Εικόνα του Καθηγητή Σούρια Σουμπέντι. Χρήση με την άδειά του.

Ο καθηγητής Σούρια Σουμπέντι είναι ένας διακεκριμένος ακαδημαϊκός ειδικευμένος στο διεθνές δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα, που επί του παρόντος εργάζεται ως Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λιντς στο Ηνωμένο Βασίλειο και ως δικηγόρος στο Λονδίνο. Έχει εργαστεί ως Ειδικός Απεσταλμένος του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Καμπότζη και ως νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτειακών Υποθέσεων του Ηνωμένου Βασιλείου.

Έχει τιμηθεί με τον τίτλο του μέλους του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE) από τη Βασίλισσα Ελισάβετ και τον τίτλο του Δικηγόρου του Στέμματος (KC) και του έχει απονεμηθεί επίσης ο τίτλος του Suprabal Gorkhadaxinbahu από τον αείμνηστο Βασιλιά Μπιρέντρα του Νεπάλ το 1998. Το έργο του τον κατέστησε υποψήφιο για το Νόμπελ Ειρήνης και εξέχοντα διεθνή δικηγόρο και υπέρμαχο της ειρήνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κανόνων δικαίου. Ο καθηγητής Σουμπέντι είναι συγγραφέας 12 βιβλίων και περισσότερων από 60 άρθρων σε διεθνή περιοδικά, με εστίαση στην παγκόσμια διακυβέρνηση, την οικονομική δικαιοσύνη και τον ρόλο του διεθνούς δικαίου στην προαγωγή της ειρήνης.

Το Global Voices πήρε συνέντευξη από τον Σουμπέντι μέσω email, με σκοπό να εξετάσει τις αντιλήψεις του για τον εξελισσόμενο ρόλο του διεθνούς δικαίου στην προαγωγή της ειρήνης και της δικαιοσύνης, τη διαδρομή του από το Νεπάλ μέχρι που έγινε δικηγόρος διεθνούς δικαίου και τη διαίσθησή του για το μέλλον των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Sangita Swechcha (SS): Η ζωή και το έργο σας έχουν εξιστορηθεί σε δύο βιογραφίες. Κατά πόσο αισθάνεστε πως η προσωπική και επαγγελματική σας πορεία αντικατοπτρίζονται σε αυτές; Τι ελπίζετε να αποκομίσουν οι αναγνώστες, τόσο στο Νεπάλ όσο και διεθνώς, από τις εμπειρίες σας;

Prof. Surya Subedi (PSS): My publications — Prof. Surya Subedi: From Distinguished Scholar to Nobel Peace Prize Nomination (in Nepali by Bhagirath Yogi and Nabin Pokharel) and my English-language autobiography The Workings of Human Rights, Law, and Justice: A Journey from Nepal to Nobel Nominee — reflect well on my achievements and contributions toward making life fairer through the advancement of human rights and the rule of law, both nationally and internationally. When I wrote my memoir, my primary aim was to inspire the younger generation, encouraging people from all backgrounds to aim high in life. Both publications primarily focus on my work in international law and human rights, though it was not possible to cover, in a single volume, my work outside the legal field, including contributions to various charities and society at large. I hope to write a comprehensive memoir in the future that covers my work in all aspects of life.

Καθηγητής Σούρια Σουμπέντι (Κ.Σ.Σ.): Τα δημοσιευθέντα έργα μου – Prof. Surya Subedi: From Distinguished Scholar to Nobel Peace Prize Nomination (στα νεπαλέζικα από τους  Bhagirath Yogi και Nabin Pokharel) και η αυτοβιογραφία μου στα αγγλικά The Workings of Human Rights, Law, and Justice: A Journey from Nepal to Nobel Nominee - αντικατοπτρίζουν ωραία τα επιτεύγματα και τη συνεισφορά μου για μια πιο δίκαιη ζωή μέσω της προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κανόνων δικαίου, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Όταν έγραψα τα απομνημονεύματά μου, ο κύριος στόχος μου ήταν να εμπνεύσω τη νέα γενιά ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους με οποιοδήποτε υπόβαθρο, να στοχεύουν ψηλά στη ζωή. Και οι δύο δημοσιεύσεις εστιάζουν κυρίως στο έργο μου αναφορικά με το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αν και δεν ήταν δυνατό να καλυφθεί, σε έναν μόνο τόμο, το έργο μου πέρα από τον νομικό τομέα, περιλαμβανομένης της συνεισφοράς μου σε διάφορες φιλανθρωπικές δράσεις και στην κοινωνία γενικά. Ελπίζω να γράψω τα πλήρη απομνημονεύματά μου στο μέλλον, που θα καλύπτουν το έργο μου σε όλους τους τομείς της ζωής.

