Βλέπετε όλες τις γλώσσες εκεί πάνω; Μεταφράζουμε τα άρθρα του Global Voices, έτσι ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους τα παγκόσμια μέσα των πολιτών.

Άρθρα του Ειδησάρια

Ρωσία: Anastas Mikoyan

Το Ρωσικό Ιστολόγιο σχετικά με το μάρκετινγκ γράφει για τον Anastas Mikoyam, “τον Λαϊκό Κομισάριο για το εξωτερικό και το εσωτερικό εμπόριο από το 1926 έως το 1939″ – και τον άνθρωπο που “ήθελε να γίνουν τα χάμπουργκερ δημοφιλή ως ρωσικό γρήγορο φαγητό”.

Μαυριτανία: Σύνθετο πρόβλημα δουλείας

Η Erin Pettigrew συζητά το σύνθετο πρόβλημα της δουλείας στη Μαυριτανία:

Εργάζομαι στη Μαυριτανία με ενδιάμεσες παύσεις τα τελευταία οκτώ χρόνια και αυτό το ζήτημα της “δουλείας” ακόμα παλεύω να το κατανοήσω πλήρως. Σίγουρα φρίττω κάθε φορά που βλέπω ένα μικρό μαυράκι να δουλεύει στο σπίτι κάποιου, είτε είναι μαύρος είτε Άραβας. Στη Μαυριτανία αυτές οι σχέσεις εργασίας και πληρωμής είναι σπανίως ξεκάθαρες για μένα.

Μαλαισία: Ταξιδεύοντας στο Μπιντόρ

Το ιστολόγιο Frus and Fuss επισκέπτεται το Μπιντόρ, μια μικρή πόλη στην πολιτεία Περάκ. Ο blogger δημοσιεύει φωτογραφίες της πόλης και θυμάται τις ημέρες της παιδικής του ηλικίας:

And I love the way time seems to have stood still in Bidor compared to major cities like KL. The sundry shops remind me so much of how it used to be when as a child, I would spend many delightful afternoons in shops like these, choosing my favourite biscuits and sweets from the small allowance given to me by my grandma whenever I visited her in Malacca.

Και μου αρέσει ο τρόπος που ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει στο Μπιντόρ σε σύγκριση με μεγάλες πόλεις όπως η Κουάλα Λουμπούρ. Τα διάφορα καταστήματα μου θυμίζουν τόσο πολύ πώς ήταν όταν ήμουν παιδί. Περνούσα πολλά χορταστικά απογεύματα σε καταστήματα όπως αυτά, επιλέγοντας τα αγαπημένα μου μπισκότα και γλυκά από το μικρό χαρτζιλίκι που μου έδινε η γιαγιά μου κάθε φορά που την επισκεπτόμουν στη Μαλάκα.

Ινδία: Βία και Γλώσσα

Arre Kya Baat Hai! (η φράση σημαίνει: “Ρε συ! Τι είναι αυτό;!”)

Αντανακλά τη γλώσσα και τη βία μετά την ανάγνωση ενός άρθρου από τον Efraim Medina Reyes.

Αφρική: Ένας δημοσιογράφος από τη Δύση ζει την εμπειρία του στην Αφρική

O Arjen Westra γράφει για τις εμπειρίες του στο Τόγκο και τη Νιγηρία:

Στην πρώτη μου επίσκεψη στη Νιγηρία πριν χρόνια, δεν βρήκα τα οδοφράγματα AK47 κάθε 200 μέτρα για τα οποία με προετοίμασαν οι άνθρωποι. Παραμέλησα τη συμβουλή των φίλων (που δεν βρέθηκαν ποτέ στην Αφρική), ρωτώντας με αν μια ιστορία αξίζει τη ζωή μου. Πήγα και συνάντησα μια τρελή χώρα, αλλά όχι τα οδοφράγματα.

Ινδία: Ένα μοναστήρι στο Zanskar

Δεν υπάρχουν οι υπέροχες φωτογραφίες από το Zanskar ενός μοναστηριού που ονομάζεται Phuktal.

