Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Άρθρα του Ειδησάρια

Μαυριτανία: Σύνθετο πρόβλημα δουλείας

Η Erin Pettigrew συζητά το σύνθετο πρόβλημα της δουλείας στη Μαυριτανία:

Εργάζομαι στη Μαυριτανία με ενδιάμεσες παύσεις τα τελευταία οκτώ χρόνια και αυτό το ζήτημα της “δουλείας” ακόμα παλεύω να το κατανοήσω πλήρως. Σίγουρα φρίττω κάθε φορά που βλέπω ένα μικρό μαυράκι να δουλεύει στο σπίτι κάποιου, είτε είναι μαύρος είτε Άραβας. Στη Μαυριτανία αυτές οι σχέσεις εργασίας και πληρωμής είναι σπανίως ξεκάθαρες για μένα.

Μαλαισία: Ταξιδεύοντας στο Μπιντόρ

Το ιστολόγιο Frus and Fuss επισκέπτεται το Μπιντόρ, μια μικρή πόλη στην πολιτεία Περάκ. Ο blogger δημοσιεύει φωτογραφίες της πόλης και θυμάται τις ημέρες της παιδικής του ηλικίας:

And I love the way time seems to have stood still in Bidor compared to major cities like KL. The sundry shops remind me so much of how it used to be when as a child, I would spend many delightful afternoons in shops like these, choosing my favourite biscuits and sweets from the small allowance given to me by my grandma whenever I visited her in Malacca.

Και μου αρέσει ο τρόπος που ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει στο Μπιντόρ σε σύγκριση με μεγάλες πόλεις όπως η Κουάλα Λουμπούρ. Τα διάφορα καταστήματα μου θυμίζουν τόσο πολύ πώς ήταν όταν ήμουν παιδί. Περνούσα πολλά χορταστικά απογεύματα σε καταστήματα όπως αυτά, επιλέγοντας τα αγαπημένα μου μπισκότα και γλυκά από το μικρό χαρτζιλίκι που μου έδινε η γιαγιά μου κάθε φορά που την επισκεπτόμουν στη Μαλάκα.

Ινδία: Βία και Γλώσσα

Arre Kya Baat Hai! (η φράση σημαίνει: “Ρε συ! Τι είναι αυτό;!”)

Αντανακλά τη γλώσσα και τη βία μετά την ανάγνωση ενός άρθρου από τον Efraim Medina Reyes.

Αφρική: Ένας δημοσιογράφος από τη Δύση ζει την εμπειρία του στην Αφρική

O Arjen Westra γράφει για τις εμπειρίες του στο Τόγκο και τη Νιγηρία:

Στην πρώτη μου επίσκεψη στη Νιγηρία πριν χρόνια, δεν βρήκα τα οδοφράγματα AK47 κάθε 200 μέτρα για τα οποία με προετοίμασαν οι άνθρωποι. Παραμέλησα τη συμβουλή των φίλων (που δεν βρέθηκαν ποτέ στην Αφρική), ρωτώντας με αν μια ιστορία αξίζει τη ζωή μου. Πήγα και συνάντησα μια τρελή χώρα, αλλά όχι τα οδοφράγματα.

Ινδία: Ένα μοναστήρι στο Zanskar

Δεν υπάρχουν οι υπέροχες φωτογραφίες από το Zanskar ενός μοναστηριού που ονομάζεται Phuktal.

Το μοναστήρι, το οποίο ανήκει στο Δόγμα του Κίτρινου Καπέλου του Θιβετιανού Βουδισμού, έχει μία ιστορία που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Είναι σκαλισμένο από ασβεστόλιθο με περιτειχισμένη πρόσοψη.

Αργεντινή: Στερεότυπα για το Μπουένος Άιρες

Το ιστολόγιο Line of Sight γράφει για την αντίληψη που έχουν πολλοί τουρίστες για το Μπουένος Άιρες με το που φτάνουν στην πόλη. Ορισμένοι επισκέπτονται παραγκουπόλεις, αναζητώντας μια “πιο αληθινή” πόλη, ενώ άλλοι έχουν εξιδανικευμένες εικόνες στο μυαλό τους.

