Mani Lohani. Εικόνα που παρέχεται από τον Mani Lohani

Ο Mani Lohani είναι Νεπαλέζος συγγραφέας και τηλεοπτικός δημοσιογράφος, ο οποίος δραστηριοποιείται εδώ και πάνω από τρεις δεκαετίες στην ποίηση και τη μυθοπλασία. Καταγόμενος από την πόλη Νουακότ στην επαρχία Μπαγκμάτι του κεντρικού Νεπάλ, είναι ευρέως αναγνωρισμένος για την εξερεύνηση θεμάτων αγάπης, ζωής, ανθρώπινων σχέσεων και των βαθιών μυστηρίων που περιβάλλουν τον θάνατο στα γραπτά του. Στα αξιοσημείωτα έργα του περιλαμβάνονται η ποιητική συλλογή Malami Saajh και οι συλλογές διηγημάτων Parast Prem και Nirbastra Man. Το βιβλίο του, Mrityuko Aghiltir, κέρδισε ένα σημαντικό εθνικό βραβείο εξαιρετικής λογοτεχνικής δημιουργίας.

Ο Lohani έχει λάβει αρκετές διακρίσεις υψηλού κύρους, όπως το βραβείο Bhanumati, το βραβείο Sarbottam Katha, το βραβείο ποίησης Banitashree Byathit και το βραβείο νεολαίας Sasiddhi Rastriy KalaShree. Τα ποιήματα και τα διηγήματά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και περιλαμβάνονται στα σχολικά προγράμματα σπουδών στο Νεπάλ.

Η Sangita Swechcha του Global Voices πήρε συνέντευξη από τον Mani Lohani μέσω email για να μάθει περισσότερα για την δεκαετή πορεία του ως συγγραφέα και τηλεοπτικού δημοσιογράφου, τη συμβολή του στην ποίηση και τη μυθοπλασία του Νεπάλ, καθώς και για την εξερεύνηση θεμάτων όπως η αγάπη, οι ανθρώπινες σχέσεις και τα μυστήρια του θανάτου.

Sangita Swechcha (SS): Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς σταδιοδρομίας σας, πώς έχουν εξελιχθεί οι απόψεις σας για την αγάπη, τα μυστήρια του θανάτου και τις ανθρώπινες σχέσεις στο γραπτό σας;

Mani Lohani (ML): Η σχέση μεταξύ των ανθρώπων και τα σκαμπανεβάσματά της είναι ένα θέμα που με ενδιαφέρει. Αν οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βρίσκονται υπό πίεση, αυτό οφείλεται στις σχέσεις. Η αγάπη είναι ο κύριος λόγος, που κάνει την ανθρώπινη ζωή ενεργητική και ευτυχισμένη. Αλλά η αγάπη δεν είναι κοινή για όλους. Λόγω των ανθρώπων που είναι δυσαρεστημένοι με την αγάπη και τις σχέσεις, έχουν αυξηθεί διάφορες αναρχικές δραστηριότητες στην κοινωνία. Αν θέλουμε να γίνει η κοινωνία όμορφη, όλοι πρέπει να ζουν με αγάπη. Όλοι αξίζουν μια ευχάριστη σχέση. Γράφω με αυτό το επίκεντρο. Η αγάπη είναι ταυτόχρονα μια ανθρώπινη αναζήτηση και μια ικανοποίηση.

Τον τελευταίο καιρό, οι άνθρωποι βασανίζονται από τον φόβο του θανάτου. Ο θάνατος δεν είναι φόβος: είναι μια φυσική πτυχή της ανθρώπινης ζωής. Ένα άτομο που αποδέχεται τον θάνατο φυσικά μπορεί να παραμείνει χαρούμενο. Για χάρη της οικοδόμησης μιας χαρούμενης κοινωνίας, γράφω επίσης για τον θάνατο και τα μυστήριά του. Για να βρω απαντήσεις, διάβασα βιβλία ανατολικής φιλοσοφίας για τον θάνατο, τα οποία με βοήθησαν να κατανοήσω τον θάνατο όχι ως φόβο, αλλά ως μια φυσική διαδικασία. Αφού γεννηθεί, ένας άνθρωπος πρέπει να πεθάνει. Αν ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, γιατί να τον φοβόμαστε; Από την ίδια τη γέννηση, ο θάνατος είναι μαζί μας. Αυτή η βεβαιότητα, όμως, δεν σημαίνει απελπισία. Κάποιος μπορεί να ζήσει χαρούμενα και με αγάπη, να είναι χρήσιμος στους άλλους και περήφανος για τον εαυτό του. Στα γραπτά μου, υποστηρίζω ακριβώς αυτό.