Το μοναστήρι, το οποίο ανήκει στο Δόγμα του Κίτρινου Καπέλου του Θιβετιανού Βουδισμού, έχει μία ιστορία που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Είναι σκαλισμένο από ασβεστόλιθο με περιτειχισμένη πρόσοψη.

Αργεντινή: Στερεότυπα για το Μπουένος Άιρες

Το ιστολόγιο Line of Sight γράφει για την αντίληψη που έχουν πολλοί τουρίστες για το Μπουένος Άιρες με το που φτάνουν στην πόλη. Ορισμένοι επισκέπτονται παραγκουπόλεις, αναζητώντας μια “πιο αληθινή” πόλη, ενώ άλλοι έχουν εξιδανικευμένες εικόνες στο μυαλό τους.

Ιράν: Στο κόσμο των κρυφών γκέι του Ιράν

Ένα ντοκιμαντέρ του CBC μιλά για τους γκέι του Ιράν. Το ιστολόγιο Nikahang λέει ότι το ντοκιμαντέρ μιλάει για μερικά θέματα που οι Ιρανοί συνήθως αγνοούν. [Fa].

Πακιστάν: Νήσος Αστόλα

Ο Adil γράφει για το νησί Aστόλα στο Πακιστάν.

Flying over Astola Island (Pakistan)‚ my first sight of the Island and the speed boat anchored in a bay far below quite took my breath. Pointing hull of the boat lay in pale blue shallows‚ riding on the swell. Even a hardened seaman would have melted at the sight of a creature as beautiful as the speed boat.

Πετώντας πάνω από το νησί Aστόλα (Πακιστάν), η πρώτη μου θέα από το νησί και το ταχύπλοο που ήταν αγκυροβολημένο σε έναν κόλπο πιο μακριά μου έκοψε την ανάσα. Το πλοίο έπλεε σε αχνογάλαζα ρηχά νερά. Ακόμα κι ένας χρονισμένος ναυτικός θα είχε λιώσει στη θέα ενός πλάσματος τόσο όμορφο όσο το ταχύπλοο.

Η μεγαλύτερη απεργία της Βραζιλίας από το 1996

Εκατομμύρια εργαζόμενοι απεργούν στη Βραζιλία κατά των μεταρρυθμίσεων που σκοπεύουν να αποδυναμώσουν την εργατική και συνταξιοδοτική νομοθεσία. Υποστηρικτής των μεταρρυθμίσεων αυτών είναι η συντηρητική κυβέρνηση του Μικέλ Τεμέρ, ο οποίος πέρυσι έγινε πρόεδρος της Βραζιλίας αντικαθιστώντας τη Ντίλμα Ρούσεφ έπειτα από μια αμφιλεγόμενη διαδικασία μομφής που άσκησε εναντίον της.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες εν μέρει παρέλυσαν στις περισσότερες μεγάλες πόλεις, συμπεριλαμβανομένης και της πρωτεύουσας της χώρας, Σάο Πάολο. Τραπεζικοί υπάλληλοι, δάσκαλοι, δημόσιοι λειτουργοί και εργαζόμενοι στη βιομηχανία του πετρελαίου ήταν οι κύριοι απεργοί που σταμάτησαν να δουλεύουν για 24 ώρες, ξεκινώντας τα μεσάνυχτα της 28ης Απριλίου. Κοινωνικά κινήματα και συνδικαλιστικές οργανώσεις οργάνωσαν την απεργία καθώς και τις διαδηλώσεις.

Σε αντίθεση με τις επανειλημμένες διαδηλώσεις που έχουν λάβει μέρος στη Βραζιλία τα τελευταία τρία χρόνια, αυτή τη φορά ξέσπασαν διαδηλώσεις και σε μικρότερες πόλεις και σε φτωχότερες συνοικίες μεγάλων πόλεων. Διαδηλωτές έκλεισαν μερικούς από τους μεγαλύτερους διακρατικούς δρόμους, γέφυρες, αεροδρόμια και σταθμούς λεωφορείων από τις πρώτες πρωινές ώρες. Πολλοί σχολίασαν πως αυτή η μέρα μοιάζει με Κυριακή ή αργία.