SS: Στον ρόλο σας ως Ειδικός Απεσταλμένος του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Καμπότζη, ποιες ήταν μερικές από τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίσατε και πώς αυτές οι εμπειρίες διαμόρφωσαν τις απόψεις σας για το διεθνές δίκαιο σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα;

PSS: My experience of work for the United Nations in Cambodia has significantly contributed to my approach to life. In gaining knowledge, I learned much of people’s suffering around the world; and I made it my mission to help alleviate this however I could. This is what kept me going when I was fighting for human rights in Nepal, working for the UN in Cambodia and advising the British foreign secretary on human rights.

I consider myself a compassionate person — someone who notices suffering and acts to alleviate the pain. International law, I realised, has the potential to alleviate suffering. Thus, through my academic work, I have endeavoured to define, develop and enhance this tool, which I have also applied to the best of my abilities in my many hands-on engagements to promote human rights.

Κ.Σ.Σ.: Η εργασιακή εμπειρία μου για τον ΟΗΕ στην Καμπότζη έχει συμβάλει σημαντικά στο πώς προσεγγίζω τη ζωή. Αποκτώντας γνώση έμαθα πολλά για τη δυστυχία των ανθρώπων ανά τον κόσμο και αποφάσισα να το έχω ως αποστολή μου να βοηθώ στην ανακούφιση όσων υποφέρουν με όποιον τρόπο μπορώ. Αυτό μου έδινε δύναμη να συνεχίσω, όταν έδινα μάχες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Νεπάλ, όταν εργαζόμουν για τον ΟΗΕ στην Καμπότζη και όταν συμβούλευα τον Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Θεωρώ τον εαυτό μου έναν συμπονετικό άνθρωπο, που αντιλαμβάνεται τη δυστυχία και δρα, ώστε να ανακουφίσει τον πόνο. Το διεθνές δίκαιο, συνειδητοποίησα, έχει τη δυναμική να καταπραΰνει τη δυστυχία. Έτσι, μέσω του έργου μου ως ακαδημαϊκός, προσπάθησα να προσδιορίσω, να αναπτύξω και να βελτιώσω αυτήν την ιδιότητα, την οποία έχω επίσης χρησιμοποιήσει όσο καλύτερα μπορούσα στις πολλές περιπτώσεις, όπου είχα ενεργό ρόλο στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

SS: Ποιες είναι οι παρατηρήσεις σας σχετικά με την ειρηνευτική διαδικασία στο Νεπάλ μετά από την επίλυση της διαμάχης με τους Μαοϊστές και πώς βλέπετε την πορεία της χώρας προς την ειρήνη και τη δημοκρατία;

PSS: Despite avoiding a resurgence of violent conflict, Nepal’s post-conflict era has been far from perfect — it can be characterised as two steps forward and one-step backwards process. After the conclusion of the comprehensive peace accords (CPA) in 2006, Nepal has witnessed ethnic violence, rampant corruption, the politicisation of key public institutions and a failure to fully implement the provisions of the CPA. Of the three pillars of the Nepalese peace process, two — the integration of Maoist combatants in the Nepal Army and the promulgation of a new constitution — have been accomplished. But the third one — transitional justice — has been stalled again and again. The rights of the victims of the 10 year long civil war (1996–2006) and the principles of transitional justice, namely truth, justice, reparation, and institutional reform have been neglected and fallen victim to political consensus. What is most unfortunate is that these issues have been trapped in the constant making and breaking of governments in Kathmandu by politicians. However, after the compromise reached recently by the major political parties comprehensively address these issues, one can hope that they will be sincere this time in addressing these issues.

