Στιγμιότυπο οθόνης από το κανάλι του YouTube του King Mensah.

Το Τόγκο ξεχειλίζει από ένα πλήθος μουσικών ρυθμών και διαθέτει μοναδικά παραδοσιακά μουσικά όργανα, καθώς και μία μεγάλη γλωσσική ποικιλία από περισσότερες από περίπου πενήντα τοπικές γλώσσες, οι οποίες συνθέτουν την μουσική σκηνή της χώρας, ενός ποικιλόμορφου τοπίου που αξίζει να γίνει πιο γνωστό.

Το Τόγκο για πολύ καιρό βρισκόταν υπό την επιρροή της μουσικής άλλων χωρών της περιοχής της δυτικής Αφρικής, κυρίως της Ακτής του Ελεφαντοστού, της Νιγηρίας, αλλά επίσης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η χώρα άρχισε στ’ αλήθεια να διαμορφώνει μία μουσική ταυτότητα στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του '90. Ωστόσο, παλαίμαχοι τραγουδιστές, όπως η Bella Bellow, είχαν ήδη θέσει τς βάσεις της τογκολέζικης μουσικής. Γεννημένη την 1η Ιανουαρίου 1945 στην πόλη Τσεβιέ στον νότο του Τόγκο, πέθανε σε ηλικία 27 ετών και αποτελεί μία από τις πιο ασυνήθιστες Αφρικανές καλλιτέχνιδες της εποχής της, η οποία είχε τραγουδήσει στη φημισμένη σκηνή Olympia στο Παρίσι. Τον Απρίλιο του 1966, συμμετέχει στο πρώτο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Μαύρων Τεχνών στο Ντακάρ της Σενεγάλης, κατόπιν πραγματοποιεί περιοδείες στην Ευρώπη, στις Αντίλλες και συμμετέχει στο Φεστιβάλ Λαϊκού Τραγουδιού του Ρίο ντε Τζανέιρο στη Βραζιλία. Το 1969 ηχογραφεί το «Rockia», το πρώτο της άλμπουμ.

Η κληρονομιά της Bellow συνεχίστηκε από καλλιτέχνες, όπως οι Julie Akofa Akoussah, Afia Mala, Jimi Hope, Fifi Rafiatou και King Mensah Peter Solo, δημιουργό του μουσικού στυλ Vaudou Game του τέλους της δεκαετίας του '90. Αυτοί οι καλλιτέχνες διεθνούς φήμης αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της τογκολέζικης μουσικής ιστορίας. Στα τραγούδια τους προβάλλουν και δηλώνουν την αγάπη που έχουν για τις διαφορετικές πολιτισμικές ταυτότητες και διακηρύττουν ξεκάθαρα την προέλευσή τους από τη γη των προγόνων τους. Προήγαγαν έτσι την προβολή του Τόγκο εξάγοντας μουσική από τις παραδόσεις και τον πολιτισμό της χώρας. Συμμετέχουν, επίσης, στην προώθηση της γλωσσικής κληρονομιάς της χώρας μέσω γλωσσών, όπως η έουε, μίας γλώσσας που ομιλείται στο νότο της Γκάνας, στο Tόγκο και στο Μπενίν ή η καμπιγιέ, η γλώσσα του καλλιτέχνη Wilfried A, που ομιλείται στο βορρά του Τόγκο.

Η μουσική της Afia Mala μαρτυρά αυτόν τον μουσικό πλούτο που διαπερνά τα σύνορα.

Νέες μουσικές γενιές: Μία ανάμειξη urban και παγκόσμιας μουσικής

Οι επόμενες γενιές εμπνεύστηκαν ευρέως από μουσικές άλλων κρατών σε μία σημαντική μουσική ανάμειξη. Η επίδραση αυτών των εισαγόμενων μουσικών δημιούργησε καλλιτέχνες και γκρουπ που προτιμούν μία μουσική πιο urban, όπως η ραπ και η RnB. Αυτό συντέλεσε από το 2005, σε μία πραγματική ακμή με ονόματα, όπως οι Ali-Jezz, Wedy, Small Poppy, Black Joe, Eric MC, Omar B, τα γκρουπ Wezepe, The Seeds, 100Papiers, Maniac Team, Phenix και Toofan, οι οποίοι κρατάνε ψηλά τη μουσική σημαία της πατρίδας τους. Τη σκυτάλη ανέλαβε, εξίσου, ο καλλιτέχνης ετερόκλητων συνθέσεων Fofo Skarfo , ο οποίος προέρχεται σπό το γκρουπ La Source, ο Mic Flammez. ο Prince Mo και οι Oneil Biatt και King’s, οι οποίοι επιπλέον ακολουθούν μία διπλή καριέρα στο αμερικανικό ναυτικό.