Ιράν: Στο κόσμο των κρυφών γκέι του Ιράν

Ένα ντοκιμαντέρ του CBC μιλά για τους γκέι του Ιράν. Το ιστολόγιο Nikahang λέει ότι το ντοκιμαντέρ μιλάει για μερικά θέματα που οι Ιρανοί συνήθως αγνοούν. [Fa].

Πακιστάν: Νήσος Αστόλα

Ο Adil γράφει για το νησί Aστόλα στο Πακιστάν.

Flying over Astola Island (Pakistan)‚ my first sight of the Island and the speed boat anchored in a bay far below quite took my breath. Pointing hull of the boat lay in pale blue shallows‚ riding on the swell. Even a hardened seaman would have melted at the sight of a creature as beautiful as the speed boat.

Πετώντας πάνω από το νησί Aστόλα (Πακιστάν), η πρώτη μου θέα από το νησί και το ταχύπλοο που ήταν αγκυροβολημένο σε έναν κόλπο πιο μακριά μου έκοψε την ανάσα. Το πλοίο έπλεε σε αχνογάλαζα ρηχά νερά. Ακόμα κι ένας χρονισμένος ναυτικός θα είχε λιώσει στη θέα ενός πλάσματος τόσο όμορφο όσο το ταχύπλοο.

Η μεγαλύτερη απεργία της Βραζιλίας από το 1996

Εκατομμύρια εργαζόμενοι απεργούν στη Βραζιλία κατά των μεταρρυθμίσεων που σκοπεύουν να αποδυναμώσουν την εργατική και συνταξιοδοτική νομοθεσία. Υποστηρικτής των μεταρρυθμίσεων αυτών είναι η συντηρητική κυβέρνηση του Μικέλ Τεμέρ, ο οποίος πέρυσι έγινε πρόεδρος της Βραζιλίας αντικαθιστώντας τη Ντίλμα Ρούσεφ έπειτα από μια αμφιλεγόμενη διαδικασία μομφής που άσκησε εναντίον της.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες εν μέρει παρέλυσαν στις περισσότερες μεγάλες πόλεις, συμπεριλαμβανομένης και της πρωτεύουσας της χώρας, Σάο Πάολο. Τραπεζικοί υπάλληλοι, δάσκαλοι, δημόσιοι λειτουργοί και εργαζόμενοι στη βιομηχανία του πετρελαίου ήταν οι κύριοι απεργοί που σταμάτησαν να δουλεύουν για 24 ώρες, ξεκινώντας τα μεσάνυχτα της 28ης Απριλίου. Κοινωνικά κινήματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις οργάνωσαν την απεργία καθώς και τις διαδηλώσεις.

Σε αντίθεση με τις επανειλημμένες διαδηλώσεις που έχουν λάβει μέρος στη Βραζιλία τα τελευταία τρία χρόνια, αυτή τη φορά ξέσπασαν διαδηλώσεις και σε μικρότερες πόλεις και σε φτωχότερες συνοικίες μεγάλων πόλεων. Διαδηλωτές έκλεισαν μερικούς από τους μεγαλύτερους διακρατικούς δρόμους, γέφυρες, αεροδρόμια και σταθμούς λεωφορείων από τις πρώτες πρωινές ώρες. Πολλοί σχολίασαν πως αυτή η μέρα μοιάζει με Κυριακή ή αργία.

Την τελευταία φορά που πραγματοποιήθηκε μια γενική απεργία τόσο ευρείας κλίμακας στη Βραζιλία ήταν το 1996, κατά τη διακυβέρνηση ενός ακόμα προέδρου που ήταν υπέρ των μέτρων λιτότητας. Στο Twitter τα hashtags #GreveGeral και #BrasilEmGreve ήταν δημοφιλή την Παρασκευή 28 Απριλίου.