Κ.Σ.Σ.: Παρά την αποφυγή της εκ νέου ανάδυσης των βίαιων συγκρούσεων, η μετασυγκρουσιακή εποχή στο Νεπάλ απείχε πολύ από το να είναι τέλεια και μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια διαδικασία, κατά την οποία έγιναν δύο βήματα προς τα εμπρός και ένα βήμα προς τα πίσω. Μετά τη σύναψη των συνολικών συμφωνιών ειρήνης (CPA) το 2006, το Νεπάλ έχει γίνει μάρτυρας εθνοτικής βίας, ανεξέλεγκτης διαφθοράς, πολιτικοποίησης κεντρικής σημασίας δημόσιων ιδρυμάτων και μιας αποτυχίας της πλήρους εφαρμογής αυτών που προέβλεπαν οι CPA. Από τα τρία θεμέλια της ειρηνευτικής διαδικασίας στο Νεπάλ τα δύο, που αφορούν στην ενσωμάτωση των Μαοϊστών μαχητών στον Στρατό του Νεπάλ και η διακήρυξη ενός νέου συντάγματος, έχουν επιτευχθεί. Αλλά το τρίτο, που αφορά στη μεταβατική δικαιοσύνη, έχει αναβληθεί ξανά και ξανά. Τα δικαιώματα των θυμάτων του δεκαετούς εμφυλίου πολέμου (1996–2006) και οι αρχές της μεταβατικής δικαιοσύνης, δηλαδή η αλήθεια, η δικαιοσύνη, η αποκατάσταση και οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις, έχουν αμεληθεί και έχουν πέσει θύματα της πολιτικής συναίνεσης. Το περισσότερο ατυχές είναι πως αυτά τα ζητήματα έχουν εγκλωβιστεί σε μια συνεχή συγκρότηση και κατάρρευση κυβερνήσεων στο Κατμαντού από πολιτικούς. Ωστόσο, με τη διεξοδική διευθέτηση αυτών των ζητημάτων μετά και τον συμβιβασμό που επιτεύχθηκε από τα μεγάλα πολιτκά κόμματα, μπορούμε να ελπίζουμε πως αυτή τη φορά θα είναι ειλικρινείς στη διευθέτηση τους.

SS: Ως μέλος της Ομάδας Ειδικών για τις συνοριακές διαφορές Ινδίας και Νεπάλ, ποιος πιστεύετε πως μπορεί να είναι ο θετικός αντίκτυπος του έργου σας στην επίλυση αυτών των ευαίσθητων γεωπολιτικών ζητημάτων; Πώς προσεγγίζετε αυτές τις πολυσύνθετες διπλωματικές προκλήσεις;

PSS: India and Nepal must resolve their borders through dialogue and diplomacy and when doing so they can benefit by the report that I submitted to the government in my capacity as a member of the expert group. If there is political will to resolve the dispute there are many models in resolving it and I have outlined these models and options available to the government.

Κ.Σ.Σ.: Η Ινδία και το Νεπάλ θα πρέπει να λύσουν τις συνοριακές τους διαφορές μέσω του διαλόγου και της διπλωματίας και, όταν το καταφέρουν αυτό, τότε θα επωφεληθούν από την αναφορά, που υπέβαλα στην κυβέρνηση ως μέλος της ομάδας ειδικών. Αν υπάρξει πολιτική βούληση για τη λύση των διαφορών, υπάρχουν πολλά μοντέλα που μπορούν να βοηθήσουν σε αυτό. Έχω περιγράψει τα μοντέλα αυτά και τις διαθέσιμες επιλογές στην κυβέρνηση.

SS: Έχετε γράψει εκτεταμένα γύρω από το θέμα της παγκοσμιας διακυβέρνησης και της οικονομικής δικαιοσύνης. Βάσει των δημοσιεύσεών σας, με ποιον τρόπο μπορεί το διεθνές δίκαιο να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των οικονομικών ανισοτήτων, ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες;

PSS: One of the things needed is the reform of international institutions including the United Nations. Their composition and decision making process do not reflect the current global reality. Another is to have a comprehensive international policy for financing development. The third is to demonstrate a genuine desire to address the impact of climate change on human rights and on the life of people in particularly vulnerable countries such as the least developed countries and small island states.

