Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Μάθετε περισσότερα για: Μεταφραστικό Πρόγραμμα Lingua  »

Πώς η παγκοσμιοποίηση, η ταυτότητα και ο πολιτισμός διασταυρώνονται στην τέχνη

Η Maryam Palizgam είναι εικαστικός καλλιτέχνης. Φωτογραφία από τον Mohammad Jahangir και χρησιμοποιείται με άδεια.

Πώς ένας καλλιτέχνης αντιμετωπίζει τα ζητήματα της ταυτότητας και του σπιτιού όταν βρίσκεται εκτός του τόπου καταγωγής του; Με ποιους τρόπους μπορεί η τέχνη να φέρει σε επαφή πολλούς πολιτισμούς και προοπτικές σε μια εποχή που ο κόσμος γίνεται όλο και περισσότερο πολωμένος;

Αυτά είναι ερωτήματα που ο Omid Memarian, ένας δημοσιογράφος με πάθος για την τέχνη, αναρωτιέται καθώς συζητά με γνωστούς διεθνείς καλλιτέχνες που εντοπίζουν τις ρίζες τους στο Ιράν, την Κίνα και παραπέρα.

Αυτό που ανακάλυψε είναι ότι η τέχνη μπορεί να είναι ένα ισχυρό μέσο δημιουργίας γέφυρας. Ρίξτε μια ματιά στην παρακάτω σειρά.

Από την Τεχεράνη στο Μανχάταν, μία φωτογράφηση μόδας τη φορά

Ο Omid ξεκίνησε αυτή την εξερεύνηση τον Νοέμβριο του 2016, όταν συζήτησε μαζί με τον Ιρανό με βάση τις ΗΠΑ, φωτογράφο μόδας, Kourosh Sotoudeh στη Νέα Υόρκη για την ανάμειξή του με τον κόσμο της μόδας από την αποχώρησή του από το Ιράν το 2009.

Ο Kouroush φωτογραφίζοντας το μοντέλο Eszter Boldov. Φωτογραφία κοινοποιημένη από τον Kouroush Sootodeh χρησιμοποιείται με άδεια.

“Τα θέματα των φωτογραφιών μου είναι άνθρωποι, γι’ αυτό είναι φυσικό να θέλω να πάω κάπου όπου οι άνθρωποι έχουν περισσότερη ελευθερία με τα ρούχα, τη συμπεριφορά τους και τις κοινωνικές τους πράξεις”, δήλωσε ο Kourosh στον Omid σε αυτή την συνέντευξη κατά τη διάρκεια μιας φωτογράφησης σε ένα στούντιο με βάση το Μανχάταν.

Ο Kourosh έφυγε από το Ιράν για να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του. Αν είχε μείνει, θα κινδύνευε να φυλακιστεί ή χειρότερα αν δημοσίευε ποτέ φωτογραφίες όπως αυτές που τράβηξε—από μερικώς ντυμένα θηλυκά μοντέλα—την ημέρα που ο Ομίντ του πήρε συνέντευξη.

Ιρανο-Αμερικανή σχεδιάστρια μόδας στη Νέα Υόρκη αξιοποιεί την μόδα για να δημιουργήσει κοινωνικό αντίκτυπο

Η Azin Valy. Φωτογραφία κοινοποιημένη από την Azin και χρησιμοποιείται με άδεια.

Η Ιρανο-Αμερικανή αρχιτέκτονας που το γύρισε σε σχεδιάστρια, Azin Valy, λάνσαρε το “Cityzen by Azin“, μια πολυτελή μάρκα μόδας και αξεσουάρ, το 2012. Συζήτησε τη φιλοσοφία και τους στόχους για το πρόγραμμά της τον Δεκέμβριο του 2016.

Η επωνυμία της είναι εμπνευσμένη από πόλεις και επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο την ομοιομορφία ενώ ταυτόχρονα σέβεται τις διαφορές και δημιουργεί “συνείδηση του τόπου και μόχλευση της μόδας ως εργαλείο ανταλλαγής μηνυμάτων για τη δημιουργία κοινωνικού αντίκτυπου”:

Η επικάλυψη των πόλεων στο σχήμα του σώματος και το παιχνίδι γύρω από την κλίμακα της καθεμιάς επέτρεψε πολυάριθμες ερμηνείες κάθε σχεδίου που κυριολεκτικά άνοιξε έναν ολόκληρο κόσμο για μένα.