Ο καλλιτέχης Prince Mo ανήκει σε αυτή τη γενιά, η οποία αναμειγνύει τους παραδοσιακούς ρυθμούς με την μουσική urban.

Αυτοί οι τελευταίοι, με τη σειρά τους, έδωσαν τη θέση τους σε μία ακόμη νεότερη γενιά, στην οποία βρίσκουμε καλλιτέχνες, όπως οι Almok, Pikaluz, Santrinos Raphael, J Gado, Lauraa, Ghettovi, οι οποίοι προσελκύουν χιλιάδες θαυμαστές και ακολούθους. Το Ghetto Love, ένα τραγούδι των καλλιτεχνών Lauraa et Ghettovi έγινε ως εκ τούτου επιτυχία το 2022.

Υπάρχουν, επίσης, άλλα μουσικά ρεύματα, τα οποία έχουν σημαντική παρουσία στο Τόγκο. Ακόμη και αν η ρούμπα είναι κονγκολέζικης καταγωγής, το Τόγκο έχει βγάλει ονόματα, όπως ο Alain Vierge και ο Gilberto σε αυτήν την κατηγορία μουσικής. Αυτοί οι τελευταίοι, έχουν επηρεαστεί από καλλιτέχνες και γκρουπ του Κονγκό από τα τέλη της δεκαετίας του '90. Η μουσική «ρούμπα» γνώρισε μεγάλες μέρες στο Τόγκο, προτού δώσουν τη θέση τους στους νέους, όπως στο γκρουπ Zedeka που προσπαθεί να προσδώσει μία τογκολέζικη, καθώς και μία σύγχρονη νότα στην κονγκολέζικη ρούμπα.

Στον τομέα της μουσικής γκόσπελ, όπως οι καλλιτέχνες από την Νιγηρία και τη Γκάνα, το Τόγκο καταβάλλει, επίσης, προσπάθειες. Συναντάμε πολλά ονόματα που αποτελούν το καμάρι της χώρας, εκ των οποίων είναι οι Mawuto Tetey, Noelie Elykem, Gospel Renya, Abitor Makafui, John and Gifty Aziano.

Η σύγχρονη τογκολέζικη μουσική ακούγεται και εκτιμάται από προσωπικότητες επιρροής, όπως η Victoire Dogbe, πρώην πρωθυπουργός του Τόγκο, η οποία κάνει συχνά δημοσιεύσεις και κατάταξη των τραγουδιών (ranking), κάτι που επαναλαμβάνουν τα ΜΜΕ από τη λίστα τραγουδιών της με Τογκολέζους καλλιτέχνες.

Un plaisir de partager avec vous ces 20 morceaux de ma playlist TOGO que j’ai pris beaucoup de plaisir à écouter cette année. Merci à cette nouvelle génération d’artistes pour le travail de qualité qu’elle s’emploie à accomplir. Nous sommes fiers de vous. Keep up the great work! pic.twitter.com/vnhX5LyB7a

— Victoire Dogbe (@DogbeVictoire) 1 Janvier, 2022

Είναι χαρά μου να μοιράζομαι μαζί σας αυτά τα 20 κομμάτια της playlist μου «ΤΟΓΚΟ», την οποία απόλαυσα να ακούω αυτήν την χρονιά. Ευχαριστώ αυτήν την νέα γενιά καλλιτεχνών για την ποιοτική δουλειά, την οποία μοχθούν να ολοκληρώσουν. Είμαστε υπερήφανοι για εσάς. Συνεχίστε την καλή δουλειά! pic.twitter.com/vnhX5LyB7a

Η ανάμειξη παραδοσιακής και σύγχρονης μουσικής αποτελεί πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της τογκολέζικης μουσικής ταυτότητας, η οποία αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο τόσο στην χώρα όσο και στο εξωτερικό.