Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Αυτές οι φωτογραφίες παιδιών από τις Φιλιππίνες που δουλεύουν σε ορυχεία και φυτείες ζαχαροκάλαμων θα σας κάνουν να δακρύσετε

child labor sacadaΗ εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας όλο και χειροτερεύει στις Φιλιππίνες. Το 2011, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία των Φιλιππίνων ανέφερε πως υπάρχουν στην χώρα 5,5 εκατομμύρια παιδιά-εργάτες, εκ των οποίων 2,9 εκατομμύρια δουλεύουν σε επικίνδυνες βιομηχανίες, όπως τα ορυχεία και οι φυτείες. Η υπηρεσία προσθέτει επίσης πως 900.000 παιδιά έχουν σταματήσει να πηγαίνουν σχολείο, προκειμένου να δουλεύουν. 

Αυτοί οι ανησυχητικοί αριθμοί τονίζουν τις συνθήκες φτώχειας που αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά των Φιλιππίνων, παιδιά τα οποία στερούνται βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και πρόσβαση στην ευημερία.

Οι Φιλιππίνες έχουν συνυπογράψει την Συνθήκη για τα Δικαιώματα των Παιδιών [en], καθώς και άλλα διεθνή όργανα που στοχεύουν στην προώθηση της παιδικής ευημερίας. Υπάρχει επίσης και μια δημοφιλής πρωτοβουλία για την δημιουργία κυβέρνησης που θα είναι φιλική προς τα παιδιά, κυρίως σε τοπικό επίπεδο. Όμως, όλοι αυτοί οι νόμοι και τα προγράμματα δεν έχουν καταφέρει να εξαλείψουν τις πολυάριθμες μορφές κακοποίησης, φτώχειας και στέρησης που βιώνει ένα τεράστιο ποσοστό των παιδιών.

Το περασμένο μήνα, το Οικουμενικό Ινστιτούτο Ερευνών Εργασιακής Εκπαίδευσης (EILER) δημοσίευσε μια θεμελιώδη μελέτη, η οποία επιβεβαίωσε [en] πως η παιδική εργασία επικρατεί και κυριαρχεί στα ορυχεία και τις φυτείες σε πολλές περιοχές της χώρας. Στις κοινότητες των φυτειών, περίπου 22,5% των νοικοκυριών έχουν παιδιά-εργάτες. Αντίστοιχα, στις πόλεις των ορυχείων, το ποσοστό της παιδικής εργασίας φτάνει το 14%.

Τα εργαζόμενα παιδιά στα χωράφια των φοινικέλαιων συχνά δουλεύουν στην συγκομιδή των φρούτων, στην μεταφορά και φόρτωμα τους στα καρότσια και στο ξεχορτάριασμα. Στο μεταξύ, τα παιδιά-εργάτες στα κτήματα των ζαχαροκάλαμων δουλεύουν ξεχορταριάζοντας, θερίζοντας και κουβαλώντας νερό.

child labor hacienda

child labor plantation

child labor negros

Στα ορυχεία, τα παιδιά-εργάτες συνήθως κουβαλούν νερό, μεταφέρουν τσουβάλια με πέτρες, φορτώνουν τα κούτσουρα που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη των υπόγειων τούνελ ή γίνονται “το παιδί για όλες τις δουλειές” για τους μόνιμους εργάτες. Εξυπηρετούν επίσης και ως εφεδρικοί εργάτες και “αναπληρωτές”, όποτε οι μόνιμοι δεν μπορούν να δουλέψουν. Τα κορίτσια δουλεύουν στα ορυχεία στο κοσκίνισμα του χρυσού ή προσφέροντας υπηρεσίες στους εργάτες, όπως το πλύσιμο των ρούχων και το μαγείρεμα του φαγητού.

child labor mining

child labor bicol

child labor gold mining

Ο EILER παρατήρησε πως τα παιδιά-εργάτες εκτίθενται σε ακραίες καιρικές συνθήκες και πολλές ώρες εργασίας σε βαρύ εργασιακό περιβάλλον, ενώ χρησιμοποιούν υποανάπτυκτα εργαλεία και εξοπλισμό.