Sangita Swechcha (SS): Τα έργα σας κυμαίνονται από την ποίηση έως τη μυθοπλασία. Πώς προσεγγίζετε αυτά τα είδη διαφορετικά και ποιες μοναδικές δυνατότητες προσφέρει το καθένα;

Mani Lohani (ML): Η ποίηση και η ιστορία είναι διαφορετικές. Στην ποίηση, οι βαθιές εμπειρίες της ζωής εκφράζονται με λίγες λέξεις, ενώ η ιστορία συνδέεται με την κοινωνία. Με απλά λόγια, η ποίηση αφορά το μυαλό ενός ατόμου, ενώ η ιστορία αφορά την ψυχολογία της κοινωνίας. Η ποίηση είναι σαν μάντρα και μπορεί να συνδέσει ένα άτομο με τον διαλογισμό, ενώ η ιστορία είναι μια πρακτική μετασχηματισμού της κοινωνίας. Ωστόσο, οι αναγνώστες δεν χρειάζεται να κατανοούν την ποίηση και την ιστορία όπως εγώ. Είναι ελεύθεροι να ερμηνεύσουν ιστορίες και ποιήματα σύμφωνα με τη δική τους κατανόηση και την ευχαρίστηση που νιώθουν διαβάζοντας.

Γράφω ιστορίες και ποιήματα, με στόχο να επικοινωνώ εύκολα με το ανθρώπινο μυαλό. Όταν γράφω, έχω κατά νου αναγνώστες που είναι πιο γεμάτοι με γνώσεις και εμπειρίες, αλλά δεν μπορούν να τις εκφράσουν. Μου αρέσει να γράφω τα συναισθήματά τους με τρόπο που οι ίδιοι μπορούν να καταλάβουν.

Sangita Swechcha (SS): Πώς βλέπετε τη σύγχρονη νεπαλέζικη ποίηση να αλληλεπιδρά με τις παγκόσμιες λογοτεχνικές τάσεις και ποιες διεθνείς επιρροές αντηχούν στο έργο σας;

Mani Lohani (ML): Τον τελευταίο καιρό, η κοινωνία έχει γίνει ένα παγκόσμιο χωριό. Ένα ποίημα γραμμένο σε μια γωνιά του κόσμου μπορεί εύκολα να είναι διαθέσιμο και αλλού. Για αυτόν τον λόγο, όχι μόνο η ποίηση αλλά και κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα γίνεται παγκόσμια. Εμείς οι ποιητές στο Νεπάλ έχουμε δώσει σημασία στη μετάφραση για να προωθήσουμε τα έργα μας στην παγκόσμια αγορά. Δίνουμε μεγάλη σημασία στο να διασφαλίσουμε ότι τα καλά ποιήματα θα φτάσουν στο παγκόσμιο κοινό και έχουμε καταβάλει διάφορες προσπάθειες. Μέσω της μετάφρασης και των λογοτεχνικών δραστηριοτήτων, πραγματοποιούνται ανταλλαγές με την παγκόσμια λογοτεχνία.

Όσον αφορά τη διεθνή επιρροή στην ποίησή μου, επειδή είμαι συνδεδεμένος με την επικοινωνία, ενημερώνομαι για τα εθνικά και διεθνή νέα και επηρεάζομαι από γεγονότα που συνδέονται με την ανθρώπινη ευαισθησία. Διαβάζοντας σπουδαίους συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας, έχω βρει ευκαιρίες να μάθω από το γραπτό τους και να βελτιώσω τον εαυτό μου. Πρόσφατα, έχω εμπλουτιστεί από το ύφος ανερχόμενων συγγραφέων στην παγκόσμια λογοτεχνία.

ο Mani Lohani απαγγέλλει ένα ποίημα και μιλάει στην εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Λογοτεχνίας 2023 στο Κατμαντού. Εικόνα από τον Mani Lohani.

