Δημιουργία ασφαλέστερων διαδικτυακών χώρων στη Μιανμάρ

Ένας μοναχός χρησιμοποιεί το τηλέφωνό του στην παγόδα Shwedagon στη Γιανγκόν, της Μιανμάρ. Φωτογραφία και λεζάντα από τον Remko Tanis, Flickr (CC BY-NC-ND 2.0)

Αυτό το άρθρο γράφτηκε από την Aye Min Thant, Διευθύντρια Τεχνολογίας της Ειρήνης στο Phandeeyar, ένα εργαστήριο καινοτομίας στη Μιανμάρ.

Κάθε άτομο στη Μιανμάρ άνω των 10 ετών έχει ζήσει μέρος, αν όχι το μεγαλύτερο μέρος, της ζωής του υπό μια στρατιωτική δικτατορία, που χαρακτηρίζεται από μια εμμονή στην επίτευξη αυτονομίας από διεθνείς επιρροές. Πριν από τις οικονομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις της τελευταίας δεκαετίας, η Μιανμάρ ήταν ένα από τα πιο απομονωμένα έθνη στον κόσμο. Η ψηφιακή επανάσταση, που αναδιαμόρφωσε σχεδόν κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής κατά τον τελευταίο μισό αιώνα, ήταν κάτι, για το οποίο ο μέσος άνθρωπος δεν είχε προσωπική εμπειρία.

Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις έφεραν μια έκρηξη προσδοκιών και τεχνολογικής πρόσβασης και η Μιανμάρ υπέστη ψηφιακό άλμα με πρόσβαση στο Διαδίκτυο από περίπου μηδέν το 2015 σε πάνω από 40% το 2020. Σε ηλικία 27 ετών, θυμάμαι ότι ζούσα στη Γιανγκόν, όπου το να έχει κανείς ένα ψυγείο θεωρούνταν υψηλής τεχνολογίας, και τώρα, υπάρχουν 10χρονοι που κάνουν βίντεο στο Tik Tok.

Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι για την ψηφιακή επανάσταση της Μιανμάρ, που προώθησε τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές, που απαιτούνται για να μετατραπεί η χώρα από ένα κράτος παρία στο επόμενο οικονομικό όριο. Τουρίστες, αναπτυξιακή βοήθεια και οικονομικές επενδύσεις ξεχύθηκαν στη χώρα. Το κόστος των καρτών SIM μειώθηκε από περίπου 1.000 δολάρια το 2013 σε λίγο πάνω από 1 δολάριο σήμερα. Αυτή η δραματική πτώση των τιμών συνδυάστηκε με μια πληθώρα σχετικά προσιτών smartphone και φορέων τηλεφώνου, που παρείχαν πακέτα δεδομένων που έκαναν πλατφόρμες κοινωνικών μέσων όπως το Facebook δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν. Αυτό οδήγησε στην τρέχουσα κατάσταση, όπου περίπου 21 εκατομμύρια από τα 22 εκατομμύρια άτομα, που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο, είναι στο Facebook. Το Facebook έγινε ο κύριος αγωγός, μέσω του οποίου οι άνθρωποι είχαν πρόσβαση στο Διαδίκτυο, και τώρα χρησιμοποιείται για σχεδόν κάθε διαδικτυακή δραστηριότητα: από την πώληση ζώων, την παρακολούθηση πορνό, την ανάγνωση των ειδήσεων έως την πολιτική συζήτηση.

Στη συνέχεια, μετά την έξοδο περισσότερων από 700.000 Ροχίνγκια από την διαλυμένη από τον πόλεμο πολιτεία της Ραχίν, το Facebook κατηγορήθηκε ότι επέτρεψε την διεξαγωγή γενοκτονίας.

Οι συνεχιζόμενοι εμφύλιοι πόλεμοι στη χώρα και η κρατική βία εναντίον των Ροχίνγκια, που χαρακτηρίστηκε από τον ΟΗΕ ως εθνοκάθαρση με γενοκτονική πρόθεση, έφεραν στο προσκήνιο την πιθανότητα βλάβης, που προκαλείται από την ψηφιακή συνδεσιμότητα. Δεδομένης της κυριαρχίας του στην αγορά, το Facebook αντιμετώπισε μεγάλο έλεγχο στη Μιανμάρ για τον ρόλο, που διαδραμάτισαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην ομαλοποίηση, την προώθηση και τη διευκόλυνση της βίας κατά των μειονοτικών ομάδων.

Το Facebook ήταν, και συνεχίζει να είναι, το προτιμώμενο εργαλείο για τη διάδοση ρητορικής μίσους και παραπληροφόρησης εναντίον των Ροχίνγκια, των μουσουλμάνων γενικά και άλλων περιθωριοποιημένων κοινοτήτων. Παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις από οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών στη χώρα, το Facebook απέτυχε να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις με τον επείγοντα χαρακτήρα και το επίπεδο των πόρων που απαιτούνται κατά τη διάρκεια της κρίσης των Ροχίνγκια, και σε πολλές περιπτώσεις δεν κατάφερε να εφαρμόσει τα δικά του κοινοτικά πρότυπα.

Σίγουρα, υπήρξαν βελτιώσεις τα τελευταία χρόνια, με τον γίγαντα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να διορίζει μια ομάδα επικεντρωμένη στη Μιανμάρ, να επεκτείνει τον αριθμό των κριτικών περιεχομένου στη γλώσσα της Μιανμάρ, να προσθέτει αναθεωρητές περιεχομένου μειονοτικών γλωσσών, να δημιουργεί πιο τακτική επαφή με την κοινωνία των πολιτών και να αφιερώνει πόρους και εργαλεία που εστιάζονται στον περιορισμό της παραπληροφόρησης κατά τις προσεχείς εκλογές της Μιανμάρ. Η εταιρεία κατάργησε επίσης τους λογαριασμούς στρατιωτικών αξιωματούχων της Μιανμάρ και δεκάδες σελίδες στο Facebook και στο Instagram, που συνδέονται με το στρατό για συμμετοχή σε “συντονισμένη μη αυθεντική συμπεριφορά“. Η εταιρεία ορίζει την “μη αυθεντική συμπεριφορά” ως “εμπλοκή σε συμπεριφορές, που έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν άλλες παραβιάσεις σύμφωνα με τα πρότυπα κοινότητας,” μέσω τακτικών όπως η χρήση ψεύτικων λογαριασμών και bots.

Αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα αυτού του ζητήματος, όλοι από την ΕΕ έως τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών και έως τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών έχουν διαθέσει πόρους σε προγράμματα ψηφιακής παιδείας, εκστρατείες κατά της ρητορικής μίσους, παρακολούθηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και συνηγορία για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος. Συνολικά, το επίκεντρο αυτού του προγραμματισμού εστιάζεται σε αυτό που λείπει από τη Μιανμάρ και τον λαό τηςκράτος δικαίου, νόμοι που προστατεύουν την ελευθερία του λόγου, ψηφιακός γραμματισμός, γνώση του τι συνιστά ρητορική μίσους και πόροι για τη χρηματοδότηση και την εκτέλεση του προγραμματισμού που απαιτείται .

Στη φρενίτιδα της απελπισμένης πυρόσβεσης από οργανώσεις στη βάση, δόθηκε λιγότερη προσοχή σε μεγαλύτερα συστημικά ζητήματα, που συμβάλλουν στην φωτιά.

Υπάρχει ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή σε αυτές τις συντονισμένες ομάδες, που εργάζονται για να διαδώσουν θεωρίες συνωμοσίας, ψευδείς πληροφορίες και μίσος για να καταλάβουν ποιοι είναι, ποιος τους χρηματοδοτεί και πώς μπορεί να διαταραχθεί το έργο τους—και, εάν είναι απαραίτητο, να τιμωρηθούν .

Υπάρχει ανάγκη επανεκτίμησης του τρόπου, με τον οποίο οι πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σχεδιάζονται με τρόπο, που ενθαρρύνει και επιβραβεύει την κακή συμπεριφορά.

Υπάρχει επίσης ανάγκη να αναρωτηθούμε πόση ευθύνη θέλουμε να αναθέσουμε στις εταιρείες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και αν είναι γενικά καλό να τους δώσουμε την ευθύνη, και επομένως την εξουσία, να καθορίσουν τι είναι και δεν είναι αποδεκτή ομιλία.

Τέλος, υπάρχει ανάγκη να αναρωτηθούμε για εναλλακτικές λύσεις, που μπορούμε να οικοδομήσουμε, όταν πολλές κυβερνήσεις έχουν αποδείξει ότι είναι περισσότερο από πρόθυμες να παρακολουθούν και να διώκουν διαδικτυακούς χρήστες με το πρόσχημα της υγείας, της ασφάλειας και της τιμωρίας της ρητορικής μίσους.

Είναι επικίνδυνο να περιμένουμε από ιδιωτικές, πολυεθνικές εταιρείες, που έχουν ως κίνητρο το κέρδος να έχουν τη δύναμη να ξεχωρίζουν μεταξύ της ρητορικής μίσους και της ελεύθερης έκφρασης. Ακριβώς όπως είναι επικίνδυνο να δοθεί η ίδια εξουσία στις κυβερνήσεις, ειδικά σε αυτήν την περίοδο των αυξανόμενων εθνικιστικών συναισθημάτων σε όλο τον κόσμο και της αυξανόμενης προθυμίας των κυβερνήσεων να συλλέγουν ανοιχτά και κρυφά όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα για χρήση εναντίον εκείνων που κυβερνούν.

Μπορούμε επίσης να δούμε από τις τρέχουσες νομικές διαδικασίες εναντίον της Μιανμάρ σε διεθνή δικαστήρια και την αποτυχία του Facebook να παράσχει στους ανακριτές του ΟΗΕ για τη Μιανμάρ αποδεικτικά στοιχεία για σοβαρά εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά των Ροχίνγκια και άλλων εθνοτικών μειονοτήτων, ότι ούτε οι εταιρικές πολιτικές ούτε οι εθνικοί νόμοι αρκούν για να διασφαλίσουν την ασφάλεια, την δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια για τους ευάλωτους πληθυσμούς.

Η λύση σε όλα αυτά, όσο μη ελκυστική κι αν ακούγεται, είναι μια πολύπλευρη, πολυδιάστατη, μακροπρόθεσμη προσπάθεια για την οικοδόμηση ισχυρών νομικών και πολιτιστικών θεσμών, που μοιράζουν τη δύναμη και την ευθύνη για τη δημιουργία και τη διατήρηση ασφαλών και χωρίς αποκλεισμούς διαδικτυακών χώρων μεταξύ κυβερνήσεων, ατόμων, του ιδιωτικού τομέα και της κοινωνίας των πολιτών.


Η Aye Min Thant είναι Διευθύντρια Τεχνολογίας της Ειρήνης στο Phandeeyar, ένα εργαστήριο καινοτομίας που προωθεί ασφαλέστερους και πιο περιεκτικούς ψηφιακούς χώρους στη Μιανμάρ. Παλαιότερα, ήταν δημοσιογράφος που κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ και κάλυψε επιχειρηματικές, πολιτικές και εθνο-θρησκευτικές συγκρούσεις στη Μιανμάρ για το Reuters. Μπορείτε να την ακολουθήσετε στο Twitter @ma_ayeminthant

Αυτό το άρθρο αναπτύχθηκε ως μέρος μιας σειράς εγγράφων από την πρωτοβουλία Wikimedia / Yale Law School για τους μεσάζοντες και τις πληροφορίες για να συλλέξει προοπτικές σχετικά με τις παγκόσμιες επιπτώσεις των αποφάσεων εποπτείας περιεχομένου των διαδικτυακών πλατφορμών. Μπορείτε να διαβάσετε όλα τα άρθρα της σειράς στο ιστολόγιό τους ή στη ροή τους στο Twitter @YaleISP_WIII.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.