Διαδηλωτές στο Μπέλο Οριζόντε, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Βραζιλίας. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Μία εβδομάδα πριν τις διαδηλώσεις, το Κοινοβούλιο της Βραζιλίας ενέκρινε εργασιακές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αυξάνουν τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας από τις 44 στις 48 ώρες. Επιπλέον, οι μεταρρυθμίσεις σχεδόν θα εκμηδενίζουν τις κυρώσεις για εταιρίες που απολύουν τους υπαλλήλους τους και θα είναι ακόμα πιο δύσκολο οι υπάλληλοι αυτοί να κινηθούν δικαστικά κατά των πρώην εργοδοτών τους.

Το νομοσχέδιο αυτό είναι μέρος μιας σειράς μεταρρυθμίσεων που πρότεινε ο Τεμέρ, ο οποίος κατέχει τη νομοθετική πλειοψηφία καθώς και την υποστήριξη του επιχειρηματικού τομέα της Βραζιλίας, παρά το γεγονός πως γίνεται σταδιακά λιγότερο δημοφιλής. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Ipsos η αποδοχή του από την κοινή γνώμη δεν υπερβαίνει το 4%. Τον τελευταίο χρόνο έχει εγκρίνει μεταξύ άλλων νομοσχέδια που περιλαμβάνουν το πάγωμα των αυξήσεων στις δημόσιες δαπάνες και την άρση των περιορισμών για την εξωτερική ανάθεση. Στη συνέχεια, το βραζιλιάνικο Κογκρέσο καλείται να ψηφίσει ιδιαίτερα σημαντικές μεταρρυθμίσεις στον τομέα των συντάξεων.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες προκειμένου η χώρα να αντιμετωπίσει το μεγάλο δημοσιονομικό της έλλειμμα. Οι μεταρρυθμίσεις ανακοινώθηκαν για πρώτη φορά στα τέλη του 2015 από το κεντρώο Κόμμα του Δημοκρατικού Κινήματος της Βραζιλίας (PMDB) με το έγγραφο “Bridge to the Future” (γέφυρα προς το μέλλον). Το σχέδιο αυτό δημοσιεύτηκε λίγο πριν τη λήξη της δωδεκάχρονης συνεργασίας του παραπάνω κόμματος με το Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας, γεγονός το οποίο απέτρεψε στο Κογκρέσο να ασκήσει δίωξη κατά της Ντίλμα Ρούσεφ τον Απρίλιο του 2016. Η Ρούσεφ είχε εκλεγεί με ποσοστό 54% τον Οκτώβριο του 2014 με ένα πολύ διαφορετικό πρόγραμμα δράσης, εγείροντας ερωτήματα για τη νομιμότητα των νέων μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης.

Ορισμένοι αρχηγοί μεγάλων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του Τεμέρ, εμπλέκονται σε ένα συνεχόμενο σκάνδαλο διαφθοράς με νέες εξελίξεις τον τελευταίο καιρό, αυξάνοντας τη δυσαρέσκεια του κοινού και θέτοντας τη χώρα σε κατάσταση αβεβαιότητας μέχρι τις γενικές εκλογές του 2018. Είναι πιθανό να απαγορευτεί στον Τεμέρ να συμμετάσχει στις εκλογές, καθώς το 2014 κατηγορήθηκε πως παραβίασε τους εκλογικούς νόμους. Επιπλέον, ασκείται σκληρή κριτική κατά του Τεμέρ αναφέροντας πως δεν θα έχει απήχηση σε μελλοντικούς ψηφοφόρους καθώς προωθεί μια καθόλου δημοφιλή κρατική πολιτική.