Sangita Swechcha (SS): Πολλά από τα έργα σας έχουν μεταφραστεί και περιλαμβάνονται στα σχολικά προγράμματα σπουδών. Πώς καταφέρνετε να διατηρήσετε την ισορροπία μεταξύ της τοπικής πολιτισμικής ιδιαιτερότητας και της παγκόσμιας απήχησης;

Mani Lohani (ML): Όπως είπα και νωρίτερα, καθώς ο κόσμος προχωρά ως ένα παγκόσμιο χωριό, η μετάφραση έχει κάνει την παγκόσμια λογοτεχνία προσβάσιμη σε κάθε χώρα και γλώσσα. Γεννήθηκα σε ένα χωριό κοντά στο Κατμαντού και πέρασα τα παιδικά μου χρόνια και τα τελευταία μου χρόνια στην κοιλάδα του Κατμαντού. Η κοιλάδα του Κατμαντού είναι μια πολιτιστική πόλη. Η αρχιτεκτονική και ο πολιτισμός της μπορούν να γίνουν ουσιαστικό υλικό για την παγκόσμια λογοτεχνία. Προσπαθώ να ενσωματώσω την τοπική πολιτιστική ιδιαιτερότητα στο γράψιμό μου και να πειραματιστώ με το ύφος μου.

Ακόμα και εν μέσω της τοπικής πολιτισμικής ποικιλομορφίας, το ανθρώπινο μυαλό και η μοναξιά του είναι τα ίδια παντού. Οι άνθρωποι έχουν γίνει μοναχικοί. Χρησιμοποιώ την τοπική κουλτούρα και μου αρέσει να συνδέω αυτή τη μοναξιά με το συλλογικό. Πιστεύω ότι οι δημιουργίες μου μπορούν να βοηθήσουν να γεμίσει το κενό της ανθρώπινης καρδιάς. Η μοναξιά είναι παγκόσμια, αλλά αν γίνει κατανοητή, μπορεί να μεταμορφωθεί σε χαρά.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, αντιμετωπίζουμε βάσανα: κλιματική αλλαγή, κορoνοϊό, τρομοκρατία και απογοητεύσεις από την αυξανόμενη χρήση της τεχνολογίας. Η βελτίωση δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω ατομικής προσπάθειας. Η συνεργασία σε ολόκληρη την κοινωνία είναι απαραίτητη. Ο αθλητισμός, η λογοτεχνία και η δημιουργική έκφραση μπορούν να βοηθήσουν στη σύνδεση των ανθρώπων και στην ενίσχυση της κατανόησης παγκοσμίως.

Sangita Swechcha (SS): Τι ελπίζετε να αποκομίσουν οι αναγνώστες σας, τόσο στο Νεπάλ όσο και στο εξωτερικό, από την ποίηση και τα διηγήματά σας, ειδικά όσον αφορά τα βαθύτερα ερωτήματα της ζωής;

Mani Lohani (ML): Ελπίζω οι αναγνώστες, τόσο στο Νεπάλ όσο και στο εξωτερικό, να κατανοήσουν βαθύτερα τη ζωή μέσα από την εξερεύνησή μου για την αγάπη και τον θάνατο, τις δύο δυνάμεις που διαμορφώνουν τις πιο βαθιές ανθρώπινες εμπειρίες μας. Μέσα από τον συναισθηματικό κόσμο των σχέσεων, την ομορφιά, την ευθραυστότητα και τον αγώνα τους, θέλω να υπενθυμίσω στους αναγνώστες ότι μεγάλο μέρος του ανθρώπινου πόνου πηγάζει από την αγάπη και την απουσία της, και ότι μια αρμονική κοινωνία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν η αγάπη καλλιεργείται.

Ταυτόχρονα, σκέφτομαι τον θάνατο για να ενθαρρύνω μια πιο ειρηνική αποδοχή του αναπόφευκτού του. Αντί της απελπισίας, ελπίζω οι αναγνώστες να επιλέξουν την επίγνωση, την καλοσύνη, τη χαρά και την επιθυμία να υπηρετήσουν τους άλλους. Τελικά, θέλω το έργο μου να εμπνεύσει τους ανθρώπους να ζουν πιο συνειδητά, με αγάπη και με νόημα.