Κ.Σ.Σ.:Ένα πράγμα αναγκαίο είναι η αναδιάρθρωση κάποιων διεθνών οργανισμών, περιλαμβανομένου του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η σύνθεσή τους και η διαδικασίες λήψης αποφάσεων από αυτούς δεν αντικατοπτρίζει την τρέχουσα παγκόσμια πραγματικότητα. Δεύτερο είναι να υπάρξει μια συνολική διεθνής πολιτική για την οικονομική ανάπτυξη. Το τρίτο είναι η εκδήλωση μιας ειλικρινούς επιθυμίας για την αντιμετώπιση των επιδράσεων της κλιματικής αλλαγής στα ανθρώπινα δικαιώματα και στις ζωές των ανθρώπων σε ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές, όπως οι λιγότερο αναπτυγμένες χώρες και τα μικρά νησιωτικά κρατίδια.

SS: Ως υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, πώς οραματίζεστε το μέλλον των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την οικοδόμηση σχέσεων ειρήνης στον σημερινό κόσμο; Ποιες μεταρρυθμίσεις θεωρείτε πως είναι αναγκαίες για την ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας για την ειρήνη; 

PSS: The reasons why we have witnessed major conflicts in various parts of the word in the recent past is due to the failure of the United Nations and the failure of diplomacy. The UN is making itself increasingly irrelevant in peace-building in the conflict areas. It is bogged down in its own bureaucratic methods of addressing the major challenges of our time and suffers from inefficiency. Powerful states are using human rights as a tool of their foreign policy objectives. The political architecture that was put in place in the immediate aftermath of the Second World War had a grand vision of ushering the world into a rules-based international order. The UN as an institution was founded on the three main pillars: the maintenance of international peace and security, human rights, and development. The rise of populism and nationalism, renewed claims of national sovereignty over international collective commitments, the impact of new technologies on personal liberty and the excesses of capitalism are posing an unprecedented challenge to liberal values, the rules-based international order, and the human rights agenda. Therefore, the peace-loving people from around the globe should be united to revive the spirit of the time when the Charter of the United Nations was adopted.

Κ.Σ.Σ.: Οι λόγοι για τους οποίους έχουμε γίνει μάρτυρες σοβαρών συγκρούσεων σε διάφορα μέρη του κόσμου κατά το πρόσφατο παρελθόν, οφείλεται στην αποτυχία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της διπλωματίας. Ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται ο ΟΗΕ τέτοιου είδους θέματα καθίσταται ολοένα και πιο παρωχημένος στην οικοδόμηση σχέσεων ειρήνης στις περιοχές των συγκρούσεων. Πνίγεται από τις ίδιες του τις γραφειοκρατικές μεθόδους αντιμετώπισης των σοβαρών προκλήσεων της εποχής μας και είναι ανεπαρκής. Τα πολύ ισχυρά κράτη έχουν εργαλειοποιήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα για την επίτευξη των στόχων της εξωτερικής τους πολιτικής. Ο πολιτικός σχεδιασμός, που θεμελιώθηκε ως άμεσο επακόλουθο του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, είχε το μεγάλο όραμα να εισάγει τον κόσμο σε μια διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες. Ο ΟΗΕ ως θεσμός ιδρύθηκε βασιζόμενος στα εξής τρία θεμέλια: τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανάπτυξη. Η άνοδος του λαϊκισμού και του εθνικισμού, η ανανέωση αιτημάτων για περισσότερη εθνική κυριαρχία και λιγότερο για διεθνείς συλλογικές δεσμεύσεις, η επίδραση των νέων τεχνολογιών στην προσωπική ελευθερία και οι υπερβολές του καπιταλισμού θέτουν μια πρωτόγνωρη πρόκληση για τις φιλελεύθερες αξίες, την βασισμένη σε κανόνες διεθνή τάξη και την ατζέντα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έτσι, οι φιλειρηνιστές άνθρωποι σε όλον τον κόσμο θα πρέπει να είναι ενωμένοι με σκοπό την αναβίωση του πνεύματος που κυριαρχούσε, όταν υιοθετήθηκε η Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών.