Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Λιμός στη Μαντάγια: Οι εικόνες από τη Συρία που κανείς δε θέλει να δει

Forty thousand people live in this Syria town, Madaya, where they have been starving to death and surrounded by landmines for the past six months. Photo credit: Madaya page on Facebook

Σαράντα χιλιάδες άτομα ζουν σε αυτή τη συριακή πόλη, τη Madaya, όπου πεθαίνουν από την πείνα και περιβάλλονται από νάρκες, εδώ και έξι μήνες. Φωτογραφία από τη σελίδα Facebook της Madaya

Σαράντα χιλιάδες άτομα τα οποία κατοικούν στην πόλη της Madaya, στην οροσειρά Qalamoun στη Συρία, πεθαίνουν από την πείνα, καθώς ο υπόλοιπος κόσμος παρακολουθεί σιωπηλά, λένε Σύριοι ακτιβιστές. Αυτή η μικρή ορεινή πόλη, που βρίσκεται στα 1.400 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, 40 χιλιόμετρα βόρεια της Δαμασκού στο κυβερνείο του Rif Dimashq, κατά μήκος των συνόρων του Λιβάνου, βρίσκεται υπό πολιορκία από τις κυβερνητικές δυνάμεις που υποστηρίζονται από την πολιτοφυλακή της Χεζμπολάχ, οι οποίες εμποδίζουν από τον Ιούλιο κάθε επισιτιστική βοήθεια να διεισδύσει.

Η πόλη είναι στο κέντρο του αγώνα μεταξύ των διαφόρων φατριών που έχουν εμπλακεί στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και οι κάτοικοί της πληρώνουν το τίμημα.

Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε, συνοδευόμενο από τρομακτικές εικόνες Σύριων και κατοίκων της Madaya που πεθαίνουν ή έχουν πεθάνει από την πείνα, το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (SOHR στα αγγλικά), που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο, εξηγεί:

Οι άνθρωποι από τη Madaya βιώνουν την πείνα εδώ και 174 μέρες λόγω της αυστηρής πολιορκίας από τις δυνάμεις του καθεστώτος και της Χεζμπολάχ, η πόλη έχει 40.000 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων 20.000 πολιτών που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στο Zabdani όπου σημειώθηκαν βίαιες συγκρούσεις και καταστροφικοί βομβαρδισμοί από τις δυνάμεις του καθεστώτος και της αεροπορίας.

Το SOHR παρατήρησε εκατοντάδες νάρκες που φυτεύτηκαν από τη Χεζμπολάχ και τις δυνάμεις του Άσαντ γύρω από την πόλη της Madaya προσθέτοντας στην αποκοπή της πόλης με τη γύρω περιοχή αγκαθωτά συρματοπλέγματα για να εμποδίσουν κάθε επιχείρηση εισόδου ή εξόδου. Η πόλη έχει 1.200 περιπτώσεις χρόνιων ασθενειών και 300 παιδιά που υποφέρουν από υποσιτισμό και διάφορες ασθένειες, εν μέσω μιας οξείας έλλειψης τροφίμων και ιατρικών προϊόντων, που προκάλεσε μια δραματική αύξηση των τιμών των τροφίμων. 1 κιλό ζάχαρη ή ρύζι κοστίζει 3600 συριακές λίρες δηλαδή περίπου 90 δολάρια ΗΠΑ. Το SOHR έχει τεκμηριώσει το θάνατο 17 πολιτών, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, λόγω της έλλειψης τροφίμων και φαρμάκων ή εξαιτίας των ναρκών και των ελεύθερων σκοπευτών, κατά τη διάρκεια προσπαθειών να βρουν κάτι να φάνε γύρω από την πόλη.

Ο Τύπος ανέφερε ότι οι κάτοικοι της Madaya τρώνε φύλλα, έντομα, ακόμη και γάτες, από τότε που εξαντλήθηκαν τα αποθέματα τους. Στη σελίδα του στο Facebook, το Χέρι-Χέρι για τη Συρία απεικονίζει κάτι πιο τρομακτικό:

Η πλειοψηφία των φωτογραφιών που βγαίνουν από την μικρή πόλη της Madaya (κοντά στη Δαμασκό) είναι πολύ σκληρές για να εμφανιστούν. Οι συγκλονιστικές εικόνες απεικονίζουν το πραγματικό πρόσωπο της ανθρώπινης απόγνωσης: όντα συρρικνωμένα σε σκελετούς, μάτια βαθουλωμένα μέσα στις κόχες τους, πλευρά που προεξέχουν, περιμένοντας τη σειρά τους για να κληθούν από το θάνατο.

Έχουν περάσει έξι μήνες από τότε που οι άνθρωποι της Madaya είναι πολιορκημένοι. Συγκομιδές και προμήθειες έχουν συρρικνωθεί, μην αφήνοντας τίποτα άλλο παρά μόνο απελπισία. Το υπόλοιπο φαγητό στην πόλη έχει γίνει τόσο ακριβό, που οι περισσότεροι άνθρωποι απλά δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να βρουν κάτι να φάνε.

Άρχισαν να μαγειρεύουν τις καλλιέργειες. Όταν δεν έμεινε κάτι πια, αυτοί μαγείρευαν το γρασίδι, τα φυτά…μετά τα έντομα. Όταν ο υποσιτισμός έγινε αφόρητος, αποφάσισαν να φάνε τις γάτες.