Διαδήλωση στα νότια του Σάο Πάολο τις πρώτες πρωινές ώρες. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Πολλοί δεν ήταν υπέρ της γενικής απεργίας. Συντηρητικές ομάδες, όπως το Movimento Brasil Livre και η Vem pra Rua, που ήταν στην πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων υπέρ της μομφής της προέδρου το 2015 και το 2016 και υποστηρίζουν τα μέτρα λιτότητας, χαρακτηρίζουν τις διαδηλώσεις ως μια πολιτική πλατφόρμα για το Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας. Και οι δύο αυτές ομάδες έχουν ξεκινήσει εκστρατεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρακινώντας τον κόσμο να σπάσει την απεργία και να δουλέψει. Παράλληλα το Free Brazil Movement, το οποίο σε γενικές γραμμές εκφράζει πιο ακραίες απόψεις, αποκάλεσε τους διαδηλωτές “τρομοκράτες“.

Διαδηλωτής στο Σάο Πάολο. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Η αστυνομία διέσπασε μέρος του πλήθους με δακρυγόνα και λαστιχένιες σφαίρες, ενώ δεν επέμβει καθόλου σε άλλες μεγάλες διαδηλώσεις. Στο Σάο Πάολο η αστυνομία συνέλαβε 16 ακτιβιστές του βραζιλιάνικου Κινήματος Άστεγων Εργαζομένων (Homeless Workers’ Movement), το οποίο υποστηρίζει την κοινωνική στέγαση και αποτελεί το πιο διαδεδομένο κοινωνικό κίνημα της Βραζιλίας. Οι ακτιβιστές μάλιστα κατηγορήθηκαν πως λειτουργούν ως “εγκληματική οργάνωση“.

Στο Ρίο ντε Τζανέιρο η αστυνομία διέσπασε μεγάλο μέρος των διαδηλωτών νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Ενώ οι περισσότερες διαδηλώσεις διασπάστηκαν, η μεγαλύτερη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην Παρασκευή το απόγευμα στο κέντρο του Σάο Πάολο, όπου οι διαδηλωτές πορεύτηκαν προς την κατοικία του Μικέλ Τεμέρ.

Διαδήλωση στην πόλη Σαλβαδόρ. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Μικρότερες διαδηλώσεις προς υποστήριξη των Βραζιλιάνων απεργών έλαβαν μέρος στο Βερολίνο καθώς και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Πόλεις του Κόλπου: Πολιτιστικές πρωτεύουσες του Αραβικού Κόσμου;

Ο σχολιαστής Sultan Al Qassemi από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υποστηρίζει ότι “ορισμένες πόλεις του Κόλπου μεταμορφώνονταν σε πολιτιστικές πρωτεύουσες του Αραβικού Κόσμου, ενώ οι παραδοσιακές πρωτεύουσες της Βαγδάτης, του Καΐρου, της Βηρυτού και της Δαμασκού συνεχίζουν να υποφέρουν από εμφύλιες διαμάχες”.

Δημοσιεύει επιχειρήματα υπέρ και κατά της άποψης αυτής στο ιστολόγιό του εδώ.

Ρουμανία: Σαρμαλέλε Ρέτσι

Ο Romerican γράφει για ένα ρουμάνικο συγκρότημα ονόματι Sarmalele Reci:

Sarmale is a traditional Romanian dish. Basically, it’s rice, pork, and spice rolled into cabbage leaves and baked. We can haggle over recipe details another day. Sarmalele is the articulated plural form of sarmale, yet they are pronounced the same way. Reci is the word for cold, when speaking about inanimate objects. The band’s name translates as “the cold sarmale (plural)” which, of course, no one would want since sarmalele should be hot.

Το σαρμάλε είναι ένα παραδοσιακό ρουμάνικο πιάτο. Βασικά, είναι ρύζι, χοιρινό και μπαχαρικά τυλιγμένα σε λαχανόφυλλα και μετά στο φούρνο. Μπορούμε να διαφωνήσουμε διεξοδικά για τις λεπτομέρειες της συνταγής μια άλλη μέρα. “Σαρμαλέλε” είναι ο πληθυντικός αριθμός του “σαρμάλε”, αν και προφέρονται και τα δυο με τον ίδιο τρόπο. “Ρέτσι” είναι η λέξη για το κρύο, όταν μιλάς για άψυχα αντικείμενα. Το όνομα του συγκροτήματος μεταφράζεται ως “κρύοι σαρμάδες”, τους οποίους φυσικά κανείς δε θέλει, εφόσον οι σαρμάδες τρώγονται ζεστοί.

