Ένα παιδιατρικό νοσοκομείο στη Μαριούπολη μετά από ρωσική αεροπορική επιδρομή. Εικόνα από АрміяInform. CC BY 4.0

Η ρωσική εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία έχει διαρκέσει πλέον 1462 ημέρες. Αυτό αντιστοιχεί σε 48 μήνες ή τέσσερα χρόνια. Από τις 24 Φεβρουαρίου 2026, αυτό είναι ήδη 44 ημέρες περισσότερο από ό,τι διήρκεσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος (Ανατολικό Μέτωπο) για τη Σοβιετική Ένωση. Οι άνθρωποι στην Ουκρανία ζουν υπό συνεχή βομβαρδισμό, παγώνουν στα σπίτια τους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και θέρμανση, επειδή η Ρωσία βομβάρδιζε αμάχους και κατέστρεφε πολιτικές υποδομές σχεδόν κάθε μέρα αυτού του πολέμου. Οι Ουκρανοί είναι χωρισμένοι από τις οικογένειες και τους φίλους τους. Πολλοί έχουν χάσει όχι μόνο τα σπίτια τους, αλλά και τις πόλεις τους, που βομβαρδίστηκαν ολοσχερώς.

Αυτός ο πόλεμος μέχρι στιγμής έχει προκαλέσει εκατοντάδες χιλιάδες στρατιωτικά θύματα και δεκάδες χιλιάδες θανάτους Ουκρανών αμάχων. Από τον Φεβρουάριο του 2026, οι ρωσικές δυνάμεις κατέχουν περίπου το 20% της Ουκρανίας. Από έναν πληθυσμό 41 εκατομμυρίων πριν από τον πόλεμο, περίπου 8 εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εκτοπιστεί εντός της Ουκρανίας και περίπου 7 εκατομμύρια έχουν γίνει πρόσφυγες. 

Σήμερα, οι ΜΚΟ Help Desk Media, Memorial, Kronika και Ίδρυμα Zimin δημοσίευσαν στο διαδίκτυο ένα αρχείο μαρτυριών από αυτόπτες μάρτυρες της ρωσικής εισβολής, οι οποίες συγκεντρώθηκαν κατά την περίοδο 2022-2024. Οι μαρτυρίες είχαν δημοσιευτεί προηγουμένως στη σελίδα Instagram του Help Desk, αλλά το αρχείο δεν μπορούσε να βασίζεται σε κάποια πλατφόρμα. Τώρα είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο με περιγραφές και μονολόγους στα ουκρανικά, τα ρωσικά και τα αγγλικά. 

Εδώ είναι σύνδεσμοι για μερικές από τις ιστορίες.

Ολεξάντρ: Στα όνειρά μου καυχιόμουν σε όλους τους φίλους μου: «Δείτε, ο Ίρα είναι ζωντανός». Ένας κάτοικος του Ντνίπρο έχασε τη γυναίκα του σε απεργία σε πολυκατοικία. Η ιστορία του συνεχίζεται δύο χρόνια αργότερα.

Μαρία: «Μου είπαν κατάμουτρα ότι εμείς οι ίδιοι καλέσαμε τη Ρωσία, ότι είναι δικό μας λάθος». Κάτοικος του Σιεβιεροντόνετσκ σε εκκένωση μέσω Ρωσίας και Πολωνίας προς τη Γερμανία.

Τετιάνα και Ζαούρι: «Το σπίτι μας στη Χερσώνα στέκει ακόμα — αυτό μας δίνει δύναμη. Στο σπίτι στην  Αμπχαζία δεν έχει απομείνει τίποτα άλλο παρά τα θεμέλια».  Η ιστορία μιας Ουκρανής και ενός Γεωργιανού, που πριν από 30 χρόνια διέφυγαν από την εμπόλεμη Αμπχαζία και τώρα διαφεύγουν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Εξερευνήστε τον ιστότοπο και δείτε το αρχείο με τις μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί εκεί.