Τις γάτες.

Μέχρι σήμερα, η πείνα στοίχισε τη ζωή σε περίπου πενήντα κατοίκους. Ο υποσιτισμός είναι ευρέως διαδεδομένος, και με το κρύο του χειμώνα που ήρθε για να μείνει, είναι κατά χιλιάδες  οι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο υποθερμίας.

Ωστόσο, ο κόσμος παραμένει απαθής, διαπιστώνει ο blogger BSyria:

Ο Άσαντ λιμοκτονεί τη Madaya. Παιδιά, γυναίκες και άνδρες πεθαίνουν από την πείνα. Ο κόσμος απλά παρακολουθεί.

Σύμφωνα με τον Raed Bourhan, ένα σύριο διαμεσολαβητή που ζει στη Βηρυτό του Λιβάνου, η άφιξη του χειμώνα επιδεινώνει περαιτέρω την ήδη απελπιστική κατάσταση της Madaya:

Χιλιάδες ζουν σε αντίξοες συνθήκες παγώνοντας στους -5 °, πετρέλαιο και καυσόξυλα είναι σπάνια διαθέσιμα

Σε ένα άλλο tweet, μοιράζεται φωτογραφίες των παιδιών “που στερούνται των δικαιωμάτων τους” από το συνεχή πόλεμο στη Συρία:

Τα παιδιά έχουν χάσει τα βασικά τους δικαιώματα, την ευτυχία, την εκπαίδευση, τη ζεστασιά και την ελπίδα τους

Ένα τρίτο tweet περιγράφει πώς οι τιμές των τροφίμων έχουν εκραγεί στις πολιορκημένες περιοχές, οι οποίες περιβάλλονται από νάρκες και ελεύθερους σκοπευτές που απαγορεύουν στους κατοίκους να φύγουν:

Οι τιμές των τροφίμων έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ, 1 κιλό σιτηρών και ρυζιού κοστίζει τουλάχιστον 100 δολάρια

Η σελίδα στο Facebook της Madaya έχει απευθύνει έκκληση στους ακτιβιστές για διαδηλώσεις αλληλεγγύης για την Madaya μπροστά από τις ρωσικές πρεσβείες (η Ρωσία διεξάγει αεροπορικές επιδρομές στη Συρία) και τα γραφεία του ΟΗΕ:

Πρόσκληση στους ακτιβιστές, στις ανθρωπιστικές οργανώσεις και τις οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε ολόκληρο τον κόσμο, και μια διαδήλωση αλληλεγγύης για την πολιορκημένη Madaya, μπροστά από τις ρωσικές πρεσβείες και τα γραφεία των Ηνωμένων Εθνών.
# Σώστε_τη madaya
# Απαντήστε_μας

Ένα άλλο ποστ ικετεύει τον κόσμο να σώσει τα παιδιά της Madaya :

A Syrian child from Madaya, besieged for the past six months. Photo credit: Madaya page on Facebook

Ένα παιδί από τη Συρία, από τη  Madaya, πολιορκημένο εδώ και έξι μήνες. Φωτογραφία από τη σελίδα Facebook της Madaya

 

Στο Facebook, η Σύρια Kenan Rahbani μοιράζεται φωτογραφίες των κατοίκων της Madaya που πεθαίνουν από την πείνα και σχολιάζει :

Συγχωρέστε με που δημοσιεύω αυτές τις σοκαριστικές φωτογραφίες , αλλά έχω χρέος να το κάνω.

Αν αυτοί οι άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα, δεν είναι επειδή είναι φτωχοί, ή επειδή υπάρχει έλλειψη τροφίμων. Η Χεζμπολάχ και το καθεστώς Άσαντ οδηγούν στο θάνατο από πείνα την πόλη της Madaya. Είναι εντελώς πολιορκημένη, και ούτε τροφή, ούτε φάρμακα ούτε νερό, επιτρέπεται να εισέλθουν. Ο ΟΗΕ είναι εκεί αλλά δεν μπορεί να εισέλθει στην πόλη, επειδή η Χεζμπολάχ και το καθεστώς Άσαντ δεν επιτρέπουν την είσοδο.

Αυτό συμβαίνει το 2016 στη Συρία. Και το ISIS δεν έχει καμία σχέση με αυτό.

Η σύρια ακτιβίστρια Rafif Joueati αναρωτιέται πόσα άτομα ακόμα πρέπει να πεθάνουν, πριν να αντιδράσει ο κόσμος :

Η Madaya δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία που υποφέρει από την πείνα μιας πολιορκίας. Το ερώτημα είναι, πόσες άλλες δεκάδες χιλιάδες θα πεθάνουν πριν από την ανάληψη διεθνούς δράσης; #Syrie

Αυτή θέτει ένα άλλο ερώτημα :

Τι θα συμβεί όταν δε θα υπάρχουν πια φύλλα για να φάνε;

Και αναρωτιέται :

Αν κάποιος έλεγε πως 40.000 κουταβάκια θα πέθαιναν από την πείνα ολόκληρος ο κόσμος θα έκανε πορεία για να διαμαρτυρηθεί. Για ανθρώπους; Όχι τόσο.

Διαβάστε επίσης

[στα αγγλικά]

[στα γαλλικά]

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.