ευρύτερες κοινωνίες, στις οποίες ζουν (Τουρκία, Ιράκ, Συρία και Ιράν), έρχονται αντιμέτωποι με μία ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση δεδομένης της όλο και αυξανόμενης καταπίεσης και λογοκρισίας που υφίστανται από τις Αρχές.
Οι Κούρδοι, μία ανιθαγενής εθνοτική ομάδα περίπου 30 εκατομμυρίων ανθρώπων, έχουν κοινή κουλτούρα, γλώσσα και ταυτότητα. Αγωνίζονται για ανεξαρτησία εδώ και αιώνες και είναι μία από τις μεγαλύτερες ομάδες ανιθαγενών στον κόσμο.
Σε αντίθεση με πολλούς δημοσιογράφους παγκοσμίως, που βιώνουν απειλές συσχετιζόμενες με την εργασία τους, οι Κούρδοι δημοσιογράφοι βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα διαφορετικό είδος δυσκολίας. Δεν έχουν αναγνωρισμένο δικό τους έθνος-κράτος κι έτσι δεν έχουν ούτε πολιτική αναγνώριση. Ως αποτέλεσμα, βιώνουν σημαντική αντιπαλότητα από τις χώρες στις οποίες ζουν, και που οι οποίες συχνά επιχειρούν να διαγράψουν την ταυτότητά τους και να καταπνίξουν την ελευθερία έκφρασής τους.
Οι Κούρδοι δημοσιογράφοι συναντούν δυσκολίες, όταν συναλλάσσονται με τις κουρδικές Αρχές και πολιτικά κόμματα σε περιοχές, όπου έχουν ένα βαθμό αυτονομίας, όπως στο Ιράκ. Σύμφωνα με άρθρο του Foreign Policy στις 22 Μαρτίου του 2023:
[Political parties in Kurdistan] restrict freedom of expression within their zones of control, forcibly preventing protests from taking place. Iraqi Kurdish journalists are regularly arrested or otherwise blocked from covering local news; a local watchdog catalogued at least 431 violations last year.
[Τα πολιτικά κόμματα στο Κουρδιστάν] περιορίζουν την ελευθερία έκφρασης μέσα στις ζώνες ελέγχου τους, καταστέλλοντας με τη βία τις διαμαρτυρίες. Οι Ιρακινοί Κούρδοι δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται τακτικά ή εμποδίζονται με άλλο τρόπο από το να καλύπτουν με ρεπορτάζ τα τοπικά γεγονότα. Μία τοπική εποπτική Αρχή κατέγραψε τουλάχιστον 431 παραβάσεις πέρυσι.
Οι διώξεις κατά των Κούρδων δημοσιογράφων στην Τουρκία

Αυτό το infographic έχει παρθεί από το Statistica, με CC BY-ND 2.0 άδεια. Δίκαιη χρήση
Αυτή την στιγμή, η Τουρκία κατέχει την αμφίβολη διάκριση ως μία από τις κορυφαίες 10 χώρες με τους υψηλότερους αριθμούς φυλακισμένων δημοσιογράφων παγκοσμίως, σύμφωνα με έκθεση των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα τον Δεκέμβριο του 2022. Η κυβέρνηση Ερντογάν αύξησε την καταστολή των Κούρδων δημοσιογράφων, καθώς πλησιάζουν οι τοπικές εκλογές.
Τον περασμένο μήνα, τουλάχιστον 110 άνθρωποι συνελήφθησαν ενόψει των τουρκικών προεδρικών εκλογών στις 14 Μαΐου, συμπεριλαμβανομένου μελών του φιλοκουρδικού δημοκρατικού κόμματος (HDP) και της αναπληρώτριας συμπροέδρου Özlem Gündüz.
Το HDP εξέδωσε ανακοίνωση στις 25 Απριλίου, τονίζοντας την κατάσταση:
Police operations against the #HDP and civil society organizations
Statement by our Foreign Affairs Spokespersons:#14MayElectionshttps://t.co/Pej8Wxpi47 pic.twitter.com/EOQzT6HliD
— HDP English (@HDPenglish) 25 Απριλίου, 2023
Αστυνομικές επιχειρήσεις ενάντια στο #HDP οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών
Δήλωση του Υπουργείου Εξωτερικών μας:#14MayElectionshttps://t.co/Pej8Wxpi47 pic.twitter.com/EOQzT6HliD
Οι δημοσιογράφοι δουλεύουν στην ανατολική και νοτιοανατολική Τουρκία, που είναι κατά κύριο λόγο Κούρδοι, είναι πιθανότερο να βασανιστούν και φυλακιστούν απ’ ό,τι σε άλλα μέρη της χώρας. Φαίνεται ότι υπόκεινται σε διαφορετικούς κανόνες σε σχέση με τους συναδέλφους τους αλλού.
