Γυναίκες στο Αφγανιστάν. Στιγμιότυπο οθόνης από το βίντεο «Καταργούνται τα δικαιώματα των γυναικών στο Αφγανιστάν – BBC News » στο κανάλι YouTube του BBC News. Δίκαιη χρήση.

Αυτό το άρθρο γράφτηκε από την Arezo το 2025. Δημοσιεύεται με τη συγκατάθεσή της ως μέρος μιας ειδικής σειράς ρεπορτάζ, που αφηγείται τις ιστορίες νεαρών γυναικών και κοριτσιών από το Αφγανιστάν μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν τον Αύγουστο του 2021.

Από την κατοχή του Αφγανιστάν τον Αύγουστο του 2021, οι Ταλιμπάν παραβιάζουν ενεργά τα ανθρώπινα δικαιώματα των ανθρώπων και διαλύουν τις δομές που τα προστατεύουν. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις γυναίκες και τα κορίτσια, καθώς οι Ταλιμπάν έχουν επιβάλει αυστηρούς νόμους, που έχουν ουσιαστικά καταστρέψει τα βασικά δικαιώματα και τις ελευθερίες τους.

Μεταξύ αυτών των νόμων ήταν το κλείσιμο σχολείων, πανεπιστημίων και εκπαιδευτικών κέντρων για γυναίκες και κορίτσια. Ένας άλλος νόμος είναι η απαγόρευση της εργασίας των γυναικών στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αυτή η απομάκρυνση των γυναικών από την οικονομική και δημόσια σφαίρα είναι μια από τις μεγαλύτερες αδικίες και καταπιέσεις που έχουν διαπραχθεί εις βάρος των Αφγανών γυναικών.

Παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις του 2021 ότι θα «προστατεύσουν τα δικαιώματα των γυναικών», οι Ταλιμπάν έχουν θεσπίσει μόνο νόμους, που έχουν στερήσει από τις γυναίκες τα ανθρώπινα και κοινωνικά τους δικαιώματα. Έχουν ουσιαστικά μετατρέψει το Αφγανιστάν σε φυλακή για γυναίκες.

Από την υποχρεωτική χιτζάμπ μέχρι την απαγόρευση εξόδου των γυναικών από το σπίτι χωρίς μαχράμ (άνδρα κηδεμόνα), όλοι αυτοί οι νόμοι έχουν επιβληθεί σκόπιμα για να περιορίσουν την κυκλοφορία των γυναικών και να τις περιορίσουν στα σπίτια τους. Σήμερα, γυναίκες και κορίτσια σπάνια εμφανίζονται σε δημόσιους ή κοινωνικούς χώρους.

Γενικά, οι νόμοι των Ταλιμπάν προσπαθούν να στερήσουν από τις Αφγανές κάθε δικαίωμα και ευκαιρία για ανάπτυξη και εξέλιξη.

Η ζωή ως επιχειρηματίας

Εν μέσω τέτοιων συνθηκών, εγώ, ως Αφγανή που έχω ζήσει και εργαστεί σε ένα τόσο κλειστό και επικίνδυνο περιβάλλον, αποφάσισα να γίνω επιχειρηματίας στο Αφγανιστάν.

Το 2023, ξεκίνησα την επιχείρησή μου στους τομείς των απορρυπαντικών και των πλαστικών και δημιούργησα θέσεις εργασίας για έξι γυναίκες και οκτώ άνδρες.

Από την αρχή κιόλας αντιμετώπισα πολλά εμπόδια και προβλήματα.

Όταν επισκεπτόμουν κυβερνητικές και ιδιωτικές υπηρεσίες για να εγγραφώ και να ολοκληρώσω την εργασία μου, αντιμετώπιζα περίεργα βλέμματα και ενοχλητικές περιττές ερωτήσεις. Όταν πήγαινα σε καταστήματα για να δω την αγορά και να ικανοποιήσω τους πελάτες, με κοιτούσαν με περιφρόνηση και επιπλήξη.

Αλλά ποτέ δεν τα παράτησα και, παρά αυτά τα εμπόδια, συνέχισα να αγωνίζομαι κατά των διακρίσεων λόγω φύλου.

Κάθε μέρα, πήγαινα στη δουλειά με φόβο και ανησυχία. Ανά πάσα στιγμή, οι δυνάμεις των Ταλιμπάν μπορεί να έμπαιναν στο γραφείο και να μου έκαναν ατελείωτες ερωτήσεις σχετικά με την χιτζάμπ μου ή άλλα πράγματα.

Όταν διηύθυνα το γραφείο μου, μου ζητούσαν να απολύσω όλες τις γυναίκες υπαλλήλους και να αφήσω τους άνδρες να συνεχίσουν να εργάζονται. Ακόμα και όταν προσπαθούσα να τους καθησυχάσω παρέχοντας ξεχωριστούς χώρους για γυναίκες και άνδρες, εκείνοι εξακολουθούσαν να βρίσκουν δικαιολογίες για να περιορίσουν την παρουσία των γυναικών.

Μετά από λίγο καιρό, συνελήφθην και μεταφέρθηκα στο τμήμα σοβαρών εγκλημάτων. Κρατήθηκα για μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν μου έδειξαν κανένα σεβασμό ως άνθρωπο, γυναίκα ή επιχειρηματία.

Ο μόνος λόγος που ήμουν εκεί ήταν για να προσπαθήσω να κερδίσω τα προς το ζην και να δημιουργήσω θέσεις εργασίας για άλλους ανθρώπους.

Όταν τελικά αφέθηκα ελεύθερη με την εγγύηση της οικογένειάς μου, ένιωσα ένα βαθύ αίσθημα ασέβειας και ταπείνωσης που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Ατελείωτοι περιορισμοί και απώλεια ελπίδας

Η ζωή υπό την κυριαρχία των Ταλιμπάν σημαίνει ατελείωτους περιορισμούς για τις Αφγανές, ειδικά για όσες ονειρεύονται να είναι ανεξάρτητες και δραστήριες. Σε αυτή την εποχή, δεν βλέπουμε κάποιο λαμπρό μέλλον.

Η εκπαίδευση, η εργασία, η ελεύθερη μετακίνηση, ακόμη και το δικαίωμα να επιλέγουμε τα ρούχα μας, υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς.

Το μέλλον του Αφγανιστάν γίνεται σκοτεινότερο μέρα με τη μέρα, ειδικά για τις γυναίκες.

Η ζωή υπό την κυριαρχία των Ταλιμπάν δεν είναι τίποτα άλλο παρά πόνος, ταλαιπωρία και περιορισμοί.

Για τις Αφγανές, είναι σαν μια κοινωνική καραντίνα, όπου μας έχει αφαιρεθεί όχι μόνο η προσωπική ελευθερία, αλλά ακόμη και η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.