Στις φυτείες, φορτηγά περνούν απ’ τα σπίτια των παιδιών και τα μαζεύουν οδηγώντας τα σε αυτοσχέδιες σκηνές που βρίσκονται σε διπλανά χωριά, ώστε να μείνουν και να δουλέψουν για περιόδους που κυμαίνονται από δύο εβδομάδες μέχρι και μήνα χωρίς τους γονείς τους. Απ’ την στιγμή που οι περισσότερες φυτείες χρησιμοποιούν επιβλαβείς αγρο-χημικές ουσίες, τα παιδιά που δουλεύουν εκεί είναι άμεσα εκτεθειμένα σε αυτές τις απειλές.

Στο μεταξύ, τα αντίστοιχα παιδιά-εργάτες των ορυχείων χειρίζονται επικίνδυνα εργαλεία και αναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς προστατευτικό εξοπλισμό για πολλές ώρες. Κοινωνικοί κίνδυνοι, όπως η χρήση παράνομων ουσιών για να κρατούνται τα παιδιά ξύπνια για ώρες μέσα στα τούνελ, είναι συνήθης τακτική στα ορυχεία της χώρας.

Pitang holding a placard which reads: "I am a child laborer". Photo from Facebook page of Jhona Ignilan Stokes

Η Pitang κρατάει ένα πλακάτ που αναγράφει “Είμαι παιδί-εργάτης. Προστατέψτε τα δικαιώματά μου”. Εικόνα από την σελίδα της Jhona Ignilan Stokes στο Facebook 

Ένα πρώην παιδί-εργάτης από το Μιντανάο, η Pitang, μοιράστηκε την εμπειρία της στις φυτείες στη πρόσφατη δημόσια συζήτηση που οργάνωσε ο EILER:

I was ten years old when I stopped going to school. I have lost hope that I might still go back to school, and I thought to myself that I would be a singer instead. I usually sing to endure and forget the feeling of pain and fatigue from working in plantation. It has been four years since I stopped schooling. I only reached the sixth grade level and then had to stop so I could work.

Ήμουν δέκα χρονών όταν σταμάτησα να πηγαίνω σχολείο. Έχω χάσει κάθε ελπίδα ότι μπορεί να επιστρέψω στο σχολείο και σκέφτομαι ότι, αντ’ αυτού, ίσως γίνω τραγουδίστρια. Συνήθως τραγουδάω για να αντέξω και να ξεχάσω την αίσθηση του πόνου και της κούρασης από την δουλειά στα κτήματα. Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από την μέρα που σταμάτησα το σχολείο. Κατάφερα να φτάσω μόνο μέχρι την έκτη δημοτικού, μετά έπρεπε να σταματήσω για να πάω να δουλέψω.

Ευτυχώς, υπάρχουν οργανώσεις, όπως ο EILER, οι οποίες ηγούνται εκστρατειών για την καταπολέμηση των χειρότερων μορφών παιδικής δουλείας στην χώρα. Ένα από τα προγράμματά τους είναι το Balik-Eskuwela (Επιστροφή στο Σχολείο) που στοχεύει στην επιστροφή των παιδιών-εργατών στα σχολεία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας από τους συνεργάτες του EILER σε αυτό το πρόγραμμα.

Child workers return to school. Photo from Facebook page of Balik-eskuwela

Παιδιά εργάτες επιστρέφουν στο σχολείο. Εικόνα από την σελίδα στο Facebook “Balik-eskuwela”.

Όλες οι φωτογραφίες προέρχονται από τον οργανισμό EILER και χρησιμοποιούνται κατόπιν άδειας.

Ξεκινήστε τη συζήτηση

Συντάκτες, παρακαλώ σύνδεση »

Οδηγίες

  • Όλα τα σχόλια ελέγχονται. Μην καταχωρείτε το σχόλιο σας πάνω από μία φορά γιατί θα θεωρηθεί spam.
  • Παρακαλούμε, δείξτε σεβασμό στους άλλους. Σχόλια τα οποία περιέχουν ρητορική μίσους, προσβολές ή προσωπικές επιθέσεις δεν θα καταχωρούνται.