Ο Ιρανός φωτογράφος Mehrdad Naraghi: “Κανένα μέσο δεν μπορεί ποτέ να ‘τελειώσει'”

Ένα από τα κομμάτια του Naraghi από τη συλλογή “The Fairyland”. Χρησιμοποιείται με άδεια.

Με τη θολότητα των γεωγραφικών σημείων και των ονειρεμένων εικόνων, η φωτογραφία του Mehrdad Naragahi είναι η οπτική ενσάρκωση του μαγικού ρεαλισμού του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

“Μπορούμε να είμαστε οπουδήποτε στα όνειρά μας”, είπε στον Omid:

Ακριβώς όπως οι άνθρωποι έξω από το Ιράν δεν μπορούν να πουν την εθνικότητά μου μόνο από την εμφάνισή μου, αυτό ισχύει και για την τέχνη μου. Ζούμε σε μια εποχή που οι διαφορές μας δεν είναι πλέον τόσο ορατές στην επιφάνεια, αλλά βρίσκονται σε βαθύτερα στρώματα, στρώματα που σχηματίζονται από την ιστορία, τη συλλογική μνήμη και τις πολιτικές συνθήκες των ατομικών μας γεωγραφικών περιοχών.

Υφαίνοντας αντικείμενα απώλειας και μνήμης με την Hayv Kahraman

Η Ιρακινή καλλιτέχνης Hayv Kahraman. Η εικόνα παρέχεται από την Kahraman.

Όταν ήταν 11 ετών, η οικογένεια της Hayv Kahraman εγκατέλειψε τον πόλεμο του Κόλπου στο Ιράκ μόνο με μία βαλίτσα. Μεταξύ των ουσιωδών αντικειμένων, η μητέρα της πακετάρισε ένα mahaffa, τον Ιρακινό ανεμιστήρα χειρός που φτιάχτηκε υφαίνοντας τα φύλλα των φοινίκων. Ταξίδεψε με την Kahraman καθώς έκανε το ταξίδι από τη Μέση Ανατολή στην Ευρώπη και διακοσμεί το οικογενειακό σπίτι της στη Σουηδία σήμερα. “Το Mahaffa για μένα είναι ένα νομαδικό αντικείμενο, γιατί είναι κάτι που με φέρνει πίσω στο παρελθόν” είπε η Kahraman στον Omid τον Δεκέμβριο του 2017, όταν μίλησαν στην έκθεσή της, “Ξανα-υφαίνοντας επιγραφές μεταναστών,” στην Γκαλερί Jackson Shainman στο Μανχάταν. “Μια διαφορετική ζωή που δεν υπάρχει πια.”

Το έργο της Kahraman είναι μια αριστοτεχνική εξερεύνηση των ζητημάτων της ταυτότητας, του προσωπικού αγώνα και της ανθρώπινης συνείδησης. Το “Ξανα-υφαίνοντας επιγραφές μεταναστών” αγκάλιασε νέες μεθόδους ενσωμάτωσης αντικειμένων που φέρουν γενιές ιστορίας στα κομμάτια της. Η τελευταία έκθεση της Kahraman αποκαλύπτει επίσης την εξέλιξη της έκφρασης των εικόνων και των αναμνήσεων που στοιχειώνουν τους πρόσφυγες που ζουν στη Δύση.

Η Ιρανική Καλλιγραφία συναντά τα βιβλία κόμικς και την δυτική ποπ κουλτούρα στην τέχνη του Jason Noushin

Ο Jason Noushin εργάζεται στο στούντιό του στο Κοννέκτικατ. Η εικόνα παρέχεται από τον Jason Noushin και χρησιμοποιείται με άδεια.

Ο Ιρανό-Βρετανός καλλιτέχνης Jason Noushin διερευνά τη δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο πολιτισμών που υποκρύπτουν την ταυτότητά του. Ο Noushin έφυγε από το Ιράν όταν ήταν 13 ετών, αλλά ο Περσικός πολιτισμός εξακολουθεί να διαπερνά τη ζωή του και στο έργο του, η Περσική ταυτότητά του ρίχνεται σε πλήρη και όμορφη ανακούφιση από την εμβάπτισή του στον πολιτισμό της δύσης.