Την τελευταία φορά που πραγματοποιήθηκε μια γενική απεργία τόσο ευρείας κλίμακας στη Βραζιλία ήταν το 1996, κατά τη διακυβέρνηση ενός ακόμα προέδρου που ήταν υπέρ των μέτρων λιτότητας. Στο Twitter τα hashtags #GreveGeral και #BrasilEmGreve ήταν δημοφιλή την Παρασκευή 28 Απριλίου.

Διαδηλωτές στο Μπέλο Οριζόντε, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Βραζιλίας. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Μία εβδομάδα πριν τις διαδηλώσεις, το Κοινοβούλιο της Βραζιλίας ενέκρινε εργασιακές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αυξάνουν τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας από τις 44 στις 48 ώρες. Επιπλέον, οι μεταρρυθμίσεις σχεδόν θα εκμηδενίζουν τις κυρώσεις για εταιρίες που απολύουν τους υπαλλήλους τους και θα είναι ακόμα πιο δύσκολο οι υπάλληλοι αυτοί να κινηθούν δικαστικά κατά των πρώην εργοδοτών τους.

Το νομοσχέδιο αυτό είναι μέρος μιας σειράς μεταρρυθμίσεων που πρότεινε ο Τεμέρ, ο οποίος κατέχει τη νομοθετική πλειοψηφία καθώς και την υποστήριξη του επιχειρηματικού τομέα της Βραζιλίας, παρά το γεγονός πως γίνεται σταδιακά λιγότερο δημοφιλής. Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Ipsos η αποδοχή του από την κοινή γνώμη δεν υπερβαίνει το 4%. Τον τελευταίο χρόνο έχει εγκρίνει μεταξύ άλλων νομοσχέδια που περιλαμβάνουν το πάγωμα των αυξήσεων στις δημόσιες δαπάνες και την άρση των περιορισμών για την εξωτερική ανάθεση. Στη συνέχεια, το βραζιλιάνικο Κογκρέσο καλείται να ψηφίσει ιδιαίτερα σημαντικές μεταρρυθμίσεις στον τομέα των συντάξεων.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως οι μεταρρυθμίσεις είναι απαραίτητες προκειμένου η χώρα να αντιμετωπίσει το μεγάλο δημοσιονομικό της έλλειμμα. Οι μεταρρυθμίσεις ανακοινώθηκαν για πρώτη φορά στα τέλη του 2015 από το κεντρώο Κόμμα του Δημοκρατικού Κινήματος της Βραζιλίας (PMDB) με το έγγραφο “Bridge to the Future” (γέφυρα προς το μέλλον). Το σχέδιο αυτό δημοσιεύτηκε λίγο πριν τη λήξη της δωδεκάχρονης συνεργασίας του παραπάνω κόμματος με το Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας, γεγονός το οποίο απέτρεψε στο Κογκρέσο να ασκήσει δίωξη κατά της Ντίλμα Ρούσεφ τον Απρίλιο του 2016. Η Ρούσεφ είχε εκλεγεί με ποσοστό 54% τον Οκτώβριο του 2014 με ένα πολύ διαφορετικό πρόγραμμα δράσης, εγείροντας ερωτήματα για τη νομιμότητα των νέων μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης.

Ορισμένοι αρχηγοί μεγάλων κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του Τεμέρ, εμπλέκονται σε ένα συνεχόμενο σκάνδαλο διαφθοράς με νέες εξελίξεις τον τελευταίο καιρό, αυξάνοντας τη δυσαρέσκεια του κοινού και θέτοντας τη χώρα σε κατάσταση αβεβαιότητας μέχρι τις γενικές εκλογές του 2018. Είναι πιθανό να απαγορευτεί στον Τεμέρ να συμμετάσχει στις εκλογές, καθώς το 2014 κατηγορήθηκε πως παραβίασε τους εκλογικούς νόμους. Επιπλέον, ασκείται σκληρή κριτική κατά του Τεμέρ αναφέροντας πως δεν θα έχει απήχηση σε μελλοντικούς ψηφοφόρους καθώς προωθεί μια καθόλου δημοφιλή κρατική πολιτική.

Διαδήλωση στα νότια του Σάο Πάολο τις πρώτες πρωινές ώρες. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Πολλοί δεν ήταν υπέρ της γενικής απεργίας. Συντηρητικές ομάδες, όπως το Movimento Brasil Livre και η Vem pra Rua, που ήταν στην πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων υπέρ της μομφής της προέδρου το 2015 και το 2016 και υποστηρίζουν τα μέτρα λιτότητας, χαρακτηρίζουν τις διαδηλώσεις ως μια πολιτική πλατφόρμα για το Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας. Και οι δύο αυτές ομάδες έχουν ξεκινήσει εκστρατεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παρακινώντας τον κόσμο να σπάσει την απεργία και να δουλέψει. Παράλληλα το Free Brazil Movement, το οποίο σε γενικές γραμμές εκφράζει πιο ακραίες απόψεις, αποκάλεσε τους διαδηλωτές “τρομοκράτες“.

Διαδηλωτής στο Σάο Πάολο. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Η αστυνομία διέσπασε μέρος του πλήθους με δακρυγόνα και λαστιχένιες σφαίρες, ενώ δεν επέμβει καθόλου σε άλλες μεγάλες διαδηλώσεις. Στο Σάο Πάολο η αστυνομία συνέλαβε 16 ακτιβιστές του βραζιλιάνικου Κινήματος Άστεγων Εργαζομένων (Homeless Workers’ Movement), το οποίο υποστηρίζει την κοινωνική στέγαση και αποτελεί το πιο διαδεδομένο κοινωνικό κίνημα της Βραζιλίας. Οι ακτιβιστές μάλιστα κατηγορήθηκαν πως λειτουργούν ως “εγκληματική οργάνωση“.

Στο Ρίο ντε Τζανέιρο η αστυνομία διέσπασε μεγάλο μέρος των διαδηλωτών νωρίς το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Ενώ οι περισσότερες διαδηλώσεις διασπάστηκαν, η μεγαλύτερη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην Παρασκευή το απόγευμα στο κέντρο του Σάο Πάολο, όπου οι διαδηλωτές πορεύτηκαν προς την κατοικία του Μικέλ Τεμέρ.

Διαδήλωση στην πόλη Σαλβαδόρ. Φωτογραφία: Mídia Ninja CC BY-SA 2.0

Μικρότερες διαδηλώσεις προς υποστήριξη των Βραζιλιάνων απεργών έλαβαν μέρος στο Βερολίνο καθώς και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Ο πρόεδρος της Μοζαμβίκης συζητά με χρήστες του διαδικτύου, αλλά απευθύνεται μόνο σ’ αυτούς που τον επαινούν

Σε μια χώρα όπου λιγότερο του 5% του πληθυσμού έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο, ο πρόεδρος της Μοζαμβίκης υιοθέτησε μια νέα μορφή επικοινωνίας με τους πολίτες, που ονομάζεται ”Ρώτα τον πρόεδρο”.

Ο Φιλίπε Νιούσι είναι αρχηγός του κράτους από το 2015 και πήρε την εξουσία σε μια περίοδο, όπου η χώρα αντιμετώπιζε μια πολιτική κρίση, η οποία σημαδεύτηκε από μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ της κυβέρνησης και του κόμματος της αντιπολίτευσης RENAMO.

Η κυβέρνηση του Νιούσι πρέπει να χειριστεί μια σοβαρή οικονομική κρίση στη χώρα, η οποία ξεκίνησε μετά την ανακάλυψη ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων σε κρυφά χρέη που δανείστηκε ο προηγούμενος πρόεδρος, Αρμάντο Γκεμπούζα. Αυτά τα χρέη είχαν ως αποτέλεσμα οι χρηματοδοτούσες χώρες να διακόψουν την οικονομική τους βοήθεια, από την οποία εξαρτάται η Μοζαμβίκη.

Στη σελίδα του στο Facebook, ο Nιούσι έχει αναρτήσει βίντεο, όπου προσκαλεί τους χρήστες του διαδικτύου να θέσουν τις ερωτήσεις τους και απαντά στα σχόλια, αλλά μόνο σε αυτά που τον επαινούν.

Μέχρι σήμερα, ο Nιούσι έφτιαξε τρία βίντεο όπου απαντά στους χρήστες Meque Levi, Lara Chicha και Daudo Saide, που επαίνεσαν την πρωτοβουλία του και τη διακυβέρνησή του.

Όμως στα σχόλια υπήρχαν και πολλές κριτικές. Ένα από τα ερωτήματα που τέθηκαν σχετίζονταν με το σκάνδαλο για τα κρυφά χρέη. Ο Marcos Miony θέλησε να μάθει:

Até quando se espera o esclarecimento da dívida pública, que até no olhar dos cidadãos suspeita-se que a lentidão deriva do facto de uma das siglas ABCD possa pertencer a sua excelência!

Ως πότε θα περιμένουμε την εκκαθάριση του δημοσίου χρέους, που ακόμα και οι πολίτες υποπτεύονται ότι η βραδύτητα προκύπτει από το γεγονός ότι ένα από τα αρχικά ABCD ίσως να ανήκει στη μεγαλειότητά σου!

Η Fatima Mimbire, από το Κέντρο Δημόσιας Ακεραιότητας, ένα ινστιτούτο τοπικών ερευνών που ερευνά τη διαφθορά, ρώτησε:

Senhor presidente, quando é que vamos ter uma auditoria aos projectos de exploração de recursos minerais no país, para assegurar que as empresas estão a pagar o que devem pagar ao Estado? Neste momento de crise há que apertar o cinto e isso implica que temos assegurar que todos pagam o que devem pagar ao Estado, em termos de impostos.

Κύριε πρόεδρε, πότε θα κάνουμε έναν οικονομικό έλεγχο στα προγράμματα εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου της χώρας για να διαβεβαιώσουμε ότι οι εταιρείες πληρώνουν αυτά που πρέπει να πληρώσουν στο Κράτος; Σε αυτή την περίοδο της κρίσης πρέπει να σφίξουμε το ζωνάρι και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σιγουρευτούμε ότι όλοι πληρώνουν αυτά που οφείλουν στο Κράτος μέσω φόρων.

Ο Lucas Chave ρώτησε τον Πρόεδρο για το υψηλό κόστος ζωής που μαστίζει τους κατοίκους της Μοζαμβίκης:

Excelência Sr. Presidente da República, espero ser a sua conta oficial da rede social, tenho uma preocupação muito pontual a colocar que merece uma atenção especial, falo sobre o custo de vida que levamos, ate quando o povo moçambicano vai se sentir aliviado? Preço dos produtos alimentares tende cada dia que passa a subir, para não falar dos impostos e serviços.

Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας, ελπίζω ότι είναι ο επίσημος λογαριασμός σας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έχω μια πολύ συγκεκριμένη ανησυχία που πιστεύω ότι πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Αναφέρομαι στο κόστος ζωής μας, πότε θα νιώσει ανακουφισμένος ο λαός της Μοζαμβίκης; Οι τιμές των τροφίμων ανεβαίνουν καθημερινά, για να μην πω για τους φόρους και τις υπηρεσίες.

Στον ίδιο τόνο, ο Cris Smart Ebenezer Malate ρώτησε:

A minha pergunta é simples: porquê é o Sr Presidente deixa o seu povo morrer a passos galopantes assim? o povo que