Επιπλέον, οι πιο συχνές κατηγορίες εναντίον των δημοσιογράφων στην Τουρκία είναι η προσβολή του προέδρου, η διάδοση προπαγάνδας και η προσβολή της τουρκικής ταυτότητας. Σαν αποτέλεσμα, οι δημοσιογράφοι, που κάνουν ρεπορτάζ για το κουρδικό ζήτημα στη δυτική Τουρκία, συχνά κατηγορούνται για διάδοση προπαγάνδας και μπορεί να έρθουν αντιμέτωποι με κατηγορίες για τρομοκρατία.
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Κούρδοι δημοσιογράφοι στην περιοχή του Κουρδιστάν στο Ιράκ

Μία ομάδα Κούρδων γιορτάζει την πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν ρίχνοντας το άγαλμά του. Αυτό το στιγμιότυπο είναι από τα γεγονότα που συνέβησαν στις 10 Απριλίου του 2003 από ένα βίντεο αρχείου του AP στις 21 Ιουλίου του 2015. Δίκαιη χρήση.
Από την πτώση του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν τον Απρίλιο του 2003, η Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση (KRG) απολάμβανε υψηλό βαθμό αυτονομίας εντός των συνόρων της Δημοκρατίας του Ιράκ.
Παρά το γεγονός ότι είχε τη δική της βουλή, υπουργεία, ακόμη και νομοθεσίες, η περιοχή εξακολουθεί να παραμένει επικίνδυνη για την ελευθερία έκφρασης των Κούρδων. Οι κουρδικές Αρχές στην περιοχή του Κουρδιστάν συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται τους αορίστως γραμμένους νόμους, που ποινικοποιούν τις αντίθετες απόψεις. Αυτοί οι νόμοι συχνά χρησιμοποιούνται για εκφοβισμό, και σε ορισμένες περιπτώσεις, να αποτρέψουν δημοσιογράφους, ακτιβιστές και άλλες αντίθετες φωνές σε περιοχές, που ελέγχονται τόσο από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση όσο και από την Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση, από το να εκφράσουν τις απόψεις τους και να αναφερθούν σε σημαντικά θέματα χωρίς τον φόβο αντιποίνων από τις Αρχές.
Οι τοπικές κουρδικές Αρχές συστηματικά θέτουν σε χρήση τοπικούς νόμους, συμπεριλαμβανομένου του Νόμου περί Τύπου και του Νόμου για την Πρόληψη της Κατάχρησης του Εξοπλισμού Τηλεπικοινωνιών, ώστε να σιωπήσουν τους δημοσιογράφους και ακτιβιστές που ασκούν τα βασικά τους δικαιώματα, όπως το δικαίωμα συσπείρωσης.
Ο Νόμος περί Τύπου στην κουρδική περιοχή του Ιράκ εκδόθηκε το 2007 και εστιάζει κυρίως στον έλεγχο των έντυπων εφημερίδων και περιοδικών, χωρίς να γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα κοινωνικά μέσα. Ως αποτέλεσμα, τα διαδικτυακά μέσα, μέσα πέφτουν σε μία νόμιμη γκρίζα ζώνη, και οι Αρχές μπορούν να χρησιμοποιήσουν άλλους ασαφείς νόμους, όπως ο Νόμος για την Πρόληψη της Κατάχρησης του Εξοπλισμού Τηλεπικοινωνιών, για να τιμωρήσουν όλα τα άτομα, που δημοσιεύουν περιεχόμενο, που μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζει την εθνική ασφάλεια ή άλλους νόμους.
Όσο ο Νόμος περί Τύπου είναι ευέλικτος, σπανίως χρησιμοποιείται στην περιοχή της Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης. Κατά συνέπεια, οι δημοσιογράφοι στην Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση δεν μπορούν να βασιστούν στον Νόμο περί Τύπου για να τους προστατέψουν όταν κάνουν ρεπορτάζ για ευαίσθητα ζητήματα. Αντ’ αυτού, πρέπει να περιηγηθούν την γκρίζα νομική ζώνη, που περιβάλλει τα διαδικτυακά μέσα και άλλους νόμους, που οι Αρχές μπορεί να αξιοποιήσουν για να καταπιέσουν τη δουλειά τους.
Οι Κούρδοι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν επίσης τροχοπέδες, όταν πρόκειται για την οργάνωση διαδηλώσεων. Σύμφωνα με τον κουρδικό Νόμο για την Οργάνωση Διαδηλώσεων στην κουρδική περιοχή του Ιράκ, όλες οι διαδηλώσεις πρέπει να έχουν λάβει γραπτή άδεια από τον τοπικό υπουργό εσωτερικών ή την τοπική μονάδα διοίκησης. Αν δε δοθεί η άδεια, μπορεί να ασκηθούν ποινικές διώξεις ενάντια των διαδηλωτών.
Οι Κούρδοι δημοσιογράφοι εξακολουθούν να τρέφουν ελπίδες για ένα πιο σταθερό και ασφαλές εργασιακό περιβάλλον, όπου μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης χωρίς φόβο για αντίποινα ή διώξεις.