Σομαλία: Η Γη των Θεών

Μια σύντομη μελέτη της Γης των Θεών του Abubakar Ali:

Σε αντίθεση με την αρχαία Αίγυπτο όπου οι μελετητές ήταν σε θέση να αποκαλύψουν και να μεταφράσουν αρκετές γραπτές πηγές, η γνώση μας για τη Σαμάρεια παραμένει σχετικά ανεπαρκής και περιορισμένη.

Ωστόσο, ο συγγραφέας σκέφτηκε ότι αποτελεί ενδιαφέρον το γεγονός πως οι καλύβες στη Σαμάρεια, οι οποίες κατασκευάζονται από πλεγμένα καλάμια, αποτελούσαν ακριβή αντίγραφα των ετοιμόρροπων καλυβών των νομάδων της Σομαλίας. Επίσης παράξενο είναι ότι και η πιο σημαντική θεότητα στη Σαμάρεια ήταν η θεότητα Μαρδούκ, που κυριολεκτικά σήμαινε στα σομαλικά  “Αυτός που είχε κάποτε θαφτεί”.

Ουκρανία: Ερειπωμένη ιστορία

Ο Olechko γράφει και δημοσιεύει φωτογραφίες των Olyka και Klevan:

Δύο αντίπαλες πόλεις που χρονολογούνται 16 αιώνες τώρα είναι ερείπια με ένα παλάτι/κάστρο και έναν καθεδρικό ναό η καθεμία. Το ένα κάστρο τώρα είναι ψυχιατρικό νοσοκομείο, το άλλο- ένα ερείπιο, σπίτι για ναρκομανείς και αδέσποτα πρόβατα.

Εσθονία: Οι Σουηδοί

Το ιστολόγιο Itching for Eestimaa γράφει για τους Σουηδούς της Εσθονίας:

…I came to the conclusion that Estonian Swedes do have a certain unspoken minority status in Estonia: they are marginal. No one writes about them. No one thinks about them. They exist, are deemed somewhat exotic, but then forgotten. They are simply unimportant. They are considered similar enough to Estonians to not be constructed as a social problem, and left at that.

Έφτασα στο συμπέρασμα ότι οι Εσθονοί Σουηδοί έχουν ένα κάποιο καθεστώς αόρατης μειονότητας στην Εσθονία: βρίσκονται στο περιθώριο. Κανείς δε γράφει γι’ αυτούς. Κανείς δεν τους σκέφτεται. Υπάρχουν, θεωρούνται κάτι εξωτικό, αλλά μετά τους ξεχνάνε. Απλά δεν έχουν σημασία. Θεωρούνται παρόμοιοι με τους Εσθονούς για να μην αποτελέσουν κοινωνικό πρόβλημα και μένουμε απλά εκεί.

Η δημοσίευση έχει 25 σχόλια.

Γερμανία: Το Μουσείο Οσμών της Στάζι

Η σελίδα Boing Boing γράφει για το Μουσείο Οσμών της Στάζι:

The Stasi — East German secret police — kept an enormous museum of ‘smell samples’ of German citizens, kept in case they ever needed to give hunting dogs the scent of a fugitive criminal.

Η Στάζι, η μυστική αστυνομία της Ανατολικής Γερμανίας, διατηρούσε ένα τεράστιο μουσείο με “δείγματα οσμών” Γερμανών πολιτών, σε περίπτωση που χρειαζόταν ποτέ να δώσουν σε κυνηγόσκυλα τη μυρωδιά κάποιου φυγάδα εγκληματία.

Ένα ντοκιμαντέρ που επιτρέπει να ακουστούν οι φωνές των διαφυλικών ανθρώπων

Αν και οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες κερδίζουν σταδιακά περισσότερη αποδοχή στο Πουέρτο Ρίκο, το ίδιο δεν μπορεί να ειπωθεί ακόμα