Ο Noushin είπε στον Omid τον Ιανουάριο του 2018:

Η τέχνη δεν γίνεται σε κενό. όλα προέρχονται από κάπου. Υποθέτω ότι οι αγαπημένες μου μνήμες (ίσως κάπως υπερβολικές) είναι από την παιδική μου ηλικία στην Τεχεράνη πριν από την επανάσταση. Μου άρεσε να διαβάζω κόμικς και να παίζω ποδόσφαιρο στο δρόμο, όπως κάνουν τα αγόρια στην Τεχεράνη. Έτσι, ναι, αυτά τα κολλάζ κόμικς είναι υπενθυμίσεις ενός χρόνου και τόπου που δεν υπάρχει πια.

Αντιπαράθεση και διάσπαση σε μια νέα έκθεση από τον Κινέζο-Αμερικανό καλλιτέχνη Xiaoze Xie

Ο Xiaoze Xie, καθηγητής τέχνης και ιστορίας της τέχνης. Εύσημα: Πανεπιστήμιο Stanford, χρησιμοποιείται με άδεια.

Στην τελευταία έκθεση του, “Αντιπαράθεση και Διάσπαση”, ο Κινέζο-Αμερικανός καλλιτέχνης Xiaoze Xie αντιμετωπίζει παγκόσμιες ανησυχίες όπως οι συγκρούσεις στους δρόμους με την αστυνομία, τους πρόσφυγες, τη βία και τον πόλεμο, καθώς και θέματα αντίστασης και ενσυναίσθησης.

Το κάνει αυτό ζωγραφίζοντας εφημερίδες και βιβλία, όπως εξήγησε στον Omid τον Απρίλιο του 2018:

Πάντα με ενδιέφερε ο χρόνος και η μνήμη και το πώς η μνήμη και η ιστορία ή η ανθρώπινη σκέψη περιέχονται σε υλική μορφή. Έτσι τα βιβλία και οι εφημερίδες είναι οι υλικές μορφές πράξεων που είναι αόρατες και αφηρημένες. Το βρήκα πολύ νωρίς, στις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν ήρθα για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν πέρασα πολύ χρόνο σε βιβλιοθήκες, περιπλανήθηκα ανάμεσα σε διάδρομους και σε ράφια βιβλίων, έβλεπα αυτές τις σειρές βιβλίων μπροστά μου—ξέρετε, αυτά τα σιωπηλά και υπναλέα βιβλία. Τι περιέχουν λοιπόν; Από τη ράχη, μερικές φορές δεν ξέρετε, είναι σχεδόν σαν επιτύμβιες πλάκες.

Από την κρατική λογοκρισία στα δυτικά στερεότυπα, μια συνέντευξη με την Ιρανή καλλιτέχνη Maryam Palizgir

Η Maryam Palizgam είναι εικαστικός καλλιτέχνης. Φωτογραφία από τον Mohammad Jahangir και χρησιμοποιείται με άδεια.

Η Maryam Palizgir είναι καλλιτέχνης και σχεδιάστρια που γεννήθηκε στο Ιράν και ζει και εργάζεται στις ΗΠΑ. Η δουλειά της είναι διεπιστημονική στη φύση, συνδυάζοντας δύο και τρισδιάστατα σχέδια, γλυπτική ζωγραφική και εγκαταστάσεις που επικεντρώνονται στην αλληλεπίδραση των γεωμετρικών αφηρημένων μορφών, του χρώματος, τα αντανακλαστικά αντικείμενα και την επίστρωση υλικών που μοιάζουν με πλέγματα.

Στην κοινότητα τέχνης των ΗΠΑ, ειδικά μεταξύ των επιμελητών και των ιδιοκτητών των γκαλερί, θεωρούμαι καλλιτέχνης που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή και πολιτισμό και αναμένεται να δημιουργήσω τέχνη που συμμορφώνεται με τα στερεότυπα τους σε θέμα και μορφή. Συχνά μου ζητείται να προσθέσω στοιχεία καλλιγραφίας, Ισλαμικά μοτίβα ή πολιτικά θέματα στην πρακτική της τέχνης μου. Δεν θέλω αυτή τη Δυτική προβολή από εμένα—ή λογοκρισία από την Ιρανική πλευρά. Θέλω να θεωρηθώ ως εικαστικός καλλιτέχνης και να εκφράσω την τέχνη μου μέσα από οποιοδήποτε θέμα και σε οποιαδήποτε μορφή και να θολώσω τα όρια αυτά. Χρειαζόμαστε άλλους μη-Δυτικούς καλλιτέχνες να κάνουν την τέχνη για παγκόσμια θέματα να ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια.